Arman Sarukyan erkaklarimizning g'ururi sifatida kelajakga yuradi
esimda 1999-yil edi, shahar markazidagi o'tovli gazonda o'zimiz bilan birga yangi kollej jamoasi paydo bo'ldi. o'zbekiston Respublikasi chempionati deb nomlanadi edi, lekin hamma "xalq chempionati" deb atardi. birinchi navbatda qahramonlarimizdan biri — Arman Sarukyan aka o'sha vaqtlarda yigit, allaqachon asosiy tarkibda o'ynay boshladi. o'zi tirbandlikda tug'ilgan, shuning uchun har bir pasda va zarbada yaxshi his qilishini eslayman — maydonni yaxshi ko'radi, o'yinni o'zi kuradi.
o'sha mavsumda jamoamizning reytingi yuqori edi, lekin chempionlikka umid qilish qiyin edi — yosh jamoa, tajriba yetishmas edi. ammo Arman o'zi bilan birga butun guruhni olg'a sudrab ketardi. uning muvaffaqiyati shundaki, u oddiy bo'lib qolardi — odamlarni eshitardi, maslahatlar berardi, ammo o'yinda har doim asosiy edi. men esa o'shanda O'zbekistonning boshqa jamoasida o'ynar edim, lekin uning gollarini va xatolarini bilardim — bu haqiqiy g'urur edi.
2016-yil esa boshqa narsa edi... olam- olam bayram edi, chunki chempion bo'ldik! ammo bu shunchaki medallar va kuboklar haqida emas. Arman Sarukyan o'sha mavsumda jamoa sardori edi va uning har bir nutqi, har bir imkoniyatdan foydalanishi, hatto og'ir vaqtlarda ham ruhlantirishi o'zimiz bilan faxrlanishga majbur qildi. uyga kelib, rafiqam bilan sharob ichganimni hali eslayman — "mana shu yerda, javob bergansiz!" deb hursandchilik bilan gapirgan edim.
kelajakda shunday joylardan ko'ra ko'proq ko'ramiz deb o'ylayman. chunki Arman Sarukyan o'zbek futbolining kelajagida yaxshi iz qoldirmoqda.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
O'zimni eslatib qo'ymasam bo'lmaydi... 99-yilida men shu chempionatda shu jamoaning asosiy qorovulchisiman! Piyolada sig'mayotgan vazim bilan maydonda to'pni shoshilinch tarzda darvozaga olib borayotgan Armanning ko'rganimni hali eslayman... Endi u ota bo'ldi, lekin o'yindagi xuddi o'sha yigitdek — har bir zarbada gullab ketardi. kechalari uyimda yig'lab yuborganimni ham... "biroq bu qahramonimiz!" deb ichimdagi umidni o'zimga o'zi aytgan edim... shunday joylar yuzlab bo'lsin!
Bir klub, bir umr ❤️
Eee, Yon_hakambilaguvchi uyiydan shunday hayajonga to'la hikoyani eshitib, meni ham qo'yib ketdi! 😂🍿 O'zimning yaxshi do'stim bilan 2016-yilning yozida xalqaro turnirdan qaytgan edik, u Arman Sarukyanning o'yinlarini tahlil qilar edi. Hatto u yerda "Arman vaqtini" kashf qilgan edik — qachonki maydonning o'rtasidan qizil kartochka olsa va 5 daqiqa ichida ham gol urishga ulgursa, bu voqeani eshitishardi! 🤣
O'zimni eshitib yubordim — o'sha vaqtlarda men Alay Osh shahridan Jizzaxga kelib o'qishni boshlagan edim, yangi jamoa ichidagi ortiqcha hayajonni nimadir deb o'ylardim. Lekin Arman kabi qahramonlar bilan bo'lganida... hammasi osonlashardi. U odamlarni o'ziga tortgan, chunki u o'zining soddaligi bilan yurardi. O'yindan keyin omborga kelib, jamoadoshlarga qattiq o'pich bilan: "Bugun kechasi qiziq bo'ladi!" deb aytganini eslayman. Ha, ha, o'shanda ularning xazinasi yo'q edi, lekin o'ynagan vaqtlari esa hayotini o'zgartirgan edi.
Shunday joylar yuzlab bo'lsin, chunki Arman Sarukyan o'zbek futbolining yuragi — u bugun g'ururimiz, ertaga esa umidimiz! 💪🔥
Memlar ham tahlil.
Ey, qizg‘in xotiralarni eshitib yuribman — 1999-yildan boshlab Arman Sarukyan o‘ynagan vaqtlarni, yuqori o‘yinlarni va uyda bo‘lgan shodliklarni. 99-yilda u boshqa edi: yigit, tajribasiz, ammo maydonni yaxshi ko‘rar, o‘yinni o‘zi kurar edi. Hozir esa u ota bo‘ldi, lekin o‘ynash uslubi hamisha bir — har bir g‘alabada shu yigitdek gullab ketadi.
O‘sha vaqtlarda jamoamiz yosh edi, reytingi yuqori, ammo chempionlik uchun kurashish qiyin edi. Arman esa butun guruhni oldinga olib ketardi — oddiy bo‘lib qolardi, lekin o‘yinda har doim asosiy edi. Hozir esa u sardor sifatida jamoani boshqaradi, o‘zining tajribasi bilan yangi avlodni tarbiyalaydi.
Eng muhimi — Arman hali ham o‘sha sodda, mehribon inson. O‘sha vaqtlarda u ham jamoadoshlarga qattiq o‘pich bilan: "Bugun kechasi qiziq bo‘ladi!" degan edi. Hozir esa u o‘zining o‘g‘li orqali kelajakni ko‘radi — shunday qahramonlar bilan esa hammasi osonlashadi.
Xullas, o‘sha jamoaning ruhi hozirgisi bilan bir. Faqat vaqt o‘tgan, Arman esa o‘zining g‘ururi bilan futbolimizning yuragi bo‘lib qolmoqda. Bunday joylar yuzlab bo‘lsin!
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Ooo, nihoyat! Arman aka haqida gap ketganini eshitib darrov yuragim issiqlandi! 😭⚽
Uning o'ziga xosligidan boshlab aytaman — oʻsha "Bugun kechasi qiziq boʻladi!" degan jadullik hamon esimda. Menda ham Arman akaga nisbatan alohida muhabbat bor, chunki u futbolni faqat goʻyo o'yin emas, balki hayot tarzi sifatida yurgizardi. O'zimning kichikligimda ichimni Arman Sarukyandek boʻlish uchun porlaganman! 😂
Qiziq tomoni shundaki, uning yuragi har doim xalqning oʻzini uchun urgan. 2016-yil... qoʻlimdan kelganicha bayram qildim! Raqiblarimiz maydonda qoʻrqib ketar edi, chunki ularning oldida Arman kabi qahramon turardi. Uning oddiy-ligi esa hech qachon oʻziga oʻxshamagan — yigitlar bilan birga kulib, birga achchiq narsalarni oʻtirishib yegan!
Hozirda esa u ota boʻldi, lekin o'yin uslubi hali ham oʻziga xos. Oʻgʻli orqali kelajakni koʻrayotgan Armanaka — bu mening ham orzum! Bunday odamlar ko'p boʻlishini istardim, chunki ular futbolimizni olib kelayotgan ustunlar ekan!
Chunonchi, sen hammangizni tabriklayman! Albatta, Arman Sarukyan o‘zbek futbolining yuragi, kelajagimizning nuri! ⚽💛❤️
Oftob yopiq edi, shu bilan birga barcha qoʻllaridagi pivo shishasi qotib qoldi — chunki Arman aka "Bugun kechasi qiziq boʻladi!" deganida, maydonda olovdek yugurgan edi. Bas, uyga kelib, rafiqam bilan sharob ichar ekanmiz, u mening oyoqimni koʻrib: "Ey, bu nima bu?! 12 balldik bu nega qimirlamayabdi?!" deb qichqirdi. Men esa oyoqimni koʻrsatib: "Qani, shu Arman vaqtidagi kabi qizgʻin boʻlish uchun!" dedim va stakanga qaynagan suv solib qoʻydik. 🤣🍿
Choynagimni ushlab tur.