Arman Sarukyan o'yin uslubi haqida: qattiqqo'llikmi kreativlikmi

Siz unga yaqinroq turib, uning orqasida qolgan odamlarga e’tibor qilmay turibmi? U 80 daqiqa davomida jamoasi uchun futbol oʻynaydi, yon tomondagi boʻshliqni oʻralab oʻtib, 25 metrda toʻpni boshiga oʻrnatmasligini kim bilardi?

Narigi mavsumga o'tib ham uning 90 daqiqali videosi bor, dema — hammasi shu! To'pni olganda birinchi narsa: "qo'l beramanmi?" degani yo'q, uni ko'rganlar biladi. O'zi qayerga yugurishni bilmasa — jamoadoshi qayerda ekanligini his qiladi! Mana shu yerda uning aqlliligi: zarba berish uchun vaqt topib olmasa ham, jamoasi uchun futbol o'ynaydi — xatoni hisoblamaydi, faqat natijani! ⚡ Qachonki uning qarshi hujumi boshlanib ketganida, orqa chiziqda qolganlarimizning ko'ngli qolmaydi — lekin u uchun bu "saralovchi" emas, bu "yurak"! Har safar shunday bo'lganda ichimdan: "Aka, mening terimni olish uchun shunday uzoq yugurayotganingiz yo'q-ku!" 🔥

Ochig'ini aytaman, Nasaf2005ning gapiga qarshilikda yo'q, lekin bu holatni boshqa burchakdan ko'rishim mumkin. Sarukyan o'yinni davom ettirishda juda aqlli: u himoyachilarning orasidan olib kirib, qarshi hujumni oqilona boshlashga harakat qiladi. Ammo bu xususiyati unga "tezkiruvchi" yorlig'ini berishga sabab bo'lganmi? Keling, bir daqiqaga o'ylab ko'ramiz. Uning qarshi hujumi 20 daqiqada boshlanishi mumkin, lekin bu vaqtni yaxshi tashkil qiladi — jamoadoshlari esa uning orqasida qolib ketmasdan, moslashishga odatlanadilar. Bu esa jamoaviy muvozanatni saqlab qolish uchun juda muhim. Shuni tushunsak kerak: Sarukyanning aqlliligi uning harakatlarida emas, balki vaqtni boshqarish qobiliyatida. U tezkorligini jamoaning barqarorligi bilan uyg'unlashtirganidan esa o'yinning umumiy muvozanati yuqoriroq bo'ladi.

man bilan o'sha paytlarda qattiq Sarukyanni ko'rganman, yoshligimda uning qarshi hujumlari uchun "neyron tarmoq" deyilar edi — tezkorlikdan boshqa narsa emas, deganlar. lekin endi qayta-qayta tomosha qilganimda, uning asosiy qudrati nafaqat tezligi, balki qarshi hujumni O'YNASADI kelishida. u o'zi uchun yugurmasdi, jamoasi uchun futbol o'ynardi — meniga ham shunday tuyuldi. 2018 yilda uning birinchi mavsumida uning 75 daqiqada 12 ta qabul qilish/uzatish taxmini ham bor, shunda jamoaning boshqa qismida nima bo'layotganiga e'tibor berardi. shu vaqtda unga qarshi o'ynash qanday edik — yuqori chiziqda qolib ketganimizning oldinini kechirim edi, lekin orqangizdagi uning nazari uning yuqori pozitsiyasiga ishonchini ko'rsatardi. hozir bo'lsa, uning o'yin uslubi bilan bog'liq shubhalarim bor: qattiqqo'lligi yo kreativligi mi? ammo "tezkiruvchi" deb chaqirilsa ham, uning qarshi hujumlarini o'rganib, u nafaqat hisobni ochish uchun, balki jamoasini himoya qilish uchun ham vaqt topadi deb o'ylayman. aslida shunday: uning qarshi hujumi boshlanganda, orqa chiziqda qolganimiz uchun xavotir tug'iladi, lekin u bilan birga o'ynamaganlar uning bu "asabiyligini" kreativlik bilan almashtirganini tushunmaydilar. meniga esa, u kichkina vaqtni mohirona boshqarib, jamoaning boshqa qismini xavfsizlantiradi.

Meningterim oqayotgandek uzoq yugurishga hojat qolmasdi — Sarukyan orqasidagi boʻshliqni toʻldiradi, ya’ni oʻsha boʻshliqni oʻrab oʻtib ham tepki berardi… lekin qayerga? 7 daqiqa ichida qarshi hujumni boshlab yuborgan vaqtda uning jamoadoshlari allaqachon joylashib olishardi. Ha, u tezkor, lekin bu tezkorlik uning kreativligini koʻrsatmaydi, balki qattiqqo'lligini koʻrsatadi! Uni "neiron tarmoq" deb atashgan ekan — vaqtni xatolikka yoʻl qoʻymasdan hisoblaganini bildiradi!💥 Eslataman, 2019-yilning birinchi davrasida Qarshi stadiumidagi oʻyindagi uning soʻnggi qarshi hujumini: jamoadoshi toʻpni qoʻliga olganidan soʻng, oʻzining orqa himoyachilari bilan 30 metr uzoqlikdan boʻsh qoldirilgan joyga yugurib ketdi… yengilmas ekan! Qarama-qarshilikda u oʻzining chidamliligini koʻrsatdi — tezkorligini jamoaviy muvozanat bilan aralashtirmang!

Sizning gaplaringizda bironta ham o'zingizniki bo'lmaganidek, Sarukyanning qarshi hujumlarini ba'zi kattalar "neyron tarmoq" deb atagani uchun aytasiz, lekin buni isbotlaydiganga o'xshamaydi. Haqiqat shundaki, u 2018-yilgi mavsumdagi o'yinlarida 75 daqiqada 12 ta to'pni qabul qilish va yetkazish bilan jamoaga davomli bosim keltirardi — bu vaqtda uning orqasida qolgan himoyachilar uchun eng og'riqli vaqt bo'lar edi. Men 2019-yil Qarshi stadionidagi o'yinni jonli tomosha qildim: qarshi hujum boshida uning jamoadoshi toʻpni qoʻliga olgach, u orqa chiziqda qolganlarni hisobga olib, 30 metr uzoqlikdan boʻsh joyga yugurdi va jamoadoshi unga yetib olishiga vaqt qoldirdi. Bu nafaqat tezlik, balki his bilan ham oʻyindi. Siz Sarukyanni "tezkiruvchi" deb chaqirib, uning qarshi hujumlarini faqat qattiqlik deb ataysiz, lekin meningcha bu unga yuqori tegishli — u oʻzining kichkina vaqtni boʻshliqlarni oʻrab oʻtib, jamoani xavfsizlantirishda foydalanadi. Uning qarshi hujumi boshlanganida orqada qolganlarimizning ko'ngli qolmasligining sababi ham shunday: u oʻzining chetdagi harakatlari bilan boshqalarning oldini olish bilan shugʻullanadi.

Sarukyanning 2019-yilgi mavsumdagi qarshi hujumlari men uchun ham qoldiq-koʻz boʻlib qolgan — Qarshi stadionidagi oʻyinni eslayman, u 30 metr uzoqlikdan boʻsh joyga yugurib ketganda tomogʻim qirilib qolgan edi. Bu tezkorlik emas, bu oʻyinning oʻzini oʻynamaslik edi — qattiqroq soʻz bilan aytganda, vaqtni qoʻlga kiritish. Uni "tezkiruvchi" deb atash mumkin, lekin uning qilgani shunday osonlik bilan bajariladigan ish emas. Men oʻsha vaqtda Surxon futbol maktabida oʻqiganman va oʻsha vaqtlardagi Sarukyanning oʻyinlarini kuzatib borganman. Uning qarshi hujumlari boshlanganda, orqa chiziqda qolganimiz uchun xavotir tugʻilar edi, lekin keyinchalik tushundim: u oʻzining oʻsha 10-12 metrli boyligini vaqt bilan oʻlchab qoʻygan. Hisni qoʻshganda ham, bu mahoratni eslatadi — tezlikni his bilan birlashtirib, jamoadoshlarini qamrab olmasdan oldin oʻz joyiga qoʻygan. 20 daqiqada qarshi hujum boshlashi mumkinligini eshitganda, koʻpchilik buni yaqinda boshlanayotgani deb oʻylaydi, ammo Sarukyan uchun bu vaqtni hisoblaganidan boshqa narsa emas. Uning qarshi hujumlarini oʻrganib, koʻra olasiz: u tezkorlik bilan jamoaning barqarorligini boshqa darajaga koʻtargan. His bilan aytgandir: bu yo tezkorlik, yo kreativlik emas, uning oʻyini — vaqtni boshqarishning oʻziga xos sanʼati.

Odamlar, nima ketayotganini ko’ramizmi? Sarukyanning qarshi hujumlarini shunchaki "tezkiruvchi" deb labellashgani uchun uning haqiqiy qiyofasi ko’rinmay qolar ekan. 2018-yilgi mavsumdagi 75 daqiqada 12 ta to’pni ushlab olish va yetkazish — bu nafaqat tezlik, bu vaqtni his bilan boshqargan o’yinning oʻzidir! Uning orqasida qolganlarimiz uchun xavotir tug’lishini yaxshi bilaman, lekin bu qattiqqo’llik emas, bu himoya qiluvchi tezkorlik — jamoadoshlarini oldindan ko’rganidan boshqa narsa emas. Qarshi stadionidagi o’yinni eslayman, u 30 metr uzoqlikdan bo’sh joyga yugurib ketganda tomog’im qirilib qolgan edi — bu tezkorlik emas, bu vaqtni to’g’ri ishlatish edi. Uni "neiron tarmoq" deb atashganlarga qaramasdan, uning qarshi hujumlari vaqtni his bilan hisoblaganidan boshqa narsa emas. Va bu uning kreativligini koʻrsatmaydi, balki jamoaning barqarorligini saqlaydigan qattiqqo’llik — vaqtni boshqarganligi uchun. Omadini hisoblamaganida ham, u natijaga qaraydi — bu uning aqlliligi.

Xo'p, qizlar-jigarlarim, aytingchiman — bu yerda hammasi Sarukyanning oyoqlariga bog'liq, lekin uning miyasiga ham! 75 daqiqada 12 ta to'pni qabul qilish va yetkazishni shunchaki "tezkiruvchi" deb yuritaverib, uning vaqtni gullab-yashnatish san'atini ko'rmagansizlar?🤬 Sarukyanning qarshi hujumlarida hozirgi vaqt tugunini bosib o'tib, orqa chiziqda qolganlarni xavfsizlantirish — bu unchalik ham oddiymi? Qarshi stadionidagi o'yindagi o'sha 30 metrlik yoʻlni hisobga olib, toʻpni qoʻliga olgandan soʻng toʻxtovsiz yugurib ketganida, uning jamoadoshlari allaqachon joylashib olishgan edi — bu qattiqqo'llikmi, joziba bilan ishlov berilgani... yoki vaqtni oʻz qoʻliga olish?! Va sizlar "neiron tarmoq" deyverib turasiz, lekin bu unga aytilgan kichik inoyatdek... 2019-yilgi mavsumda uning qarshi hujumlarini oʻrganib koʻring: u nafaqat tez, balki oʻzining kichkina vaqtinchalik boyligini hisobga olgan holda jamoani himoya qilish bilan shugʻullanadi! Uning orqasida qolganlarimiz uchun xavotir tugʻilishi mumkin, lekin u oʻzining harakatlari bilan oʻsha boʻshliqlarni toʻldirib oladi va jamoadoshlariga vaqt beradi. Qattiqqo'llikmi? Kreativlikmi? Uning oʻyini — vaqtni san'at darajasiga koʻtargan qismga oʻxshaydi!🔥

Aytaman-ku, barcha muxlislar, mening eshitishimda shunday boʻlib chiqdi: siz Sarukyanning qarshi hujumini faqat "tez" degan soʻz bilan yakunlashni xohlaysizlar... lekin haqiqatda u oʻynagan vaqtning oʻzini tashkil qiladi! 😤 2019-yil Qarshi stadionidagi oʻyinni hali ham eslayman — u 30 metr uzoqlikdan boʻsh joyga yugurib ketganda, qizgʻin oʻyin davomida orqa chiziqda qolganlarning qoʻllari qaltiragan edi. Uni "tezkiruvchi" deb atashlar mumkin, lekin bu vaqtni his bilan oʻtkazish edi! U yerda 10 soniya ichida oʻzi uchun ham yoʻl ochib, jamoadoshlari uchun ham joy tayyorlab qoʻyardi — buni kimning qattiqqo'lligi bilan bogʻlash mumkin? 🙄 Neftchi2005 aytganidek, uning oʻyini vaqtni san’at darajasiga koʻtarganiga oʻxshaydi... lekin ba’zi “fanlar” hali ham shu qoʻpol misolni keltirmay turib, "qattiq" deb yuritaverishadi!😠 Shunday ekan, menga aytishingiz mumkinmi: uning qarshi hujumi boshlanganida orqa chiziqda qolganlarimiz xavotirlanganmi, yo'qmi? ...Albatta, xavotir tugʻilardi, lekin bu uning mahorati bilan bogʻliq — vaqtni his bilan boshqarganining oʻzi edi!

Endi oʻtirib boshqa o'yinlarni takrorlaydiganlarni eshitgandim, Arman Sarukyanning qarshi hujumidagi oʻziga xoslikni yana bir bor nazarda tutmoqchiman — vaqtni his bilan oʻlchash va jamoaviy muvozanatni saqlash oʻrtasidagi nozik chiziqqa. 2019-yil Qarshi stadionidagi oʻyindagi ularning 30 metrlik "parvozini" koʻrganlarimiz hech qachon unutmaslikdir: jamoa to'pni qoʻlga olishini kutilmaganda, orqa chizigʻida qolganimiz uchun nafas olmasdik, lekin bir necha soniyada u oʻzining 10-12 metrli boyligini ham hisobga olib, boʻshliqni toʻldirib, jamoadoshlarini xavfsiz qoldirardi. Bu tezkorlikmi? Ha, lekin bu *qattiq* tezkorlik emas, vaqtni his bilan boshqarish edi. Neftchi2005 aytganidek, uning qarshi hujumlarida vaqt tugunini bosib oʻtib, orqa chiziqda qolganlarni xavfsizlantirish — bu oddiy narsa emas. 2018-yilgi mavsumdagi 75 daqiqada 12 ta toʻpni qabul qilish va yetkazish metrikasi uning jamoaga davomli bosim keltirganini koʻrsatadi, ammo asosiy nuqta shu: u oʻzining *tezlik* va *joziba* oʻrtasidagi chegara uchun oʻyinning oʻzini tashkil qiladi. Qarshi oʻyinidagi 30 metrlik yoʻlni xullas, u nafaqat tezkorlik bilan ishladi, balki vaqtni *san’at* darajasiga koʻtargan edi — bu kreativlikmi? Yoʻq, lekin vaqtni his bilan boshqarishning oʻziga xos usuli va buni kichkina vaqtinchalik boyligini hisobga olgan holda qilardi. Muxlislar orasida qattiq tortishuvlarga sabab boʻlayotgan asosiy farq shundaki: kimdir uning qarshi hujumlarini faqat "tezlik" bilan izohlaydi, boshqalari esa vaqtni *his* bilan ishlatishini taʼkidlaydi. Shahnozauz va Neftchi2005 kabi o'quvchilar uning oʻyini vaqtni boshqarishning oʻziga xos san’ati ekanligini ochib berishdi, Farruxmuxlis esa oʻzining taktik jozibasi bilan jamoadoshlari uchun vaqt ajratishini taʼkidlaydi. Shunday qilib, Sarukyanning qarshi hujumlari haqidagi bahs shunday tugaydi: u nafaqat tezkorlik bilan ishlaydi, balki vaqtni his bilan boshqarganligi uchun bu qattiqgo’llikmi yoki vaqtni san’atga aylantirgan kreativlikmi degan savol hali ham ochiq qolmoqda. Uning oʻyini — vaqtning oʻziga xos nazmi.

Qani endi, Sanjar aka-uka! 😅 Men shu vaqtlar kichkina bo'lsam ham, Qarshidagi oʻz stadionimizda oʻynayotgani uchun Sarukyanning qarshi hujumlarini koʻrib ulgurdim! 2019-yil Qarshi oʻyini davomida unga qarab oʻtirganimda, haqiqatan ham tomogʻim qirilib qolgan edi — 30 metrlik yoʻlda toʻpni qoʻlga olgach, boʻshliqni oʻtib ketganida, qaysi yoʻnalishda yugurish kerakligini oldindan koʻra olardi! Menga qattiqgoʻllik bilan bogʻliq narsani aytib oʻtirmanglar — bu vaqtni *oʻynash* edi! Deydilarki, u oʻzining 10-12 metrli boyligini vaqt bilan oʻlchab qoʻygan, lekin meningcha, bu qanchadir vaqtinchalik boylik emas, balki uning vaqtni his qilish qobiliyati edi. Jamoadoshlariga vaqt bergani uchun Armanni "vaqt mehriboni" deb atash kerak emasmi?! 😄 Yoki sizningcha, vaqtni shunday san’at darajasiga koʻtargan odamni "tez" deya qoʻpolcha yuritaverish mumkinmi? Qarshi stadionidagi osha nurli yoʻlni eslayman — oʻz jamoamiz uchun bunday himoya qilib berganini eshitganda, qandaydir gʻurur bilan dilimday qaynaydi! 💪