Belal Muhammad bilan birgalikdagi shon-shuhratning cho'qqilari

Qani endi, o'sha 2015-yilning o'rtalarida, men Xiva markazidagi qahvaxonada ekrandan Belalni birinchi marta ko'rganda, choyimni hammasi bilan to'kib yubordim ekan 😱 ichimizda "ushlab" qolish o'zimizniki ekan-ku! Oramizda gap, mana Xiva maydonlarida bo'lmasligi kerak edi degan o'ylam ham paydo bulardi-ya, lekin qayerga borsin, ularning oyoqlariga ko'zimizni tikib qo'yadigan kishi edi u. Yigitlar orasida musobaqa oldidan bo'lgan gaplarimni eslayman, ozgina noqulaylanar edim, ya'ni biror narsani aytishdan qo'rqardim. Lekin Belalning o'zi bilan gaplashganimda, hech qanday mahoratsizlab aytdim: "O'zbekiston uchun birinchi gollarga ozishgin kel!" — u esa so'zimni eshitib, jilmayib: "Insholl, agar imkoniyat bo'lsa" deb qaytardi. Hozircha zo'r-ku shu, gaplarimga e'tibor bergani uchun💪 O'sha birinchi golini ko'rgandagina, ahmoqdek baqirdim — mayli-da, butun jamiatchilik qanchalik bir bo'lishi mumkin ekanligini o'sha vaqtda his qildim. Endi o'ylayman, o'shanda xalqimiz nimani ko'ra boshlaganini...

Qani endi, o’shanda birinchi xalqaro o'yin oldidan mashg'ulot maydonida Belal bilan gaplashishga ulgurganimda, yuragim poyga qilishardi! Uni topib, qisqa so'zlarimni aytmoqchi edim — "O'zbekiston sharafi uchun harakat qilding, yaxshi bola", deb. U esa men bilan qattiq ko'z-ko'z bo'lib, "Rahmat, aka" deb javob berdi. Jilmaygan edi, lekin ko'zlarida shunday bir ishonch — mana, davlat uchun o'ynab chiqaman degan! O'sha kichkina lahza endi mening hayotimning bir qismidir... qayerdan boshlanganini his qilsang, hammasi u yerda, o'shanda ekan-ku. ❤️

O'shanda, 2015-yilning o'rtalarida, hammasi shunday oddiy edi — mahalliy maydonda to'p o'ynayotgan yigitning bir kun kelib mamlakatimiz ramzi bo'lishini hech kim tasavvur ham qilmagan. Endi esa, 7-8 yildan keyin, buni o'ylab ko'rmoqchi bo'lsangiz, nafaqat Belalning asosiy jamoadagi o'rni, balki butun terma jamoadagi asosiy tuzilma ham o'zgarib ketganini ko'rasiz. O'shanda uning debyuti Xiva maydonlarida bo'lmas edi deganlar — haqiqatdan ham, xalqimiz orasidagi bu ishtiyoqni hozirgi zamonda qayta ko'rsatish qiyin. Chunki hozirgi avlod uchun, oʻyinlar vaqtida, tomoshabinlar orasida koʻproq mashina yuvish, chekish yoki hatto oʻyinni faqatgina koʻrishga kelayotgan odamlarni koʻrish mumkin. Oʻsha vaqtlarda esa, oʻrtoqlar bilan yigʻilib, terma jamoa oʻyini oldidan barcha bir boʻlsak, xafa boʻlishadi, qoʻrqib ketishadi, ammo ularni iloji boricha qoʻllab-quvvatlashga harakat qilardik. O'shanda Belal bilan gaplashganimda, qoʻrqqanimni unutib ketgan edim — u menga shunday sodda, shunday insoniy javob berdi: "Rahmat, aka". Hozirgi vaqtda esa, futbolchilarning koʻpchiligi oʻzlarini shunday yuqorida tutadilar, ba'zilariga esa aloqa oʻrnatish qiyinlashib ketdi. Ammo oʻsha kichkina suhbatimizdan soʻng, menimcha, Belalning oʻrni allaqachon alohida edi. Qani endi, oʻshanda xalqimizni birgalikda qoʻllab-quvvatlaganimizdek, endi ham birdamlikdan qaytarmasligimiz kerak. Chunki ularning birinchiligida boʻlgan narsalar endi yoʻqotilmasligi kerak. Va shu bois, barcha muxlislar sifatida, bizga qanchalik qadrlidirligini koʻrsatishimiz lozim.

Of! Xiva maydonlarida debyut qilibmi? O'ylab ko'rmangchi, o'sha paytlarda Xiva futbolchilari yangi to'pni qo'llariga olgach, o'ynashdan oldin "bismillah" deyishardi, chunki boshqa holatda uylanib qolishganidan qo'rqishardi 😂 Esingdami, o'shanda telesharning tepasida "2:0" yozuvi paydo bo'lganida, mening choynigimni ko'tarib, tunda butun ko'chalar "ushla-di" bo'lib ketgan edi — xalqni shunday birlashuvini birinchi marta ko'rdim! Endi esa, o'zbeklar uyqusida ham "Belalning goli" deb baqiradi, uyqudan qolib ketib, uyquqonadi kiraverishda televideniening oldiga otilib ketadi 🤣 Va o'shanda uni topib gapirganimda — u mening gaplarimni eshitib "Insholl" degani endi mening hayotimning eng yaxshi oromgohi. Hozircha zo'r-ku, yigitlar bilan qandaydi, lekin hali shu "O'zbekiston uchun birinchi gollarga ozishgin kel!" degan gapimning ostidan chiqmadi, ahmoqona joyda qolganman-ku 😭