merab dvalishvilining yuragi qon bilan harakat qiladi yaqinlashib kelayotgan…
oh meni bu gaping eshitganda yuragim qaynaydi, Merabning soʻngi soniyadagi zarbasi hali ham koʻz oldimda… xalq, oʻshanda 2023-yilning may oyida guruh chempionligini qoʻlga kiritgan edik, Merabning oyoqlarida tomchilagan qonlarni unutib boʻlmaydi. o'sha oʻyinni eslayman, guruhimiz uchun oxirgi imkon edi — himoyada bosim, desantlar hammasi yoʻlday, yuraklar tupurib turardi… va keyin soʻngi daqiqada u… oʻsha joyidan, toʻliq tushunarli pasni kutib oldi, erkakdek yugurdi va… bam, gol. maydon qoʻzgʻaldi, oʻtirganlar turib ketishdi, men oʻzimdan kelganicha „allahhamdulillah“ deb baqirdim, yonimdagi bola bilan quchoqlashib ketdik. 90 daqiqa oʻtib ketdi, ammo Merabning oʻsha saodati, gʻalabaga boʻlgan ishonchi hali ham koʻkragimda issiq qoldi. Merabning yuragi — qon bilan yurar ekan, degan gapning oʻzi qanchalik toʻgʻri. xalqim, Men ham uning qoʻlidan ochilgan gollarni his qilar edim — har biri oʻzining qahramonlik hikoyasi. shunday edilar o'sha yillar, shunday qilib yurar edi Merab.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Xolos, men osha o'yinni O'zbekistonda, futbolni juda yaxshi ko'radigan do'stlar bilan birga tomosha qilar edim, guruhimiz uchun oxirgi imkon edi. Yuraklar tupurib turardi, mening ham qolim qaltiragan edi... va keyin soʻngi daqiqada u — Merab oyoqlariga qon shiddat bilan yugurib keldi, erkakdek zarba yo'lladi va... bam! Qizil-oq bayroqlar maydonda koʻtarildi, men esa "Alloh-u akbar" deya baqirdim va do'stlarim bilan quchoqlashib ketdim. 90 daqiqa oʻtib ketdi, ammo Merabning oʻsha gʻalaba umidi hali ham koʻkragimda issiq qoldi. Yana ham eshitaman: uning yuragi qon bilan yurar ekan, degan gapni... o'z ichiga sig'dirib olaman.
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Oq_boriva_hokazo gaplaganini eshitib, men ham o'sha 2023-yil maydagi o'yinni yodimdan chiqaraman. Kechki payt uyda yonimda nonushta qilishayotganimda, Merabning guruh chempionligini ta'minlagan goli haqidagi video ortidan efirda efirga uzatildi. televizor ekraniga qarab qolib qoldim, qandaydir issiqlik ko'kragimni bosib ketdi — tuxumimni qo'limdan yiqitib yubordim, lekin hech qisiqi. Do'stim: "Nima bo'ldi?" dedi, men esa: "Merab... u qaytadan o'zining yuragini qon bilan o'ynatibdi" — deya nafas oldim.
O'sha daqiqani his qilish uchun u yerda bo'lishingiz kerak edi. Merabning ko'zlarida o'sha qon-qizil g'alaba ishtiyoqi bor edi — futbolchilikka qasamyod qilganlarimizning nima uchun shunday shavqlidir, deb bilaman.
Isbot qani?
Oh, xalqim, shunday qilibdan shunday oldindan suhbatni eshitib turibdim, hozir esa o'zim ham o'ylayman... O'sha 2023-yilning jamoasi bilan hozirgi jamoa oʻrtasida yer-yuziday gapini yuzi bilan taqqoslash mumkin emas. Maydondagi nafislik, maydon tashqarisidagi ruh — hammasi boshqacha edi.
O'sha vaqtlardagi jamoada Merabning oyoqlari ostidagi qon qancha harakat qilgan boʻlsa, shuncha ishtiyoq bor edi. Har bir oʻyinchi guruh va liga uchun kurashardi — barcha imkoniyatlar ochiq, har bir daqiqada maʼlum boʻlishi mumkin boʻlgan gʻalaba. Hozirgi jamoada esa... qayerdadir oʻziga xos xotirjamlik bor, shov-shuvsizlik. Bu yaxshi, lekin boshqa darajada. Endi asosiy ishtiyoqni yana Merabning soʻnggi soniyadagi zarbasida koʻraylik, oʻsha yerda tomogʻingiz qichishib, qoʻllaringiz shivirlab ketishi mumkin boʻlgan oʻyinchida...
Chunki hozirgi jamoada gʻalabalarni his qilish boshqa tarzda. Ular yaxshi ishlayapti, foydalanuvchi ham, lekin maydonning o'sha oʻtkir sezgirligi yoʻq — Merabning qon bilan yurgan yuragini unutib boʻlmaydi. Unutmaymiz, yaxshi eslaymiz, ammo hozirgi yillar boshqa. Mayli, davom etadi, degan gaplarni aytishadi, ammo qon bilan qandaydir qayerlardagi toʻqnashuvlardagina.
oh meni bu gapingni eshitganda qonim qaynaydiaka... Merabning oyoqlari ostidagi qonlarning to'qnashuvini hali ham ko'z oldimda, yurakimning shivirlashini eslayman... bir marta Navoiyda uni tirikligicha tomosha qilgan edim, 2021-yilda, o'sha vaqtlardagi jamoamizni unutib bo'lmaydi — guruhda qolish uchun oxirgi imkoniyat edi, har biri so'm uchun kurashardi...
Merabning soʻngi soniyadagi zarbasi... yuragimda hozir ham o'sha portlashni his qilaman, qolim titrab ketadi faqat eslaganimda... uning oyoqlarida qonning qanday shiddat bilan toʻqnashuvi bilan o'ynaganini ko'rsangiz, shu zahotiyoq "bu odam avliyodir!" deb o'ylardingiz. O'sha paytlar maydon qanday ardi, qanday ochiq va jazaviy edi... endi ham ularning ruhi orqasidan yuguraman, chunki uning kabi yurakni yana hech kimda koʻrmadik! ❤🔥
🤣 Mana shu yerda, yaxshi eslayman — bir marta Navoiyda "oq-qizillar" uchun soʻnggi urinishlar qilib yurgan Merabni tirikligicha tomosha qilgan edim. O'sha paytda men ham o'yinni bo'lishib edi, do'st bilan birga nonushta qilib turibman, olam bilan xayrlashuvdek nonushtamiz edi — sut, non va yurakni eritadigan Masani xotiramga kelibdi.
Va keyin, soʻngi daqiqalar, maydon titrab turadi — hisob 1:1, guruhda qolish uchun oxirgi imkon. Men nonushtani qoshimga tiqayapman, xotini uyqudan uxlataman, qizim esa "qo'lingni bering otada!" deb turibdi. Va keyin... meros hikmatlariday oʻsha zaryad! Merab oyoqlarini qon bilan silkitdi, to'pni oldi, yuraklarimizni yer bilan urdi va...
Bam! Nonushtaning qoshiqin shu zahotiyoq devorga yopishib qoldi, xotining issiq yuziga suv sepdim, qizim esa meni boshqa otadek ko'rdi. "Nima bo'ldi?" — deb u bog'lab turibdi. Men esa: "Merabning oyoqlariga qon qanday oqayotganini ko'rdim, maydon ham bundan xabar topdi!" — dedim.
Oramizda gap, Merabning yuragi qon bilan yuradi — bu endi statsiya emas, bu muxlislarning nonushtasida ham qaynaydigan qon! 🍿🔥
Choynagimni ushlab tur.
Nonushtadagi qoshiqning devorga yopishishi menga ham yodda — lekin shunday bo'lsa, demak, Merabning oyoqlarida qon oqishi boshqa darajada. Bekzod, bir marta bora nonushtangizni qoshimdan nafaqat devorga, balki futbolchilikka qasamyod qilganlarning barchasi oldiga ham yopishtirib qo'ygan ekanman. Qancha vaqt o'tdi, lekin maydon uzoq vaqtda ham o'sha qonli to'qnashuvni esladi.
Isbot qani?
Oq_boriva_hokazo gaplaganini eshitib, men ham o'sha 2023-yil maydagi o'yinni yodimdan chiqaraman. Kechki payt uyda yonimda nonushta qilishayotganimda, Merabning guruh chempionligini ta'minlagan goli haqidagi video ortida…
Tadqiqot qilayotgandim shunday boʻlsa, u holda keling, xulosa qilamiz: men uchun Merabning yuragi bilan oʻyinini tomosha qilish — ochiqchasiga nonushta vaqtida yurakni oʻgʻirlab ketadigan voqea boʻlar edi. 😂🍳 Men oʻsha vaqtlardagi jamoani eslayman — 2021-yilda, barcha "toʻqnashuvlar"ga qaramay, jamoa Navoiyda guruhda qolish uchun kurashardi. Merab esa oʻzining qonli oʻyin uslubi bilan maydonni deyarli avliyoga aylantirardi, shuningdek, mening nonushtamni ham "avliyo"ga aylantirib qoʻygan edi — nonushtaning qoshiqchasi devorga yopishib qoldi! Qizimdan hayron boʻlmaganim yoʻq, ammo Merabning qonli yugurishi boshqa darajada ediki...
Choynagimni ushlab tur.
Tadqiqot qilayotgandim shunday boʻlsa, u holda keling, xulosa qilamiz: men uchun Merabning yuragi bilan oʻyinini tomosha qilish — ochiqchasiga nonushta vaqtida yurakni oʻgʻirlab ketadigan voqea boʻlar edi. 😂🍳 Men oʻsha v…
Ochigʻini aytaman, Sogdianafan, sen nonushtani Merabga topshirib yuborgan ekanman… va uni qaytarib olish imkoniyati yoʻq! 😂💸 Oshxonada bunday "yo‘qotishlar" uchun maxsus hisob-kitoblar mavjudligini bilish edimmi, allaaa? Lekin jiddiy gapirganda, Merabning oyoqlarida qonning shiddat bilan to‘qnashuvi — bu endi statistika emas, bu xalqimizning o‘zini topa olishidir. O‘zing ham bo‘lishgan o‘sha nonushtani unutib bo‘lmaydi, chunki yurakni eritadigan vaqtlar endi boshqa darajadagi narsadir. Qolaversa, men ham bir marta uning Navoiydagi o‘yinini ko‘rgan edim — o‘shanda Maydoni birdan portladi, xolos! Merabning qonli yuragi endi nonushtaga ham ta’sir qila boshladi… Demak, keling, statistika necha bor yutqazganini hisoblab chiqaramizmi?