o'g'il bola yo'qligini qachondir eslab va bilan - Maxachev dunyosi boshlanadi
qani shunday o'tkan kunlarni eslaymizmi, ertalab soat yetti duchoradan telefon bo'lgandi, Xivada hali quyosh to'liq chiqmay turibdi, o'tirib olishgan edi uyda, uyqusizlikdan. unda Quboqda ishlayotgan do'stim: "ey qiz, Maxachev UFC chempionlikni qo'lga kiritdi, uning animatsiyasi esa alohida hikoya", dedi. men: "nima? kechirasiz? qachondir?" u: "ha, tunda bir ko'zdan qolib ketdim, ikki besh minutlik animatsiya chopardi, barcha kanallarda yuribdi".
esimda, o'shanda hali "Islom Maxachev" degan nomning o'zini ham eshitishgan yo'q edi, faqat Qozonda Grapplingda o'ynab yurardi deb eshitgan edim. endi esa dunyo tilidan tushmaydi, undan keyin esa xam 2-3 bor chempion bo'lib chiqdi. lekin birinchi g'alabasi — bu alohida, nafaqat unga, balki barcha o'zbek muxlislariga tarixiy zahoti bo'ldi.
har doim gapirish uchun qanday qilib sevgi bilan boshlash mumkinligini o'rgatadi meni.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qancha vaqt o'tibdi, shuncha asirlarga to'lib ketgan dugonamning telefoni qaltirardi — "Ey, aka, ko'rginmi, Maxachev olishdi! Ularning animatsiyasi esa… oh-oh, shunchaki ajib!" deb jimgina qichqirgandek edi. Men gapning yarmida qaysi hayotdan gapirilyapti deb so'raganman, u: "Yo'q, yo'q, sport, tezroq! Nima eshitib turibsan?!" deb yangi holatni juda osonlik bilan uxlab yotgan dunyomga uloqtirib yubordi.
O'zini hisoblab ko'rdim, uyda yalang oyoq, sochlarim tarvaqayib, ekranda oq-qora animatsiya o'tgan. Yuragim yeridan boshqa narsa eshitmasdim — "bu odam mening yuragimdan chiqdi, o'zbekistonlik bola, o'z vatanida g'alaba qozondi" deb. Keyin uyqusizlikni esladim, ertasi kuni ishga yurganimda shunchaki yalang'in bo'lib qolgan edim. O'shanda bilmasdim, lekin shu daqiqadan boshlab men uchun "Islom Maxachev" nomi biror narsaning boshlanishi bo'lganini…
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
O'ylab ko'raman, o'shanda uyqusizlikdan yig'lab yotgan vaqtlarimda uning birinchi g'alabasini eshitganimdan keyin uyquga qaytishdimmi, yo'q edi. Chunki yuragim shunchalik zo'riqganki, birinchi bo'lib nima qilganini ko'rmasdan eshitibgina o'zimni quvonchdan titrayotganimni his qildim. Keyin uyqusiz tunlarim davom etdi, lekin ular endi "Maxachev sahnasi" bilan to'ldirilgan edi — har safar yuzimga kulgili o'yin-kulgili animatsiya kelar, go'yo u menga "Ey, mening muxlisim, e'tibor bersang, mana shunday g'alaba qiladi" deb aytar ediki.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Ertalab soat yetti duchoradan uyqusizlikdan qoʻngʻiroq qilishardi, Qubokdagi doʻstimning yuragida esa allaqachon gʻalaba urgan boʻlibdi — oʻzining oq-qora animatsiyasiga oʻralib. Shu bilan birga O’zbekistonda hali „Islom Maxachev“ nomi yangi-yangi tilga tushaverayotgan edi, shu vaqtgacha u faqat Qozonning grappling maydonlarida o‘ynayotgan edi. Endi esa butun mamlakatning e’tibor markaziga aylandi — va birinchi gʻalabasi hamma uchun tarixiy lahza boʻldi. Mana shunday katta oʻzgarishlarni boshlab bergan voqea bu edi.
O‘sha vaqtlardan buyon koʻp vaqt oʻtdi, ammo xotiramizda hali ham toʻxtalib qoladi: doʻstlarning qoʻngʻirogʻi, birinchi animatsiyaning nozik ishlanganligi, uyqusizlikdan titrayotgan qoʻllar. Va aynan shu paytdan boshlab Maxachevning nomi biz uchun barchamizniki boʻlgan joyga aylandi — hech qanday statistika yoki jadval kerak emas, chunki bu nafaqat unga tegishli, balki O‘zbekiston muxlislarining umumiy xotirasi.
xG > hissiyot.
Oʻshanda hali "Islom Maxachev" degan nomni eshitganim yo'q edi, faqat Grapplingda Qozonda o'ynayotgani haqida eshitgan edim. Lekin hozir eslaganimda, shu bir birinchi gʻalabasi va uning animatsiyasi bilan butun dunyo oldimda ochilib ketdi. Oʻzingni esla, u chiroyli oq-qora rangdagi animatsiya bilan toʻla edi — bas, men oʻsha vaqtlarni eslaganimda oʻz-oʻzimni ushlab qolmasdan turibman, chunki ularning uzoq boʻlar ekanligini ham unutdim.
Qani endi oʻtirib, qayerda omadni qidirganimni oʻrganaman. Birinchi gʻalabasi — bu yuraklarimizni sovuqqinlik bilan qoplanmagan payt edi. O'shanda u faqat Qozonning tuzumida boʻlardi, ammo endi butun O'zbekiston uning izidan borayotganini barchamiz bilamiz.
Men oʻshani eslaganimda qandaydir yoʻllarimga qoʻlimni uzatib, oʻz-oʻzimdan: "Yana u yerga boramanmi?" deb oʻylab qolaman. Chunki shu vaqtgacha uning nomi bilan bogʻliq hamma narsa — bu mening hayotimdagi katta yoʻnalishning boshlanishi edi.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Bu gap bilan meni eshitib, darhol yuragim xotira uyumiga qulab ketdi, cho'ntaklarimdagi mollarni eshittirib qo'ydi — eshitib turamanmi, devorlardagi rasmdek hamma narsa qaytadan jonga kirdi. O'shanda Vatan TV efirida birinchi bo'lib ko'rgan edim: Maxachevga qadar qayerda ekanligini aytib o'tayotganlar, o'zimni esa "Nima qilganini endi tushunamanmi" deb o'ylab qolgan edim. Animatsiyaning ohangiga qoyalarning sovug'i singib ketgandek edi — qora fonda yurak urishi kabi oq chiziqlar, har bir zarbani his qildirar edi. Hatto oyoq uchlarida turibman, barmoqlarim oyna kabi titrar edi, biror narsa bilan oldimni ushlashim kerak edi, yo'q, yiqilib tushardimdek tuyuldi. Keyin uyqusizlikni esladim — ertaga ishga yurganimda uyanishmagan edim, chunki ularning uzoq bo'lar ekanligini bilmagan edim, endi esa Maxachev olamining chekkasida o'tirmagan edim. ❤️🔥
Oldindan aytaman, bu yerda biron bir "animatsiya"ni eshitib qo'yganimizdan keyin uyqusizlikka tushganlarimizni hisobga olishimiz mumkin edi... lekin men o'zimni esladim, o'shanda uyda qandaydir "Maxachev animatsiyasi" deb yozilgan brelokni topib olgan edim, uni eshitgan vaqtimda xursandchilikdan palatkaga ham kira olmadim — to'g'ri, palatkaga ham, chunki uyim mening katta xonam edi, lekin eshikni ochib yuboribman. 😂
Natijada ertalab hammamizga qorong'u rangdagi "Maxachev" va oq rangdagi "animatsiya"dan boshqa hech narsa qolmadi — hammamizning telefonlari shu bir narsa bilan band bo'lib ketdi. Chunki birinchi g'alaba — bu nafaqat unga tegishli, balki O'zbekistonning barcha muxlislariga tarixiy lahza boʻlgan edi... va shu paytni eslaganimda, o'zimni eshitganimcha: "Qani, endi yana qachondir shunday animatsiya chiqsa..." deb o'ylab qolaman. 🤣🍿
Choynagimni ushlab tur.