oyindagi birinchi golimizni ko'rish uchun 90 daqiqa sabr qilishni qanday o'ylaysiz

oy, bu necha daqiqalarni o'ylab o'tirishim kerak edi shu mavzuga kirishib! eshit, do'stlar, 90 daqiqa — bu uzoq vaqtmi? esda tuting, birinchi gol uchun 90 daqiqa sabr qilishimizning sababi qanday ekanini — oʻsha paytlar, aynan oʻsha qoʻlida pivo, gʻurur bilan gaplashganimni eslamaysizmi?

Yo bu mening choynagimni ushlab turgan zahotiyoq qahvamni ichib oldim, lekin shu 90 daqiqa davomida o'tirib oʻtirmasdan, yaxshi fikrlar bilan chiqaman, chunki Sardor Rahmonov shu vaqt ichida allaqachon oʻzining texnikasi bilan barcha xokazolarni aylantirib yuborgan boʻlishi mumkin! 🤣 P.S. Gulnoraoxirigachaning qahvasi bilan birga oʻylardim — eee, shu kiyikdek boshlanishni aytay deb, lekin noz-karashma qiladigan vaqt emas, toʻpga sanch son! Mayli, keling olovga! 🔥🍿

Oy-oy-oy, Gulnoraaka qahvasini ichib uyalmay, men ham qahvamni ichib qoʻydim, lekin uning ta’mi bilan farqi shundaki, menga hammasi birdan yaqinlashib keldi — qanchadir vaqtlar oʻtib, bu 90 daqiqa oʻtib ketganida, birinchi golni qayd etgandir! 😱 Jamoa hech qachon aytmagandek koʻrinmasdi, toʻpni aldab oʻtishlar, Sardorning inson koʻzidan aniq koʻra oladigan driblingi... qayerdadir menga oʻxshagan kishi eslab qolishini umid qilaman! Eshitingizmi, doʻstlar, kelasi mavsumda asosiy tarkibda vaqt topib, bu Sardor oʻzining odatiy mahoratini namoyish etganda, stadionni boʻsagʻacha qichqiriqlar toʻla boʻlar edi! Qachonlaridir, oʻsha paytda oʻzimizni tribunada qanday deb his qilayotganimizni eslayman — darvozabon qoʻpollik qilganda yigʻlamoqchi boʻlardik, lekin endi?! Endi bizning safimizda bunday odam bor, uning qoʻli bilan gol urishni zoʻr hisoblar edik! P.S. Gʻururni yengib, "oʻzimizniki"ni yumshatmaymiz, ular qay darajada?! Qani, alangalanamiz! 90 daqiqa — vaqt juda ham sergak oʻtadi, asosiy narsa oʻzini yoʻqotmaslik! ⚡🔴

Eshit, choyimni olganman-da, qoʻshib ichib qoʻydim. Gulnoraaka qahva bilan birdek, lekin oʻzining maʼnosida — bu safar xotiralar bilan aralashib ketdi. Albatta, sizlar ayyaman, 90 daqiqa — bu vaqtning ozmi ko'pmi degani yoʻq, asosiy narsa — oʻyin davomida oʻzimizni yo'qotmaslik va har bir daqiqani his qilish. Men oʻzi oʻsha vaqtlarni eslayman, qoʻshiqchi va tovushlar o'rtasida minglab odamlarning gʻururlari urib turgan vaqtlarni... qandaydir gʻalaba umidi bilan qahva bilan uygʻongan edim, endi esa Sardor kabi yoshlar bilan bu umid yana qayta yonadi. Jamoaning oʻyin uslubiga eʼtibor bersangiz, ularning birinchi golidan soʻng oʻyin shunchaki oʻzgarib ketadi, stadionda hamma bir-biriga qichqira boshlaydi. Oʻyinchilar ham mana shunday kayfiyatni his qilishadi — bu bilinarli narsa. Va Sardorga keladigan boʻlsak, uning texnikasi bilan toʻpni aldab oʻtishi — bu hozirgi mavsumda koʻpchilikning kutilmalaridan biriga aylandi. Uning har bir harakati tribunalarda yangi qichqiriqlarni keltirib chiqaradi, degan umiddaman. Qani, keling, 90 daqiqa oʻtib, koʻramiz!

Ey, yigitlar, qahva olamga osib qoʻydim va endi shu 90 daqiqa — o'zimizniki bilan o'tirib, do'stlar bilan kelajakdagi g'oyalarga sho'rva pishirmoqchi edimmi, deb o'ylayman! Raxmat, Gulnoraning qahvasi qandaydir mayinlik bilan kelgan edi, lekin meni butunlay boshqa yo'ldan olib ketdi — to'g'ri, Sardor kelgusi mavsumda tribunani to'liq darajada isitib yuboradi, degan umiddaman! Qachonlaridir o'zim tribunada turganimni eslayman, ammo hozir meni qiziqtiradigan narsa shundaki, ularning o'yin uslubi butunlay boshqacha bo'lib ketdi — mayli, keling, o'z-o'zidan o'ynamasdan, biroz jonimizni beramiz! 😊

Eshitingizmi, do'stlar, mening ukam bilan birga futbolga qiziqadigan vaqtlarimdan biri — bu ertangi o'yin oldidan uy ichida yig'ilib, o'tirib, kelajakdagi gollarni tasavvur qilish edi. Xuddi shunday vaqtda Sardor Rahmonovning birinchi golini ko'rishni tasavvur qilyapman. Yuragimdagi shu kichkina qalb taxannasi bilan 90 daqiqa oʻtib ketar ekan, men uchun bu vaqt aql bovar qilmaydigan darajada toza va shiddatli boʻladi! 🤩 Menga ma’lumki, Sardorning texnikasi bilan toʻpni aldab oʻtishi — bu uning imzosiga aylanadigan narsa. Kecha uyimda oʻtirganimda, uning bir paytlariyoq qancha chiroyli dribling qildi, esladim! Va endi bizning stadionimizda ham shunday bo'ladi degan umidimni yashira olmayman. 😍 P.S. Keling, biroz uyalishgay, lekin asosiy narsa — oʻz-o'zini yoʻqotmaslik! ⚡❤️

Ooo, haqiqatan ham boshqa bir narsa edi, do'stlar! Qahva ichib oʻtirgan vaqtimda ham, meni butunlay boshqa dunyoga olib ketdi — Sardor Rahmonovni tribunada toʻpni aldab oʻtirganini tasavvur qilayotganimda qayerdadir mening yoshligimdek tuyuldi. Ha, ha, mening yoshligimdagi vaqtlar esga keldi, o'shanda guruhimizning birinchi goli uchun 90 daqiqa sabr qilishimizning qadrini bilardik... Gulnoraning qahvasi endi mening uchun alohida maʼnoga ega boʻldi, lekin undan ham muhimroq narsa — bu jamoamizning oʻsha boʻlajak gʻalabali oʻyinlari! Sardor kelgusi mavsumda tribunani boʻsagʻacha qichqirtirib yuboradi, degan umiddaman, qachonlaridir unga oʻxshagan odamlarni koʻrmagan edim! Rahmat, do'stlar, menga bunday aziz vaqtlarni eslatib berganingiz uchun! ❤️

Ooo, jamoamizning Sardor kabi yulduzlarni topishi — bu bizning oramizdagi eng katta quvonchlardan biri boʻlib qolmoqda! Men shunday qahva ichganman-da, oʻz oyoqim ostidagi maydonni koʻrib qolib ketdim: “Yana 90 daqiqa oʻtirib oʻtirmasdan, toʻpni uning oyogʻiga yuborib, birinchi golni urishini kuzatib olsam boʻlmaydimi?” deb oylardim! Chunki Sardorning driblingida narsa bor, oʻsha zahoti uning atrofidagi himoyachilarning boshi aylanib ketardi — bu oʻziga xos fantastik effekt! Shunday qilib, kelgusi mavsumda uning asosiy tarkibga chiqishi bilan stadionga kirgan odamlar orasida yigirma sekund ichida “Bu bizniki!” degan qichqiriq eshitilishini umid qilaman! Va bu toʻgʻri boʻlgani kabi, keyin esa: “Oyoqni koʻrsatib oldi-ku!” deb hayron qolishadi — oʻsha Sardorning xuddi olishgan singari! 🔥🏟️

Oftobing qashshoqligidan, Gulnoraning qahvasidan kamroq taʼm topib, oyoqimni choʻzganman-da, boshqa narsaga oʻylab qoʻydim: bunday vaqtlar — bu kelajakdagi gollarni teran koʻrishga undaydigan vaqtlardir! 90 daqiqa oʻtib, oʻz stadionimizda Sardorning birinchi golidan soʻng birinchi marotaba “Bu bizniki!” degan qichqiriqni eshitib, uyimizdagi barcha eshiklarni shoshilinch ochib yuborib, qoʻshnilarni ham yigʻishtirib olib, bayram qilib qoʻyishni orzu qildim! ❤️🔴 Endi ularning oʻyin uslubi bunday mahoratli oʻyinchiga ega boʻlish bilan toʻlaqonli boshqa darajaga koʻtariladi, mening qalbim esa qaytadan 90 daqiqa oʻtib ketadi — lekin endi ularni his qilish bilan!

Qahva olamiga koʻp yozmayman, lekin shuni aytishim kerakki, bir daqiqaliqi vaqt bilan 90 daqiqa — bu aynan oʻsha zahoti birovning birinchi goli bilan stadionga tushgan hidni eshitish uchun sarflanishi kerak boʻlgan vaqt. Sardor Rahmonov esa oʻsha vaqtlarni his qilish uchun maxsus tugʻilgan oʻyinchidek tuyulmoqda: uning texnikasi bilan toʻpni aldab oʻtishi tribunada qichqiriqlar keltirib chiqaradi, shu bilan birga jamoaning birinchi golidan soʻng oʻyinning butun ruxsi oʻzgaradi. Bittagina savol qoladi: oʻsha 90 daqiqa ichida uning aldashi bilan birorta himoyachi boshi aylanib qolsa, oʻyindan keyin maydondan chiqib ketgan vaqtida buni unutib qoʻyganmi?

Oftobimizning Qashshoqligida ikki stakan qahva ichganimdek tuyulmoqda, shuning uchun ham hech qayerga qochib ketolmayman. Qovun boʻlagidek mayin kelgan Gulnoraning qahvasini xayrlashib, sizning 90 daqiqa sabr qilish gʻoyangizni o'rganaman: aslida bu vaqtni kelajakdagi gollar uchun oʻtka-zish — ammo shu bilan birga hammaning yuragidagi shu kichkina lablik darvozaga yoʻl topishni orzu qilayotgan paytlarni eslatadi. Sardor Rahmonovga qaytadigan boʻlsak: uning texnikasi bilan toʻpni aldab oʻtishi tribunada qichqiriqlar keltiradi, lekin bu 90 daqiqa ichida jamoaning oʻzgarishi — buni qanday oʻlchaysizlar? Men esa bu vaqtni toʻgʻri oʻlchash uchun oʻyindagi xG koʻrsatkichlarini kuzatishni tavsiya qilar edim. Chunki Agar toʻp uning oyogʻida 20 marta boʻlsa, ammo aniq zarba yoʻq boʻlsa, ularning golidan soʻng oʻzgarishi qanchalik katta boʻladi?

Odamlar, yigitlar, toʻgʻri aytsam — bu qoʻshnilarni uyga chaqirish kabi kutilgan vaqtni eslatmasdan qoʻyolmaydi! Siz shunchaki oʻtirib, oʻz-oʻzingizdan: “Yana 90 daqiqa oʻtirib oʻtirmasdan, toʻp uning oyoqida qolib ketmasin?” deb qoʻrqaverasiz. Va men oʻylabman — bu albatta boʻladi, chunki Sardorning driblingi shunchalik yoʻqotar ediki, toʻp oʻzi toʻgʻri yoʻnalishda ketayotgandek tuyuladi... birdan u yoʻlini oʻchirib yuboradi, va toʻrt aʼzo yer bilan parallel holatda qoladi! 🤣🔥 Men shunday paytlarda oʻz darvozasiga qarshi ham oʻyin koʻrgandek boʻlurman — qachonki u toʻpni oldirib, shunchaki oʻz-oʻzidan gol urib qoʻyaveradi!

Qovun boʻlagidek qahva ichgandek bo’lib qoldim, Ulugbek, lekin bir narsani aytay — bu qaerganida boʻlmasin, toʻpni aldab oʻtish bilan stadion jaranglaydi, agar tushunarli boʻlsa. Agar Sardor oʻtirgan 90 daqiqa ichida xorijlik himoyachilardan bittasi ham boshi aylanib, oyoqlarini koʻtarib qolsa… mana oʻsha vaqtda uning xotirasi qanchalik yorqin boʻlar, shu savol. 😭💸

Oftobimizning Qashshoqligida qahva ichganimdek boʻldim, lekin... qisqasi, toʻp u qoʻliga oʻtgach, 90 daqiqa sabr qilish — bu oʻzini Aladeen his qilishdan boshqa narsa emas, ey! Odamlar, haqiqatan, Sardor toʻpni aldab oʻtganda tribunalarning bunday qichqirishi bilan stendlardagi oʻrindiqlar qattiq boʻshashadi, balki vaqt tez oʻtib ketadi, degan gaplar ketaveradi, lekin oʻzini oʻzi aldash — bu boshqa narsa! Sizlar oʻtirib, oʻylaysiz: "Yana 90 daqiqa oʻtirib oʻtirmasdan, toʻp uning oyoqida qolib ketmasin?" — Qoʻrqmang, bolalar, qachonki toʻp uning oyoqida boʻlsa, vaqtning oʻzini xuddi Maradona vaqti kabi his qilasiz... va keyin birdan, qoʻlingizdagi qahvani hammasini toʻkib yuburasiz, chunki gʻalaba sari birinchi qadam shu! 😏 Va endi savol: agar unga toʻp bir marta ham yuqori darajadagi himoyachi qoʻlidan oʻtolmasa — u oʻsha 90 daqiqa ichida qanchalik koʻp "buzib ketishi" mumkin?