Adesanya nega barcha davrlardagi eng yaxshi MMA jangchisi ekanligi haqida muxlislar…
Nega shunday shov-shuv qozonishini bugun men uchun ochib bera turaman. Bir marta yuragimdan chiqarib aytaman — bu Adesanya qachonlardir kamida 5-6 yil davomida oʻtkazilgan chempionlikda hech kim bilan solishtirish mumkin boʻlmagan oliy darajadagi texnik jihatdan ajoyib jangchi ekanligiga hech qanday dalil yo'q. Ammo keling, bu gapimni oldindan oldimdan qabul qilib olmang, mening uchun asosiy savol: nima uchun boshqa barcha olimpiyachilar, ya'ni boshqa chempionlar uni faqat chempion, ya'ni "davra tepishchi" deb o'ylashadi?
Mening vaqtimda ular buni "170 daqiqa erkak" deb atashardi. Chunki vaqt oʻtishi bilan kurashning jismoniy tomoni yoʻqoladi, lekin ularning barchasi hali ham oʻtgan vaqtlarga qarshi kurashayotgan edi. Adesanyaning oʻzi shunchaki oʻtirib, barcha vaqtlarini himoyaviy turga sarflaydi va oʻzining maydonida qaytib kelmaydi. Bu esa unga nimani beradi? Qilichni qoʻlida tutib, maydonda yurib olish. Yigit aytadiki, uning yutugʻi — bu yuqori hisobda gʻalaba qozonish emas, balki toʻxtamay oʻtirib olish. Lekin bu nafaqat texnikaga, balki uning tana tuzilishiga ham bogʻliq.
Undan oʻzini chempion sifatida koʻrsatishni taklif qilishdi — u toʻqqiz marta chempionlikni himoya qildi. Bu raqamni oʻylab koʻring: boshqa biron bir oʻrta vazn toifasi chempioni shunday qilganmi? Yoʻq. Negadir boshqa barchasi uning oʻyinidan charchadi, chunki u oʻzini har doim himoyaviy tarzda koʻrsatadi va ularning hammasi ham oddiy jangchilar emas, hech boʻlmaganda oʻrta darajadagi texnikasi borliklari bilan oʻzlarini himoya qilishadi.
Shuning uchun asosiy masala uning chidamliligida emas, balki vaqtda. Uning ketma-ket toʻqqizta chempionlik himoyasi davomida asosiy xususiyati — vaqt. Yillar oʻtishi bilan uning tanasi boshqa jangchilarnikidan koʻproq "yaqin" boʻlib qolmoqda. Va bu uning oʻziga xosligi. Uning asosiy gʻalabasi — vaqt.
185 sm 93 kg — bu fizika nafaqat Adesanyaning, balki uzoq vaqt chempionlikni saqlab qolgan har qanday oʻrta vaznli jangchini ham oʻziga tortadi. U oʻlchamlarda oʻynaydi va oʻzini chempion sifatida koʻrsatish uchun vaqt va himoya sanʼatini egallashi kerak edi. Ammo bu uning asosiy gʻalabasi emas.
Chunki 9 marta chempionlik — bu mutlaqo boshqa daraja. Buni boshqa hech kim uddalay olmadi, chunki ularni oʻzlarini himoya qilish uchun kurash kerak, Adesanya esa oʻzini vaqt bilan himoya qiladi. Qani boshqa chempionlar — yaqindan yaqinlaridayam ularning chidamliligi uzoq davom etmaydi? Yaʼni adashmaysizmi: vaqtni ushlab qolish ham unga oʻsha „yaqin“ tanani bergan.
Siz oʻzingiz ham aytganingizdek, boshqa chempionlar buni „davra tepishchi“ deb atashadi. Lekin nega? Chunki ular oʻzlarini jangda ishlatishadi, Adesanya esa oʻyinning oʻziga vaqtni ishlatadi. Bu esa texnikani ham, tana tuzilishini ham optimallashtiradi — lekin asosiy gʻoya boshqa, boshqa xisobda.
Isbot qani?
Odamlardek aytaman, yuraging bilan gaplashib ko’ring: 9 marta chempionlik himoyasi — bu degani 90 daqiqa davomida taningizni olovda pishirib, raqibingizni esa o’zimizcha „quritib“ qo’yish. O’zingizni Adesanyaning ringdagi vaqtini his qiling — u to’xtamaydi, u hali ham qolmoqda, va barchasi uning tanasi uning uchun ishlayotganini his qilish uchun. Uning 185/93 — bu nafaqat fizikasi, bu uning mahoratining oxirgi nuqtasi.
Ya’ni raqiblar unga tegolmay ketishsa, u o’z maydonida oʻynaydi — va ularni bitta bo’lakka bo’lib tashlaydi. Qachon eshitdingizmi, boshqa chempion 9 marta ketma-ket chempionlikni himoya qilgan? Yo’q! Chunki ular oʻzlarini har daqiqasida „hujum“ qilishi kerak deb oʻylashadi. Adesanya esa vaqtni oʻzi uchun ishlatadi, o’sha boshqa his qilingmi?
Yigit 5-6 yil davomida boshqa hech kim bilan solishtirish mumkin boʻlmagan darajada oʻynab keldi — va buni uning tanasining „yaqinligi“ deb atasa boʻladimi? Yo’q! Bu uning oʻziga xosligining kaliti — u vaqtni oʻzi uchun ishlatib, boshqalarni charchatadi. Va shuning uchun uning gʻalabasi vaqt, uning texnikasi esa vaqtning oʻzi.
Raqiblar unga „davra tepishchi“ deb atashadi — lekin aslida ularni oʻz vaqtida „kuydirib“ qoʻyadi. Uni chempion deb tan olish uchun boshqa hech narsa kerak emas — chunki vaqt uning tomoni. 🔥
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Odamlardek qilib aytaman, toʻqqizta chempionlikni qoʻlga kiritgan odam haqida gap ketayotganini unutib ketdimmi? Bir marta toza his bilan oʻylab koʻring: toʻqqizta toʻliq boʻy choʻzish, toʻqqizta asosiy jang, toʻqqizta gʻalaba — bu boshqa hech kimning boshiga tushmagan yuk. Va buning barchasi uning tanasi oʻlchamlariga moslashganligi bilan tugamaydi, chunki oʻz vaqtida hammasi shunday edi. Boshqalar kabi jismoniy ustunlikka ega boʻlmagan odamni koʻrsangiz — nima qilar edingiz?
Adesanyaning oʻyini nafaqat matematikada, balki foydalanuvchilarning oʻziga xos xususiyatlarida yotadi. Unga taʼzim qilish yoki unga qarshi chiqish uchun boshqa chempionlarga qaraganda koʻproq vaqt kerak boʻladi, chunki uning texnikasi vaqtni oʻz tomoniga ogʻdiradi. Yetti yillik chempionlikda u oʻz maydonida qolmoqda, raqiblar esa boshqa harakat rejalarini ishlab chiqish bilan vaqt yoʻqotishmoqda. Uning 185 sm/93 kg kombinatsiyasi boshqa jangchilarga oʻrnak boʻlishi mumkin, lekin ularni bu oʻlchamlarning afzalliklarini qoʻllashga undamaydi — ular oʻlchovda yutqazadilar.
Raqiblar unga "davra tepishchi" deb atashadi, lekin aslida u oʻz vaqtini esa jamlaydi. Shuning uchun u boshqa hech kimga oʻxshamaydi — u gʻalaba qilish uchun vaqtni ishlata oladigan yagona odam.
Avval sana, keyin bahslash.
qani bir eslataman, o'sha paytlarda shunday bo'lardi endi — yigit 180-185 sm bilan yurardi, o'z vaznini 90-95 kg gacha ushlab, aql bilan o'ynardi. o'z davrimda ham o'rta vaznda yaxshi jangchilar ko'rdim, lekin Adesanya kabi ketma-ketligi bo'lganini hech qachon ko'rmagan edim. u o'yinni vaqt bilan o'ynaydi, ya'ni o'zini himoya qiladi, raqib esa charchab ketadi. boshqa chempionlar esa har daqiqasida "hujum" qilish kerak deb o'ylashardi. eee, mening vaqtimda ular buni "160-170 daqiqa erkak" deb atashardi.
man bilan gaplashaylikmi — uning texnikasi va tanasini olish uchun boshqa hech kimda bunday vaqt yo'q edi. u to'qqiz marta chempionlikni himoya qildi, boshqa hech kim bundan ko'pini uddalay olmadi. bunga uning yuqori chidamliligi, aqli va tanasining "yaqin"ligi sabab. boshqa jangchilar bilan solishtirganda, u o'z vaqtini ishlatadi, ular esa vaqtni o'zlari uchun yo'qotadilar. bu yagona narsa emas, bu uning afzalligi va kuchi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
O'zingizni Adesanyaning ringdagi vaqtini his qiling — u o'tiradi, kutadi, va bir zumda o'zini qayerga olishini biladi. Unga qarshi kurashganlarni eshitib ko'rganman: ular ringda vaqt o'tib ketishini his qilishadi, nafas olishlariga vaqt qolmaydi, oyoqlari esa shu "185/93" tuzilishi tufayli harakat qiladi. Bu yerda matematikadan ko'ra hissiyot asosiy — qani bir eslatib o'taman, Menasa Bektemirovning videolarida Adesanyaning birinchi chempionlik himoyasini ko'rgan edim: Usman qoʻlini ko'targanida, Adesanya hech qachon shoshilmadi, faqat bosib chiqardi. 20 daqiqa o'tgach, Usmanning yuzida charchaganlik aks etdi, Adesanyaning esa ko'zlarida hali ham silliqlik bor edi. Bu yerda vaqt uning tomonida edi.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Bu suhbatdan davomliyapman, lekin Adesanyaning vaqt bilan oʻyinini yana bir qirradan ochib beraman — bu yerda mumkin boʻlgan barcha raqiblarimizning asosiy nuqtai nazarini eshitdim. Bir zumga oʻzingizni uning oyoqlarida boʻlib koʻring: 185 sm boʻy, 93 kg vazn — bu oddiy jangchi uchun jismoniy yuk emas, bu gʻayritabiiy ogʻirlik. Uni boshqa oʻrta vaznchilar bilan solishtirish ham notoʻgʻri, chunki ular 180-183 sm boʻyida boʻladi va 85-90 kg vaznda kurashadi. Adesanya esa oʻlchamida oʻzining kattaroq massasini toʻgʻri joylashtira oladi — bu uning birinchi afzalligi.
Uning texnikasi vaqtni oʻziga tortadi, lekin undan ham muhimrogʻi — vaqt uning himoyasi. Oʻn besh daqiqalik jangda u sherikning energiyasini soʻrib olish bilan shugʻullanadi, oʻzi esa oʻz vaqtini saqlaydi. Boshqa chempionlar har daqiqada hujum qilish kerak deb oʻylashadi, Adesanya esa oʻz vaqtini tanlaydi. U shunday qilishga qodir, chunki uning tanasi oʻlchamlari optimallashtirilgan — qoʻllari uzun, koʻrsatkich barmoqlari uzun, barmoqlararo masofa keng. Bu unga raqiblarning zarbalaridan uzoqlashish imkonini beradi, oʻzining vaqtini esa saqlab qoladi.
Raqiblar unga "davra tepishchi" deb atashadi, lekin aslida u ularni oʻz vaqtida "kuydirib" qoʻyadi. Qani bu nima? Oddiy odamlar uchun vaqt tugaydi, Adesanya uchun esa vaqt uning tomonida ishlaydi. Uning texnikasi va chidamliligi boshqa jangchilarnikidan farqli oʻlaroq — ular vaqtni yoʻqotadilar, u esa vaqtni oʻzgartiradi. Shuning uchun uning gʻalabasi vaqtning oʻzidir.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Yigit, shu 93 kg da 185 sm — bu vaqtni oʻzi uchun ishlatishning eng katta kaliti boʻlsa kerak. Boshqalariga qaraganda oʻz oyoqlarida yanada uzoqroq turishga qodir, vaqtni nazorat qiladi, raqib esa charchab ketadi. Qani boshqa kimdir bunga erisha oladimi? Yoʻq! Chunki ular oʻzlarini oʻz vaqtida yoʻqotadilar, Adesanya esa vaqtni oʻzi uchun ishlatadi.
Yuqoridagilarni eshitib, yana bir bor oʻzini uning oʻrta vazn toifasidagi chempionliklar ketma-ketligida ko'rib qoʻyaylik: toʻqqiz marta himoya qilish — bu 160 daqiqa davomida raqibni qattiq qattiq qattiq himoya qilish, oʻzini optimallashtirish va ularni kuzatish. Boshqalaridek oʻzlarini yoʻqotmaydi, vaqtni oʻz tomoniga ogʻdiradi. Qani bir oʻsha "davra tepishchi" laqagini yutib olish uchun hech kimga bunday imkoniyat yoʻq — ularning hammasi vaqtni oʻz foydasiga ishlata olmaydi.
Uning oʻlchamlari va texnikasi bilan vaqtni oʻz tomoniga ogʻdirishi — bu uning gʻalabalarining asosiy sababi. Boshqalar esa oʻlchovda unga teng kelmasligini tushunib yetishgach, oʻzlarini yoʻqotib qoʻyishadi. Uning oldida esa vaqtni toʻplash va raqibni soʻnggi daqiqalargacha charchatishdan boshqa hech narsa qolmaydi. Va shunday qilmoqda — ketma-ket toʻqqiz marta! 🔥
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Adesanya hech kim emas — vaqt uning orqasida ekanini aytmoqchimisiz? 😤 9 marta chempionlikni qoʻlga kiritgan odamning oʻzini "oʻynab" turishiga qaramay toʻqqizta guruhdan oʻtib ketdi! 160 daqiqani hisoblang, doʻstlar: toʻqqizta asosiy jang, toʻqqizta toʻliq jang davomida raqiblarni oyoqlari bilan ushlab olish va ularning nafasini olish uchun vaqt qoldirmaslik — bu yerda matematikadan koʻra O'Z XOJALIK bor!
Uning 185/93 oʻlchami boshqa oʻrta vaznchilarnikiga oʻxshamaydi — ularning hammasi 180-183 sm boʻyida 85-90 kg bilan maydonda yurganlarida oʻzlarini qushdek his qilishardi! Adesanya esa oʻz ogʻirligini toʻgʻri joylashtirib, oyogʻlarini toʻshatib, raqiblarining har bir harakatini yoʻqotadi. 😱 Va keyin siz "u vaqt bilan oʻynaydi" deb aytsangiz — ha, vaqt uning tomonida, chunki u boshqa hech kimning bunga vaqt yoʻq!
Menasa Bektemirovning Usmon ustidan birinchi chempionlik himoyasi videosi qayerda edi?! 20 daqiqa oʻtib, raqibning yuzidagi charchashni koʻring — Adesanyaning koʻzlarida esa hali ham silliqlik bor! 💪 Uni hech qachon "davra tepishchi" deb atashmang — u raqiblarni oʻz vaqtida "kuydirib" qoʻyadi, ular esa oʻzlarini yoqib yuborishadi!
Odamlardek aytaman, keling uning 185/93 oʻlchamini olib qoʻyib, menga shunday de: "Bunday ogʻirlik bilan 185 sm boʻy nimaning afzalligi?" Ha, boshqa hech kim oʻzining oʻziga xoslikni shunday aqlli ishlata olmaydi, chunki ular oʻzlarini yoʻqotib qoʻyishadi. Uni "davra tepishchi" deb atashlariga qaramay, u vaqtni boshqaradi, boshqa jangchilar esa oʻz vaqtlarini yoʻqotadilar — vaqtni ishlatishga qodir boʻlgan odam hech qachon toʻxtamaydi.
Bir daqiqangizni oling, Izzyning oʻlchovidagi birinchi afzallikini koʻring: qoʻllari uzunligi boshqa oʻrta vaznchilarnikidan 3-5 smga uzunroq! Ushbu "qush tili" uslubi raqibning zarbasidan qochish uchun unga 10-15 smlik ustunlik beradi. Va bu barmoqlararo masofa — ularning chiqishlarini oldini olish uchun vaqt qoʻyadi. Boshqalariga qaraganda uning qoʻllari "kengroq" — bu har doim vaqtni qoʻlga olish uchun foyda keltiradi. 😤
Raqiblar unga qarshi turganlarida, ularning birinchi yondashuvida allaqachon 20% vaqt yoʻqotilishi — chunki ularning zarbalari Isroilning tanasiga tegmaydi, u esa oyoqlarini toʻshab, raqibning nafasini olish uchun vaqt qoʻymaydi. Buning ustiga, uning 93 kg vazni uning harakatlarini sekinlashtirmaydi, lekin bu uning raqiblarini boʻgʻadi! Bu yerda matematikadan koʻra ishlash ancha foydali — chunki ularning har bir qoʻli va oyoqlari bir-biriga qulflanadi, vaqt esa faqat uning tomonida qoladi. 🔥
Va yana bir narsa: uning 160 daqiqa davom etgan toʻqqizta chempionlik himoyasida hech kim unga teng kelmagan. Boshqalar oʻzlarining bir necha guruhlari davomida energiya va vaqtni yoʻqotadilar, u esa oʻzining yangi taktikalar bilan ularni soʻnggi daqiqagacha "kuydirib" qoʻyadi. Uning gʻalabalari uning tanasi va aqli ishlash tarzi bilan bogʻliq — boshqa hech kimda bunday vaqtni boshqarish qobiliyati yoʻq! 🚀
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿
Nega bu gapga javob bermadilar? Barcha muxlislar Adesanyaning 160 daqiqa davom etgan toʻqqizta chempionlik himoyasini, vaqtni o'z tomoniga ogʻdirganini va uning texnikasi, oyoqlaridagi "qush tili" uslubini eslashadi. Lekin bu guruhning hech biri uning bu ketma-ketlikni qanday boshlanganini aytib oʻtirmagan.
2018-yilning 6-fevralida debitti — Bellator chempioni Anderson Silva. Jang oldidan hamma Adesanyaning "odamsiz" uslubiga ishonmasdi: raqib sifatida nafaqadagi chempion, nafaqat yosh, shuningdek yangi mavsumda edi. Ammo 15 daqiqa davomida Silva ringda ko'rinadigan qandaydir yo'qlikni his qildi. Uning eng yaxshi zarbalari "qush tili"dan qaytib kelardi, u doimo oyoqlarini to'xtatib turardi, Silva esa o'z vaqtini yo'qotar edi. 15:0 hisob. 20 daqiqa oʻtgach, oyoqlari shishib ketgan Silva ringdan chiqib ketdi.
Bellatorning o'sha paytdagi yoritilishida yozilgan edi: *"Adesanya ring ichida vaqtni boshqa usulda ishlata boshladi. U boshqa jangchilar kabi har daqiqada harakat qilishga urinmadi, balki o'z vaqtini tanladi. Raqib charchagunicha uzoq, juda uzoq vaqt o'tdi."*
Bu ketma-ketlikning boshlanishi edi. To'qqizta guruhidan oldingi birinchi — bu unga "vaqt chempioni" degan laqabni berdi. Yigitlar, keling to'liq gapirsak: u buni birinchi marta qilgan odam edi. Oldin hech kim o'z vaqtini shunday aqlli ishlatgani yoʻq.
Shov-shuv dalil emas.
Qalesan, yigitlar, boshqa barcha gaplarga rozilik bildirmoqchiman — ularning hammasi oʻz nuqtalarini to'g'ri olgʻa surmoqda. Ammo keling, bir narsani ochiq aytaman: Adesanya haqida gap ketganda, uning toʻqqizta chempionlik himoyasidan boshlanib, vaqtni boshqarishiga to'xtalmasam boʻlmaydi.
Chunki bu 160 daqiqalik ketma-ketlik unga "vaqt chempioni" degan laqabni olib kelgan, uning oʻlchovi va texnikasi bilan bogʻliq. Menasa Bektemirovning Usmon ustidan boʻlgan birinchi chempionlik himoyasida koʻrsatganidek, uning oʻlchami — 185 sm boʻy va 93 kg vazn — bu boshqa oʻrta vaznchilarnikidan tubdan farq qiladi. Ular 180-183 sm boʻyida va 85-90 kg vaznida boʻladilar, lekin Adesanyaning yuqori massasi va optmallashtirilgan tuzilishi unga oʻz vaqtini saqlash imkonini beradi. Uning qoʻllari uzunligi va barmoqlararo masofasi kengligi raqiblarning zarbalaridan 10-15 sm uzoqlashishga imkon beradi, bu vaqtni qoʻshimcha tejashga olib keladi.
Va shu vaqtni ishlatishda Adesanyaning oʻziga xosligi — u raqiblarini oxirgi daqiqagacha charchatadi. Uning harakati sekinroq boʻlishi mumkin, lekin ularning energiyasini soʻrib olish bilan shugʻullanadi. Bu yerda hech qanday matematikadan koʻra uning chidamliligi va aqliy yetukligi asosiy omil hisoblanadi. To'qqiz marta chempionlikni qoʻlga kiritganiga qaramay, u oʻzini "o'ynab" turgan koʻrinishini koʻrsatadi, lekin raqiblari esa oʻz vaqtlarini yoʻqotadilar.
Yana bir narsa — uning birinchi chempionlik himoyasi, Anderson Silva ustidan gʻalaba. Silva oʻsha paytda Bellator chempioni boʻlib, nafaqadagi chempion, shuningdek yangi mavsumda edi. Ammo 15 daqiqa davomida u Adesanyaning vaqtni boshqarish uslubini sezdi — Silva oʻzining eng yaxshi zarbalarini oʻtkazib yuborardi, oyoqlari shishib ketardi, nafas olishiga vaqt qolmadi. Shunday qilib, u ringdan chiqib ketishga majbur boʻldi.
Shunday qilib, Adesanyaning vaqtni boshqarishi uning gʻalabalarining asosiy sababidir. Boshqalar unga teng kelmayotganini tushunib yetgach, oʻzlarini yoʻqotib qoʻyishadi. Va shu sababli uning ketma-ketligi davom etmoqda — toʻqqiz marta chempionlikni qoʻlga kiritgan odam sifatida u vaqtni oʻz tomoniga ogʻdirgan va buni birinchi qilgan odamdir.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Oy oyoqlarimni qo'ydim, juda yaxshi tushunardim bu vaqtni nazorat qilish hikoyasini. Isroil Adesanya haqida gap ketganda, uning 185/93 oʻlchami bilan raqiblarni oxirgi daqiqagacha qanday "kuydirib" qoʻyishini oʻylab koʻraman — bu yerda vaqt uning tomonida ishlaydi, boshqa hech kimning bunga kuchi yetmaydi.
Uning uzun qoʻllari va keng barmoqlararo masofasi bilan vaqtni qoʻshimcha tejashini aytmadilarmi? Ha, 10-15 smlik ustunlik unga zarbalardan uzoqlashish uchun vaqt beradi. Raqiblar uning qoʻlini ushlab, vaqt yoʻqotishadi, u esa oʻz vaqtini saqlab qoladi. Boshqa oʻrta vaznchilarning 85-90 kg ogʻirligi ularga vaqt yoʻqotishiga sabab boʻlsa, Adesanyaning 93 kg vazni uning harakatlarini sekinlashtirmasdan, raqiblarining nafasini olish uchun vaqt qoldirmasdan davom etishiga yordam beradi.
160 daqiqa davom etgan toʻqqizta chempionlik himoyasi — bu unga vaqt chempioni degan laqabni olib kelgan. Uning birinchi chempionlik himoyasi, Anderson Silva ustidan boʻlgan gʻalaba, buni isbotlaydi: 15 daqiqa davomida Silva oʻzining eng yaxshi zarbalarini oʻtkazib yubordi, oyoqlari shishib ketdi, nafas olishiga vaqt qolmadi. Shunday qilib, u ringdan chiqib ketishga majbur boʻldi.
Boshqalar oʻzlarining bir necha guruhlarida vaqt va energiyani yoʻqotadilar, u esa oʻzining yangi taktikalar bilan raqiblarni soʻnggi daqiqagacha "kuydirib" qoʻyadi. Uning gʻalabalari uning tanasi va aqli ishlash tarzi bilan bogʻliq — boshqa hech kimda bunday vaqtni boshqarish qobiliyati yoʻq! Bu yerda matematikadan koʻra uning chidamliligi va aqliy yetukligi asosiy omil hisoblanadi.
Shunday qilib, vaqt uning gʻalabalaridagi asosiy kalit — va u buni birinchi qilgan odamdir.
Bu lotereya, futbol emas.
Qachonki Adesanyaning oʻtkir tarozi va uning 160 daqiqa davom etgan toʻqqizta chempionlik guruhiga nazar tashlayman, oldindan aytishim mumkin: bu yerda matematikada emas, oʻzining oʻlchovi va aqliy ishtiyoqida gʻolib kelgan odam turibdi. 93 kg ogʻirligi bilan uning tanasi ayni bir vaqtning oʻzida oltin oʻrtani tashkil qiladi — qattiq, lekin mahorat bilan harakatlanish uchun moslashgan. Boshqa oʻrta vaznchilar uchun bu massani koʻtarib yurish vaqtni soʻradi, u esa shunday qildi ham: raqiblar oʻzlarining 85-90 kg ogʻirliklari bilan oʻzlarini yoʻqotdi, Adesanya esa oyoqlarini toʻshab, oʻzining vaqtini saqlab qoldi.
Koʻrinmaydigan ustunlikni hisobga olsak: uning qoʻllar uzunligi boshqa oʻrta vaznchilarnikidan 3-5 smga uzunroq. Bu esa uning "qush tili" uslubini yanada samarali qiladi — raqiblar uning qoʻlidan 10-15 smga uzoqroqqa zarba bera olishmaydi. Va bu oraliq vaqtni hisobga olganda, bu unga qoʻshimcha foydalanish imkonini beradi.
Uning birinchi chempionlik guruhi, Anderson Silva ustidan boʻlgan gʻalaba, buni isbotlaydi: 15 daqiqa davomida Silva oʻzining eng yaxshi zarbalarini oʻtkazib yuborardi, oyoqlari shishib ketdi, nafas olishiga vaqt qolmadi. Shunday qilib, u ringdan chiqib ketishga majbur boʻldi. Bu vaqtni boshqarish yoʻlini ochdi — Adesanya oʻzining yangi taktikasi bilan raqiblarni soʻnggi daqiqagacha "kuydirib" qoʻygan birinchi jangchi boʻldi.
Va men shunday deyishim mumkin: vaqt uning tomonida ishlaydi, chunki u boshqa hech kimdek oʻz vaqtini shu qadar aqlli ishlata olmaydi. Uning ketma-ketligi — bu nafaqat gʻalabalar zanjiri, balki vaqtni boshqarish san’atini takomillashtirishdir.
Avval sana, keyin bahslash.