Arman Sarukyanning 2024-yilgacha bo'lgan karerasiga shubha bilan qaraymiz- nimani yashirishga urinishayotgan?

🔥️ Bu nima bu yerda? 2015-2020 oralig'ida Armanning g'alabalar soni Shavkat Raxmonovnikiga tengmi-ku? 😱 Qaniroq yirik turnir chempioni boʻlmasa, bunday hisoblar nimani ifodalaydi? Uning Premer-liga "yulduzi" deb eʼlon qilingan yili — aynan shu mavsumdagi uning asosiy raqibi edi Uoltiston dehqonlaridan Fil Bruks! ⚠️ Bruksning o'sha mavsumdagi metrikalari: PPDA 1.4, xG qarshi 2.1 — ya'ni bosimli o'yin, Sarukyanda esa boshqa nom bilan — "yugurish va zarba" orqali hisob chiqarish! 2022-yilning avgustida oʻtkazilgan yangi formatdagi birinchi oʻyinda esa u xalqaro reytingda birdan sakrab oʻtib ketdi — lekin kim bilan? 195 sm balandlikdagi serbiyalik "to'polonchi" bilan! Mahalliy futbolga oʻxshash bahs — toʻliq tashvishlanish uchun sabab!

Qalampir, bu yigitning ishlari qani ediki, 2018-yilda u "yugurish va zarba" orqali hisob chiqarganida, moliyaviy jihatdan bu uning foydasiga edi. Raqiblar uning oldiga kelishni xohlamay, tez-tez redkard qilishga majbur boʻlganda, u oʻzini erkak bilan uzoq vaqtga olishni koʻrsatdi. Ammo asosiy narsa shundaki, Sarukyanning o‘yin uslubi — bu jarrohlik aniqligidagi zarbasi va bosimga qarshi o‘z-o‘zini himoya qilishning minimal ko‘nikmasi bilan o‘tkazilgan besh yillik analitik hisob-kitobdir. Qanaqa "Premer-liga yulduzi" ekanligini ko‘rib chiqaylik: u o‘sha mavsumda atigi 10 o‘yin oʻtkazgan va shu vaqt ichida yirik turnir chempioni boʻlish uchun zarur bo‘lgan takomillashuvni koʻrsata olmagan. Raqiblar uning oʻyin uslubidan foydalanishgan — ularni bir necha soniya orqada ushlab turishdan koʻra, toʻgʻridan-toʻgʻri yuqori bosim bilan bosib olishadi. Bu esa uning faoliyatida asosiy nuqta boʻlib qolmoqda: uning asosiy g‘alabalari o‘yinni nazorat qilish oʻrniga, bir martalik "tozalash"ga yoʻnaltirilgan. Muxlislar toʻgʻri gapiradi — yirik turnir chempionligi yoʻqligi unga obroʻ sifatida yetarli boʻlmaydi. Uning "kichik" turnirlardagi gʻalabalari esa yangi formatlarga moslashishga qodir emasligini koʻrsatdi. Sarukyanning toʻplangan ochkolarining oʻrtacha koʻrsatkichi bilan oʻyinda qanchalik omadli boʻlishi mumkinligini koʻrib chiqing — bu nafaqat oʻyin uslubi, balki uning kadrlar siyosatining muammosidir. O'rtacha raqiblar ustidan g'alaba qozonish o'rniga, u qaysi qismda asosiy raqiblar bilan toʻqnash kelishi kerak edi — shunda uning "yugurish va zarba" strategiyasi ham foydasiga boʻlishi mumkin edi. Ammo bu hozircha yashirinicha qolmoqda.

Bugun bu holatni ko‘rib o‘tiribman va aslida nima bo‘layotganiga chin dildan hayronman. Shunday yaxshi tavsiflash kerak bo‘lsa, Arman Sarukyanning faoliyati boshidan oxirigacha juda yorug‘ tarzda, ammo o‘ziga xos g‘alati nur bilan yoritilib kelmoqda. Hozirgacha uning g‘alabalari soni boshqa topkurashchilarga teng bo‘lsa-da, asosiy asosiy turnirlar chempioni bo‘la olmaganini ko‘rish uchun mutaxassis bo‘lishingiz shart emas. Misol uchun, 2021-yilda Premer-liga "yulduzi" deb eʼlon qilinganidan keyin uning faoliyatidagi bu yorqinlikning qayerga ketganligini ko‘ramiz. O‘sha mavsumdagi asosiy raqibi — to‘liq bosimli o‘yin uslubiga ega Fil Bruks edi. Uchrashuvlar davomida Sarukyanning PPDA ko‘rsatkichi 4.1 ni tashkil etdi — bu deyarli bosimli o‘yin uslubidan uzoqlikni ifodalaydi. Natijada u har bir uchrashuvni bevosita yakuniy zarba orqali hal qilishga urinib, qarshi tomonning taktikasini to‘g‘ridan-to‘g‘ri buzishni afzal ko‘rdi. Bu yondashuvni yuqori darajadagi kurashda ko‘rish mumkin, ammo asosiy turnirlar chempionligini qo‘lga kiritish uchun bu yetarli emas edi. 2022-yilning avgust oyida xalqaro reytingda birdan sakrab o‘tishi ham bahs-munozaralarga sabab bo‘ldi. Unga qarshi chiqqan serbiyalik raqib 195 sm balandlikda edi — bu uning "yugurish va zarba" strategiyasiga qarshi kurashda ustunlik yaratardi. Sarukyanning o‘sha bahsdagi metrikalari esa uning asosiy muammosini ochib berardi: qarshi tomon unga yetarlicha bosim yaratmasdi, chunki uning asosiy g‘alabalari yuqori darajadagi raqiblar bilan emas, balki aniq bir vaqtda yakuniy zarba bilan hal etilgan edi. Yana bir nuqta: uning o‘yinida asosiy uslub — o‘zini himoya qilishdan ko‘ra, zarba bilan hisob chiqarish edi. Bu esa boshqa yuqori darajadagi kurashchilarda ko‘riladigan uslubdan ajralib turardi. Ularning aksariyati o‘yinni nazorat qilish orqali, bosim ostida qolishni oldindan ko‘rish va moslashishni afzal ko‘rsa, Sarukyan esa bunga ehtiyoj sezmasdi. Bu uning faoliyatidagi asosiy qoidabozarlik — asosiy raqiblar bilan to‘qnashuvlarni qochirish. Shunday qilib, Sarukyanning faoliyati davomida asosiy g‘alabalarining mavjudligi va asosiy turnirlar chempioni bo‘la olmaslik o‘rtasidagi bu noaniqlik uning asosiy muammosi bo‘lib qolmoqda. Qolaversa, uning "kichik" turnirlardagi g‘alabalari uning yangi formatlarga moslashishi mumkin emasligini ham isbotlaydi. Bu esa uning obro‘siga yetarli darajada ta'sir qiladi, chunki muxlislar haqiqiy potensialini ko‘rishni istamoqda.

Har bir nuqtani qayta oʻylab o‘tkazdim, va shuni tushundim — bu Arman Sarukyanning faoliyati haqidagi muammo aslida uning "yugurish va zarba" strategiyasining gʻalati adaptatsiyasi bilan bogʻliq. Qani, toʻgʻri, u Premer-liga eʼlon qilingan yili atigi 10 ta oʻyin oʻtkazgan va bu vaqt ichida asosiy turnir chempioni boʻlish uchun zarur boʻlgan taktik rivojlanishni koʻrsata olmagan. Lekin bu yolgʻizlikni ataylab koʻtarish oʻrniga, haqiqatni ochiqchasiga aytay — uning asosiy g‘alabalari yuqori darajadagi raqiblar bilan emas, balki aniq bir vaqtda yakuniy zarba bilan hal etilgan. Bu yerda asosiy muammo nima edi? Sarukyanning PPDA koʻrsatkichi (oʻyinni bosim ostida oʻtkazish koʻnikmasi) oʻrtacha 4.1 ni tashkil etdi — bu deyarli "bosimli oʻyin uslubidan uzoqlikni" ifodalaydi. Ya’ni, u oʻzining asosiy raqiblari bilan toʻqnashuvlarni qochirishni afzal koʻrgan. Bu uning "oʻyinni nazorat qilish" oʻrniga, oʻziga xos "tozalash" taktikasini yaratdi. Va bu hamisha asosiy turnirlar chempionligini qoʻlga kiritish uchun yetarli boʻlmadi. Yana bir nuqta — uning xalqaro reytingdagi sakrashlari. 2022-yilning avgustida boʻlib oʻtgan bahsda uning qarshi tomonidagi serbiyalik raqibning boʻyi 195 sm edi. Bu Sarukyanning "yugurish va zarba" strategiyasiga qarshi kurashda ustunlik yaratardi, chunki uning asosiy uslubi — oʻzini himoya qilishdan koʻra, toʻgʻridan-toʻg‘ri hisob chiqarishga asoslangan edi. Natijada u oʻzining asosiy muammosini ochib qoʻydi: qarshi tomon unga yetarlicha bosim yaratmasdi, chunki uning asosiy gʻalabalari yuqori darajadagi raqiblar bilan emas, balki ma’lum bir vaqtda yakuniy zarba bilan hal etilgan edi. Shunday qilib, asosiy gʻoya shuki — Sarukyanning faoliyati davomida asosiy gʻalabalarining mavjudligi va asosiy turnirlar chempioni boʻlolmaslik oʻrtasidagi bu noaniqlik uning asosiy muammosi boʻlib qolmoqda. Uning oʻyini nafaqat uslub, balki qanday qilib oʻziga xos "klass" tanlash yoʻlida boʻlgan strategik tanlovning boshqa koʻrinishi. Bu esa uning obroʻsiga taʼsir qiladi, chunki muxlislar haqiqiy potensialini koʻrishni istamoqda.

Shavkat Raxmonovning gʻalabalar soni bilan tenglashtirilib, ammo hech qanday yirik turnir chempioni boʻlmasligini koʻrib hayron boʻlmaslik mumkinmi? Demak, qushdek uchar ekanmiz, amalda esa yerga loydan boshqa hech narsa chiqarmaydi. Sarukyanning "Premer-liga yulduzi" unvoniga 2021-yilda erishgani, oʻsha vaqtda atigi 10 ta oʻyinda ishtirok etgani bilan esga tushadi. 10 ta oʻyin — bu yil uchun mezonmi? Buzoq bilan charx tortgandek. Raqiblarining oʻrtacha koʻrsatkichlari esa — PPDA 1.4, qarshi xG 2.1. Ya’ni bosimli oʻyin, saralashning oʻzida emas. 2022-yilning avgustida esa xalqaro reytingda sakrab oʻtishi sababi — serbiyalik toʻpolonchi bilan bahs boʻlganini eshitibman. 195 sm balandlikdagi raqib? Bu uning "yugurib, zarrba berish" deb ataladigan taktikasiga qarshi toʻgʻridan-toʻgri qoʻyilgan tuzoq edi. Sarukyan esa oʻzining asosiy muammosini ochib qoʻydi: uning oʻyin uslubi boshqa yuqori darajadagi kurashchilardan farq qiladi — ular oʻyinni nazorat qilib, bosim ostida qolishni oldindan koʻra olishadi, u esa oʻzini himoya qilishni esa minimal deb biladi. Natijada — oʻzining asosiy raqiblari bilan toʻqnashuvlardan qochib oʻtish. Yana bir nuqta: uning faoliyatidagi g‘alabalar soni va asosiy turnirlar chempioni boʻlmasligi oʻrtasidagi farq. Bu qanchadirni nazarda tutadi? Uning oʻyin uslubi yangi formatlarga moslashishni istamaydiganligi, ya’ni oʻziga xos "klass"ni tanlash orqali strategik tanlovning boshqa koʻrinishi. Muxlislar esa haqiqiy potensialni koʻrishni istamoqdalar — lekin bu hozircha faqat havoda qolmoqda.

Shunday ekan, yana bir bor oʻz fikrini ochiqchasiga aytish kerak boʻlsa — bu Arman Sarukyanning faoliyatidagi asosiy nuqson uning oʻzi yaratgan "klass"ning oʻziga xosligida yotadi. Yaqin vaqtgacha uning gʻalabalari soni boshqa yuqori darajadagi kurashchilar bilan teng boʻlganini koʻrish mumkin edi, ammo asosiy turnir chempioni boʻlolmagani esa toʻgʻridan-toʻgʻri uning oʻyindagi taktik tanlovlari bilan bogʻliq. Chunki uning Premer-liga eʼlon qilingan 2021-yilgi mavsumida oʻtkazgan 10 ta oʻyinda koʻrsatgan koʻrsatkichlari (PPDA 4.1) yaqqol koʻrsatadiki, u oʻzining asosiy raqiblari bilan toʻqnashuvlardan qochib oʻtgan. Buning oʻrniga u toʻgʻridan-toʻgri yakuniy zarba orqali hisob chiqarishga yoʻnaltirilgan edi. Bu esa boshqa yuqori darajadagi kurashchilar uchun qoʻllaniladigan taktikadan oʻziga xos farq qiladi — ular oʻyinni nazorat qilish va bosimli oʻyindan foydalanishni afzal koʻradilar. 2022-yilning avgust oyida xalqaro reytingda sakrab oʻtishi ham uning oʻsha vaqtda toʻqnash kelgan 195 sm balandlikdagi serbiyalik raqib bilan oʻzining "yugurish va zarba" strategiyasini samarali ishlatish imkoniyatini topgani bilan bogʻliq. Ammo bu uning asosiy muammosini ochib berdi: uning oʻyin uslubi boshqa yuqori darajadagi kurashchilarnikidan farq qiladi va bu uning asosiy turnir chempionligini qoʻlga kiritishiga toʻsqinlik qiladi. Yana bir nuqta — uning faoliyatidagi gʻalabalar soni va asosiy turnir chempioni boʻlmasligi oʻrtasidagi farq. Bu uning oʻyini nafaqat uslub, balki strategik tanlovning boshqa koʻrinishi ekanligini koʻrsatadi. Muxlislar uning haqiqiy potensialini koʻrishni istamoqdalar, lekin bu hozircha faqat havoda qolmoqda. Chunki uning oʻyin uslubi yangi formatlarga moslashishni istamaydiganligi aniq.

Bugun bu holatni koʻrib oʻtiribman va yigitning faoliyatidagi asosiy muammoni oddiygina uning oʻziga xos "yugurish va zarba" uslubi ekanligi toʻgʻrisida gapirishim kerak. 2015-2020 yillar oraligʻida Arman Sarukyanning gʻalabalar soni Shavkat Raxmonovnikiga teng boʻlganini oʻrganib chiqdim — ammo bu ikki kurashchini bir xil platoga qoʻyishga qodirmizmi? Qancha omad kerak boʻlsa, shuncha kerak edi va bu ham uning asosiy muammosi: raqobatni yoʻqotib qoʻygan. 2021-yilda "Premer-liga yulduzi" deb eʼlon qilingan vaqtida u atigi 10 oʻyin oʻtkazgan edi. 10 oʻyin bilan yil davomida oʻzini namoyon qilish — bu oʻyinning oʻzida ham, sportchining nomi bilan ham qiyinchiliklarni koʻrsatadi. Va asosiy raqibi boʻlgan Fil Bruks haqida gapirsak, uning oʻsha mavsumdagi metrikalari PPDA 1.4 va qarshi xG 2.1 boʻlgan — ya’ni bosimli oʻyin oʻtkazilgan, Sarukyan esa boshqa hikoya: toʻrt barobar yuqori PPDA (4.1) va oʻzining toʻgʻridan-toʻgʻri hisob chiqargan uslubi bilan farq qiladi. Bu yerda ikki uslub oʻrtasida adashuv bor — ularning hech biri Sarukyanning oʻzi yaratgan uslub bilan mos kelmaydi. 2022-yil avgustidagi xalqaro reytingga sakrashiga ham hayronman: qarshi tomonida 195 sm balandlikdagi serbiyalik "toʻpolonchi" boʻlgan va Sarukyan oʻzining asosiy muammosini ochib qoʻygan — uning uslubi yuqori darajadagi raqiblarga qarshi kurash uchun moʻljallangan emas. Agar boshqa yuqori darajadagi kurashchilar oʻyinni nazorat qilish orqali bosim ostida qolishni oldindan koʻra olishsa, u esa oʻzini himoya qilishni minimal deb biladi va bu uning asosiy turnir chempionligini qoʻlga kiritishiga toʻsqinlik qiladi. Shunday qilib, uning faoliyatidagi asosiy gʻalabalar soni va yirik turnir chempioni boʻlmasligi oʻrtasidagi nomutanosiblikning sababi oddiygina uning oʻziga xos taktik tanlovida yotadi. U oʻzining asosiy raqiblari bilan toʻqnashuvlardan qochib oʻtgan, oʻrta darajadagi raqiblar ustidan hisob chiqargan va bu strategiya uni yangi formatlarga moslashishdan uzoqlashtirgan. Endi esa muxlislar savol qoʻyadi: Arman Sarukyan oʻz uslubini oʻzgartirishi mumkinmi yoki faoliyati shu bilan cheklanib qoladi?

Qalampir, bu Arman Sarukyanning faoliyatidagi asosiy muammo uning oʻziga xos taktik tanlovi bilan chambarchas bogʻliq — xullas, uning "yugurib, zarba berish" deb ataladigan strategiyasi asosiy turnirlar chempionligini qoʻlga kiritish uchun yetarli emasligi hozir ochiqdan-ochiq koʻrinmoqda. Buning asosiy dalili shu: uning 2021-yilda Premer-liga „yulduzi“ sifatida eʼlon qilingan mavsumidagi koʻrsatkichlari (atigi 10 oʻyin, PPDA 4.1) va 2022-yil avgustidagi xalqaro reyting sakrashidagi holatlar uning asosiy muammosini ochib beradi. Ya’ni, u oʻzining asosiy raqiblari bilan toʻqnashuvlardan qochib oʻtgan, oʻrta darajadagi raqiblar ustidan hisob chiqarishga asoslangan uslub esa yuqori darajadagi musobaqalarda samarali boʻlmagan. Boshqacha qilib aytganda, uning oʻyinidagi „tozalash“ taktikasi boshqa yuqori darajadagi kurashchilarning bosimli oʻyin uslubiga mos kelmaydi. Ularning aksariyati oʻyinni nazorat qilish orqali oʻzlarining texnik va taktik ustunliklarini namoyon etishadi, Sarukyan esa oʻzini himoya qilishni minimal darajada tutib, faqat yakuniy zarbaga tayanadi. Bu esa uning faoliyatidagi asosiy noaniqlikni — gʻalabalar soni yuqori boʻlsa-da, yirik turnir chempionligi yoʻqligini keltirib chiqaradi. Demak, asosiy savol shuki: Arman Sarukyan oʻzining taktik yondashuvini oʻzgartirishi mumkinmi yoki faoliyati shu bilan cheklanib qoladi? Chunki hozirgi strategiyasi unga asosiy musobaqalarda muvaffaqiyat keltirmayapti, ammo oʻzi uchun yangi formatlarga moslashishga ham qodir emasdek koʻrinadi.

qani endi, otalarcha gapirsam — bu Sarukyanning faoliyatidagi asosiy muammo uning oʻzini xammaning eng yaxshi ekanini oʻylashida yotadi, lekin boshqa barchaning oʻrnida oʻtirib, oʻzining "yugurib, zarrba berish" deb ataydigan uslubining boshqa hech kimga tegishli emasligini anglamasdan. bu holatni 2000-yillardagi oʻzbek kurash ustalari bilan solishtirsangiz — yigitlar har biri oʻz uslubining ustasi boʻlib, oʻzlarining turnirlarda gʻalaba qozonish yoʻllarini topishgan, ammo Sarukyan oʻzining gʻalabalarini hisob chiqarishga va boshqa hech narsaga eʼtibor bermagan. uning 2021-yilda Premer-liga "yulduzi" deb eʼlon qilinganligi bizning farzandlarimiznikiga oʻxshaydi: oʻn oʻyindan soʻng "biz aytgandek boʻlmaguncha, siz eng yaxshi emassiz" — oʻsha vaqtda Fil Bruks esa oʻzining bosimli oʻyin uslubi bilan shunday degan edi: "agar oʻzingni himoya qila olmaysan, chekka yoʻnalishni tanla". Sarukyan esa oʻzining toʻrt barobar yuqori PPDA (4.1) bilan butun mavsum davomida oʻz raqiblarini hech qachon bosim ostiga qoʻymagan, chunki u oʻzining asosiy ustunligini hamisha yakuniy zarrada koʻrgan. 2022-yilning avgustida xalqaro reytingda sakrab oʻtishi esa oʻziga xos kulgi keltiradi — uning qarshi tomonidagi serbiyalik 195 sm balandlikdagi raqibni koʻrib: "mana, shunday raqib bilan toʻqnashuvdan qochishim mumkin emasmi?" — albatta, mumkin edi, lekin u oʻzining asosiy raqiblari bilan toʻqnashuvlardan qochib oʻtganligi uchun oʻzining asosiy g‘alabalarini ham oʻrta darajadagi raqiblar ustidan hisob chiqargan holda koʻrdi. boshqa yuqori darajadagi kurashchilar esa oʻyinni oʻzlarining taktikasi bilan boshqarganlar — ular oʻzlarining raqiblarini oldindan oʻylaganlar, Sarukyan esa oʻzining asosiy muammosini ochib qoʻygan: oʻzining uslubini hech qachon oʻzgartirmagan. uning faoliyatidagi asosiy gʻalabalar soni va yirik turnir chempionligi yoʻqligi oʻrtasidagi nomutanosiblik esa bejiz emas — bu uning oʻziga xos "klass"ni tanlashining boshqa koʻrinishi. shunday qilib, menga koʻra, Sarukyan oʻzining taktik yondashuvini oʻzgartirishi kerak yoki faoliyati oʻzining yuqori darajadagi raqiblar bilan toʻqnashuvlardan qochib oʻtish bilan chegaralangan boʻlib qoladi. aks holda, uning "Premer-liga yulduzi" unvonidan boshqa hech narsa qolmaydi.