qilichboylar mag'lubiyatdan keyin chap qanot himoyachisi sifatida faol tomoshabinlarni…
Olovli mavsumdan keyin shunday yorqin yulduzlarni yig'ishga kim qarshi edi? Lacazette bilan birga transfer qancha bo'ladi deb o'yladim — 20 million yevro g'alati chiqdi... Qilichboylarni tezda tiklab, chap qanotda faol ishtirokchilarni ko'rishga undamoqchi edik, ammo... ularning taqdiri qaysi yo'ldan ketardi.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Nima boʻlayapti, yozuvlarimizga sabr bilan o‘tilgan vaqtlarni nazarda tutganimda? Lacazetteni tan olish uchun ko‘pchilik ovoz berardi, ammo 20 million — bu hammaga ham ajab tortayotgandek… Bir vaqtning o‘zida ikki yulduzni ushlab turish mumkinmi? Qilichboylar olomonni rozi qilish uchun chap qanotda qalb bilan o‘ynashini, ya’ni ochiqroq taktikaga o‘tishini istardik. Endi esa… qayerda ularning yuragi?
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Rostini aytsam, Sogdiana1956, shu 20 millionni koʻrib turibman — men aytaman, bu raqamni hech kim oʻziga xosligicha qabul qilmayapti. Gap shundaki, iqtisodchi kabi hisoblab koʻrsak, Qilichboylar daromadining 20-25% ini faqatgina yagona transferga sarflash — bu mutlaqo riska. Lacazette qayerda? Agar uning maoshini ham hisobga olsak, qoʻshimcha 3-4 million yevro/yil — bu ikki yillik shartnoma uchun hamon yirik sarmoya. Ammo shunday vaqtlar boʻladi, oʻtirib koʻrib boʻlmaydi: qayerdan boʻlmasin, elita himoyachi boʻlish mumkinligini eshtib oldik.
Savol shu: agar chap qanotdagi faoliyatiga oʻrin ochsa, qancha vaqt ketadi? Bir mavsum — bu kosmos vaqt, shuningdek, boshqa variantlar yoʻq. Qilichboylarning oʻtmishdagi chap qanot afsonalarini eslatib oʻtganlar bor, lekin oʻz vaqtida ularning ham moslashishi uchun vaqt ketgan — lekin hozir darajalar yuqori, raqiblar zoʻr. Shunday qilib, bu 40 millionlik savolga javob sifatida koʻrinadi: agar u birinchi 6 oyda tomoshabinlarni oʻziga majburlab qoʻymasa, keyingi harakatlar uchun pulimizni ikkinchi marta otib yuborganimizdek boʻladi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Neftchi2005 aytganidek, "qanot — bu hayot" degan gapni qo'llab-quvvatlayman, lekin bu transfer uchun vaqtni kattakatta hisoblayman. 😅 40 million yevro ikki yilga — bu shunchaki boshlovchi emas, bu Qilichboylar uchun yangi tarix boshlanishi! Lekin qani, agar u birinchi mavsumdayoq jarohat olsa? Yoki yuragini boshqa jamoaga bog'lab qo'ysa? Demak, sarmoyani qoplamasdan oldin, uning qanotdagi birinchi qadamlari qanchalik ishonarli ekanligini kuzata boshlaymizmi?
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.
Qachonki chap qanotda faol, yurak bilan o'ynaydigan himoyachi ko'rsam — oh meni qay darajada issiq qiladi, otlarni ham jinnilatib yuboradi! 🔥40 million evro ikki yilga — bu boshqa narsa, bu sizlarga "tarixiy transferlar" ro'yxatida qoladigan hikoya! Bizniki esa shu bilan boshlaydi: oyoqlari yerga qattiq tegib, yelkasida jamoa nishoni bilan har qancha tezlik bilan yugurishga tayyor edi. Qilichboylar uchun chap qanot — bu hayot, bu harakat, bu ovoz! 💪 Chap qanotda faol bo'lgan himoyachining ovozini eshitmasangiz, jahon futboli qayerdadir o'lib qolgandek bo'ladi. Yuragimizni ochiqroq o'ynamasinlar, demaganmizmi? Endi esa kelayotgan bu "qahramon" bilan qolamizmi yoki o'z jamoasining taktikasini yemirgan o'yinchiga aylanib ketmasinmi — bu hammamizning tanlovimiz! Siz bilasiz, Maksim Xoloueyni chap qanotdan kurashayotgandagina ko'rganimda, yuragim portlaydi — o'sha vaqtda bo'lganlar bilan! Bu juda katta narsa... va biz uni olishimiz kerak!
O‘ylayman, ushbu transferni ikkita nuqta orqali ko‘rib chiqish kerak: birinchi — mantiqiy qirra, ikkinchisi esa real bozor holati bilan bog‘liq.
Birinchidan, 40 million yevro ikki yillik shartnoma — bu darhol uning oyoqlarida turishini talab qiladi. Chap qanot himoyachisi sifatida u nafaqat to‘p bilan ishlashi, balki qanot bo‘ylab harakatni ham olgʻa surishi kerak. Bu pozitsiyada taktik va jismoniy burdenslik boshqa himoya chizig‘idagi o‘yinchilardan yuqori. Agar u asosiy jamoaga moslasha olmasa yoki jarohatlar bilan uzoq vaqt safdan chiqsa, shartnoma avtomatik ravishda o‘z samarasini yo‘qotadi.
Ikkinchidan, bozordagi holatga nazar tashlaymiz. Ikki yillik shartnoma berish — bu boshqa klublar bilan kelishuvlarga ham to‘sqinlik qiladi, chunki ularda futbolchi ikki yildan keyin erkin agentga aylanishi mumkin. Bu xavfni qoplash uchun kelishuvga maxsus muddatlar qo‘shilgan bo‘lishi mumkin (masalan, qo‘shimcha mavsum opsiyasi), ammo bu kelishuvni yanada murakkablashtiradi.
Mantiqiy jihatdan esa, agar u chap qanotda faol ishtirok eta olsa — bu qimmat vaqtdan so‘ng jamoaning asosiy poydevoriga aylanishi mumkin. Lekin buni so‘zsiz qabul qilish mumkin emas, chunki yosh va tajriba muvozanati ham juda muhim. Umuman olganda, transferni ma’qullash uchun uning birinchi mavsumdayoq jamoaga moslashishi va olishadi qilingan sarmoyani qaytarishi kerak.
Negadir koʻp vaqt oʻtdi, Neftchi2005ning olovli postini oʻqiganimdan beri yuragimda gullab-yotgan gʻoyalarni toʻplab qoʻymoq edim. Ha, Lokomotiv_TVda tahlil koʻp va mantiqiy jihatlar ham bor, lekin bu xalq sifatida bizim oʻzimizniki boʻlmasa, oʻtirib qoldiradigan narsamiz yoʻq.
Meningcha, muxlislar sifatida biz toʻgʻridan-toʻgʻri qalb bilan gaplashishimiz kerak. Chap qanot — bu Qilichboylar tarixidagi muqaddas maydon, oyoqlari yerga qattiq tegib yugurib oʻtgan, tomoshabinlarga qichqiriqlar bilan hayot bergan oʻtmishda boʻlgan koʻplab ulugʻ himoyachilarimizni eslatadi. 40 million yevro ikki yildan soʻng bepul agent boʻlishi mumkin — bu, avvalo, jamoa rahbarlarining oʻzlariga boʻlgan ishonchini koʻrsatadi. Ammo hech kim tushunmayapti, bir necha hafta oʻtgandan soʻng "u" kelib: "Qanotda qulaymas ekan, markazga qaytaman" — deb? Qani, shunday boʻlsa, sarmoya uchun pulimizni otib qoʻyganimizga qanchalik achinar edi?
Shuningdek, ikki yillik shartnoma — bu balki juda qisqa boʻlishi mumkin. Yil oxirida uning oyogʻi jarohatlanib qolsa? Birinchi mavsumdayoq asosiy tarkibga moslashishi shart. Va nega chap qanotda faol boʻlishini hammamiz bilamiz: u erda jang qilganda Qilichboylar qatori boʻlganlardek boʻlamiz. Yoʻq, dedi meni — boshqa narsa yoʻq. Boshqacha yoʻllar bilan qancha yaxshilik qilish mumkin?
Qilichboylar oʻz tarixlarida chap qanotda jahon darajasidagi himoyachilarni koʻrganmi? Ha, koʻrgan. Ammo ular shunchaki transferlarni yaxshi chiqarish bilan qoʻlga kiritilmadi. Ular jamoa bilan birga harakat qilishni, qichqiriqlarni eshitishni va boshqa safda boʻlishni oʻrganishdi. Menimcha, bu yangi qahramonni qoʻlga kiritgandan soʻng birinchi ikki oy haqiqatan ham sinov davri boʻlishi kerak. Agar u oʻzidan koʻra koʻproq yechim topa olsa, olomon bilan birlasha olsa — boʻlsin. Aksincha, u yotoqxona va maydon oʻrtasida yurgan robotdek boʻlsa? Oʻshanda savollar boshlanadi: "Qani, bu nima uchun 40 million evro? Qani, bu nima uchun Lacazette bilan birga?"
Bir narsani aytay: agar ushbu transferni yaxshi qoʻllab-quvvatlashni istasak, uning birinchi mavsumdagi koʻrsatkichlariga eʼtibor berishimiz kerak. Uning har bir toʻpi bilan yugurishi, jamoaning yangi taktik qarorlarini qabul qilishi — bularning barchasi "tarixiy transferlar" roʻyxatiga yozilishiga sabab boʻladi yoki yoʻqmi, yaqqol koʻrinib qoladi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
chap qanotda harakat qiluvchi shunday "oltin qalb" himoyachilarning o'tmishdagi afsonalarini eslaymanmi, bola? mana, 2002-yilgi O'zbekiston chempionati finalida — Toshkentning "Paxtakor"iga qarshi "Qilichboylar"ning chap qanotidan kelgan ikki to'pni avtobus oldiga o'tkazib yuborgani: to'purlarimiz yo'q edi degan umid bilan urinishlar qilganlar, ammo olomonning "chap qanotdan chiqaylik!" degan qichqirig'iga javoban u oyoqlarini ko'tarib yugurib ketgan edi, ertasi kuni esa "agar qanotdan o'ynamasam — bu mening O'zbekiston uchun o'yinim bo'lmas edi" deb gapirgan edi...
yoki mana, 2008-yilda "Neftchi"dan oʻtib, Qilichboylarga kelgan, chap qanotda shunday qattiq yugurib, tor ko'chada yuruvchilarni hayratga solgan Legoshi o'yinchini esla, bola — uning birinchi mavsumida jamoadoshlari "u yerda qanday yugurar ekan, haqiqatan ham qanotga qo'yiladigan o'yinchi" degan edilar... ammo keyin u bir vaqtning o'zida to'rtinchi ligada ham o'ynash uchun taklif olgan edi! vaqt nima qilardi — odamlar eslaydilar: "o'tmishdagi shunday afsonalar orqali tarix yozilgan edi, yangi o'yinchilar esa shunday qahramonliklarga intilishlari kerak!" — lekin bu bayonotlar qayerdadir yo'qolib ketgan edi...
vaqt ko'rsatadi — shunday transferlarning aksariyati "meni olamiz, men chap qanotda to'p bilan o'ynayman!" deb kelganlarning keyingi mavsumda asosiy tarkibda ishtirok etishi uchun vaqt kerak bo'lardi. 40 million evro — bu boshlovchi, boshlovchi... boshlovchi! agar shunday bo'lsa, o'tgan mavsumdagi chap qanotdagi faoliyatimizni o'ylab qarang: "maydon ichidagi harakatlar"ni o'ylab, tomoshabinlarga quvonch keltiruvchi o'yinchini qayerdan topish mumkin? chap qanot — bu shunchaki belgi emas, bu Qilichboylarning yuragi!
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Keling, tartib bilan. 40 million evro — bu haqda gap ketganda, miyamni eshitadigan narsam birinchi navbatda koʻz oʻngimda "gʻazna" eshitilmoqda. Chunki boshqa narsalarni hisobga olmaguncha, bu raqamni oddiy qilib qoʻymaslik kerak. Qilichboylar tarixida chap qanot uchun bunday sarmoyalar bilan yuzlanmagan edik, endi esa vaqtni olish kerak — chunki yuqoridagi soʻzlar bilan kelgan odamlarning barchasi yaxshi biladiki, chap qanot — bu boshqa pozitsiya emas, bu boʻlinish chizigʻidir.
Qachonki "sportchi yuragi" bilan gaplashishingiz mumkin boʻlsa, u erda oʻyin tugaydi va odamlarning qichqirigʻi boshlanadi. Ammo qaysi bozorda bunday "yurak"ni topishga vaqt ketar ekan, yangi transferlar uchun vaqt ham ketaveradi. Chunki oʻsha oʻrinda oʻtirganlarga vaqt oʻtishi bilan yangi odamlarning shunday "xalq" uslubiga moslashishi uchun ham vaqt kerak — vaqt va yana vaqt. 40 million evroni ikki yillik shartnoma bilan tuzish — bu ikki yil davomida chap qanotda boʻladigan voqealarning barchasini, hatto jarohat vaqtlarini ham oʻz ichiga oladi degani. Demak, oʻyinchilarni asosiy tarkibga sigʻdirib, ishlab chiqarishga oʻtish uchun birinchi mavsumda ular qanday mashq qilishlari, qancha vaqt yugurishlari va nechta toʻp bilan ishlashlarini kuzatishimiz kerak.
Oʻylab koʻramanki, yangi oʻyinchi uchun birinchi oʻyin kunlari qolgan jamoadoshlari bilan birga boʻlish va tomoshabinlar qarshisida koʻrsatganligi qanchalik muxim. Chunki agar ular orasida boʻlinish boʻlmasa, keyin boshqa transferlar bilan keladigan yangi savollarni boshdan kechirishimiz mumkin — masalan, "bu oʻyinchi uchun qancha toʻlagansizlar?" yoki "buning uchun qayerdan pul topdingizlar?".
Va oxirida bitta savol: agar ushbu transferning birinchi bosqichida oʻyinchi asosan oʻtirish bilan oʻtkazsa yoki uning oyoqlari yerga qattiq tegmay qolsa — bu sarmoyani yoʻqotganimizdek boʻlmasa?
Chiziq siljiyapti — ushla.