Aleks Perera muxlislar orasida ajralmas bo'lsa ham unga qarshi ishonchli taktik…
Ochigʻini aytaman, bu borada yangi maʼlumotlarim yoʻq edi, lekin oʻz koʻz bilan oʻtgan oʻyinlarga asoslanib, ularning uslubiga yaqindan nazar tashlayman.
Pereiraning asosiy ustuni — qarshi hujumda uncha sodda boʻlmagan, baland boʻyli, uzun qoʻlli raqiblarni qisqa oraliqda urish va soʻngra boʻlgan jarayonlarni nazoratga olish. U koʻpincha ogʻir vaznli, harakatsiz raqiblar bilan ishlaydi — ular butun maydonda noqulay boʻladilar, chunki ular taʼqib qilishga majbur boʻladilar. Buning ustiga, uning chap qoʻli boʻyi, uzunligi bilan birgalikda qoʻlga olish va chap qoʻl bilan zarbalarining qoʻshilishidan foydalanadi. Bu kombinatsiya uning qarshi hujumdagi natijadorligini 1-2 zarbada yakunlash imkonini beradi.
Lekin, unga qarshi boʻlganda, ular uning ushbu istiqbolini oldindan koʻra olishadi va uning hisobini pastga tushirishga harakat qiladilar. Yaʼni, ular birinchi navbatda himoyada boʻlgani holda, uning zarbalarining oldini olishadi, yoʻlakcha orqali unga murojaat qilishadi yoki boʻyi baland boʻlganlar bilan uzun masofadan toʻqnashuvga oʻtadilar. Ularning asosiy vazifasi — uning chap qoʻlini bloklash, yoki boʻyi bilan himoyaviy pozitsiyada ushlab olish, shunda uning qarshi hujumlari samarasiz boʻladi.
Shuni taʼkidlash kerakki, uning asosiy muammo nuqtalari — qoʻlga olish mahorati yetishmaydi, raqiblar unga oʻzlarini yaqin olib kelishga imkon beradilar, shuningdek, uzoq masofadan oʻrta darajada himoyalangan. Bu uning oʻrtacha zarbalari (SIG) boʻyicha yuqori koʻrsatkichga ega boʻlishiga qaramay, uzoqroq masofalarda yengilishiga olib keladi.
Aytish kerakki, uning oʻyinida koʻproq „boks bilan“ kurash olib boriladi — qisqa oraliq, oʻzini himoya qilishga unchalik eʼtibor bermasdan, qarshi hujumlarga tayanish. Ammo raqiblar uning ushbu taktikasini yaxshi bilgani uchun, ular uni toʻxtatib qoladilar. Shu sababli, agar uning taktik maʼlumotlari toʻgʻri yoʻnaltirilmasa, ularning oʻyinida boʻshliqlar mavjud.
Avval sana, keyin bahslash.
O‘shanda teleda o‘tkazgan bir oʻyinning oʻzidayam Pereraning “yuqoriga ko‘tarilib, chap qoʻl bilan pastga tushirish” kombinatsiyasidan foydalanganini ko‘rdim. Jismoniy tarzda nima uchun boʻlsin, ularning darvozasini ikki zarbada ochib berardi — biroq soʻnggi janglar uning ushbu sirini ochib tashladi.
Pressingda unga qarshi ishlovchi jamoalar birinchi navbatda “uzoq masofani saqlab turish” taktikasiga oʻtadilar: uning chap qoʻli uzunasiga boʻlganligi sababli, ular bu yoʻnalishda harakat qilishadi. 6-26-1 hisobining ortida shunday oddiy, ammo samarali qarshi-taktika yotadi. O‘tishlar esa uning hamyoniy kamchiligidir — oʻrniga harakat qilish uchun yetarlicha vaqt ajratmasdan, toʻxtovsiz qanotlarga bosim oʻtkazishga urinadi. Kuchli tomonlari esa koʻzga koʻrinmaydi: uning SIT (Standing in The pocket) vaqtidagi yuqori zarba berish qobiliyati va zarbaga olishdan oldin uzun qoʻlini ishlatib, raqibni toʻsib qoʻyishi.
xG > hissiyot.
O‘shanda teleda o‘tkazgan bir oʻyinning oʻzidayam Pereraning “yuqoriga ko‘tarilib, chap qoʻl bilan pastga tushirish” kombinatsiyasidan foydalanganini ko‘rdim. Jismoniy tarzda nima uchun boʻlsin, ularning darvozasini ikki…
Yoʻq, bopladingiz — Sherzod aka oʻsha "yuqoriga koʻtarilib, pastga tushirish" ni koʻrsatganini koʻrganimda, darrov oʻzimdagi oʻsha eshakdek boʻlsam edi-degan oʻtkir hissiyot paydo boʻldi. Xullas, avvaliga shunday deb oʻtaman: uning qoʻlini koʻtarib, "chap qoʻlchaning oti" oʻlaroq chiqaradiganlarini bu erkinlikni koʻrib, qanchalik oldindan koʻra olish mumkinligini toʻxtatib qolish mumkinmi?
Raqamlar yolgʻon gapirmaydi — uning 80% gʻalabasi shunchaki raqiblarning oʻz-oʻzidan qoʻygan toʻsiqlari bilan oʻynamagandagina mavjud boʻlayapti. Bu esa oʻzgartirishga qodir emasligidan dalolat. Keling, bir narsani aytay: uning chap qoʻli bilan gʻalaba keltirishiga oʻrin bergan vaqtlar oʻzining ham oʻyindan soʻng qattiq charchashini koʻrsatadi — chunki u butun oʻyinda oʻzini himoyaga olib chiqmaganiga shahid boʻlamiz.
Shunchaki so'rayapman — agar uning oʻzi yoʻq, unda qaysi murabbiy uning "chap qoʻlchaning ustuni" sifatidagi obroʻsini olib, yangi yoʻnalishga burishga majbur boʻladi? 😂
Avval ROIingni ko'rsat 😏
yaxshi, bu Aleks Perera masalasida o'zimni yaxshi his qilyapman, chunki mening yoshligimda ham shunday raqiblar bo'libdi — uzoq qo'lli, jarima maydonchasida to'xtab turuvchi, zo'r zarba beradiganlarni yaxshi eslayman. men kabi ko'rlar tushunadilar, ularning oldida hamma yangi uslubga o'rgangandek tuyuladi, lekin keyin odat bo'ladi va ular nafaqat himoyachilarni, balki murabbiylarni ham hayratda qoldiradilar.
sizning asosiy argumentlaringiz uning qarshi hujumdagi mahorati va yuqori g'oliblik ko'rsatkichi haqida, lekin uning 80% g'alabasi katta omadsan emasmi? og'ir vaznli, harakatsiz raqiblarni tanlab olish uning afzalligi, lekin bir paytlar Xalqaro "Dynamo" uchun o'ynagan eski maktab murabbiyim Avaz aka der edi: "agar raqib senga mashinada yugurishni taklif qilsa, sen ham tepadan tepaga ishlashga majbur bo'lasan". ya'ni, uning raqiblari uning ushbu istiqbolini oldindan ko'rib, birinchi navbatda himoyada turib olishadi — uzoq masofadan himoya qilishadi yoki yo'lakcha orqali unga murojaat qilishadi. bunda uning chap qo'li uzunligi unga qarshi ishlaydi, chunki raqiblar uni bloklab, uzoq masofalarga chiqishiga imkon bermaydilar. bu uning standart zarbalari (SIG) yuqori bo'lishiga qaramay, uzoq masofalarda yengilishiga olib keladi — o'zim ham bunday hollarda xafaman, chunki o'sha vaqtlarda ham raqiblarim menga uzoqdan chizib turar, keyin esa yon tomondan kirar edilar.
uning "boks bilan" kurash uslubi yaxshi, lekin nafaqat uning raqiblari, balki butun murabbiylar jamoasi uning ushbu taktikasini yaxshi biladi. men eslayman, o'sha vaqtlarda "Paxtakor"ning ikki qanot himoyachisi bo'lgan ikki aka-uka bor edi — ular hech qachon yuqori poygalarga chiqmagan, lekin uzoq masofadan qarshi hujum qilishni yaxshi bilardilar. Perera ham shunday bo'lishi mumkinmi? uning SIT vaqtidagi yuqori zarba berish qobiliyati va uzun qo'lli to'shashi yaxshi, lekin raqiblar uning yon tomonidagi bo'shliqlarni topishadi va ularni boshqa yo'llar bilan ishlatishadi. uning hisobining 26 mag'lubiyati — bu uning asosiy nuqtalari: himoyadagi mahoratsizlik va o'zgartirishga unchalik tayyor emasligi.
demak, uning asosiy ustuni — bu qarshi hujumlardagi ajoyib mahoratmi? yoki uning shaxsiy o'zgarishi va taktik bilimlarining rivojlanishi kerakmi? mencha, uning eng katta muammosi — bu uning o'yinidagi moslashuvchanlik yetishmovchiligi. u o'zgarishga majbur bo'ladi, boshqa yo'llar bilan o'ynashga o'rganishi kerak, aks holda uning hisobidagi mag'lubiyatlar soni ko'payaveradi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Chalarsa nima deb olsa, avval unga qoʻli bilan ishonadi! 🤣 Alex “chap qoʻlchaning oti” boʻlibdi — yuqoridan tushirib, pastda bogʻlab qoʻyadi, ammo bu uning asosiy ustuni boʻlsinmi? Yoʻq, yoʻq, oʻsha shaxsiy hikoyamni esladim: eski maktab oʻyinida bizning “Zvezda”ning bir qanot himoyachisi bor edi, baland boʻyli, uzun qoʻlli, qarshi hujumda qoʻrqinchli edi. Lekin u oʻzini himoya qila olmaganidan, butun murabbiylar jamoasi uning yonidagi boʻshliqlarni oldindan koʻra boshladilar. Bir paytlar uning oʻrnida oʻtirgan eshakka “Nega sen ham oʻzini himoya qilmaysan?” dedim — u javob berdi: “Menga uzoqdan koʻrinib turaman, keyingi marta qanot boʻylab yetib kelishadi!” 😂 Natijada uning hisobida ham 20 magʻlubiyat paydo boʻldi, hech kim unga “ajoyib qarshi hujumchi” degancha.
Perera haqida gapirganda, uning 80% gʻalabasi shunchaki raqiblarning xatolaridan foydalanishdir, oʻzi emas. Uni toʻxtatish uchun uzoq masofaga chiqarib qoʻysa — u yon tomondagi boʻshliqlarni yoʻqotadi. Endi savol: uning qoʻrqinchli boʻlgani uchunmi yoki boshqa yoʻl bilan oʻynash kerakmi? Menimcha, uning eng katta muammosi — oʻzini yangi uslubga oʻtkazishga chidamlilik yetishmasligi. Chunki oʻziga boʻlgan ishonchni yoʻqotmasdan, oʻzgarishni boshlash qiyin. Keling, bir ochko bilan aytsam: uning chap qoʻli bilan gʻalaba keltiradigan boʻlsangiz-da, toʻp tepada boʻlsagina! 🍿
Memlar ham tahlil.
O'z-o'zidan yana bir yig'indi bo'ldi—chap qo'llar ham eskirib, boshqa yuzi ko'rinishini bilmaydi. 🤣 Perera xuddi o'sha yigitdek: chap qo'li bilan "olamni egallayman" deydi, lekin oyoqlari bilan himoyaga e'tibor bermay ketadi. Uning 80% g'alabasi aslida raqiblarining "tushunmovchiliklari"dir, o'zining esa—faqat "ustun"ni takrorlab yuradi.
Oramizda gap shundaki, agar u qanotlarni yopib o'tiradigan jamoa bilan uchrashsa, uning hisobidagi mag'lubiyatlar soni yanada ko'payaveradi. Uning asosiy qarshiligini to'xtatish uchun esa — keling, birov uning oyoqlariga qarata to'p tepib ko'rsin, keyin xuddi "Zvezda" dagi eshakka o'xshab: "Nega siz ham o'zini himoya qilmaysiz?" deb hayron bo'lib qoladi. 🍿
Choynagimni ushlab tur.
Of, bu ham omon qololmasmi-ya! 😱 Xuddi o'sha yigitdek boʻlamiz-ku, chap qoʻlni koʻtarib „olamni egallayman“ deb, oyoqlariga qarata esa biror eshakka „nima qilyapsan?“ deb hayron boʻlib qolaveramiz! 🤬 Albatta, uning chap qoʻli bilan gʻalaba keltirgan holatlar ham borki, lekin keyin charchab oʻtiradi-ku, oʻzini himoya qilib oʻynamagani uchun! 💪 Pesh, agar uning oyoqlarini koʻrib koʻrsatadigan boʻlsalar — avvaliga boʻshliqlarni toʻldirib, keyin esa yangi uslubga oʻrganishni boshlaydi, boʻlmasa boʻlak-boʻlak boʻladi, qaysi vaqtlaridayoq kanizaklarga aylanib ketaveradi! 🔥 Mayli-da, chap qoʻli bilan oʻzini koʻrsatib, keyin eshakdek qolmasdan oʻzgarishni boshlash kerak!
Bolaligimdan tribunada.
Of, bu ham omon qololmasmi-ya! 😱 Xuddi o'sha yigitdek boʻlamiz-ku, chap qoʻlni koʻtarib „olamni egallayman“ deb, oyoqlariga qarata esa biror eshakka „nima qilyapsan?“ deb hayron boʻlib qolaveramiz! 🤬 Albatta, uning chap …
Qani, chap qoʻl bilan „olamni egallayman“ deganlari bilan birga oyoqlari harakatini toʻxtatib qoʻygan vaqtlarni koʻrsatib bering — shunda men ham „eshakdek qolaveraman“ deb hayron boʻlaman. Chunki rostan ham bu holatda uning tanasi yerdan balandroqda harakatlanmayapti, faqat qoʻli yuqorida. Roqiblar unga boʻshliqlar beradimi, yoʻqmi — bu albatta uning murabbiyining muammo. Lekin menimcha, uning chap qoʻlidagi „ustun“ni boshqa uslubga oʻtka-zishning iloji yoʻqmas, agar uning oʻzi oʻtishga qoʻli yetmasa.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Rostini aytsam, bu oʻrta maktab oʻyinidagi eshakka oʻxshatib qoʻymasdan oldin oʻzimga bir savol beraman: qani bir marta unga qarshi "chap qoʻlcha" taktikasidan boshqa yoʻl bilan javob beradigan jamoa koʻrganlarimiz bormi?🤡 Uning chap qoʻli bilan tepaga koʻtarilib tushadigan toʻpini toʻxtatish uchun oyoqlariga toʻp tepib, yon tomon boʻshliqlarini berib qoʻymasdan oldin — kimdir uning kino koʻrinishida koʻrsatgan "ajoyib qarshi hujumlari"ning aslida nimada yotishini ochib bermaguncha, men uning 80% gʻalabasi "omad" ekanligini qat’iy aytaman. ROIing qancha edi eslataymi? 😏
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Yoʻq, bopladingiz — Sherzod aka oʻsha "yuqoriga koʻtarilib, pastga tushirish" ni koʻrsatganini koʻrganimda, darrov oʻzimdagi oʻsha eshakdek boʻlsam edi-degan oʻtkir hissiyot paydo boʻldi. Xullas, avvaliga shunday deb oʻt…
Aleks Perera haqida eshitganda, toʻg'risi, oʻz-o'zidan qoʻl koʻtarib "chap qoʻlchaning oti" boʻlib qolgan eshakdek tuyuladi-ku 😅 Yon tomonidagi boʻshliqlarni boʻsh qoldirishi uning asosiy nuqtasi ekanligini anglayman. Uning qoʻlini koʻtara olishi yaxshi, lekin oyoqlariga qaratadiganlar topilsa, u holda oʻzgarishni boshlashi kerak bo'ladi — aks holda hisobdagi magʻlubiyatlar soni o'saveradi. Ravshan qilinganmi, yoʻqmi... u oʻz uslubini yangilashga majbur boʻladi, boshqa yoʻl yoʻq.
Har kuni futbol haqida yangi narsa bilaman.
Rostini aytsam, uning chap qoʻli bilan gʻalaba keltiradigan vaqti uning oʻzi uchun ham oqshomdan oldin dars boʻlishi kerak — tepaga koʻtarilib tushgan toʻpni toʻxtatish uchun hech boʻlmaganda oyoqlarini harakatlantirishi lozim edi, ammo u oʻzini esa koʻtarib, pastga tushirish bilan band. 🤡 Qani, bir marta unga qarshi "chap qoʻlcha"dan boshqa yoʻl bilan javob bergan jamoani koʻrmagan boʻlsak, uni "ajoyib qarshi hujumchi" deb e’lon qilmoqchiligimizga sabab nima? 70 daqiqalik oʻyinda qoʻrqitadigan qoʻlini koʻtara olganiga qaramay, qolgan vaqtda esa eshakdek qolib ketaveradi — bu uning aslida nimada yotishini koʻrsatadi. Ochigʻini aytaman: agar uning oʻzi yoʻq, uning obroʻsini shu yoʻl bilan yangi uslubga burishni oʻylagan murabbiy ham topilmaydi. 🍿
Yoʻq, bopladingiz — Sherzod aka oʻsha "yuqoriga koʻtarilib, pastga tushirish" ni koʻrsatganini koʻrganimda, darrov oʻzimdagi oʻsha eshakdek boʻlsam edi-degan oʻtkir hissiyot paydo boʻldi. Xullas, avvaliga shunday deb oʻt…
Boʻldida, aka! 😤 Sherzod aka shu "chap qoʻlchaning ustuni" ni qanday koʻrsatib yuborganini koʻrib boʻsang — bu yerda aslida nafaqat qoʻllar, nafaqat oyoqlar, nafaqat taktika, nafaqat omad, nafaqat charchoq, nafaqat boʻshliqlar... yoʻq- yoʻq! 🔥 Men shunday fikrga keldim: uning asosiy muammosi — oʻzini toʻliq koʻrsatishga majbur boʻlgan vaqtda, u JAMOA sifatida oʻynamayapti, u yolgʻiz kurashib chiqishga urinayapti! 80% gʻalabasi haqida gapirmay turibman, lekin uning bu yerda koʻrsatganining oʻzi — "yurak" bilan harakat qilganidan dalolat! Ammo jamosiz gʻoliblik qanchalik toʻla? ❤️⚽ Yoki meni almashtirmay turib, oʻzlaricha oʻylab qoʻyaversinlar — uning chap qoʻli bilan koʻrsatganlari bu yerda aslida nima haqida?
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Xulosa qilib aytgandim, foydalanuvchilarning bir qismi uning „chap qoʻlcha“ gʻalabalarini boshqa yoʻllar bilan qabul qilish qiyinligini tan olishmoqda, boshqalari esa asosiy muammo uning eʼtiborsiz oyoq harakatida ekanligini koʻrsatmoqda. Pesh, yon tomon boʻshliqlari — bu uning asosiy nuqtasi, lekin agar uning oʻyinda qolgan vaqtda qanday taktik disiplinaga ega boʻlmasa, ushbu nuqtani engillashtiradi ham.
Boshqa tomondan, uning oʻzini toʻliq koʻrsatish uchun jamoaviy yordamga boʻlgan ehtiyoji haqidagi gaplar ham mavjud — oʻsha 80% gʻalabalarni „omad“ yoki „mahorat“ deb taʼriflash oʻrniga, uning faoliyatining maqsadli analitik qismini olib tashlaydi.
Rostini aytaman, uning chap qoʻli bilan koʻrsatadiganlarini eʼtiborsiz qoldirib boʻlmaydi, lekin oʻsha qoʻlning taʼsirini saqlab qolish uchun uning oʻyin uslubida fundamental oʻzgarishlar shart. Qisqasi, chap qoʻl — bu qurol, lekin boʻshliqlar va taktik cheklovlar orqali yonib ketishdan oldin, uni toʻgʻri oʻqdan chiqarish kerak.
Xulosa qilib aytgandim, foydalanuvchilarning bir qismi uning „chap qoʻlcha“ gʻalabalarini boshqa yoʻllar bilan qabul qilish qiyinligini tan olishmoqda, boshqalari esa asosiy muammo uning eʼtiborsiz oyoq harakatida ekanli…
Qani bir narsani aytay — men toʻpga koʻtarilish va uxlayotgan oyoqlar haqida gapirish o'rniga shunday fikrga keldim: uning chap qoʻli bilan koʻrsatganlari nafaqat „gʻalaba“, balki oʻzini koʻrsatish uchun koʻrsatma boʻlgandir! 🤣 Ha, oʻynab yotib, boʻshliq berib, uning qoʻliga imkoniyat tugʻdirish mumkin — lekin bu oʻyinchining oʻzini emansipatsiya qilishiga olib keladimi? 90 daqiqada chap qoʻlni koʻtarish bilan vaqt oʻtmasa, qolganida esa butunlay oʻtkir bo'lmay qolsa — bu unga qanday foyda keltiradi? Menimcha, oʻz-oʻzini „chap qoʻlchaning ustuni“ga aylantirib, uning oʻyinini oʻzi ham tushunmaydi... nafsaniz.
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿