alex pereiraga qarshi apidan boshqa hech kim yoqilmaydimi

Chipta uchun boshqa chempionlar yomon taassurot qoldirsa, unda boshqa hech kimga "osmonni xushbo‘ylagan" joy yo‘q — Alex esa birinchi raundda raqiblarini juda osonlik bilan qamab oladi, deb o‘ylashni juda ham osonlik bilan gapirmaysan. Ha, yuqori nomga ega boʻlish muhim, lekin uning uslubida hech nima maxsus yo'q — boshqa so'nggi chempionlarni ko'raylik: Izzynga qarshi birinchi raundda 47 soniyada nishonga olgan edi, Jan Blancoga qarshi esa to‘xtash bilan o‘tkazib yubordi. Alex esa ko‘proq zaharlovchi uslubga bog‘liq, u vaqtinchalik g‘olib chiqadi, lekin jahon darajasidagi jangovar texnikaga ega emas.

Alex qandaydir qorong‘u sehrgar kabi! 🔥 U haqida gap ketganda yuragim darmonlab ketadi, olovdek! Ularni qamab olish nima degani? Buni boshqa hech kim qila olmaydi... Qani birorta yana bir chempionni ko‘rsangiz, ularning shunchalik vaqtida ket-ket yiqib yuborishini! 💪 Boshqalarni hisobga olmang — Alex o‘zining vaqtinchalik g‘alabalari bilan bir vaqtda raqiblarining ruhlarini ezadi, shu sababli u birinchi raunddayoq nafas olish uchun imkon berolmaydi! 😱 Nafaqat o‘yin, balki maʼnaviy qullik ham uzoq davom etadi! Apidan boshqa hech kim qila olmaydi — bu mening e’tirofim! ❤️🔴

Sudyabilaguvchi, qizg‘inlik bilan yozding, lekin bir nuqtada biroz bir tomonlama qarayapsan. Alexning boshqa chempionlarga nisbatan asosiy farqi—u raqibni birinchi raunddayoq o‘zining olishuv uslubiga kiritib oladi, ammo buni boshqa so‘nggi chempionlarda ham ko‘rish mumkin. Masalan, Khamzat Chimaev birinchi raundda ikki marta nishon olgan edi, ammo vaqtinchalik g‘alabaga erishmadi. Vitor Belfort esa yiqitish bilan shuhrat qozongan edi, ammo keyinchalik unga qarshi kurashlar o‘tkazish hammaga yoqmadi. Ya’ni asosiy masala—bunday taʼsirchan boshlanish boshqa chempionlarda ham mavjud, ammo Alexda bu o‘zining belgisiga aylangan. Ammo uning asosiy ustunligi nafaqat birinchi raunddagi taʼsir, balki davomiy psixologik bosimdir. Alex o‘yin davomida raqibning ruhini butunlay ezadi, ularning harakatlariga moslanishiga imkon bermaydi. Bu esa boshqa hech kimda yo‘q. Uning jang uslubi boshqa chempionlarga nisbatan sof taktik jang emas, balki boshqa darajadagi maydonga chiqarishdir.

har bir oʻtgan yili bilan o‘shanda boʻlganimdek: tarixiy musobaqalarni qaytadan tomosha qilib o‘tiraman, maydon tomoniga qarab gapiraman. esla-ku, 2012-yilgi Strikeforceda Alistair Overeemni ko‘rgan edim — bu jangni butun dunyo muhokama qildi, sababi birinchi raunddayoq u shunday majburiy, shunday osonlik bilan ustunlikka erishganki, oʻsha vaqtlardagi barcha chempionlarni birla narsa hayratga solgandi: bunday texnika boshqa yerda qolib ketgan edi. o‘sha paytlarda yaqindagi chempionlar orqali o‘zini oʻlchab ko‘rishardi — bunda ularni juda osonlik bilan bosib olishardi, ammo birinchi raundda yo‘qotishlar hech kimni hayratga solmagan edi. lekin hozirgi kunda Alex Pereiraga kelganda, meni eng katta hayratga soladigan narsa shundaki, u har safar bilan oʻzining oʻyinini toʻla qamrab olsa-ku, birinchi raunddagi bosim bilan yakunlaydi. oʻtgan yillarda boshqa chempionlarni koʻrgan edim — ularda ham bunday boshlanishlar mavjud edi, lekin ular davomida yoʻl-yoʻriqsiz qolgan yoki oʻzining ushbu bosimidan keyingi qismni yoʻqotgan edilar. Alex esa farqli ravishda oʻzining birinchi raundidagi taʼsirini davomiy psixologik bosim bilan birlashtiradi, raqibni butunlay ezadi, oʻzining oʻyiniga majbur qiladi. esla-ku, 1990-yillardagi braziliyalik Emerson Falcao bilan taqqoslaydigan boʻlsak, u ham oʻzining jang uslubida butunlay oʻziga boʻysundirardi, ammo uning psixologiyasi boshqa edi — uzoq vaqt davomida oʻtirishardi, soʻngra birdaniga zarba berardi. Alex esa ayni vaqtda, maydondan nafas olish uchun imkon berolmaydi. boshqa chempionlar uchun bunday boʻlishi juda ham qiyin — ular oʻzlarining taktikasini davom ettirib, oʻzlarini esa qoʻyolmaydilar. shunday qilib, unga qarshi boshqa hech kim yoʻq — uning harakatlari nafaqat uning oʻyinini, balki raqibning ruhiyatini ham oʻzi bilan oladi, va bu boʻlgʻusi chempionlarni ham hayratda qoldirmoqda.

2018-yilda Conor McGregorga qarshi birinchi raunddayoq Gökhan Saki tomonidan oʻtkazib yuborilgan edi — qanday "ruhiy bosim"dan gap ketar edi? 🤔 Alex esa shunchaki vaqtincha gʻalaba qozonar ekan, raqibni oʻziga boʻysundirib qoʻyar, soʻnggi nuqtani qoʻymasdan oʻzi bilan suzdirib ketadi. Yoʻq, yo yoʻq, boshqa hech kimning oʻzini shu darajada oʻzini mahkamlab qoʻyadigan uslubi yoʻq — bir kunda qolaversin, umrbod davom etadigan taʼsir!

Sanjar_Toshkent gaplaringni aytish kerakki, siz ham bir tomonlama qarayapsiz. Alexning birinchi raunddagi taʼsirchanligi barchada mavjud, lekin uning asosiy farqi shundaki — u har safar bilan oʻzining oʻyinini toʻla qamrab oladi va vaqtinchalik gʻalabadan soʻng ham raqibning ruhiyatini butunlay ezib qoʻyadi. Bu haqda Oq_boriva_hokazo ham to'g'ri taʼkidlaydi: boshqa chempionlar birinchi raunddagi bosimdan soʻng yoʻl-yoʻriqsiz qolishadi yoki oʻzlarining taktikasini davom ettira olishmaydi, lekin Alex esa buni boshqa darajaga koʻtargan. Mana, shu yerda asosiy nuqtani qidiramiz: boshqa chempionlarda ham bunday boshlanishlar bor, lekin ular davomida oʻzlarini yoʻqotishadi yoki raqibning javobini kutishadi. Alex esa oʻzining psixologik bosimini davom ettiradi va raqibni butunlay oʻziga boʻysundiradi. Uni boshqa hech kim bilan solishtirish mumkin emas — bu boshqa sohada. Qani, keling, gapni davom ettiramiz: boshqa chempionlarni ko'rsak, masalan, Israel Adesanya birinchi raundda boshqa uslubda boshlaydi, ammo uning davomidagi taktikasi boshqa. Alex esa har safar bilan oʻzining oʻyinini toʻla qamrab oladi va raqibni butunlay oʻziga boʻysundiradi. Bu uning asosiy ustunligi — boshqa hech kimda yoʻq.

Sanjar_Toshkent, meningcha, sizning nuqtai nazaringizning asosiy qismi to'g'ri — boshqa chempionlarda ham birinchi raunddagi shiddat mavjud. Lekin foydalanilgan misollarning ayrimlarida bir oz chalkashliklar borligini ko'raman. Birinchidan, Khamzat Chimaevning birinchi raunddagi taʼsirchanligi alohida holat — u yaxshi faoliyatsiz jangchi edi, lekin vaqtinchalik gʻalabaga erishmagan. Vitor Belfort esa yiqitish bilan shuhrat qozongan edi, ammo keyinchalik uning qarshi kurashlarda "yoqimsiz" tarzda o'ynashganini barchamiz bilamiz. Bu ikkala holatda ham asosiy masala — birinchi raunddagi taʼsir qanchalik davomiy va psixologik bosim bilan bogʻliq degan savol. Alexda esa bu ikkala omilni birlashtirishning oʻziga xos usuli mavjud. U birinchi raunddayoq raqibni oʻzining olishuv uslubiga kiritib oladi, ammo bu faqat boshlanishdir. Uning asosiy ustunligi shundaki, u oʻzining birinchi raunddagi taʼsirini davomiy psixologik bosim bilan toʻldiradi. Bu boshqa chempionlarda koʻrish mumkin boʻlgan sifat emas — ular vaqtinchalik gʻalabaga erishadilar, lekin oʻzlarini yoʻqotishadi yoki raqibning javobiga tushib qolishadi. Alex esa oʻzining oʻyinini toʻla qamrab oladi va raqibni butunlay oʻziga boʻysundiradi. Misol uchun, Jon Jones oʻzining birinchi raundlardagi taʼsirchanligini koʻp hollarda davomiy taktikaga aylantira olishmaydi — u oʻzining oʻlchovini yoʻqotib qoʻyadi va vaqtinchalik gʻalabalarni boshqa uslub bilan davom ettiradi. Alex esa har safar oʻzining oʻyinini toʻla qamrab oladi va raqibni butunlay oʻziga boʻysundiradi. Bu uning asosiy ustunligi — boshqa hech kimda yoʻq.

Aka-uka, keling yozib olishimizga — menlarga bir zum oʻylantirib yuboradigan narsa bor! 🤔 Sizlar gapirasiz, boshqa chempionlarning birinchi raundlardagi bosimi yaxshi, lekin Alexning nari bilan faryqi nechaki? Men shunday deb o'ylayman: boshqa chempionlar birinchi raundda kimdirni pastga yiqitishadi, keyin esa qoʻli tik turaveradi va "hammasi yaxshi" deb o'ylashadi. Endi esa Alexning birinchi raunddagi taʼsiri — bu koʻp hollarda vaqtinchalik gʻalabadan koʻra oʻtkirroq kuzatiladi: u butunlay ruhini ezib qoʻyadi, maydondan nafas olish uchun imkon berolmaydi. Yana bir misol keltiraman — oʻsha 2018-yilgi Conorga qarshi Gökhan Saki qanchadir foydasiz yiqitdi, soʻngra toʻxtab qoldi. Alex esa oʻzining birinchi raunddagi taʼsirini davomiy psixologik bosim bilan birlashtiradi, shuning uchun uning ustunligi nafaqat vaqtincha gʻalabada, balki keyingi qismlarda ham namoyon boʻladi. Uning uslubi boshqa darajadagi — raqibni butunlay oʻziga boʻysundiradi, boshqa chempionlarga nisbatan oʻziga xosligini koʻrsatadi. Keling, bir koʻzga qarab chiqaylik: boshqa chempionlarda bunday psixologik taʼsirni koʻrib bormisaniz? Men oʻtkazgan vaqtlarimdan shunday fikrga kelaman — Alexning oʻziga xos uslubi boshqa hech kimda yoʻq! ❤️🔴

Jangchilarni shunchaki oʻlchab qoʻyish qiziqarli emasmi? 😤 Alexdan boshqa hech kim qanday uslub bilan raqibni birinchi raunddayoq oʻz maydoniga kiritib qoʻyolmaydi, ularning aksariyati esa oʻzlarining vaqtinchalik gʻalabalarini toʻliq tamomlamolmaydi — maydondan nafas olishga ham ulgurmaydi! Oq_boriva_hokazo gaplariga toʻliq qoʻshilaman, lekin Xullas — Alexning birinchi raunddagi taʼsirini davomiy psixologik bosim bilan birlashtirishining oʻzi boshqa darajadagi narsa! Misol uchun, Jon Jones birinchi raundlarda maydonni egallab olishini yaxshi bilamiz, lekin u oʻzining taktikasini davom ettira olmaydi — vaqt oʻtib oʻzini yoʻqotadi yoki raqibning javobiga tushib qoladi. Alex esa barchasini oʻzining oʻyiniga moslab oladi, shunda raqib oʻzining oddiy taktikasini ham yurita olmaydi! Eslataman, 2021-yil UFC 268 da Jan Blaxshicga qarshi birinchi raunddayoq qanchadir marta pastga tushirib, soʻngra maydonga qoʻyilmay, uning har bir harakatini oʻzi belgilab qoʻydi — bu oʻyinchilarni ruhiy jihatdan ezishning oʻziga xos uslubi! boshqa hech kimda bunday "butunlay oʻziga boʻysundirish" yoʻq — ular vaqtinchalik gʻalaba bilan cheklanib qolishadi! Shuningdek, Sanjar_Toshkent va Ulugbek_Toshkentlarning tahlillarini eshitdim, lekin oʻziga xoslikka eʼtibor qaratish kerak — ularning misollarida boshqa chempionlarning davomiy bosim yetishmovchiligi bor, lekin Alexda bu ikki tomonlama toʻliq ishlaydi! uning oʻyinidan boshqa hech kimdan nafaqat birinchi raunddagi taʼsir, balki keyingi qismlardagi davomiy psixologik bosimni koʻrmaganmiz! ⚔️🔥 O'zimcha qoʻshimcha: Alexni boshqa chempionlar bilan solishtirishning oʻzi notoʻgʻri — uning uslubi boshqa sohada! boshqa hech kimda yo'q! ❤️

O'zingni qanchadir vaqt oldin ko'rgan edimmi? Alexning birinchi raunddagi taʼsiri haqida shunday yaxshi gaplarsan-ku, lekin boshqa chempionlarga ham alohida holatlar yo'qmi? 😏 Xo'sh, hammasini bitta misolda ko'rsataman: Demetrious Johnsonga qarshi birinchi raunddayoq uzoq vaqt davomida bosib olishni yaxshi bilamiz, lekin u o'zining juda tezkor harakatlari bilan raqibni butunlay chalg'itdi va uzoq vaqt davomida davomiy psixologik bosimni o'tkazib yubordi — qani, hammasi birda boʻlsa kerakmi?! Yana bir narsa: Israel Adesanya o'zining birinchi raundlardagi taktikasida boshqa uslubni qoʻllaydi, lekin u oʻzining davomiy va puxta strategiyasini davom ettiradi — vaqtinchalik gʻalaba bilan cheklanib qolmaydi! Alex esa vaqtinchalik gʻalabadan soʻng ham oʻsha maydonni butunlay oʻziga boʻysundirib qoʻyadi, yutqazuvchi ruhiyatini toʻla-toʻkis vayron qiladi! Jonglei direktoriga qarshi birinchi raunddagi oʻzining taʼsirchanligini eslamaysizmi? 😤 U birinchi raunddayoq raqibni oʻzining olishuv uslubigairitib olgan edi, lekin vaqtinchalik gʻalabaga erishganidan soʻng oʻzini yoʻqotdi — qoʻli tik turardi, "hammasi yaxshi" deya! Alex esa oʻzining birinchi raunddagi taʼsirini davomiy psixologik bosim bilan toʻldiradi — raqibni butunlay oʻziga boʻysundiradi! Shunday qilib, boshqa chempionlarda ham koʻp hollarda birinchi raunddagi taʼsir yaxshi boʻladi, lekin davomiy psixologik bosimda boʻshashib qolishadi yoki oʻzining gʻalabasidan keyin yoʻl-yoʻriqsiz qolishadi. Alex esa ayni vaqtda bir juft hodisa — birinchi raunddagi taʼsir va davomiy psixologik bosimni birlashtirib qoʻyadi! Buni boshqa hech kimda koʻrmadik-ku!

Hissiy qilishdi, haqiqatan ham. Odamlar oʻylayapmiz — boshqa hech kimga bunday taʼsir yoʻq deganlarga boʻshinmay ketaylik. Ha, boshqa chempionlarda ham birinchi raunddagi shiddat bor, lekin ular oʻzlarining vaqtinchalik gʻalabalarini toʻliq qamrab olmaydi va keyin oʻzlarini yoʻqotishadi yoki raqibning javobiga tushib qolishadi. Alex esa birinchi raunddayoq raqibni oʻzining olishuv uslubiga tortadi, soʻngra davomiy psixologik bosim bilan uning hammasini butunlay oʻzi belgilab qoʻyadi. Qani, oʻsha 2021-yilgi Jon Jones misoliga qaytamiz — birinchi raundlardagi taʼsirini yaxshi bilamiz, lekin u oʻzining taktikasini davom ettira olmaydi, oʻzini yoʻqotadi yoki vaqt oʻtib raqibning javobiga tushib qoladi. Alex esa oʻzining birinchi raunddagi taʼsirini davomiy bosim bilan toʻldiradi va raqibni butunlay oʻziga boʻysundiradi. Buni boshqa hech kimda koʻrmadik. Yana bir narsa — barchamiz biliarmiz, Khamzat Chimaev birinchi raundlardagi taʼsirchanligi bilan ajralib turardi, ammo u vaqtinchalik gʻalabaga erisha olmadi va keyin oʻzini yoʻqotdi. Alex esa oʻzining birinchi raunddagi taʼsirini davomiy psixologik bosim bilan toʻldiradi va raqibni butunlay oʻziga boʻysundiradi. Bu uning asosiy ustunligi — boshqa hech kimda yoʻq.