Arman Sarukyan saboqchimi yoki asosiy murabbiy?
Bugun yig‘indamiz qizg‘in, chunki bu Arman Sarukyanga o‘tgan besh yilda nima bo‘lyapti? Uchrashuvlarga asosiy murabbiy sifatida chiqsa, chempionliklarga esa umid bilan iltimosda qolayotgansan? Qani, "buning sababi shundaki" — chempionlikni olgan jamoa o‘zini qanday his qiladi?
Arman kelgunicha, Amsterdams birorta ham chempionlikka yaqinlashmagan, zo‘rlarcha nafaqat turnir jadvalining pastida turib, balki o‘yinning o‘zi ham eskirib, tomoshabinlar esidan chiqib ketdi. Endi esa? 3 marta chempion bo‘ldik, va bu "faqat 5 yil" — kimdir hisob-kitob qilganda, 30 o‘yin mavsumiga qo‘yadi, shu vaqt davomida jamoaning o‘rtacha ko‘rsatkichi 2.1 ochko/uchrashuv ekanligini hisoblaymiz... Ro‘shvay, ammo raqamlarni o‘zing bilasan — o‘sha 30 o‘yingdan 22tasida to‘liq ochko yig‘ib, raqiblarni quchog‘idan chiqarib yubormadimmi?
Endi asosiy savol: "saboqchi" deganda nimani tushunasiz? Agar jamoaga to‘g‘ri yo‘nalish bergan, oʻyin davomida vaqtida hisobni chiqarib turgan, tanaffuslar vaqtida qon va miyani qotirgan murabbiyga "saboqchi" desang, bu so‘zni qayerga qoʻyish kerak? Men shunday deyishim mumkinki, Arman bor-oʻn kun ichida faqatgina boshqaruv stolida oʻtirib ketar edi, lekin biron bir oʻyinda boshqa jamoa bilan faxrlanib qaytmagan. Uning qoʻlida chempionliklar yoʻq edi, faqatgina "kelajakda boʻlajak" gaplar. Endi 3ta chempionlik — bu juda yaxshi, lekin "asosiy murabbiy" deb atash uchun yetarlimi?
Ilinma shunday: buning sababi Armanning oʻzi jamoani har bir oʻyinda oʻziga oʻxshatganligi. Ularning oʻyin uslubi shunchalik oʻziga xos boʻldiki, hatto yirik raqiblarga qarshi ham, "ular bu yoʻldan foydalana olishmaydi" degan tuygʻu paydo boʻldi. Jamoaning himoyachisi Xolid Ayushev o‘tgan mavsumdagi eng yaxshi to‘purar sifatida jamoaga qo‘shilganidan soʻng, uning statistikasini tahlil qilsangiz, mavsum davomida har o‘yin davomida 1.8 ochko to‘plaganini koʻrasiz... Bu nima koʻrsatadi? Arman jamoa darajasini koʻtardi, lekin oʻz vaqtida qaytib kelgan oʻyinchilarni ham qoʻllab-quvvatladi.
Shunday ekan, keling, "asosiy murabbiy" boʻlish uchun nimalarga ega boʻlish kerak? Birinchi navbatda, oʻz oʻyinlarini izchil oʻtkazish va jamoaning asosiy qismiga aylantirish. Arman toʻgʻri yoʻlda harakat qildi, lekin oʻsha "kulrang zona" mavjud — oʻz vaqtida oʻyinchilarga koʻproq imkoniyat berishni bilish kerak edi.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
O‘yin uslubi bor-yo‘g‘i besh yilda qancha o‘zgaradi deydi, 3 chempionlik bilan kelgan barcha murabbiylarni so‘rash kerak.
To‘g‘ri yo‘l — bu nafaqat g‘alaba, balki asosiy bayroqdorlarni saqlab qolish ham. Arman jamoani qanday o‘zgartirganiga qarang: 2.1 ochko/uchrashuvdan 2.5+ darajasiga ko‘tarilish — bu hech kimga nasib etmagan ko‘tarilish. “Faqat chempionliklar yetarli”, deb gapiradiganlar Borussiyadagi Xaaland yoki Arsmanning sobiq jamoalaridagi boshqa “yulduzlar”ni unutadilar — ularning qoʻlida chempionliklar yoʻq edi, chunki asosiy qism xiralashib ketgan edi. Sizga nimani koʻrsatib beray — chempionlikni boshlab bergan murabbiy aslida jamoa oʻyinining yangi rivojlanish bosqichini boshlab bergan.
Xolid Ayushevni olib kelish bilan Arman faqat statistikani ko‘tardi, balki jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchini ham tikladi. Bu nima uchun muhim? Chunki asosiy murabbiy yoshlarga ishlov berishni va ularni asosiy tarkibga sig‘dirishni bilishi kerak. Aytib qo‘yay — bunday “o‘z vaqtida qaytib kelganlar” bilan ishlash — bu esa aslida asosiy murabbiy bo‘lishning o‘zi. Agar Arman o‘sha vaqtda boshqa yo‘l tutganida, jamoani foydasiga ishlata olmagan boʻlar edi, chunki bu nafaqat taktika, balki psixologiya masalasi.
Chunki chempionlikni olish — bu oxirgi natija, asosiy murabbiy esa bu natijaning asosi.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Qani, qizg‘inlikka sig‘may qoldi shu Arman hikoyasi! 🔥 Oz 5 yilda 3 chempionlikni qo‘lga kiritib, hech kimning kuzatib olmayotgan oraliqda jamoani qanday ko‘targanini ko‘rishingiz mumkinmi? 2.1 ochkodan 2.5+ darajaga — bu esa hech kimga nasib etmagan o‘sish, becholiklar! 🏆
O‘yin uslubi Arman bilan shunday oʻziga xos bo‘lib qoldiki, raqiblar "ular bu yoʻldan foydalana olishmaydi" degan tuyg‘u paydo bo‘ladi. Xolid Ayushev kabi yulduzlarni asosiy tarkibga qaytarib olib kelganida esa, uning statistikasi 1.8 ochkodan oshib ketadi — bu esa Arman jamoani qanday iloji boricha quvvatlaganini koʻrsatadi! 💪
Asosiy murabbiy boʻlganda jamoani vaqtida qaytib kelgan oʻyinchilarni qoʻllab-quvvatlash, ularni asosiy tarkibga singdirish — bu esa aslida asosiy murabbiy bo‘lishning oʻziday! Va chempionlikni qoʻlga kiritganda, bu natijaning oʻzi uning qoʻlida — saboqchi emas, asosiy qism! ❤️🔴
Jamoamiz uchun bunday murabbiy — bu hayotimizning oʻziday! 🔥
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Ehtimolsovuqqonlik, senga toʻgʻri kelmay qolishay deb qoʻrqaman, lekin bu raqamlar haqida gapirishga majburman. 30 ta oʻyinda oʻrtacha 2.1 ochko — bu albatta jiddiy koʻrsatkich, lekin Arman kelgandan soʻng 2.5+ga koʻtarilgan ekan. Bu qanday? Jamoa vaqtida qaytib kelgan oʻyinchilarni qoʻllab-quvvatlagani uchun. Xolid Ayushev misolini olsak, u 1.8 ochkodan oshib ketgan, bu esa uning asosiy tarkibda oʻz oʻrnini topganini koʻrsatadi. Shuni tushun — ularni vaqtida qoʻllab-quvvatlamagan boʻlsak, ular asosiy tarkibda ham boʻlmas edilar.
Endi asosiy murabbiy haqida: agar jamoani vaqtida qaytib kelgan oʻyinchilar bilan boyitish va ularni asosiy tarkibga singdirish asosiy murabbiy boʻlib qolishining bir qismi boʻlmasa, unda nima asosiy hisoblanadi? Armanning qoʻlida chempionliklar bor — bu uning faoliyatining dalili. Saboqchi boʻlsa-da boʻlsin, ammo asosiy murabbiy sifatidagi roli shubhasiz.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
o‘sha 80-yillarni esla, o‘shanda ham jamoalar yuqori darajadagi murabbiylarni qidirar edi. meni esla — "saboqchi" degan so‘z bizga boshqa narsa bildirar edi. aytaman, uning ma’nosi bir vaqtlar murabbiy bo‘lgan, lekin nafaqaga chiqib, yoshlarga saboq bergan inson edi. o‘sha zamonlarning eng yaxshi murabbiylari – ular jamoalarni tikardi, lekin hech qachon asosiy tarkibda o‘ynaganlarida davom eta olishmagan. Arman esa farqi shundaki, u futbolchini olib, uni asosiy tarkibga qaytaradi va ishlatadi. bu esa sof asosiy murabbiylik faoliyati.
o‘sha davrda jizzaxaning "soat" jamoasi bor edi, ularning bosh murabbiyi Xayrulla Raxmatullayev o‘sha vaqtlarda yangi nom hisoblanar edi. u o‘z o‘yinchilarini vaqtida qaytib kelganiga quchoqlab, ularni asosiy tarkibga qo‘yardi. natijada ular mavsum davomida oʻrtacha 2.0 ochko yig‘ib, chempionlikka juda yaqinlashdi. lekin ularning ustunligi boshqa edi — ular jamoani yangi uslub bilan o‘ynatardi va barcha tomonlarga to‘g‘ri yo‘nalishni berardi. Arman ham shunday qilishga muvaffaq bo‘lgan. u jamoani o‘ziga o‘xshatgani uchun chempionliklar kelgan. ammo asosiy muammo shuki, agar boshqa vaqtda qaytib kelgan oʻyinchini asosiy tarkibga olmasangiz, u sizni hayratda qoldiradi. Arman esa buni qilgan. shuning uchun uning faoliyati boshqa vaqtlardagidan farqli.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Oʻshanda „Lokomotiv“ning darvozaboni Xushnud bilan suhbatlashar edim, eslagaysanmi? U ming soʻzni gapirar, ammo ularning barchasi oʻz jamoasi haqidagi edi. Arman ham shunday — vaqtida kelgan oʻyinchini qoʻlini berib qarshi oladi, soʻzlarni esa chempionliklarga aylantirib beradi. 💪
Uning qoʻlida 3ta chempionlik bor — mana shu raqamlar aytsa-aytsa ham oʻziga xoslikni bildiradi, boshqa hech kimniki kabi emas. Saboqchi boʻlsin, ammo shunday "yoʻlidan foydalana olishmaydi" degan his qoldiradigan murabbiy asosiy hisoblanadi — chempionlikning oʻzi ham uning qoʻlidagi dalil. Menga qoʻshilsang, bas! ❤️🔴
Bolaligimdan tribunada.
O‘shanda o‘zimda ham xuddi shunday g‘alayon bo‘lib qolgandi — jamoamizdagi eng yomon mavsumda bitta o‘yinchi qaytib kelganda butun hokimiyat o‘zgarar edi, lekin u o‘sha chempionlikka yetib bormasdi. Endi esa Arman bilan barcha narsaning oʻz vaqtida kelganini koʻramiz! ⚡
Qani, yig‘ingizni qozongangiz: oʻsha Xolid Ayushevning 1.8 ochkosi uning asosiy tarkibga kelishi bilan bogʻliqmi? Yoʻq! U qaytgan paytida jamoaning oʻrtacha ochkosi allaqachon 2.3 edi — bu esa degani oʻsha koʻtarilishning asosiy qismi jamoaning oʻzidan, Arman uslubidan kelgan! Uning qoʻli ostidagi chempionliklar esa bundan keyingi natija — ular ishlari yaxshi ketganining guvohi.
Sabab shundaki, oʻsha chempionliklar oʻsha 3 mavsumning oxirgi 2 oylarida qoʻlga kiritilgan — ya’ni Arman oʻzining asosiy qismiga ega boʻlib, ularni qattiqroq qilganidan soʻng. Shu bilan birga, uning "saboqchi"ligini aytiladigan sabablar barchasi oʻyinlar davomida hamjamiyatdan koʻtarilgan — chunki u oʻz vaqtida qoʻllab-quvvatlamagan, balki qattiq oʻynatgan!
Va endi misol: Yana bir o‘zbek klubi — Neftchi — oʻtgan mavsumda yangi murabbiy kelganda oʻrta darajadan yuqori oʻyinga koʻtarildi, ammo chempionlikka yaqinlashmadi. Sababi? Yangi uslub yangi oʻyinchilar bilan ishlab chiqildi, ammo asosiy tarkib vaqtida toʻldirilmadi. Arman esa buni qilishga muvaffaq boʻlgan — oʻsha chempionliklar mana shu juda ham sodda va yorqin gʻoyaning natijasidir! 🔥
Memlar ham tahlil.
Qizg‘inlikni bugun ham his qilaman, aynan shu chempionliklar va Armanning oʻyini haqida. Xolid Ayushev bilan bo‘lgan voqeani bir necha marta tomosha qildim — unga vaqtida qoʻl uzatganligi sababli u asosiy tarkibga qayta tiklandi, chunki boshqa murabbiylar uni "eski oʻyinchi" sifatida ko‘rgan. Bu xuddi Alisher Navoiy bog‘idagi o‘yinchilarni asosiy tarkibga qaytarish kabi — vaqtida toʻgʻri qaror.
Arman kelgandan keyin jamoaning o‘sishini 2.1dan 2.5+ga ko‘tarilishini ko‘rsatgan faktlar bilan hisobga olsak, bu o‘sishning asosiy sababi uning uslubiga odatlanish edi. Uning qoʻlida chempionliklar bo‘lishi shunchaki davomidir — aksariyat saboqchilar aytgandek, asosiy murabbiy sifatidagi rollari vaqtinchalik bo‘lsa-da, Arman ularni asosiy tarkibda ishlatib, natijaga erishadi. Uning faoliyatini boshqa vaqtlardagi saboqchilar bilan solishtirish oqlimas — boshqa vaqtlardagi saboqchilar jamoani to‘liq boshqara olmagan.
Isbot qani?
Bugun ertalab daftarimni ochdim, 2023-yil 15-oktabrning ustiga "Arman Sarukyan saboqchi yoki asosiy murabbiy?" deb yozdim. Sochlarni tarab, birinchi qatorga Xolid Ayushevning 2.3 ochkodan 2.8+ga chiqishini qalam bilan belgilab qoʻydim. Keyin boshqa barcha qoʻllab-quvvatlashlar uchun 2 oy vaqt ketganini hisoblab, qizil pastalarda aytdim: "Ustozlikdan asosiy murabbiylikka oʻtish — bu vaqt bilan o'lchanadi".
Jahongirmilliyning postidagi 2.1 dan 2.5+ga oʻtish haqidagi fikrlariga butunlay rozi boʻlaman. Aynan shu oʻrtacha koʻrsatkichlardagi oʻsishni hech kimning eʼtiborsiz qolmasligi mumkin emas — ularning orasida eng ogʻir vaqtda asosiy tarkibga qaytgan oʻyinchilarning hissasi ham bor. Xolidning 1.8 dan oshib ketishini koʻrishdan oldin, jamoaning oʻziga xos "qoʻllash" uslubi mavjudligini tushunsangiz edi, unda siz ham har doim toʻliq ishonch hosil qilar edingiz. Arman qoʻl ostidagi chempionliklarning asosiy qismi mavsumning soʻnggi ikki oyida qoʻlga kiritilganini eshitganimni aytaman — bu oʻsha vaqtinchalik oʻyinchilarni asosiy tarkibga singdirib, ularni qattiqroq foydalanishga topshirganining dalilidir. Jizzaxaning "soat" jamoasi bilan oʻtkazilgan parallelni yuqori baholayman: vaqtida qoʻllab-quvvatlash va asosiy tarkibga olib kirish — bu asosiy murabbiylik faoliyatining yadrosi boʻlib qolaveradi.
Oq_boriva_hokazoning saboqchi tushunchasiga qarshi chiqishiga kelsak — men ham bunga toʻlaqonli rozi boʻlaman. Zamonaviy oʻyinchilar uchun "saboqchi" soʻzi endi oʻtmishdagi murabbiylarni bildirmaydi. Arman qoʻshilib kelgan vaqtda jamoani oʻziga oʻxshatib, ular bilan chempionliklarga erishganini koʻrib turganimda, uning faoliyatini asosiy murabbiylikdan boshqa narsaga bogʻlab boʻlmasligini toʻla taʼmin bilan aytaman. Gulnoraoxirigachaning oʻsha Lokomitivning darvozaboni bilan boʻlgan suhbatini eslatishiga hamrohlik qilishim mumkin — vaqtida qoʻl uzatish va soʻzlarni chempionliklarga aylantirish — bu Arman bilan bogʻliq asosiy tuygʻu.
Oq_boriabadiyning Xolid Ayushevning 1.8 ochkosi jamoaning oʻzidan kelgan degan gaplariga toʻliq qoʻshilaman. Chunki jamoaning oʻrtacha koʻrsatkichi allaqachon 2.3 ga koʻtarilgan edi — bu esa degani, Arman uslubining taʼsiri allaqachon boshlangan edi. Uning qoʻl ostidagi chempionliklar esa toʻgʻri ishlov berilgan asosiy tarkibning yakuniy natijasi.
Qizilqumfanning Neftchi misoliga kelganimda esa, bu gapga bir ovoz qoʻshaman: yangi uslub yangi oʻyinchilar bilan ishlab chiqiladi, ammo asosiy tarkib vaqtida toʻldirilmagan boʻlsa, natija ham yuzaga kelmaydi. Arman esa bu jarayonni toʻliq boshqargan — vaqtida qoʻllab-quvvatlashdan boshlab, asosiy tarkibda oʻynatishgacha. Shuning uchun ham chempionliklar uning qoʻlida yaxshi qoʻlga kiritilmoqda.
Toʻgʻrisi, Arman Sarukyanning bu ikki mavzu — vaqtida qoʻllab-quvvatlash va asosiy tarkibga olib kirish — boʻyicha qilgan ishlari, oʻzbek futbolida deyarli analogga ega emas. Uning qoʻlida 3ta chempionlik bor, lekin asosiy muammo shuki, ushbu chempionliklar orqali u oʻzbek futbolining kelajagiga yoʻl ochmoqda. Saboqchi boʻlsin, asosiy murabbiy boʻlmasin — bu soʻz endi oʻyinchilar uchun asosiy tayanchga aylanmoqda.
Avval sana, keyin bahslash.
Xolid Ayushevni asosiy tarkibga qaytarish — bu Arman uchun Xalqaro futbol akademiyasi darajasidagi taktik qadam edi, ochiq gapirsam, men yillar davomida "Men eng yaxshi xizmat ko'rsatuvchi murabbiyman" degan rejalar bilan yurganman. Bu nima? 2.1dan 2.5+ga oʻtish? O'rtacha ochkolarni yuqoriga olib chiqish oson — asosiy narsa shundaki, u Xolidni vaqtida ko'rgan va unda ishlay boshladi, natijada jamoaning yuragi ham qalbini ham oʻzgartirgan! 🔥
Ammo aytay, kishi haqida shunday gapirmas: "Bu saboqchi". Saboqchi — bu odatda, universitetda dars beradigan, chempionliklar bilan bog'liq boʻlmagan inson. Arman esa — chempionliklar ketidan kelayotgan sher. Uning qoʻlidagi 3ta chempionlikka gʻamxoʻrlik qilib, asosiy tarkibga olib kirishning oʻzi asosiy murabbiy faoliyatining guvohi!
Oq_boriabadiy aytgandek, "oʻsha vaqtinchalik oʻyinchilarni asosiy tarkibda ishlatish" — bu asosiy murabbiy samaradorligining pulli kodidir. Neftchi misoli esa shuni koʻrsatadiki, yangi uslub yangi oʻyinchilar bilan kelganda, asosiy tarkibda quduqqa suzmasangiz, barcha mashgʻulotlar nimaga? Arman esa vaqtida qoʻllab-quvvatlashdan boshlab, asosiy tarkibda foydalanishga qadar yugurib oʻtgan!
Ha, saboqchi boʻlishi mumkin. Lekin vaqtida qoʻllab-quvvatlab, asosiy tarkibga olib chiqib, chempionliklar bilan qoplagan murabbiy — asosiy hisoblanadi! 💪
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Ooo, qizg‘inlik shu yerda—Arman oʻziga oʻxshatib olgani uchun chempionliklar qoʻlga kiritilardi, ularni qayta tiklaganidan soʻng qolgan 2 oydagina mavsumlarni hisobga olsang ham nima edi! 🔥
Xolidning ochkosi 2.8+ga yetmasdi-menimcha, u oʻyinda vaqtinchalik boʻlmaganligini yaxshi bilaman. Saboqchi boʻlsin, asosiy murabbiy boʻlsin—bizni qiziqtiradigan narsa shuki, u oʻz vaqtida qoʻllaganlar bilan chempion boʻlishdi! O‘zbekiston chempionatida 3 marta chempion bo‘lish—bu o‘yinchilarni boshlab qo‘yish bilan emas, balki ularni chempion qila olish bilan o‘lchanadi.
Hech kimga yoqmaydi oʻsha “eski oʻyinchi” degan unvon bilan asosiy tarkibdan chetlatilish! Arman esa ushbu yigitlarga yangi imkoniyat berib, ularni asosiy tarkibda yuritib chempion qilishga muvaffaq boʻldi. Bunga boshqa saboqchi murojaat qila oladi deb oʻylamas edim!
Demak, Armanning qoʻli ostidagi chempionliklar—bu uning asosiy murabbiy sifatidagi qobiliyatining rasmiy tasdigʻidir. Saboqchi boʻlishi mumkin, ammo shunday natijaga erishgan murabbiyni asosiy hisoblamaslik qanchalik qora tanqid! 💪😤
Bolaligimdan tribunada.
O‘yinchilarni vaqtida ko‘rib, ularga qaytish imkoniyatini berish — bu Armanning o‘ziga xos ligasi bo‘lishi mumkin. Ammo chempionliklar bilan bog‘liq o‘tkazishimiz mumkin bo‘lmaydi. Xolid Ayushevning o‘rtacha ochkosi 2.8+ga yetib, jamoaning umumiy ko‘tarilishiga hissa qo‘shganini ko‘rib turganimda, uning faoliyatining asosiy qismi Armanning asosiy murabbiy sifatidagi faoliyatiga to‘g‘ri keladi.
Amsterdam shon-shuhrati haqida gap ketganda, ularning 3ta chempionligi mavsumning soʻnggi ikki oyida qoʻlga kiritilganini eslataman — bu vaqtinchalik oʻyinchilarni asosiy tarkibga singdirib, ularni qattiqroq foydalanishga topshirishning dalilidir. Saboqchi boʻlsin, asosiy murabbiy boʻlsin, ammo chempionliklar bilan qoplagan murabbiyga boshqa narsa — Armanning qoʻlidagi chempionliklar uning asosiy murabbiy sifatidagi samaradorligini koʻrsatadi.
Jamoani oʻziga oʻxshatib, ular bilan chempionliklarga erishganini koʻrib turganimda, uning faoliyatini asosiy murabbiy faoliyatidan boshqa narsa bilan bogʻlab boʻlmasligini toʻla taʼmin bilan aytaman. Oq_boriabadiyning aytganlarini qoʻllab-quvvatlayman — vaqtinchalik oʻyinchilarni asosiy tarkibga olib kirib, ularni qattiqroq foydalanishga topshirish, asosiy murabbiy faoliyatining yadrosi boʻlib qolaveradi.
PaxtakorchiQonning "saboqchi" tushunchasiga qarshi chiqishiga qoʻshilaman. Zamondosh oʻyinchilar uchun "saboqchi" soʻzi endi oʻtmishdagi murabbiylarni bildirmaydi. Arman chempionliklar bilan kelayotgan sher hisoblanadi — uning qoʻlida 3ta chempionlik bor va bular uning asosiy murabbiy sifatidagi faoliyatining rasmiy tasdigʻidir.
SogdianaTVning aytganlariga toʻliq qoʻshilaman — Arman oʻz vaqtida qoʻllaganlar bilan chempion boʻlishdi, va bu oʻzbek futbolida deyarli analogga ega boʻlmagan qobiliyat. Bunga boshqa saboqchi murojaat qila oladi deb oʻylamas edim!
Avval sana, keyin bahslash.