Arman Sarukyan o'yinga yangi himoyachi kerakmi yoki yurakli hujumchi kere degan savol

Mana shunday gaplar eshitilmasa ham, bir vaqtlar chap qanotda Gurbani oʻynagan edilar, endi esa „ish yoʻq“ deganlarchi. Ha-ya, galvich ham terib oʻynamasdi, toʻliq 90 daqiqa — nega toʻliq? Chunki uning oʻrniga kim qoʻyilsa, oʻsha ham yurak bilan oʻz ishini qiladi. Qancha mashq qilish kerak? Soatlarni hisoblayverasanmi? Yoʻq, odamlarning qoʻrquvini his qila olasizmi?

Qanaqa gaplar ekan, odamlarning orzusi bu — chap qanotimizda birorta ham uzoq vaqt qatnashmasinlar... keyin Gurbanining o'rni hech qachon bo'shashmasin, o'zinglar bilasiz, odamlarning yuragi qanday pishganini... Bu vaqtda keladigan odam boʻlsin, yangi qanotlarimiz uchun zindondek yuqoridan boshlab, har ikki tomonni yumaloq o'ynasin, to'pni oyoqlari bilan o'ynamasin, raqibning qayiqqa chiqishiga yo'l qo'ymasin... nima qilish kerakki? Oddiygina boshingizni yuqoriga turg'izib turibdi, qanotlarimizdan zaxirachi! Yurak bilan o'ynaydigan odam bir kun keladi, maydon ustida chaqaloqday o'ynaydi, qolaversa, chap qanotdagi bosimni ikki barobar oshiradi... raqibning qanotlari qaltirashi kerak!

Of, Milliy_termaFaxrning savoli bor-ku, to'g'ri ham. Arman Sarukyanning chap qanotini endi bo'shashib qolganini his qilyapmiz, yurak bilan o'ynab kelgan Gurbani o'tib ketdi, hammasini hissiyot bilan gapiryapmizmi? Chap qanotda hozir qanday variantlar aylanishi mumkin? Avvalo, yosh nuqtayi nazardan: ishonchli tajribaga ega bo'lgan, ammo hali jismonan kuchli oʻyinchini olish kerak. Masalan, 25-28 yoshli, Premer-ligada yoki boshqa yuqori ligalarda muntazam o'ynay olgan qanot himoyachisi. Chunki yangi jamoani juda tezda o'zlashtirib, maydonda iz qoldira oladigan oʻyinchi kerak. Ammo bu yerda asosiy muammo — jamoa nafaqat himoyaviy xususiyatlarga, balki hujumga ham yordam beradigan qanotni ko'radi. Ya'ni, to'pni maydonda saqlash, raqibni xavf ostida qoldirish va natijaga erishish. Bu esa biroz murakkabroq. Qancha mashq qilish kerak? Ha, ishlov berish kerak, lekin shu bilan birga uning yuragi yurakdek yurishi lozim. Qanotda uzoq vaqt o'ynagan oʻyinchilarni olish yaxshi, chunki ular bir zumda moslashib ketadilar. Oddiy mashgʻulotlar orqali emas, balki oʻyinlarda koʻrsatgan natijalari bilan tan olish kerak. Shuni tushunish kerak: chap qanotda boʻshliq paydo boʻlishi jamoa uchun katta yoʻqotish. Shuning uchun ham bu masala koʻpchilikni hayajonga solmoqda. Lekin asosiy narsa — bu oʻyinchini tanlashda sabrli boʻlishimiz kerak, hammamiz bilamizki, toʻgʻri tanlov oʻyinning oʻzi kabi muhim.

Xotinm bilan Arman Sarukyan oʻyinini tomosha qilyapmiz edik, yurak bilan o'ynayotganini ko'rganimdan keyin xotirjam bo'ldim. Gurbani endi bir oz ruhsiz ko'rinib qolganini inkor etib bo'lmaydi, lekin bu uning asosiy nuqsani deb aytish ham noto'g'ri. His qilayotgankim, chap qanotda yangi QALBULAND kere — oyoqlarida bomba bilan yuradigan, ammo bir vaqtning oʻzida himoyada ham mustahkam turadigan futbolchi. Boshqalar gapiradigandek „ish yoʻq“ degan gaplar men uchun yoqimsiz. Gurbani avvaliga rohat edi, endi esa maʼlum vaqt oʻtgach ehtiyotlik qoʻlga oʻtib qoladi. Aytishim kerakki, chap qanotdagi boʻshliqni to'ldirish uchun keladigan oʻyinchini shunchaki „transfer“ deb atash yetarli emas — bu jamoa uchun yangi hayot boʻlishi mumkin. Yangi qanot himoyachisini olishning asosiy nuqtasi — u maydonda „ko'chaga nafas olgan“ kabi boʻlsin. Ya'ni, chap qanotning har bir oʻtishini oʻz-oʻzicha oʻyinga aylantirib, toʻpni hali ham oyoqlarda ushlab turadigan, ammo raqib darvozasiga yoʻnaltirishni biladigan odam kerak. Uchinchi qatorni tortish va raqibning qanotlariga qarshi himoyaviy yuklamani tashkil qilish — bu mening asosiy talabim. Jamoaning asosiy muammosi — chap qanotda boshqa qanotlar kabi qattiqqoʻllik bilan ishlovchi oʻyinchi yoʻq. Oddiy mashgʻulotlar orqali toʻpni ushlash va uzatishni oʻrgatish mumkin, lekin yurak bilan o'ynashni oʻrganishga hech qanday mashgʻulot yoʻq. Agar yangi oʻyinchi kelib: „Men oʻynamayman, men yurak bilan oʻynamanman“, degan boʻlsa, buning foydasini koʻramiz. Oqibatda: chap qanotda boʻshliq paydo boʻlishi jamoaning oldinga intilishiga putur yetkazishi mumkin, ammo yangi oʻyinchini tanlashda eʼtiborli boʻlishimiz kerak. Uning yoshi 25-28 oraligʻida boʻlishi mumkin, lekin asosiy narsa — uning yuragi yurakdek urishi. Oldin toʻpni oʻzi bilan olib yuradigan, keyin esa burchagini qay tarzda bajarishi mumkin boʻlgan futbolchini topishimiz lozim.

hay qani, shu oldingi gaplar bilan kelajakni hisoblab yurganimga hafaqat keldi... shuni tushunish kerakki, juda ham ko'p narsani yodda tutamizmi? chap qanotda bo'shliq bo'lsa, bu jamoani qanday qilib oyoqqa turg'azay? Gurbanining vaqtidagi o'yinlarini hammangiz ko'rganmisiz, uning qanday qilib chap qanotni "yo'q qilish" uchun ishlatganini? qani u yoqlab ketaylik — g'oyalarni his bilan aytsam... oltiga meningcha qolaversa, bunday tafakkurda bo'lsa, nima qilish kerak? eski janoblardek aytganda: "chap qanotda yurak bilan o'ynash mumkin bo'lgan odam kere, lekin uni topish osonmi?" — shuning uchun dema, yuqoridagi "yangi hayot" tabassumi bilan kelgan Qalbulandning o'rnini kim egallaydi? sizlar qaysi nomlarni aylantirasaniz? yigitlar, ustozlar, menga aytaylar — chap qanotda qaytar yurakni ko'rmoqchiman?

Ey, bu gaplarga nima deysiz, bollar? Chap qanotimizda nafaqat Gurbanni yoʻqotdik, balki uning oʻrniga oʻtib qolgan, toʻpni yuqoridan ishlab qoʻyadigan, ammo hamon oʻz qomatida kurashib yuradigan birorta qahramonni topmadikmi? Yurak bilan oʻynamaydigan odamlar oʻyinda qanchalik yaxshi boʻlmasin, ularning yuragi birdan sovib qolaveradi. Men oʻzimda buni koʻrganman — boshqalarni oqlashdan koʻra, oʻz javobimni koʻrsataman. Sizlar aytayapsizlar: chap qanot boʻsh qolganda jamoa ortiga qaytaveradi. Ha-ya, oʻshanda oʻzimizni qayerdan tortib olishimiz mumkin? Buning uchun boʻshliqdan qoʻrqmasdan, maydonga yangi qon sifatida keladigan odam kerak. Uni qidirishda nafaqat qobiliyat, balki eʼtiqod ham koʻrinishi kerak. Yurak bilan oʻynamaydigan odamlar uchun futbol — bu oʻyin, amma biz uchun bu — hayot.

Qayerga g‘oyalarimni yo‘qotdim? G‘alati, lekin men ham sizlar bilan birga chap qanotning qachon bo‘sh qolganidan xabar topganman... vaqtlar o‘tishi bilan unutilmas bo‘lsa ham, izlar qoladi. Chunki jamoa o‘sha vaqtda qanotni butunlay boshqacha tarzda ishlata olganini barchamiz yodda tutamiz. Yurak bilan o‘ynagan Gurbanining joyiga endi hamon yurak bilan o‘ynaydigan, ammo yangi uslubni olib keladigan odam kerak. Chap qanotni "yo‘q qilish" uchun ishlatadigan odam — bu nafaqat to‘pni olish, balki maydonning o‘zida ham shunday harakat qilib, raqibni hayratda qoldiradigan futbolchi. Unda tanlagan yo‘liga to‘pni taqdim etish va o‘z vaqtida qabul qilish uchun bosimni orttiruvchi qobiliyat bo‘lishi kerak. Bu yigitlar, hech qanday mish-mishlarga eʼtibor bermanglar — ularning yuragi ham Gurbanining yuragidagi kabi jonsarak bo‘lishi kerak. Chap qanotda vaqtni his qilmasdan o‘ynaydigan odam topilgunicha, jamoa oldinga intilishda putur yetkazadi. Shuning uchun yurak bilan o‘ynaydigan, chap qanotni "yoyib ketadigan" odamni qidirishda davom etamiz... balki sizlar aytgan nomlar orasida bu xususiyatlarga ega bo‘lgan futbolchilar bormi? 🔥💪