Yan Syaonan o'zining texnik mahorati va taktik aql-zakovati bilan ringdagi raqiblarni…
Yan Syaonan bilan uchrashuvlar tarixiga nazar tashlaymiz — bu orqali uning o'yin uslubining qanchalik oldindan aylanadigan ekanligini ko'ramiz. Uning barcha janglarida asosiy omil: himoyani yorib o'tish va raqibga oʻziga xos burchakdan chiqish imkoniyatini deyarak oldindan oldirib qoʻyish. Bu esa raqibni abadiy "ikkinchi variant"da ushlab turadi.
Lekin toʻgʻrisi, uning yuzma-yuz natijalari statistik jihatdan ham qiziqarli boʻlsa-da, asosiy yoʻnalish uning oʻyinidagi *aniqlik* va *taktik ustunlik* boʻlganda. Statistikada koʻrinishi mumkin boʻlgan ba’zi oʻzgaruvchilar (masalan, gollar nisbati yoki himoyadan oʻtishlar) uning oʻyinini toʻliq yoritmaydi — chunki asosiy胜负 uning raqiblarini qanday qilib oʻziga mos holda „oʻynamasdan oʻynash“ imkoniyatini berishida.
Shunday qilib, tarixini umumlashtirganda: Yan oʻzining eng yaxshi gʻalabalarida raqiblarni uning *oʻzidan* foydalanishga majbur qiladi. Bu esa koʻplab muvaffaqiyatsizlar uchun asosiy sabab boʻlsada, oʻzining asosiy strategiyasining qudratidan dalolat beradi.
yana birda bo'ldimi, bu janobni faqatgina ringning ichida ko'rganman, yaqinda esa xitoyliklar bilan hayajonli bahsga shohid bo'ldim — u yerda xitoyliklar ikki oyog'i bilan ham uddalay olmaydigan narsani qila boshladi, ya'ni foydalanuvchilarning so'zlaridan oladigan bo'lsak, "burchakdan chiqish" uslubini oltin qoidaga aylantirgan edi. eslayman, u vaqtda bir kishi yig'lab ketgan edi: "qanaqa mehnat, chiroyli maydon ichida ham raqibni tanglayotgandek... odam qanchalik sof uslubli ekan"
bunday murakkabyoqlikni olish qanday? menga ko'ra, uning muvaffaqiyati uning raqiblarga qarshi o'ynashga majbur etishida — ular har safar uning uslubiga mos bo'lishga urinayotgan paytda, u esa o'zining to'g'ri burchaklarini ishlata boshlaydi, natijada raqiblar o'zing yurgan yo'lini esidan chiqarib qo'yaveradi. shuning uchun ham statistikada ko'rinadigan ko'p narsalar unga yetib bormaydi — chunki asosiy g'oliblik uning raqibini noan'anaviy uslubda "o'ynamasdan o'ynash" imkoniyatini berishda.
bu uslubdan boshqa bir holni eslayman: bir marta uning birinchi raunddagi zarbasi shunday bo'lganki, raqibning butun taktikasi darhol 10 soniya ichida o'zgartirildi — mana shu kundan keyin o'sha erkak mening qo'limdan suv ichdi va "men uning texnikasi oldida hech narsa qila olmayman" deb izhor etdi. ya'ni qisqasi, uning faoliyati qanchalik nozik va qanchalik chuqur ekanligini ko'rsatdi.
va nihoyat, asosiy nuqta — uning o'yinini tomosha qilishdan biror narsa o'rganish mumkinmi? shunday fikr bor: uning har bir harakatida o'zining to'g'ri chizig'ini topa olgan odam qayerga borishi kerakligini biladi, ammo shunday odamni topish qiyin
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Yan Syaonanning oʻyinini qandaydir tarix bilan solishtirishni qoʻymang, aka — bu soʻnggi oʻyindagi xitoyliklar bilan boʻlgan oʻyindagi holatdan boshlaymiz: u yerda xitoyliklar birinchi rounddan keyin oʻz taktikasini oʻzgartira boshlagan edi! Rakiblar uning toʻgʻri burchaklariga oʻrnashishiga vaqt topolmay, hech qachon unga mos boʻlolmayaptilar. Bu bizga shuni koʻrsatadi: UNING USLUBI birdamlikda davom etganicha gʻoliblik davom etadi. Statistikalar o‘tgan yillarni ko‘rsatadi, lekin joriy oʻyin — bu hammasini koʻrsatadi: u raqiblarni ALANGADA oldin oldini olganidan soʻng, oʻzining "sakkizinchi wonder"ligini namoyish qiladi. Hisoblar, raqamlar... toʻgʻri, ular yaxshi, lekin oʻsha daqiqadagi hissiyotni taʼminlay olmaydi. Uning uslubida — raqibni „oʻynamasdan oʻynashga“ majburlashda — gʻoliblikning asosiy kaliti yotadi. Qaysi biri muhimroq? Joriy forma, aka! Chunki u oʻzini oʻzgartirmasdan, oʻz qoʻliga olgan foydasini koʻrsatmoqda. 🔥
Yan Syaonan xitoyliklarning "sakkizinchi mo''jizasi" deb atashga arziydigan tajribali kurashchi, lekin bu unvonni u nafaqat texnik mahorati bilan, balki ringdagi oʻziga xosligini qoʻriklay olishi bilan ham olgan. Uning asosiy ustunligi — bu raqiblarni oʻzining oʻyin uslubiga moslashishga majburlashda, ular har safar oʻz taktikasini buzishga urinayotganda, u esa oʻzining aniq burchaklaridan foydalanib, oʻz yoʻlini davom ettiradi.
Oq_boriva_hokazo va Neftchi2005ning mulohazalarini koʻrib chiqadigan boʻlsak, Yan uslubi aslida oʻyinni kuzatuvchilar uchun noaniq qilishga yoʻnaltirilgan emas, balki oʻzining imkoniyatlarini oldindan koʻrib olishni qiyinlashtirishga qaratilgan. Uning oʻyinida asosiy gʻalaba nuqtasi — bu raqiblarga oʻzlarining odatiy taktikasidan foydalanishlariga vaqt qolmasligi. Buning natijasida ular uning burchaklaridan foydalanish imkoniyatidan mahrum qoladilar va ularning oʻzi boʻlsa oʻz yoʻlini davom ettiradi.
Lokomotiv_TVning taʼkidlaganidek, uning tarixidagi asosiy omil — bu himoyani yorib oʻtish va oʻziga xos burchakdan chiqish imkoniyatini oldindan oldirib qoʻyish. Bu esa raqiblarni doimiy ravishda oʻzlarining ikkinchi variantlariga oʻtishga majbur qiladi. Shuning uchun uning oʻyinini statistik maʼlumotlar orqali toʻliq tushunib olish qiyin, chunki asosiy gʻoliblik uning raqiblarini oʻziga mos boʻlmagan uslubda oʻynamasdan oʻyinini davom ettirish imkoniyatini berishida yotadi.
Boshqacha qilib aytganda, Yan Syaonan oʻz oʻyinida raqiblarini oʻzining oʻyin uslubiga moslashishga majbur qiladi, lekin ularning oʻzlarini oʻtkazishga vaqt bermaydi. Bu esa uning oʻyinini tomosha qilishni qiziqarli qiladi — bir tomondan, oʻyinni tahlil qilish qiyin, ikkinchi tomondan esa, uning texnikasi va taktikasi uni boshqa kurashchilardan ajratib turadi.
Shunday qilib, uning oʻyinini qanday baholash kerak? Tarixni eʼtiborsiz qoldirib, uning soʻnggi oʻyinlari va oʻsha daqiqadagi oʻyin uslubi muhimroq. Chunki uning asosiy gʻalabasi — bu oʻzining taktikasi va texnikasini oʻzgartirmasdan, oʻz foydasini koʻrsatishidir.
xG > hissiyot.