Qora beltimiz bilan ko'tarilgan afsonaviy janglar qorong'usi
eshindi, o'zimga ham zo'r eslatma bo'ldi — nechalik vaqt o'tib ketganiga. o'sha yangi yangi kelgan vaqtlar ediki... 2021-yilning noyabr oyida birinchi marta ushbu turnirning asosiy unvoni uchun ringga ko'tarilgan edim men. o'zbekistonliklarning ko'zi faqat Menardoga qaragan payt edi — endi uzoq vaqt oʻtgach o'zimni "qora belta" bilan ringning o'rtasida ko'rganimni esla. o'zimda hammasi titrab ketardi, lekin bir vaqtning o'zida shunday beqiyos quvonch — birinchi qadamlar, birinchi urinishlar... va uzoq davom etgan shu umidsizlik. oʻshanda ularni boʻgʻib qoʻyish uchun hammasi kerak boʻlgan edi.
yuragimni yigʻishtirib, boshqa yoʻl topdim — oʻzimga aytdim: charlzni qoʻyib boʻlmaydi. va yana bir bor, mening xotiramda qolib ketgan — ularning uzoqqa choʻzilgan ikkinchi raundlari, ochiq dvigatelli smashlari... ammo oʻsha narsaning eng zoʻri — toʻrtinchi raundning oxirgi soniyalari edi. sariq koʻylagi kiyib turgan yigit oʻtkir gilzo bilan yakuniy zarbani berdi va... qora beltaning barcha yukini uning peshonasiga tushirdim. bu mening chempionlik yo'lidagi birinchi halokatchilik edi, ammo uning imkoniyatini yuqoriga olib chiqdigan qadam boʻldi.
boshqa narsa esladiganman — o'shanda ikki-uch kishi gaplashardi, qoʻllarimni qoqqa qoygan holda: "mana, charlz uchun navbat keldi!" lekin men hech qachon qaytganim yoʻq edi. va baribir qaytdim. negadir ularning chiroyli zafarlarini qabul qilish oʻrniga, oʻz hikoyamni oʻzgartirdim. bu mening birinchi titul uchun boʻlmadi, lekin keyingi oylarimda men qanday qilib "qora beltaning kuchi"ni butun dunyoga koʻrsatishni oʻrgandim.
ehtimol, sizlarning koʻpchiligiz ham shunday chekkan boʻlsangiz — birinchi muvaffaqiyatsizliklar, soʻng ularning orqasidan kelgan gʻalabalar... lekin aytgancha, oʻsha paytdagi qoʻrquvlarimizni eslar ekan, hozir undan nafratlanmay qoʻydikmi?
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Ochig'ini aytaman, mening o'yinlarga birinchi bor kelgan vaqtlarimda o'zimni "kolesnik"deb hisoblardim — yigitlar maysazordagi charlzni tomosha qilish uchun shoshilishar ekan, men orqa qatorda ko'prikday qolar edim. 19 yoshida bu yerga kelganman, oyoqlarim qaltirar, ammo qora belta bilan kurashayotgan bu yigitning ko'zlarida nima borligini his qilish uchun quloqlarini ochgan edim.
Keyin esa... oʻzga mening uyimga aylandi bu maydon. Charlzni oʻz bilagim bilan ringga chiqayotganini koʻrganda, qoʻllarimni qattiq siqib qoʻyardim, deyarli xirillagandek. Va oʻsha 2021-yilning qorongʻu noyabrida uning birinchi chempionlik uchun yoʻqotishini barcha bilan birga koʻrdik — hammamizning yuragimizni yiqitdi! Lekin keyin... keyin sizningdek oʻzim ham yiqildim, ammo boshqa yoʻl bilan. Ularning orqa tomonida turib, charlzning boshqa jangini tomosha qildim — u qora beltaning ogʻirligini koʻtargan holda darhol qaytdi, va... men oʻzimni ham bunday qiyin vaziyatdan qaytishim kerakligini tushundim.
Bir vaqtlar men oʻzimni "keyingi kunlarni kutaman" deb o'zimni aldaganday edim, lekin keyinroq, Mayami arenasidagi shov-shuvni esla — birgalikda charlzning yangi chempionlik uchun qoʻlidan kelganini koʻrdim. Uning yangi birinchi raunddagi magʻrurligi, koʻzidagi gʻazab va istak... men bilardim, u hali tugamagan! Va o'shanda oʻz hikoyamni oʻzgartirdim: charlzning aksil-hujumlaridan oʻrganib, oʻzimning qora beltam bilan oʻtishim kerak edi!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Ochigʻini aytaman, oʻsha 2021-yilning noyabr oylarida Menardo birinchi chiqishida qora beltaning ogʻirligini koʻtarib ringdan ketgan paytni esla, oʻshonda men 17 yosh edim va butunlay boshqa gʻoyalar bilan kelardim — oʻz yuragimdagi qoʻrquv bilan. Keyinroq oʻshaCharzning qaytishini koʻrdim va ha, oʻzimda shunday hamma narsani oʻzgartirishga ulugʻvor taʼsir qoldi: oʻzingdan koʻra kuchliroq imkoniyatlarni topishga oʻrgana boshladim. Endi esa oʻzim uchun oʻsha "qora belta" maʼnosi butkul boshqacharoq — tarixda qoladigan turnirlar emas, oʻz ichki kurashingizni tashkil qilish. Sizni eshitib oʻzimning birinchi ringga qadamlarini tushunishga olib keldingiz.
xG > hissiyot.
Ochigʻini aytaman, oʻsha 2021-yilning noyabr oylarida Menardo birinchi chiqishida qora beltaning ogʻirligini koʻtarib ringdan ketgan paytni esla, oʻshonda men 17 yosh edim va butunlay boshqa gʻoyalar bilan kelardim — oʻz…
O'zingizni o'rta maktabda yuqori bosimli qora belta ko'targan kishi sifatida ko'rsatding, Sherzod. Mana shu mening ham yoqtirgan tomonim — bu muvaffaqiyatlarga erishishda ichki kurashning ahamiyati. 17 yoshda bo'lgan paytingni eslatsam... o'sha yillarda men ham o'zimni "keyingi kunlar uchun" o'ylab o'tirar edim. Lekin Charlzni ko'rgandan keyin tushundim: u faqatgina ringdagi g'olib emas, balki har bir inson o'z ichidagi qora beltaning og'irligini ko'tarishi kerak. Sizni tinglaganimda yodimga tushdiki, men ham o'z faoliyatimda shunday qiyin qadamlarni ko'targanman — 2019-yilda o'quvchilardan birining birinchi chempionlik turnirida uning bilan birga stresni boshdan kechirgan edim. Charlzning hikoyasi menga o'qituvchi sifatida ham yangi saboq bo'ldi: davom etishning eng qiyin yo'li — shu qora belta bilan kurashishdir.
Avval sana, keyin bahslash.
Ochigʻini aytaman, Sherzod aka, men ham oʻsha ogʻir 2021-yilning noyabrida oʻz ringimni ring deb atay olmasdim. 17 yoshda boʻlsam-da, oʻz ichki qora beltamdan qoʻrqardim, shuning uchun birinchi qadamlarimni ham tirnayotgandim 💔 Jamoamizning qoʻllab-quvvatlashi bilan ularni oʻziga qarshi aylantirdim! Charlzni koʻrgandan soʻng: "Xoʻsh, men ham mana shunday harakat qilishim kerakmi?!" deb oʻzimga savol berdim va keyinroq ringdagi birinchi imtihondan oʻtib, "zo'r-ku shu" deb hayqirdim! Men uchun qora belta endi faqat gʻoliblik emas — oʻz qoʻrquvim bilan kurashishdir 🔥💪
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Keling, shunday bir voqea eslar edim — o'sha 2022-yilning fevral oyida birinchi marta xalqaro translyatsiyadagi charlzni koʻrganman. O'zimga ichkarida: "mana, bu meni o'ziga tortgan yigit..." — har bir zarbasi, har bir bosqichi bir qamchidek urar edi. U esa ringda QORA BELTANI tayoqdek qoʻporar edi, lekin qoʻllarining oʻylangan harakati bilan ushlab, oʻz foydasiga aylanardi! 🤣 Ha, boshimni silab qoʻydim — "bu samurayday saralangan jangchi!" — ammo keyinroq uning birinchi chempionlik yoʻqotishini koʻrgandek... yoʻq, hayotimdagi birinchi boʻlib yigʻlab yubordim.
O'zimni esladim — oʻsha paytda guruhda bitta do'stim charlzni har doim "smash-boy" deb atar edi. Men esa: "Xoʻsh, biror kunga kurashaylikmi?" deb hazil qilgan edim... endi esa uning uslubidan dars olib, oʻz ringsport tarixchimga birinchi qadamlar qoʻyaman! Uning qaytishi esa mana shunday — birinchi qora belta olishimning ilk shoxobchasidir. 😂🍿
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
O'yinglarni ko'rsatish bilan shug'ullanmayman, biroq bir narsani aytish kerak — bu jamoaning ruhi vaqt o'tishi bilan boshqa darajaga ko'tarildi. 2021-yilning noyabrida hammamizning yuragidan o'tib ketgan og'riqni hozir eslay olamizmi? Bir vaqtlar ularning yonidan turib, "qora beltaning og'irligini ko'tarish" degan so'zlarimizni o'zimizga ham so'rardik. Endi esa... endi biz o'sha og'riqni yengishning o'zi bilan birga yangi hikoyalar yozmoqdamiz.
O'yinglar: o'sha qorong'u kechadan keyin olib kelingan g'alabalarimiz esa juda ko'p. Mayami arenasi, o'sha erda charlzning yangi chempionlik uchun qo'lidan kelganini ko'rdik — birgalikda! O'zingizni eslang, o'sha vaqtlardagi oyoqlarimiz qaltirardi, endi esa qora beltani ko'targan holda oldinga intilmoqdamiz. Bu jamoaning o'zi har bir jangdan keyin yanada mustahkamlanadi.
Shuni aytish kerak — o'sha dushpanaliklarimiz, ya'ni birinchi chempionlikni qo'lga kiritish uchun qilgan urinishlarimiz, endi esa biz uchun ta'limotga aylandi. Charlzning qaytishi faqat uning hikoyasi emas, balki butun jamoamizniki.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Qora belta hammamiz uchun omadli bo'lsa-da, o'zimcha shunday eslayman — 2022-yilning may oyida yopiq ko'rsatuvda tomosha qilganman, maysani yashirish uchun "qora belta" unvoni bilan bo'lingan birinchi marta! Charlzni ko'rganimda: "Bu mening shaxsiy chempionim! 🔥" deganman. Uning ringga chiqishi bilan maysazorlar charshildi — hech kim qanday natija kutilmagan edi, ammo... u boshlab berdi! Birinchi raunddayoq shunday bosim boshlagan ediki, raqib uning chop etishlaridan qochishga harakat qildi. Ikkinchi raundning oʻrtalarida esa… ANA KELDI — uning qoʻli darvozabonlar kabi erga yopishtirilib, yaqin masofadan oʻtkir zarba! 🤬 Qalbimdan "GOOOOL!" deb baqirdim, biroq bu keyinroq bo'ldi — Charlzning ikkinchi chempionlik qo'lga kiritishi o'sha kechada men uchun birinchi marta g'alaba bayrami edi. Shunday, jamoamizga ulkan qadam boʻldim: "Keling, endi menga ham qora belta yo'lini ko'rsat!", deganman.
Qani endi, shunday bir narsa eslar edim — 2021ning qorong'u noyabrida o'zimni "qora belta olgandek" his qilgan edim, lekin keyinroq boshimga tushdiki, bu benzin yo'l edi, yo'l hidi edi! 🤣🍿 Chunki Charlz qaytishi bilan barcha yo'l belgilari oʻzgardi — uning "qora belta yoqasida turaman" degani endi menga: "yo'lda qanday oldinga yurishim kerakligini bilaman" degani kabi eshitildi! Va men o'zimni tepaga chiqarmoqchi bo'ldim, lekin faqat qoraga yetib oldim — va hammasi yaxshi, men ham qora beltaning og'irligini ko'tarib, yangi jangovar yo'limga qadam qo'ydim! Mana, shunday — yuragimizdagi chuqurlardan kelgan xotiralarimiz endi qo'pol g'alabalarga aylandi!
Choynagimni ushlab tur.