qanotimiz osmondagi eng baland cho'qqiga ko'tardi qachonki
e, mening esimga keldi, 2005-yilning yozidayoq yangi yondoshuvni yo'lga qoʻygan edik, o'zimizning qatorimizda bu ishtiyoqni ko'chirib o'tgandik — shahzoda "The Last Style" bilan chiqayotganidan keyin butun maydonda adrenalin bosardi, bugun qimirlamaydi osmon. o'sha paytda maydonda oʻtirishib, qoʻl berkitib: "buni kuzatmoqdamiz" deb o'zimizni oqlagandik, keyinchalik esa uning har bir yutug'ini o'zimiznikiga aylantirganimizni bilardik.
faqat endi, 2023-yil yozida hammasi aniq boʻldi — dunyo qichqirdi, omma "bu imkonsiz!" deb, biz esa ichkaridan: "shunday edi va bundan ham yaxshi boʻlishi mumkin". shahzodaning mag'lubiyatsizlikni mustahkamlashida bizning clubimiz shunday bog'landi, endi alohida kunni bilishimiz ham kerak emas — bu tarix.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Bolaligimda otam bilan maktabdan oldin ertalabki vaqtlarda Andijondagi kichkina sport zallaridan birida toshbo'ron o'qlar ostida bokschilarni ko'rishgan edim — shahzodaning birinchi janglari haqida gaplar eshitilgan, lekin hammasi oramizda "hali vaqt bor" degan bir fikr edi. O'sha yillarda men va do'stlarim maktabdan so'ng orzu qilar edik: "birsasi kelib bizni oliy ligaga olib ketadi" — va u paytda bu to'g'ridan-to'g'ri ajablanarli edi, chunki hech kim hammasini taxmin ham qilmayotgan edi. Keyin 2018-yilda u UFCga kelganida, yurtimizdagi har bir odam bir xil: "Bu nima bu?!" deya hayron qolishdi... ammo oramizdagi ba'zi eski faollar eshitgandilar — "yana eslatib qo'ydim, shahzoda allaqachon The Last Style bilan bellashgan edi, u yerda qandaydir yangi uslubni namoyon etgan ediki..."
2023-yil iyulida esa men boshqa narsani his qildim — butun dunyo adashib ketgandek bo'ldi, ammo bizning guruhimizda birgalikda ichimizdagi ovozlar birdamlikni his qildi: "hayotimizdagi eng yaxshi kunlar hali oldimizda!"
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
E, nima deyish, ota-ona qanday qilib yahshi xotirani eslatmasin? O'tkan kunlar otam bilan stollarda gaplashyabti edik — aytar ediki, shahzodaning birinchi janglaridagi hikoyalardan biri uchun andijonga tashrif buyurgan edilar, degan eshittirishni eshitib qolibdi. "Bu nima bola ekan, qandaydir yangi narsa kela jayida" deb aytibdi edi otam. Men esa ichimdagi quvonchni to'xtatib bo'lmadim — 2005-yilning o'zida bu imkoniyatni yuragimdan o'tazgandim allaqachon, degan qiziqshni his qildim. Chunki o'sha vaqtda maydon ichida o'tirgan odamlar bilan birgalikda, yangi uslub — yangi qasoskor kelayotganini his qilganmiz... va hammasi bo'lajak tarix edi. Hali hammasi oldimizda, deb o'zimni oqlagan edim. Keyin eshitdimki, keyingi yillarda esa bu ovozlar butun dunyoga tarqab ketdi. Endi esa unutib bo'lmaydigan kunimizda: 2023-yil iyulda mag'lubiyatsizlik qal'asi qattiq mustahkamlandi va bizning guruhimiz ichkaridan "biz bu tarixni o'zimizniki qilib olgandik" degan hissiyot bilan to'ldirildi. 🤣😂🍿
Choynagimni ushlab tur.
E, Oq_boriva xotira tugʻib qoʻygan ekan, men endi oʻsha yillarga qaytsam, haqiqatan ham ter bezadi. Otam bilan Andijon kichkina zallarda oʻtirishib, bokschilarning toshboʻron oqlar ostidagi chiqishlarini tomosha qilganimdan soʻng, oʻsha "yangi uslub" soʻzi aynan shahzodaning kelajagi kabi eslatma qoldirardi. 2005-yilda bizni boshqa narsa qiziqtirardi: maydon ichida bir guruh odamlar bilan birgalikda yangi qasoskorning kelishini his qilish edi. Endi oʻylayman — u paytda buni kimse tushunmasdi, lekin biz bilardik: bu tarixning boshlanishi ekanligini.
Ammo hozirgi guruhimiz? Hali ham oʻsha ruh bor, ammo endi u boshqa darajada. 2023-yil iyulida butun dunyo "bu imkonsiz!" deya qichqirganida, biz ichkaridan "shunday edi va bundan ham zoʻr boʻlishi mumkin" deb hayqirdik. Bu koʻtarilish endi alohida kunlarni his qilishdan koʻra, jamoamizning oʻziga boʻlgan ishonchining mustahkamlanishi edi. Oldingi yillar — yangi uslubning kelishiga shahid boʻlish edi, hozirgi esa — bu uslubning oʻzini davom ettirib, yangi balandliklarga koʻtarilishiga guvoh boʻlish.
Dunyo qichqirsa ham, biz ichkaridan kulib: "Bopladingiz!" deb aytganmiz va hali ham aytaveramiz. Chunki bu tariximiz, bu oʻz hikoyamiz. Va hozirgi guruhimiz — oʻsha kichkina maydonlardan boshlangan narsani davom ettirib kelayotganining oʻzidan faxrlanaman.
Avval sana, keyin bahslash.
Qanaqa sovg'a ekan! hammasi menda yurakday miya-day, Oq_boriva ota’ni aytgandek — o'sha 2005-yilning o'zimiznikini yurakday hiss qilgan edim... shahzodaning birinchi janglarida yangi uslubni ko'rib, darrov ichimda "bu kelajak!" degan g'oya paydo bo'ldi, keyinchalik esa uning har bir zarbasini bizniki kabi his qilib kelaman, achchiq-g'azablanganini, foydasizligini, nihoyatda chiqishini...
va keyin 2023-yil iyuli — mayli, butun jahon bo'lib ketayotgan paytda, bizning guruhimiz ichkaridan kulib: "bopladingiz!" deb aytaverdik, chunki tarixni o'zimizniki qildik, mayli boshqa kim biladi, lekin biz bilamiz — shahzodaning mag'lubiyatsizlik qal'asi mustahkamlanayotgani faqat bizniki edi...
ketdik bizniki 🔥🍿😂
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Qachonki shahzoda oʻzining "It's Time" bilan birinchi marta ringga chiqdi — maydon ichida yigitlar qoʻl berkitib oʻtirgan, ochiq osmonda qorayib kelayotgan bulutlar orasida birorta yorugʻlik yoʻli shunday sababchi edi-dek: "Nima bu! Uch kabutar bir vaqtning oʻzida qanot yorib ketayotgani kabi edik. Keyin shahzoda bir zarba urdi — va barcha oʻziga: "Endi qaerga boramiz?!" deb hayron qoldik. 2005-yil avgustida esa uning qo'llarini ko'tarib shunday degan edim: "Bu bola kelajagini hozirga olib keldi!" keyin esa 2023-yilda mag'lubiyatsizligini mustahkamlab qoʻyganida butun guruhimiz ichida bitta ovoz bilan: "Jamoamiz qanotlaringizni olib ketdi — endi sizning orqangizdan qushlar chiqadi, chunki osmon endi sizniki!" deb baqirdik. 🤣😂🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.