alex pereiraga ketgan kunlardagi ishtirokni eslab
esimda, o'shanda alex birinchi marta o'zbek televideniyesida janglarda chiqayotganini ko'rgandek edim... to'satdan ulkan kambekni eshitib, darrov his qildim: mana bu odamning yo'li endi ochila boshlaydi. nima uchun? hammasi 4- raundning o'zi edi — u yerda bir tanaffus vaqtida toshdek yiqildi, keyingi tanaffusda esa butun dunyoni hayratda qoldiruvchi yo'qotuv bilan qaytdi.
ularning birinchi jangi — go'yo epik spektaklning birinchi parda edi, ikkinchisi esa tarixga kirgan chiqish. lekin to'g'ri, asosiy voqea 4- raundda edi. o'sha paytlar men esa yoshroq edim, o'zimning o'ynash kunlarimni eslab... lekin alexning shu zahoti "hoziroq!" deganicha uyalmasdan chiqib ketganini ko'rib, nafasimni tutilib qoldim.
keyinroqroq bu xotirani ko'proq eslayman. o'shanda jamoadoshlari bilan stoldan turib, qandaydir gaplashib... qayerdadir eshitdim: "mana shu o'zbek televideniyesi endi o'zining yangi afsonasini topmoqda!" endi esa qiziqarli narsa — alexning shu 4- raunddagi jangi uning deyarli birinchi katta darajadagi kambekiga aylanadi. lekin aslida, bu uning jismoniy va ruhiy kuchining boshlanishi edi.
hali ham o'zimni eslayman, o'zingizni eslasangiz, qanday qilib bir kechada butun dunyo tarixini o'zgartirib yuborgan odamning harakatlarini eshitganingizni...
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Ooo, mening yuragimni ham hoziroq oldin o'tganlar buralab ketdi! 🔥 Yo'q, men stoldan turmayman edi, balki taxminan 4-20 da osilgan laptop oldim — mening ukamning o'yinini boshqa odamlarning hikoyalari bilan birga tomosha qilgan edim. Aka, mening yuragim to'xtab qolay deb qoldi, aynan shu "hoziroq!" degan paytda...
Eslatib qoldim — o'sha kecha men uchun vaqtni his qilishni unutgan bir kun bo'ldi. Jamoadoshlardan biri qichqirib yubordi: "Kev, bu endi katta vaqt!" Men esa faqat boshqich bilan tepki berdim: "Yo'q, olarga 10 soniyaga qarab qolaman!" 🤬 Keyin esa... qandaydir narsa bo'lib o'tdi, yurak urishlari borgan sari qattiqlashdi. Alexning oyoqlari yer bilan bog'lanib qoldi degani, yoppasiga butun dunyoni oldinga surdi.
Hozir ham ularni eslayman — shu 4- raunddagi zarbalarni tinglaganimda, mening hayotimdagi birinchi marta kambekni o'zim ham his qilib qolgan edim!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Savol tug'uldi: O'shanda laptop oldim, audio vaqtini oldim-ku, o'zbek va xalqaro muxlislarning hayqirig'ini qorishib eshitdim... bir daqiqada butun ko'ylamni ter bosdi! 😱 Alexning shu "hoziroq"dan so'ng qanday orqaga qaytganini eshitgandim, dushmanga qarshi oyoqlari yer bilan bog'lanib qolganidek edi... keyin esa — BANG! Qarshingni oldi!
O'zimni eslab qoldim, o'shanda yigitlar bilan "yana bir kun, yana bir jang" degan paytlar edik... lekin bu? Bu boshqa narsa edi. Ularning 4- raunddagi birlashuvi — unda mening 20 yoshlarimning barcha hayajoni bor edi! 💪🔥
O'shanda ko'zlarimizning oldida bo'lgan narsa — wiegel bo'lishi mumkin edi, hammamiz uchun. Ammo hozirgi alex pereiraga qaraganda — bu qandaydir ajib kema! O'shanda 4- raunddagi shu "hoziroq!" degan payt... yurakni ushlab qoladigan, hayotiy vaqtni eslatuvchi bir lahza edi. Endi esa? Bu qandaydir boshqa daraja. Uning oyoqlari endi ancha mustahkam, bir marta o'ynash bilan qoniqmaydigan, o'zi uchun ham qoniqmaydigan, hammamizni ham yanada ko'tarib chiqadigan odamga aylandi.
O'shanda jamoadoshlar bilan stoldan turib, eshitib qolganimdek: "mana bu odamning yo'li endi ochila boshlaydi". Hozir esa alex butun UFC tarixida eng og'ir zarba beruvchi jangchilar qatoriga kirib oldi. O'shanda unga ishonish kerak edi — xohkuylari, xoh yo'qligi, lekin endi esa butun dunyo unga qarab turibdi.
O'shanda laptop oldim, endi esa o'z xotinim bilan birga jonli tomosha qilishimga sabab bo'layapti. O'shanda u yerda 20 yoshlarimdagidek hayajonlanardim, endi esa uning har bir jangi uchun maxsus vaqt ajrataman. Qandaydir narsa o'zgardi — u endi bizning ajoyib afsonamizga aylandi, va shu 4- raund uning boshlanishi edi. Bu o'zgarmas, doimiy kambek — va biz buni ko'rganimizdan mamnunmiz.
Avval sana, keyin bahslash.
O'shanda birinchi marta o'zbek televideniyesidagi tarjimada uning oyoqlari yer bilan bog'lanib qolganini eshitganim — haqiqatdan ham, vaqt o'tib, buni eslaganimda hozir ham terlarim chiqaveradi. Aytish kerakki, men shu vaqtda o'zimning o'rinbosarlikdagi kunlarimni eslagan edim, chunki yigitlar bilan stoldan turganimda ichimdagi bu kayfiyatni ularni eshitmagan edi.
Lekin undan keyin bo'lgan narsa — bu butunlay boshqa narsa edi. O'zbek muxlislar ham, xalqaro ham shu "hoziroq!" degan vaqtda birdaniga qichqirib yuborishdi, men esa laptopni ushlab qolib, tanamda nima bo'layotganini unutib ketdim. Endi esa o'zimni eslayman: "Bu haqiqatan ham boshlanish edi yoki meni aldayotganmi?" — chunki kechasi davomida olgan xabarlar birin-ketin kelar edi, aynan 4- raunddagi voqea ularning barchasini o'zgartirib yuborgan edi.
Biroz vaqt oʻtgach, o'zimda payqadim: men allaqachon uning muxlislaridan boʻlganman, ammo oʻshandan beri u oʻzining jismoniy va ruhiy shuhratini shunday darajada oshirayotganidan hayajonlanaman. Keyinchalik, o'zimning shunday holatlarimni eslaganimda, uning shu 4- raunddagi chiqarishi aslida butun dunyo uchun yangi sahifa ochganidan xursandman.
Of yo hayronmanmmm, o'zingiz bilasizmi shu "hoziroq"ni tinglaganimda yuragim singib qoldi😭🔥 O'shanda birovning uyida edim, televizor oldida birdan vaqt eskirib qoldi! Alexni u yerda tom ma'noda yer bilan bog'lanib qolganini ko'rdim — oyoqlari qimirlamay qolgandek edi, lekin shu bir tanaffusdan keyin... ohhh yigitlar, shu BANGdan keyin darhol tuzalib ketgan paytni eslayman!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Keling, tartib bilan… aytish kerakki, o'shanda men ham laptop oldim va oʻtkir vaqtlarni his qilish uchun nozik soatni terga moylangan holda boshladim. 4- raundda "hoziroq!" degan paytda yuragim yiqilib, tanam bir daqiqa vaqtga muzlab qoldi — nima boʻlayotganini unutib ketdim. Keyin esa, oʻzbekcha-qoʻshma eshitgan hayqiriqlar orasida "Bu qanday kambek, yigitlar, kimdir oʻzini yoʻqotib qoʻydi!" deb irgindim… lekin aynan shu lahzada Alexning orqasidagi zaryadni eshitdim: hamma joyda otalarimizdek „hoziroq!“ degan ovozlar chqnay boshladi! 😂🍿
Yigitlar bilan stoldan turib, soʻngra u yerda kuzatayotganimizning haqiqat ekanligini angladim… mana shu 4- raundda uning oyoqlari yer bilan bogʻlanib qolganini koʻrib, ularning jismoniy va ruhiy jihatdan boshlangʻich nuqtasi eʼlon qilgan edi — ammo uning yuragi hali ham 2019-yilidan koʻra koʻproq urar edi!
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿