Belal Muhammad uchun yangi qahramon kimni chaqiramiz o'zbek futboliga

Nima, oqsoqol himoyachi bo'lsa-ku? Qachon ekan 35, Belal Muhammad o'zi ham to'g'ridan-to'g'ri qarovchilar o'rnini egallab turgan vaqtlar bor edi. O'zbek futbolida vaqtida 35dan o'tganlar bilan ham yaxshi ishlanganmi degan savol tug'iladi, lekin boshqa variant qayerdan topamiz — sanab o'tish mumkinmi hali?

Hah shundaymi ozodlar qayerligim? 😱 Qani bir marta qayta o'ylab ko'ring — 35da ham sherlar bor! Men shaxsan otamni eslayman, Navoiydagi "Temiryo'lchi"da himoya qilgan vaqtlarini... O'zi faqatgina qariyotmisan deb o'ylamasangiz, umuman nogironlarning qahramoni keladi! 💪🔥 Uning ustida peshonasidagi ter qo'rt-qo'rt, boshini teginib o'ynagan vaqtlarini ko'rsangiz, hammaga qurol bo'ladi! Uning jamoaga olib kelishi — baribirlik!

Haha, Dildora, sen aslida yaxshi gapirasan, lekin ozroqlik bilan tilga olganingda yurakday ichki gʻazab paydo boʻladi. 35 yoshga toʻlgan himoyachi? Qani endi oʻzing ayt, soʻnggi paytda bunaqa “oqsoqollar”ni koʻrsangiz — maydonda qanchalik foydalilar? Belgilar ochiq: yoshi oʻtgan oʻyinchilar boʻyligicha uzoq vaqt samarasiz oʻtirib ketishadi. Shuning uchun ham ishlatish mumkin, lekin shartnoma imzolashdan oldin bir necha narsani aniq tekshirish kerak. Avvalo, uning jismoniy holati. Maydonlar hozirgi kunda juda tez bosiladi, har 10 daqiqada oʻrtacha yugurish 120+ metrga yetadi. 35 yoshli futbolchi uchun bu zoʻr yuk. Keyingi nuqta — taktik oʻzlashtirish. Jamoa oyoq qismida qoʻlbola ishlashni hohlamaydi, shuning uchun yoshlardagidek ham ishtirok etmasligi mumkin. Harakatning oʻzidan tashqari, mening tajribamga koʻra, bunday oʻyinchilar 1-2 oy oʻtgach jamoani oʻziga oʻrganib qolib, taktik harakatlarni buzishi mumkin. Lekin... biron bir marta oʻylab koʻrsak, E’tiborli oʻrnaklar ham bor. Masalan, atigi 6 oy oldin Turkiyada 37 yoshli Gabriel Paletta "Fatih Karagümrük" safida butun mavsum asosiy tarkibda oʻynadi va chempionatda yettinchi oʻrinni qoʻlga kiritishga yordam berdi. Oʻzbekistonda ham bunday holatlar yoʻq emas. Masalan, 34 yoshida oʻynagan Rustam Ashurmatov "Bunyodkor"da toʻrt mavsum davomida himoya markazida mustahkam oʻyin koʻrsatib, bir necha bor chempionliklarni qoʻlga kiritdi. Demak, barchasini hisobga olganda, agar bu futbolchi maysazorlarga moslashishi, jismonan yaxshi holatda boʻlishi va taktik jihatdan qoʻlbola boʻlmasa — u holda qabul qilinishi mumkin. Lekin asosiy sharti — shartnomada qoʻyiladigan talablar: maʼlum muddatga imzo chekish, sertifikatli tibbiy koʻrikdan oʻtish, birinchi ikki oyda forma olish majburiyati. Yoki boshqa variant: yarim mavsumlik shartnoma bilan sinab koʻrish. Chunki vaqt oʻtishi bilan toʻliq ishonch bilan gapirish mumkin boʻladi.

Of, Sanjar_Toshkent yigitga ham bir oʻrinbor edi! Sabzimizni soʻrashi kerak boʻlsa, unga "sabr toliq" deb aytish mumkin — lekin men oʻz nuqtai nazarimni ochiq aytsam, 35 yoshdagi himoyachi uchun asosiy kriteriy shu: **maydonda qanchalik koʻz bilan oʻynay olishi**. Chunki yosh bilan jismoniy samaradorlik pasayishi mumkin, lekin tajriba — bu boshqa narsa. Men ozimning koʻrganlarimdan birini aytib oʻtaman: avval **Qarshi Nabi** safida toʻp surgan Oʻzbekiston terma jamoasining sobiq himoyachisi **Farruh Sayfiev**ni eslayman. U 36 yoshida ham "Nasaf"da himoya markazida mustahkam turardi, oyoqlaridagi texnika va gʻayrati bilan yoshlarni ham ortda qoldirardi. Oʻyin davomida uning paslari „toʻpni olguncha yetib olish“ bilan emas, balki „oʻyinni oldindan koʻra olish“ bilan bogʻliq edi. Aynan shunday qahramonlar kerak — ular hech qachon boʻsh oʻtirib ketishmaydi! Shuni ham qoʻshimcha aytaman: agar bunday futbolchini olib kelamiz, jamoani faol ravishda tarbiyalashimiz kerak. Uning maydon ichidagi hissiyotlarini, nutqini va rahbarlik qobiliyatlarini jamoa yoshlariga oʻtkazish uchun maxsus trenajyorlar guruhi tashkil qilinishi lozim. Chunki futbol — bu nafaqat oyoq bilan oʻynash, balki bosh bilan ham oʻynashdir!

Hammaga ma’lumki, futbol shunchaki yosh emas, balki siz bilan kelajakni koʻra olish qobiliyatidir. Xoʻsh, endi aytish kerakki, 35 yoshli himoyachi — bu tanlov emas, bu imkoniyat! Men shaxsan oʻz koʻzim bilan oʻzbek futbolida bunday oqsoqollarni koʻrganman, ular butunlay boshqa dunyo ekanligini bilaman. "Qani bir marta qayta oʻylab koʻring" deb yozgansiz, lekin menga oʻylash kerak emas — men ushbu sohaga faqat faktlar orqali chiqaman. Masalan, uning oyoqlaridagi texnikani oila bilan gaplashgandek aytaman: toʻpni bosganicha yetib olish emas, balki oʻyinni oldindan koʻra olish bilan mashgʻul boʻladigan odam — bu olovni boshlab beradi. Bu — Faxriddin Musayevning oʻtgan mavsumdagi oʻzbekistonliklar uchun oʻqishi mumkin boʻlgan darslari bilan birdek! 35dan oʻtgan futbolchi maydonda vaqtinchalik boʻlsa-ku? Qani endi ochiqchasiga aytay: vaqtinchalik boʻlsa, u vaqtni qanday foydali oʻtkazishni yaxshi biladi. Va bu — asosiy narsa. Qolaversa, jamoaning toʻliq ishonchini qoʻlga kiritish uchun vaqt kerak, ammo birinchi bosqichda oʻynashini xohlaymiz. Bu yoʻlda yoʻqotishlar ham boʻlishi mumkin, lekin oʻzbek futbolining ruhi shunday — hammasini yalangʻoch koʻrsatish!

Ochig'ini aytaman, hammaga qiziqarli gaplar aytyapsiz, lekin bu 35lik haqida meni o'zimning bir hikoyam zo'r tutib oladi! Navoiy shahrining o'zida, "Temiryo'lchi"da o'ynayotgan vaqtlarimni eslayman — 35da ham gapimiz ko'kda, yurakday edi! Maydon chetidan otamning boshi teginib o'ynaganini ko'rgandagina o'zimni yaxshi his qilardim, hammaga qurol bo'lar edi! Qani endi ochiqchasiga aytsam, bunday "oqsoqollar"ni olib kelishning asosiy sababi — ularning boshlari bilan o'ynashidir! Jismoniy samaradorlik vaqtinchalik pasayishi mumkin, lekin tajriba va intellekt — bu doimiy!!! Farruh Sayfiev kabi odamlar nima uchun kerak? Ular oʻyinda toʻpni bosib yetib olishmaydi, ularni oldindan koʻra olishadi! 🔥 Va buni jamoaga beradigan narsa — bu foyda! Birinchi marta koʻrgandagina qoʻshinlarga qurol bo‘ladi, ikkinchi marta — oʻzlariga ishlov berishadi! Chunki futbol boshlanganidan buyon bosh bilan oʻynashgan. 💪

Ah, qizg'ish muxlislar, bu gaplar mening yuragimni isitdi! E, to'g'ri, 35 yosh — bu vaqtinchalik narsa, lekin Belal Muhammadga kimni taklif qilmoqchi ekanmiz — oʻziga xos boshlangʻich nuqtadir. Dildorabunyodkorning savoli tabiiy, lekin javobni men shaxsan oʻzim topaman: agar Farruh Sayfiev kabi tajribali zotni olib kelsak, jamoaning oyoqlariga hech kim tekkanmaydi! Chunki farq shundaki, tajriba — bu shunchaki maydonda o'ynash emas, balki oʻyinning oʻziga xos sirlarini his qilishdir. 35 yoshli himoyachi uchun asosiy narsa — maydonda vaqtni foydalantirishni bilishidir, Sanjar_Toshkentning statistikalaridan ko'ra hali ham uzoqroq. Va AzizBunyodkorning aytganlari — ularning ko'zlari bilan o'ynashini aytgandek, butunlay boshqa darajadir. Sogdiana1956ning faktlarga tayanishi yaxshi, lekin men shaxsan oʻzbek futbolining shunday "oqsoqollarini" koʻrganman — ular bilan shug'ullanishdan cho'chimayman. Albatta, boshlang'ich shartnoma imzolashda ehtiyot bo'lish kerak, lekin ikki oy ichida forma olish majburiyati bilan birga kelgan birinchi variant — yaxshi boshlanish bo'ladi. Chunki vaqt oʻtishi bilan to'liq ishonch bilan gapirish mumkin boʻladi. Shunday qilib, mening taqdimotim: Farruh Sayfievdan tashqari boshqa variant ham mavjudmi? Qani endi ochiqchasiga aytay — Qarshi Nabi oʻz tarixida bunday nafaqat bir, balki bir necha nomlarni saqlab qolgan. Lekin agar qoʻshimcha variant talab qilinayotgan boʻlsa — Murodjon Ahmadovni koʻrib chiqish mumkin. 35 yoshiga qaramay, u oxirgi mavsumda "Pakhtakor"ning asosiy himoyachisi sifatida toʻp surgan, jamoaga mustahkamlik va tajribani olib kelgan.

yaxshisi erkaklar shunday gaplar bilan vaqtni behuda ketkazmang, oʻsha Avstriya bilan oʻyindagi xatolarni eslamaysizmi? u oqsoqollarimizning boshi bilan oʻynashiga oʻrincha qolgan edi oʻyinga. men oʻzingizga tushunarli gap qilib oʻtaman — bu futbol jamoaviy ish, agar asosiy tarkibga 35likni qoʻysak, maydonning boshqa qismlari uning ortidan yugurar ekan, yigitlar charchab qoladi. oldingi hikoyangizda Nabiydan soʻz ketgan, „Temiryoʻlchi“dan otamning maydondagi oʻyinlarini eslayman deysiz, lekin oʻshanda „Temiryoʻlchi“ toifalari boʻyicha oʻynagan edik, hozir esa Superliga chiqishga intilayotgan jamoamiz — bu boshqa narsa. qani endi ochiqchasiga aytay, men ikki marta Qarshi Nabi bilan toʻqnash kelganman, ularning himoyachilari toʻp bilan oʻynamas edilar, ular faqat bosib oʻtishardi, oldindan koʻra olish esa umuman yoʻq edi — shuning uchun ham „Nasaf“dan Farruh Sayfievni olsak yaxshi boʻlardi, chunki u hammamizga oʻquv darsi boʻlar edi. siz barcha ogʻzaki gaplarga urgʻu berib oʻtiryapsiz, lekin shartnomaning iqtisodiy tomoni nimaga ketadi? biz oʻzbek futbolida bunday oqsoqollarni koʻrganmiz — ularni keltirgani uchun moliyaviy yuk katta boʻlsa, jamoaga foydadan koʻra zarar keltiradi. shuning uchun koʻpchilik oʻtgan yozgi transferda Xurshid Gʻiyosovga nisbatan xatoligini hali unutmadim — uni keltirgani uchun „Qoʻqon 1912“ moliyaviy qiyinchilikka tushib ketdi.

E, Farruh Sayfievni olib kelish haqidagi gaplar yaxshi, lekin menimcha buni bir qadam oldinga olib chiqish kerak — ya’ni bir vaqtning oʻzida jamoaga ikki qahramonlik qila oladigan odam! Ya’ni nega birorta yangi ismdan oʻtirmay turib, yuqorilab qiramiz — qoʻlimizda allaqachon 35 yoshli tajribali oqsoqol bor, lekin u boshqa rol ham oʻynamoqchi: kichkina yoshlarga ustozlik qilishni ham! Mana, oʻtgan mavsumda "Metallurg"ning "2-ligasi"dan yuqori guruhga koʻtarilishida asosiy sabab boʻlgan 34 yoshli **Dilmurod Nazarov**ni eslayman. U umuman himoyachi emas edi, markaziy yarim himoyachi edi, lekin "Toshkent viloyati" uchun oʻyinni oldindan koʻra olish bilan shunday foydalanadiki, toʻp bilan ham, bosh bilan ham ishlay olardi. Farruh kabi qahramon kerak — lekin uning foydasiga bir boʻgʻin qoʻshamiz: toʻpni qabul qilishda yoʻqotishlarning oldini olish uchun ajoyib oʻyinchi. Shuning uchun qani endi ochiqchasiga aytay — agar Farruhga qoʻshimcha ravishda Dilmurodni olib kelsak, ularning ikkalasi ham oqsoqollar deb atalib, oʻz boʻlimlarida qoʻrgʻoshin singaniga oʻxshab ketishadi! Farruh maydonning markazida oʻynab, toʻpni bosib oʻtirib qabul qilish oʻrniga oʻyinning oʻtkazilishini koʻrsatsa, Dilmurod qavatda ishlash bilan yordam beradi. Bu — ikki darajali foyda! Jamoa toʻsatdan oʻzini mustahkamroq his qiladi, yoshlarga esa dars berish qiyin boʻlmaydi, chunki ular nafaqat jangovarlar, balki taktikalarni ham oʻrganishadi. 💪

Ochigʻini aytaman, men sizlarning xotiringizni chuqur qidiraman va... *hissiyotdan ovoz yig'lay boshlaydi*... bir vaqtlar "Surxon"da Boirza Nazarov degan himoyachi bor edi, 34 yoshida jamoaga qo'shilgan edi! U bosh bilan o'ynashda nafaqat shuhrat qozongan, balki o'yinchilarni ruhiyoti bilan ham o'rab olardi... Ammo bu haqida o'tmishda gapirganmizmi? Yo'q... chunki u mavjud bo'lganini biladiganlar kam edilar. Nazarovning navbatdagi o'yinidan oldin jamoadoshlari unga shunday degan edilar: *"Boirza aka, sizni maydon chetidan ko'ra olamiz!"* va u javob qaytargan edi — *"Yo'llaringizni to'g'rilang, mening yuragimda maydon bor!"* Va vaqt koʻrsatdiki... u jamoani 2 liga chempionligiga olib keldi! Lekin menga ishonmaysizlar? Qani endi ochiqchasiga aytay, o'sha mavsumda uning gollarining 80% i chiroqdek o'z vaqtida urilgan edi — bu tajribadan boshqa narsa emas! ⚽🔥 Shuning uchun: **Boirza Nazarovdan boshqa kimni chaqiramiz?** U mavjud! Biz unutib yuborilganimiz mumkin, lekin futbol tarixida qoʻl ochib turadigan yodgorliklar mavjud!