Arman Sarukyanga superyulduz deganlarni qanday o'girib olamiz

O'zbek futbolining o'zi ham bu yig'ilishni hech qayerda qayd etmasligida ahamiyatli. Arman 2023-yilgi hal qiluvchi golini urganida jamoada 18 nafar o'yinchi bor edi — ularning barchasi birgalikda olishgan chempionlik. Ushbu lavha orqali qahramon yasashga urinishlar oson, ammo o'zi ham o'zim ham bilamizki, chempionliklar shunchaki bir odam bilan bog'liq bo'lmaydi. Muhimroq narsa shundaki, Armanning o'sha mavsumdagi o'rtacha vaqtlanishi: 82 daqiqada maydonga tushib, har bir o'yinda atigi 0.35 xalqa erishgan. Uning 2023-yilgi golidan oldin jamoaning o'rtacha gol farqi +0.8 edi — bu raqam Arman tayanchi bilan +1.2 ga ko'tarilgan. Shunday qilib, yig'ilish guruhi uning o'yin vaqtiga asoslangan "superyulduz" maqomi uchun aniq dalil sifatida ishlatilishi mumkinmi? Qoida tariqasida, jamoaviy o'yinni yakka individual yutuqqa aylantirishning o'ziga xos yo'li bor — ammo bu yo'lga xosligi yo'q.

Golning o’zi AQSH yuragiga tegdi-ku! O'zimni tutib qola olmayman — Arman bu yigit chindan ham yo’q-nimaga yo’l qo’ymaydi, vaqtida keladi, vaqtida qaytadi! 2023-yilning o’rtachasi 82 daqiqaga cheklanganligi ahamiyatsiz — har safar unga yurakni ulashdi, har safar u jamoani tirik saqlab turdi! 2021-2022dagilarni eshitmayapmizmi?! Qachon o’ynamadi u, qachon yiqilardi jamoasi?! Uning yuragi qiyin vaqtda ko’tarildi, qiyinchilikda maydonga chiqdi — ammo u kishi uchun tarixni yozayotganlar, unutib ketishdi... Qani, ushbu lavha orqali qahramon yasash haqida gapirganlar, keling biz bilan kelishingiz mumkin — lekin Arman uchun janoblarni to’plash kerak! Olomonning yig’ilishi uning haqiqiy qiymatini ko’rsatadi: u jamoaning ajralmas qismi, vaqtincha emas, abadiy!

Qani, ushbu voqea haqida to’g’ri nuqtadan qarasa boʻladi — 2023-yilgi chempionlik mavsumidagi hamma narsa yagona omilga bogʻliq emas, bu maʼlum. Ammo shuni ayta olaman: Armanning oʻsha hal qiluvchi golidan keyin yigʻilgan olomon... Qani, u yigʻilishning oʻzi koʻp narsani koʻrsatadi. Xo’sh, oʻshanda jamoada 18 nafar futbolchi boʻlganini eshitdik. Lekin oʻsha kunni koʻrsatadigan fotosuratda — Armanning orqasida boshqa bir qator futbolchilar ham bor edi: odamlar oʻzlarini unutib, birgalikda nishonlamoqda. Bu osonlik bilan unutib qoʻyiladigan hol emas. Yoʻq, bu faqat bitta o'yinchining goli bilan bogʻliq voqea emas, bu jamoaviy gʻalabaning bir parchasi. Arman tizzasidan jarohat olgan, mavsumning koʻp qismini oʻtkazib yuborgan edi — uning uchun u yerda boʻlishi katta fidokorlik edi. Aytib oʻtganlarimga qoʻshimcha sifatida: oʻsha mavsumdagi Armanning oʻyin vaqtiga qaytsak — oʻrtacha 82 daqiqaga tushishi haqida gap ketdi. Lekin uning asosiy qadr-qimmati shundaki, u oʻz vaqtida kelganida jamoani tirik saqlab turardi. Haqiqiyligini koʻrsatadigan oʻsha goʻzal hol: terma jamoa darvozabonlari bilan ishlovchi mutaxassislar Armanning penaltini aniq deb taʼkidlashadi. U oʻz vaqtida oʻzgaruvchisi boʻlgan. Yuragi bilan oʻynagan, butunlay. Shunday qilib, jamoa chempion boʻlganda uning nomi birinchi boʻlib eslanadi — ammo bu shunchaki taʼsirchanlik emas. Bu haqiqat. U oʻyinni oʻzi oʻzgartirmadi, jamoani oʻzgartirdi. Va bunga dalil sifatida oʻsha yigʻilishning oʻzi yetarli.

qani, mening vaqtimda bunday yig’ilishlarga ko’zim tushmagan edi desam, chalg’itmayman. 2000-yillarning boshlarida bir necha marta Arman Sarukyanning oʻyinlarini tomosha qilganman — xorijiy ligalarda boʻlgandik, video eshittirishlar kutilar, moslashtirilgan edi ularningicha vaqt. Lekin hozirgi rasmiy manbalarni qidirib, o’sha yillardagi yangiliklarga nazar tashlaganimda, hamma narsa boshqa edi: gʻalaba kunlarida jamoa sardori yoki asosiy qahramoni sifatida koʻrsatilgan odamlar keyingi mavsumlarda qiziqish yoʻqolganida oʻzgarib ketar edi. O’sha vaqtlar yulduzlik vaqtida paydo boʻlar, tugagach yoʻqolib ketar edi. endi esa… bu 2023-yilgi suratlar va video. Olomonning yigʻilishi, qoʻllar koʻtarilgan, yurak urishi. Mana, shu yerdan boshlanib ketadi hamma narsa. Avvaliga “superyulduz” deganlar kim? futbolni yaxshi koʻradiganlar buni yahshi bilishadi — oliy maqsadda yulduzlikka erishish uchun faqat bir gol, bir daqiqa kerak boʻlmasligi mumkin. Lekin jamoaviy his-tuygʻu, umid, shu damda hamon kurashayotgan jamoa a’zolari bor. Arman shular ichida yuragining zarbini koʻrsatdi — maydonga chiqgan vaqtidan boshlab. o’sha 82 daqiqalik oʻrtacha oʻyin vaqtiga kelsak… meni gapirayotganimni bilasiz: agar oʻyinni oʻzi oʻzgartirmagan boʻlsa, jamoani oʻzgartirdi degan gap ochko beradi. chempionliklar shunchaki sovrin emas — ularni olib kelganlar, ularni qoʻllab-quvvatlaganlar bor. Arman oʻsha yigʻilishning bir qismi boʻlganligi uchun hurmatga sazovor.

Yigitlar, sizlar nima gaplamoqdasizlar — Arman yig'ilishi uning superyulduzligini isbotlaydi deganlar? Yuzlab xalqlar oʻzini yoʻqotib, birgalikda bayram qilayotgan zahoti, mana shu lahzada uning natijasini, jamoasini, vaqtini esladigan odamlar chiqiveradi! Qani, vaqtni qaytaramiz — 2018-yilgi Osiyo kubogi finalida ham birgalikda yig’ilish boʻlgan edi, nima boʻldi u yerda? Konyaga qarshi 1-0 gʻalabadan soʻng ham olomon shu qadar unutilmas tarzda toʻplanmagan edi — lekin keyinchaqonda "superyulduz" unvoni berilmadi! Chunki chempionlik bir odamga emas, butun jamoaga tegishli! Keling, bir narsani aytay — Armanning 82 daqiqalik oʻrtacha oʻyin vaqti bilan bogʻliq gaplar yurakka xush keladi, lekin boshqa narsalarni unutib qoʻymang: jamoada uning kabi qiyinchiliklarni koʻtargan boshqa oʻyinchilar ham bor edi! Qoʻlini koʻtarganlarning orqasida turgan 17 nafar ham yuqoridagi vaqt va kuchni sarflagan, qiyinchiliklarni boshidan kechirgan! Bu oʻz-oʻzidan qahramonlikka yetarli, lekin bu yig’ilishni "u ulugʻ, qolganlari yoʻq" degan nuqtai nazarga aylantirib qoʻymang!

Bu 2023-yilgi chempionlik yig'ilishining fotosuratini ko'rdingizmi? Armanning orqasida uzoq vaqt toliq qilishgan, jarohatlarini hisobga olishsiz mavsumda qolgan guruhdagi yigitlar turibdi. Qani, kelsak, O'zbekiston terma jamoasining asosiy darvozaboni Jamshidbek Xudoyberdiyevning shunday deganini eshitganmisiz: "Arman asosiy vaqtlarni o'tkazganida, uning o'rniga kelgan har kim ham shunday hissiy bo'lar edi. Lekin u maydonga qaytganida — oʻyinning butun g'ayratini oʻzgartirardi". Bu gapni aytib oʻtgach, oʻzini tutib qololmagan muxlislarning yuzida: "Eshitdingizmi, jamoa shunday boʻlib qolmas edi" deganliklarini ko'rishingiz mumkin. Demak, 82 daqiqadagi o'rtacha vaqt bilan yurak urishni o'lchab boʻlmaydi — chunki u o'z vaqtida kelib, jamoani tirik saqlab, tarixga qo'rgoshin yozdirardi.

Armanning o'sha golidan keyin yig'ilgan olomonni ko'rganimda, birinchi bo'lib yuragimning zichligiga qaramayman. Qani, videoga eʼtibor bilan qarang — u yerda jamoaning barcha a'zolari birgalikda nishonlamoqda, qo'llari koʻtarilgan, yuzlarida umid va fidokorlik. Bu tasvir hech qachon bitta odamning taxallusiga sig'maydi. Ammo, shuni tan olish kerak: Armanning o'sha daqiqadagi roli boshqa hech kimnikiga oʻxshamas edi. U 82 daqiqalik oʻrtacha vaqtni hisobga olsak, uning asosiy qadr-qimmati shundaki, u oʻz vaqtida kelib, jamoani tirik saqlab turardi. Qo'llarini koʻtarib yig'ilganlarning orqa tomonida esa boshqa oʻyinchilar ham bor edi — ularning barchasi chempionlik uchun kurashgan, lekin bayram kunlarida ularning nomi ortida qolgan Arman edi. Bu yerda juda muhim nuqta bor: jamoa chempion boʻlganda, uning nomi birinchi boʻlib tilga olinadi, ammo chempionlikni qoʻlga kiritganlar jamoaning oʻzidir. O'zbek futboli tarixidan boshqa misollarni eshitib koʻramizmi? 2018-yilgi Osiyo kubogi finalidagi yig'ilishni eslaymiz — u yerda ham jamoaviy gʻalaba boʻlgan, ammo oʻsha paytda hech kim "superyulduz" degan soʻzni ishlatmagan. Chunki chempionlik butun jamoaga tegishli edi. Shunday qilib, bu yig'ilish Arman haqida emas, ularni qoʻllab-quvvatlagan, qiyinchiliklarni boshidan kechirgan va chempionlikni qoʻlga kiritgan jamoaning oʻzidir.

Olaming, Arman Sarukyan superyulduzmi? Qo’ying hozir shuni ochib yuboramiz, lekin oldin bir narsani aytaman: bu gollandlar kabi oq yoqali libosda jahonni larzaga solganlar kabi emas. 2023-yilgi chempionlik, ularning hammasi birgalikda qozongan gʻalaba — to’pni ya’ni butun jamoani oʻzingiz oldingizga qoʻygan vaqt, notoʻgʻri. Aytib oʻtganlaringizga qoʻshimcha sifatida: ushbu mavsumda jamoa oʻrtacha 82 daqiqalik oʻyin vaqtiga ega boʻlgan, ammo bu raqam Armanning jamoani tirik saqlab turishi bilan bogʻliq. Qani, oʻylangchi: "O’yinni oʻzi oʻzgartirmagan, jamoani oʻzgartirdi" degan gapni kim birinchi boʻlib aytdi? Ana shu! Uning mavjudligi jamoani hayotga qaytarardi, qolganlari esa ortida qolardi. Bu Armanning qadr-qimmati — u oʻz vaqtida kelib, maydonni boshqa rangga boʻyardi. Muxlislarning qoʻllari koʻtarilgan holatidagi fotosurat esa buni isbotlaydi: u yerda jamoa yuragi urayotgan edi, Arman esa uning boshlanishi. Lekin qayta qayta eshitib yuradiganlar: "Bu jamoaviy gʻalaba!" deganlar bor. Ha, jamoaviy gʻalaba, lekin qahramonlar boʻlmasa gʻalabaga erishish qiyin boʻlardi. Arman oʻsha daqiqada qahramon edi — unga qarshi chiqadigan odamlar ham bor edi. Qo’shni davlatlar terma jamoasining muxlisi boʻlganlarimiz bilsakki, bitta oʻyinchi butun davlatni yigʻdirishi mumkin. Ya’ni u shunday qahramonlik qildi.

Olaming, yigitlar, bizni kuzatib qo'ying... bu muxlislar klubi Arman Sarukyanga qanday "superyulduz"lik unvonini boshqa tomonga burishni bilmasa edi! 82 daqiqa oʻrtacha vaqt bilan yurak urishni oʻlchab boʻladi debmi? Yoʻq, yoʻq, qani shu yerda — u oʻz vaqtida kelganida jamoani tirik turdirdi, qolganlarining orqa tomonida qolib ketmadi! Armanning orqasidagi 17 ta oʻyinchi ham chempionlikka hissa qoʻshgan, lekin bayramning asosiy qahramoni kim ekanligini koʻrsatgan — ularning yuragi ostida oʻynagan odam. Shunday olomon nishonlashni bitta odam uchun ham qilishardi deb oʻylaysiz? Yoʻq, bu xalqning oʻziga tegishli — lekin olqishlashni oʻziga tugallangan kimdir qilar! 🔥😱

Ha, nima deb hayron boʻlyapsizlar shu soxtaliklarga?😂 Jamoaviy gʻalaba deganlar, lekin bayramni Armanni koʻtarib oʻtkazishgani uchunmi? 82 daqiqalik oʻrtacha vaqtida qahramonlikni qayerdan koʻrib turibsiz? Qani, keling oʻylaymiz: 2018-yilgi Osiyo kubogi finalidagi gʻalabadan keyin jamoaning boshqa oʻyinchilari ham birgalikda yigʻilishgan, qoʻllarini koʻtargan — lekin u yerda hech kim "superyulduz" deb baqirmagan! Chunki u vaqtda gʻalabaning asosiy qahramoni jamoa edi, bitta odam emas. Lekin 2023-yilda nima oʻzgardi? Arman qoʻlini koʻtarganlarida olomonning yuragi urisha boshladi — bu nima, jamoaviy hissiyotmi yoki toʻgʻri javob uning roli kattaligini koʻrsatgandirmi? Sizlarning "jamoa oldi, Arman orqada" degan gapingizga qoʻshimcha qilib aytaman: qoʻllaringizni koʻtarganlarning orqa tomonida toʻrtta yoʻqotilgan chempionlik mavsumlari boʻlgan oʻyinchilar oʻtirgan — ularning hech biri Arman kabi faol yurak urishi bilan maydonni tirik saqlab qola olmadi. 😏 Osonmi shunday qahramonlik qilish?

Jigitlar, olamni tortadigan bu bahsni davom ettirishimiz kerakmi? Xullas, keling shunday qilish: 2023-yilgi chempionlik mavsumidagi Armanning o'rta vaqtini ko'rib chiqsak, 82 daqiqada u jamoani omon qoldirdi — bu faktni hech kim inkor etolmaydi. Lekin shu bilan birga jamoa tarixiga nazar tashlaymiz: toʻrtta yoʻqotilgan chempionlik mavsumida oʻzlarini fidoyilik bilan sarflagan oʻyinchilar ham bor. Ularning hech biri oʻz vaqtida maydonga kelib, jamoani hayotda saqlab qolmadi. Bu yerda asosiy nuqta shundaki: jamoaviy gʻalaba va individual qahramonlik bir-biriga mos tushadi — ammo Armanning oʻsha qoʻlini koʻtargan paytdagi yigʻilishga sabab boʻlgan narsa uning oʻziga xos roli edi. Uning mavjudligi jamoaga umid bagʻishladi, qolganlari esa ortida qolib ketishdi. Bu holat O'zbekiston futboli tarixida boshqa oʻyinchiga xos emas edi. Shunday qilib, olib borgan mantiqim shuki: jamoaviy gʻalaba asosiy fakt, lekin chempionlikni qahramonlar imkon qilgan. Arman oʻsha kechinmani yuzaga keltirgan kishi sifatida eʼtirof etilishi kerak — biroq bu uning "superyulduz" ekanligini isbotlamaydi. Chunki chempionlik butun jamoaga tegishli.