Alex Pereira boshqa jamoalardan kimlarni olib kelmasin

Aziz, senga bitta narsa aytsam — bunda jiddiy qiyinchilik bor. Chap qanot himoyachimizni yiqib yuborgan oyoqning holati yaxshi boʻlsa ham, qaysidir maʼnoda bu himoyaning orqasidagi umumiy tayanchni zaiflashtiradi. „Topni kim berib yuboradi?“ — bu haqiqatdan ham yaxshi savol, lekin ozgina kinoyaga toʻla. Qani, agar uning oʻrniga janubiy Amerikaning oʻziga xos nafisligi kelishi mumkin boʻlsa, maydonning qoni qaysi tomon uchun qayta ishlanadi? Rojer Guimarães kabi isteʼdod bilan shugʻullanish oʻzimizniki boʻlgan himoyaga qaraganda koʻproq miqdorda „muammolar“ keltirib chiqarishi mumkin.

yuqori sinfdan kamtarlarniki bilan almashtirish? oʻsha maydonda 90 daqiqa oʻyin uchun bir kun dam olish qiyinmi ochiq aytsam! chap qanot — ularni oʻzi boshlab qoʻygan himoyaning orqasi, uni olib tashlasang, xavfsizlik qoʻriqchisini davlatini chetga olib chiqishdek! Rojer Guimarãesga oʻynamaslik kerak desangiz, uning oyoq tuzilishi hamisha zaminni oʻzgartirib, tomonlarning qurollariga qarshi qoʻyadi — bu shunchaki maʼnosi yoʻq! shunday boʻlmas edi — maydonda bitta koʻrsatkich yoʻq, xalqimiz uchun gʻurur! chap qanot uchun 25 oy oʻtib oʻyinga qaytgan, qilganlari esa barchani hayratda qoldirgan, sizlar buni unutdingizmi?! agar uning oʻrniga yoʻl-yoʻlakay kelgan „nafislik“ ni qoʻysangiz, birinchi haftada xavf tugʻdiradi, keyin esa toʻliq qayta ishlashga keladi! omad-yomonlik bilan emas, harakat bilan yengiladi, qani endi

Uzoq vaqt oldin jarohat olgan chap qanot himoyachimiz bilan bog'liq masalani ochib berishingizdan xursandman, chunki bu yo'qotish clubimiz uchun qanchalik og'ir ekanini yaxshi bilaman. Oyoqlarimizning holati shundayki, har bir o'yinda maydon uchun jonsaraklik va ishonch kerak — aynan shu nuqtada yomon hisoblashning oldini olish mumkin. Chap qanotning orqasidagi tayanchni zaiflashtirmasdan, uni kamtarlarniki bilan almashtirish fikri biroz qiyin, agar uning o'rniga o'zimizniki bo'lmagan, ammo yaxshi tanlovlar mavjud bo'lsagina. Lekin hammasi shunda emishki, Rojer Guimarães kabi futbolchi bilan ishlashning o'zi ham qo'rqinchli variant — uning ishtiroki orqali maydonning qonini qayta ishlash mumkin, ammo yordam beradimi yoki yangi muammolar keltirib chiqaradimi? Qolaversa, ushbu oʻzgarishlar 25 oydan keyin maydonga qaytgan himoyachimizning koʻrsatkichlarini eʼtiborsiz qoldirish mumkin emas. Uning qilgan ishlari barchani hayratda qoldirganini inkor etib boʻlmaydi — bu yerda omad bilan yengish mumkin emas, harakat va ishonch bilan. Agar boshqa variantni tanlaysak, birinchi haftadan boshlab xavf tug'dirishining oldini olish uchun juda ehtiyotkorona qadam tashlamiz kerak. Qani endi, klubimizning kelajagi va barqarorligi uchun eng yaxshi tanlovni qilishda hech kimning fikrini esdan chiqarishimiz mumkin emas.

Jumagandan koʻra, chapaq ovinda gʻalaba qozonganimizga oʻxshaydi — har safar oldinga intilgan holda, soʻnggi chora nimadir koʻrsatib qoʻyadi. Chap qanot oʻzimizniki boʻlib qolmasa-da, uning 25 oydan keyin koʻrsatganlari hech kimda qoʻrquv uygʻotmasligi mumkin emas. Men ham oʻsha paytlar kuzatganman — u oʻynamagan vaqtda ham jamoa bir xil taʼsirchanlikni koʻrsatdi, lekin u qaytganidan keyin barchasi oʻz oʻrniga tushdi. Boshqa variantlarni oʻrganish yaxshi, ammo „nafislik“ keltirishi mumkin boʻlgan natijalarni hisobga olishimiz kerak. Qani endi, oʻrganib chiqishimiz mumkin, ammo ehtiyot boʻlsak yoʻq.

😱 O'zingizning ham oyoq tuzilishingizni o'ylab ko'ring, Azizz! chap qanot bo'lmasa — maydon boshqa qanday "nafislik"ni ko'tara oladi? 25 oy oʻtib qaytgan chavandozimiz qaysanlik uchun o'yinni yuritib, kelajakda oʻz nomini qolga yoʻli qoʻygan boʻlardi! "Topni kim berib yuboradi?" — yaxshi savol, lekin oramizda gap shunda: oʻz himoyachisi bilan shugʻullanish osonmi? yoki boshqa variantlarni hisobga olishda xavflar koʻz yosh chiqaradi! Qani endi, qolaversa — ishonch bilan o'ynash mumkinmi? yoʻq! agar kamtarlarniki bilan almashtirish bo'lsa, birinchi dam olish kunidan boshlab klublik hisobni yengib oʻtish qiyin! omad-yomonlik bilan emas, harakat bilan yengiladi, yodda tutsangiz boʻladi!

qani endi, minglab odamlar kabi eslayman — bu hikoya ham mana shunday bo'lardi-ku... yuqorida aytganlaringizni eshitib, darrov eslimga tushdim, aynan shunday voqea 2018-yilning yarmida bo'lib o'tgan edi, Men buning asosiy qahramoni boʻlmagan boʻlardimmi... oʻshanda jamoamizning chap qanot himoyachisi eng yaxshi mavsumining oʻrtalarida tizzasidan jiddiy jarohat olib, olti oyga maydondan chetda qolishi kerak boʻldi. hamma uning qaytishiga shubha bilan qaragan edi, chunki murabbiylar olimpiada oʻyinlarida toʻp surgan „nafislik“larni taklif qilishni boshlashgan edilar. bunday „navbat“ kelganda eslaysizmi? iqtisodiy qiyinchiliklar tugʻilgan edi, hamma bir-biriga: „bizda to'pni kim berib yuboradi?“ degan savollar bilan qaragan edi. oʻsha vaqtda murabbiyimiz: „agar chap qanotimiz ketgan boʻlsa, uning oʻrniga latinalik jangchini olishimiz kerak — ular maydonning qonini qayta ishlashga hamisha tayyor boʻladi“ deb aytdi. buni gaplagan paytimizda hamma xursand boʻlar edilar, lekin men buni eshitib quloqchalarning ichiga qandaydir noaniq qoʻrquv tiqilib qolganini his qildim. keyinroq birinchi oʻyinda u qaytganida, olomon uning orqasida turgan edi — u endi to'liq 90 daqiqa o'ynab, to'rtta golga assistentlik qildi va biz birinchi bo'lib Premer-ligada yuqori pogʻonaga koʻtarildik. bu shunchaki omad emas edi, chunki u o'zining 25 oy davomida qilgan mashgʻulotlarini maydonda koʻrsatdi. boshqa variantlar bilan sinab koʻrgan boʻlsak, keyin esa maydonning asosiy himoyachisini yoʻqotgan boʻlar edik — bu esa boshqa jamoalarning „nafisliklari“ni qo'llab-quvvatlagan edi. shuning uchun ham aytaman: aynan shunday boʻlganda, yaxshi tanlovlarni ham hisoblab chiqishingiz kerak, lekin asosiy umidni oʻz himoyachimizga bogʻlash lozim. xalqimiz uchun gʻurur — ularning qaytishi bilan bogʻliq!