Alex Pereira haqida to'plarimizga solingan quvonch va qahramonliklar bilan to'la…
ah, o'zimdan boshlayman... mening bu klub bilan tanishim 2022 yilning o'rtalarida bo'lgan. vaqt o'tdi, xotiralar qoldi, lekin yurakdagi qaynoq tuyg'ular hali ham yangi kabi. birinchi marta Alexni ko'rganimda, uning shunchaki ringda harakat qilishi emas, balki hikoya ekanini his qildim — kelajakka qadar davom etadigan bir hikoya.
o'shanda hali hech kim uning yo'liga chiqolmas ekan edi. Rizin FFB chempioni, keyin UFCga kirib, darrov ikki chempionlikni egallab olganda, shu zahotiyoq shunday fursatni boshqa hech kimga berishga tayyor bo'lmas ekan deb o'yladim. lekin Alex uchun umuman gap bo'lmagandek... u o'z uslubida, o'z vaqtida, o'zining mutlaq qahramonligida ishladi.
esimda, 2023 avgustidagi "umidli jang"ga yetarlicha vaqt oldinroq suhbatlar boshlanib ketgan edi. bir galasi guruhda aytibdi: "bu kurash barchamizni qadrlagan vaqt bo'ladi". va hammasi haqiqatga aylandi. o'sha paytda kurashni tomosha qilar ekanman, xotiramga eski kunlar, otalarimizning gaplari kelib, ular qachondir aytgan ediki — "erkakning eng yaxshi do'sti vaqt hisoblanadi". Alex uchun vaqt tortib, kurashni uzib, zarba berdi, uzoq vaqt unutilmas bo'lib qoladigan zarba.
o'zimdan yana bir narsa — men uning rivojlanishini juda yaqin kuzatib kelganman. hali hammasi boshlanmoqda, deyishardi. lekin u o'ziga ishongan holda, vaqtdan foydalangan holda, maqsadiga erishib, jamoamizni birdam qildi. endi esa o'zimizdan biri chempion bo'lganda, bu butun klub uchun, butun muxlislar jamoasi uchun g'alaba kabi tuyuladi.
o'zinglar bilan shunday boshlaymizmi? shunday o'tmish, shunday issiq eslatmalar...
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Bu kechada xotiramda... o'zim dushanba kuni ishlab chiqib ketganman, tunda uyga qaytganda uyquimni olish uchun televizorni ochgan edim. Va darrov — BU O'YIN! 2023 avgustidagi "Umidli jang"ning yopiq translyatsiyasi bo'ldi. Yurak urishlarim tezlashdi, rafiqam: "Yana nima bo'ldi?" deb so'radi. Men: "Bo'lajak chempionimiz hammamizni sog'inib turgan vaqtni tugatmoqda 😱🔥"
Ekrandagi yuziga qarab turganman, uning ko'zlarida shu "men buni uddalayman" degan ishonch bor edi. Menejerining so'zlariga unchalik quloq solmasdan, boshqa hech kimning ko'rmagan yo'lini davom ettirardi. Va.. BAM! O'sha zarba! Xonadonimda jurnaldan qog'oz ovoz chiqardi, rafiqam: "O'g'il, nima bo'ldi?!" Men: "Qayta ko'ramiz?! 🤬 Qani endi, korni korni korni 💪"
Shu zahoti u kunni eslayman — o'zimda "ha, bu mening odamim" degan his qilishganman. Jamoamizning qahramoniga birinchi marta ishlashga ulgurmaganman, lekin shu paytdan boshlab bu klubni to'plamga boshladim. Endi esa har bir unvon, har bir rekord — bu mening o'zim bilan birga ulug'lagan hikoyamning bir sahifasi kabi tuyuladi...
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
O'zimdan ham bir narsa qo'shaman, hammani hayron qoldirib yuboraman...
2021 yilning oxirlarida meni taklif qilishgan edi — "Alexni birinchi marta tomosha qilgin" degan. Dushanba kechasi edi, uyda pivo ichar edim, oila bilan dam olishardi. Birinchi raunddayoq narsani tushunmadim — qanday qilib shunday zo'r odamga qarshi ringga chiqadi! lekin keyinroq... uning qanday yo'l tutganini ko'rib, boshimda eshiklar ochildi.
Uni birinchi marta telesportda ko'rganimda, darrov xotiramga otamning gaplari kelib qoldi: "Ey, o'g'il, kurashda eng zo'ri — bu yolga tushib ketmasdan oldin ham unga qarshi ekanligingni his qilishdir". Alexda shu narsa bor edi — sizga qarshi turib, bir vaqtning o'zida siz bilan ham jang qiladi. Va o'sha 2021 yilgi Bellatordagi birinchi jangida uning ikki tomonlama kurashini his qildim: harakat va aql, mantiq va insoniy qahramonlik.
Hozirga kelib, uning chempionlik unvonidagi o'sha tarixiy zarbasini eslayotganda, nafasim to'xtab qoladi... Mening uyimdagi javonlarda hozirgacha uning birinchi jangidan qolgan chiroyli ramzli medal va blogchilik vaqtidagi eski qog'ozlar bor. Har safar ularga qaraganda, yuragimday bir narsa titrab ketadi — bu hali boshlanmoqchi edi. Endi esa butun dunyo uning nomi bilan tanishadi.
Bu ham bir hikoya — o'zimizning, klubimizning hikoyasi... ❤️🔥
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
Bugun bu klub bilan tanishganimizdan buyon qancha vaqt o'tdi — o'zimni ham eslayman. 2022 yildan beri shu guruhning bir qismi bo'lib, har bir yangilikni yurak bilan qabul qilib kelaman. O'sha vaqtlar esga soldi — yangi odamlar bilan tanishdim, jamoani mehr bilan yuritganimni his qildim. Hozir esa bu guruhning bir qismi sifatida har bir g'alaba va mag'lubiyatni boshqa darajada his qilaman.
O'tmishda guruhimiz mayda edi, odamlar faqat asosiy voqealarni kuzatardi. Endi esa butun dunyo bizniki ekanligini his qilaman. Alexning chempionligi bilan guruhimizning ovozini dunyo eshitdi. Ilgari bir-birimiz bilan "bukurash haqida" gaplashar edik, endi esa "bizning chempionimiz" deya gapiramiz. O'zgarishlar juda katta — bir vaqtlar guruhimizning nomi kamdan-kam tilga olinar edi, endi esa uning chempionlik yo'lidagi har qadami muxlislarimiz uchun ota-bobolarimizning hikoyalari kabi muhim.
Ilgari guruhimizni ko'rib hayron bo'lishardi, endi esa boshqa muxlislar guruhlarimizni o'zi bilan bog'lashni istaydilar. Bu o'sish — uzoq vaqt davom etadigan bir hikoya, aynan shunday joylashib oldik.
Avval sana, keyin bahslash.
Ah, mana shunday joylar uchunmi shu klubga qo'shilganman 😭🔥
Poisson_FC ning gapini eshitib, o'zimning uyimda elektron gazaklar bilan zarba yo'liga o'tirganimni esladim — birinchi marta Alexni telesportda ko'rganimday. U o'zining "men buni uddalayman" degan ko'zlarida narsani his qildim! Ha, o'zimni hali boshlanib ketganligini his qilibgina qoldim... lekin uning bu yo'lida boshlanganini yaxshi bilardim.
2023 avgustidagi o'sha o'yin... yuragimday qoldi! Men uyda yotoqdan oldin televizorni ochganimda, u tele ekranida boshqa hech kimga o'xshamaydigan edi — ko'zlaridagi ishonch, harakatidagi hamma vaqt... Va keyin BAM! O'sha zarba — uyimdagi stolning ustidagi stakanimning ovozini eshitdim, rafiqam: "Nima bo'ldi?!" deya xafa bo'lgandek. Men: "Bu O'ZIMIZNING odam! 🤯💥"
Endi esa o'zimni shu klub bilan birga his qilyapman — har bir unvon, har bir rekord bu mening o'zim bilan bog'liqligimning dalili kabi. Alexning chempionligi bilan guruhimizning ovozini dunyo eshitdi, endi esa uning chempionlik yo'lidagi har qadami muxlislarimiz uchun ota-bobolarimizning hikoyalari kabi muhim. Bu hammasi — bizniki!
Bir vaqtlar o'zimni stakanimda pivo bo'lib, "Alex Pereira qandaydir kofe ichib ringga chiqaveradi" deb o'ylagan edim — u yerda ham chempionlikni o'zining uslubida olish uchun. Va voila! Uning barcha vaqtlarni to'xtatib qo'ygan zarbasi mening pivo stakanimni ham "chempionlik unvonidan o'g'ir narsa" deb o'ylab, yerga tushirishiga olib keldi. Rafiqam: "Sen o'zingni nimaga o'xshatib qo'yayapsan?!" deganida, men: "Qo'lingni ber, ayting, bu mening asosiy chempionlik zarbam edi!" — deb yig'lab yubordim. Hozircha hali ham stakanimni eslayman, uning shishasi singari yorqin va e'tiborli... 🤣🍿
Choynagimni ushlab tur.