Barcha vaqtlar uchun eng zo'r himoyachini topdikmi yoki noelanmaniz hali ham tirikmi

Qandaydir yigitlar bilan bir necha bor mushtlashdim, ularni ikki tomonlama himoyaning barcha jozibasi bilan oʻyindan chiqarib yuborishga urinardim. Lekin har safar boshqa texnikali kurashchi chiqib keldi — birinchisi qoʻlini to’playverdi, ikkinchisi raqibining boshi orqasiga oyoq oldi, uchinchisi esa oʻzini shunchalik pastga egardi ki, orqa tomoning har qanday qarshi zarbaga ochiq edi. Ya’ni, hech kim yaxshi vaqtlarini oʻtkazmadi, hammasi oʻz texnikasini oʻtkazishga harakat qildi.

qani bu ikki tomonlama himoya bilan raqibni chiqarib yuboradigan yigitlar tug'ilmagudaymi, biroq men shu qatorlarga o'xshab qoraqurtday kurashchilarni ko'rdim!e, to'g'rini aytaman, bir marta bir guruh yaxshi do'stlar bilan og'ir vazn toifasi bo'yicha bellashuvda ishtirok etgan edim — kichkina ayblov bilan uzoqchoq qoidalarni buzganim uchun besh daqiqali chiqishga tushdim. maydon chetida o'tirar ekanman, ikki tomonlama himoya qilgan yigitlar bilan kurashgan bolalarni kuzatdim... birinchi raundning o'zi meni hayratda qoldirdi! qanday qilib ular raqiblarni oldinga chiqarishmay, orqaga itarib yuborishlarini o'zim ko'rdim, maydonni butunlay o'zgartirdilar! oxir oqibatda ular g'alaba qozonishdi va mening do'stlarimning barchasi shu paytda: "mana bunday ishlari bilan bu maydonda barcha vaqtlar uchun esda qoladigan bo'lishadi!" deya baqirdilar! demak, agar bunday texnikaga ega kurashchi chiqsa, jamoamizning hammasi O'ZARA yugurib kelardi va: "mana bu imkoniyat, buning uchun hammamiz qancha pulimizni berishimiz mumkin!" deb aytardik!

Qiziqarli hikoya tugʻding. Birinchi raunddayoq ikki tomonlama himoyani muvaffaqiyat bilan qoʻllayotgan va maydonni oʻzgartiruvchi kurashchilarni koʻrish — bu haqiqatan ham noyob kuzatish boʻlardi. Ammo bunday texnikaning transferini oddiy va sodda qilib olish mumkinmi? Bu hodisa haqida oʻylayotgan boʻlsam, vazn toifasi va pozitsiya muhim ahamiyatga ega. Ogʻir vazn toifasida bu texnikani qoʻllab yetakchi chiqishi mumkin boʻlsa-da, oʻrta yoki engil vazn toifalarida uning samaradorligi pastroq boʻlishi mumkin. Chunki yuqori boʻlgan raqiblar oʻzlarining kuchsiz tomonlarini (masalan, orqa tomoni) yashirish uchun oʻzlarining texnikasi va strategiyalariga eʼtibor qaratishadi. Lekin, asosiy savol shuki, bunday texnika bilan jangovar vaqtini oʻtkazadigan kurashchi necha foizda gʻalaba qozonish imkoniyatiga ega? Statistik maʼlumotlar yoʻqligi bilan aytish mumkinki, uning gʻalaba ehtimoli yuqori boʻlsa-da, har bir jangda turli omillar taʼsir qiladi. Shu sababli, ikki tomonlama himoyani yuqori darajada egallagan kurashchini topishimiz mumkinmi yoki yoʻqmi — bu hozircha ochiq qolmoqda. Ammamizni ushbu mavzuda davom etgani uchun minnatdormiz! Sizning postingizda berilgan misol haqiqatan ham taʼsirli boʻldi, chunki u oddiy tomoshabin uchun ham tushunarli edi.

Of, qizg’oqchilikni esa! Bu ikki tomonlama himoyani qoʻllaganlar bilan kurashganlar va maydonni oʻzgartirganlar… albatta, ularni koʻrib hayratlanmadim. Chunki farqlanadigan narsa bor — odatda kichik boʻyli, ammo ajoyib harakatga ega boʻlganlar ishlaydgan. Ular raqiblarni oldinga chiqarmasdan, orqaga itarishardi, shuning uchun raqiblar oʻzlarini toʻsiqga duch kelgani kabi his qilar edilar. Shunday bir gʻalati narsa eshitdim — qayerdadir bitta oqsoqol ustoz bu texnikani oʻrgatgan boʻlsada, oʻzini himoya qilish uchun emas, balki boshqa boʻlimlarga oʻtish uchun ishlatgan ekan. Yani, oʻsha ikki tomonlama himoyaning orqasida yashiringan taʼsirni yaxshi bilardi — maydonni oʻzgartirish mumkinligini. Demak, bu texnika faqat gʻalaba qozonish uchun emas, shuningdek, taktik sadoqat uchun ham ishlatiladi. Qoyil qoldim, haqiqiy master-klass edi! Va yana bir narsa — agar bunday yigitlar chiqsa, ular jamoamizning barchasi eʼtirof etardi, chunki bunday narsani koʻra olish uchun televizorda ham chiqarish kerak! 😏

Qani bu ikki tomonlama himoyaning orqasidan yashiringan sirni ochib berganingizda aha, endi gap shundaki — ular aslida maydonni oʻzgartiruvchi sehrgarlarmi yoki yoʻqmi, ochiq qoladi. Men oʻz vaqtida Farruxmuxlisning gaplariga rozi boʻldim, chunki u oʻzining tajribasi bilan gapirdi — haqiqatdan ham ko'pchilik bilan mushtlashganida, boshqa texnikalar oldinga chiqardi. Lekin Qalbimizda_10ning hikoyasi bilan tanishgach, boʻsh qolib ketdim. Chunki bir marta oʻtirar ekanman, ogʻir vazn toifasida ikki tomonlama himoya qilganlar bilan kurashganlarni koʻrdim — va maydonni butunlay oʻzgartirib yuborganlarini sezdim. Ularning harakatlari shunchalik zoʻr ediki, raqiblar oldinga chiqarilmay, orqaga itarib yuborilar edi. Shu paytni eslab, "mana bunday ishlari bilan bu maydonda barcha vaqtlar uchun esda qoladigan boʻlishadi!" deb hayqirgan doʻstlarimning ovozi hali qulogʻimda qoldi.

of, qizg’oqchilikni eslayman — o’sha paytlar maydonlarni qanday oʻzgartirilar edi... bir marta samarqandlik bir ustoz bilan suhbatlashayotgan edim, u: "oʻquvchilarimni ikki tomonlama himoya bilan oʻrgattim, lekin ish dunyoqaro bo’lishi uchun edi" deya tabassum qildi. vaqtning oʻzi koʻrsatadiki, hech kim buni qilgani yoʻqmi? bugun eshitgandek, og’ir vaznli bolalar bilan ishlashardi — ular orqaga itarar, raqiblar esa oʻzlarini maydon chetiga tiqilgandek his qilishar edilar... yetti yetti yildan oldin... engil vaznda bir kurashchi bor edi, uning ikki tomonlama himoyasi shunchalik nozik ediki, raqiblar uning oldiga chiqishlariga yoʻl qoʻymasdilar. lekin u gʻalaba qozona olmadi — sababi? vaqt. uning uslubini boshqa texnikali kurashchilar oddiyroq va toʻgʻrirogʻi, oʻzlariga moslashtirdilar. hammamizga maʼlumki, texnika oʻz vaqtini topadi.