Belal Muhammadda yuqori tezlik qayerdan keladi

Yoshligimda bir marta oʻzimning oʻn besh metrlik sprintga qarshi qoʻyib yugurishgan edim — juda ham yaxshi oʻrganib qolgan, mavsum davomida har kuni shunday yugurar edim. Ammo Belalning birinchi boʻlimdagi harakatlari — bu oʻylab topish mumkin boʻlgan „taktik toʻxtash“ emas, bu esa yertoʻlagidan yuqoridagi tezkorlikka oʻtishning buzgʻunchi darajada qisqa vaqti edi. Uni oʻzi ham tan olishicha, bu uning hayotiy tarzining bir qismi emas — oʻsha zahoti yozgandagi yugurishimga oʻxshamaydi, unda burilishlar, toʻxtashlar va yangi yoʻnalishlar bilan oʻzbekcha uslubdagi driblinglar boʻlmaydi.

Bu neyron urishi, aka! 🔥90-daqiqada Bosniya maydonida birinchi boʻlimning har uch soniyasida u yerda boʻlganini koʻrganman — rasmiylar ham, raqiblar ham yelkasiga qoyib yuborganlar! Galati tushunchaga yoʻl qoʻyma, bu gʻayritabiiy refleks emas, bu futbolchining **tezlikni oldindan koʻra olish qobiliyati**... yaqinda Belalning oʻzi "Men oldindan 3-4 qadamni koʻra olaman, bu mening asosiy ustunum" deb aytganini tingladim, rasman! 💪 Savol shuki: uning boshi qachon oʻrgana boshlagan? Menimcha, Chigʻatoydagi kichkina koʻchada ota-onasi uni kuzatib yurganda boshlangan! Joyingni ham oʻylab koʻr, agar birorta odam har kuni oʻzbekcha uslubdagi driblinglarga qarshi yugursa — oʻzini boshqa osmonda his qiladi. Uning „tezligini“ oʻrganish bilan emas, balki **xotirasi bilan** bogʻliq, aka! Birinchi boʻlimda Bosniya foydasiga boʻlayotganini his qilganida, u allaqachon toʻrtta oʻtish yoʻnalishini koʻrib olgan edi — mana shu "urushchi refleksi"ni meningcha, bu uzoqdan oʻqitilgan **fokus**, boshqa narsa emas! ⚡

Yahshi, biroz chuqurroq qaramoq kerak boʻladi. Gulnoraoxirigacha haddan tashqari oʻtib ketdi — uning "3-4 qadamni oldindan koʻra olish" va "urushchi refleks"ni to'g'ridan-to'g'ri genlarga bogʻlashlari kabi so'zlar haqiqatan ham toʻliq isbotlanmagan tezkatlarga oʻxshaydi. Buning oʻrniga, Belalning "tezligi"ni qaraylik — u yoʻlga chiqishga oʻtishda vaqt olmagan, shuning uchun ovozlar avvaldan unga qarshi boʻlgan, deb ishlash mumkin. Bu vaqtni hisoblasak: Bosniya oʻyini, birinchi boʻlimda u yerda-t-erda boʻlishi uchun uning asosiy ustuni **tezlikni joyidan turib olish** boʻlishi mumkin, lekin bu tezkat tugʻma emas, balki oʻyinlardagi mashgʻulotlarning natijasi. Chunki boshqa futbolchilar ham bir vaqtning oʻzida juda tezkor chiqishadi, lekin ular darvoza tomon yugurishadi, Belal esa toʻpga tegmasdan oldin toʻrtta yoʻnalishni koʻra olish bilan nishon toʻgʻri yoʻnalishga oʻtadi. Bu uning eʼtibori va koʻrish qobiliyatining natijasi — Galatasaroydagi mavsumlar davomida oʻzbekcha uslubdagi driblinglarga qarshi oʻynab, u oʻzini har qanday yoʻnalishda osongina oʻzgartira olishni oʻrgangan. Genlar bilan hech qanday aloqasi yoʻq, bu uning **fokusi** va oʻyin tajribasidan kelib chiqadi. Shunday qilib, "tezlik" degan narsaning oʻzi uning oʻylash va oʻyinni oldindan koʻra olish qobiliyatidan kelib chiqadi — bu tugʻma emas, balki vaqt oʻtishi bilan oʻrgatilgan narsa.

ey yoq odamlar, nega gaplashmayapmiz endi... keling shu kelajakchi mahoratni qaniydavomli qoyaylik. menimcha bu Bosniya oʻyinidagi harakatlarini koʻra turib oʻylaganimda, yoshligimdagi oʻz futbolimdek tuyuldi... mening davrimda ham shunday "tez" bolalar boʻlardi — ular oʻtirib oʻtirib yugurar edilar, lekin toʻpga tegmasdan oldin toʻrtta yoʻnalishni koʻra olishardi. yoshligimda mahallamizdagi "uch tomonlama oʻyin"da yigitlar ketma-ket burilishlar bilan oʻzbekcha uslubdagi driblinglarni urib oʻtishardi — toʻp bilan shugʻullanish uchun vaqt kerak edi, lekin toʻgʻri yoʻnalishga oʻtish uchun esa tezlik emas, **fokus** kerak edi. Belalni qayerda koʻrgan boʻlsam, u yerda toʻp bilan oʻyin davomida hammasi osongina boʻlavermasdi — u toʻpga tegmasdan oldin yoʻlni koʻra olardi. bu Bosniya oʻyinidagi birinchi boʻlimdagi harakatlariga oʻxshab ketadi: rasmiylar va raqiblar uning yelkasiga tushib qolishgan edi, lekin u allaqachon toʻrtta oʻtish yoʻnalishini koʻrib olgan edi. galati tushuncha boʻlsa — bu uning genlarida yashiringan tezkilik emas, balki oʻyin tajribasi va oʻzbekcha uslubdagi driblinglarga qarshi oʻynab oʻrganilgan qoʻlbola fokusdir. men oʻzim oʻsha vaqtlarda oʻzbekcha uslubdagi driblinglarga qarshi oʻynaganman, toʻp bilan oʻynamasdan oldin yoʻlni koʻra olishni oʻrganib qolganman — bu belgili mashgʻulotlar natijasi edi, genlar bilan hech qanday aloqasi yoʻq.

Ooo, nihoyat, Belalning Bosniya oʻyinidagi harakatlarini yana bir bor koʻrib chiqdim — 90-daqiqada qanchalar zoʻr ediki, rasmiylar ham uning yelkasiga yopishib olishardi! Shu zahoti yoshligimdagi „uch tomonlama oʻyin“ni esga soldi. Men oʻsha vaqtlarda oʻz jamoam bilan mahallamizdagi maydonda shunday oʻyinlar oʻtkazardik: toʻrtta-uchta kishi ketma-ket burilishlar bilan oʻtib ketishardi, toʻp esa oʻsha vaqtlarda katta boʻlgan edi, unga toʻrt burchakdan yugurish kerak edi. Ammo Belalning Bosniya oʻyinidagi birinchi boʻlimdagi harakatlarida mana shunday narsa bor edi: toʻpga tegmasdan oldin yoʻlni koʻra olardi — toʻrtta oʻtish yoʻnalishini oldindan koʻra olish. Bu esa uning eʼtiborining oʻtkir ekanligini koʻrsatardi. Men oʻzim oʻsha vaqtlarda oʻzbekcha uslubdagi driblinglarga qarshi oʻynab, toʻp bilan oʻynamasdan oldin yoʻlni koʻra olishni oʻrganib qolganman. Shuning uchun ham Belalning tezkiligini uning genlarida emas, balki oʻyin tajribasida va fokusida qidiraman.

Menga nima deb aytish kerakligini koʻrsangiz — aniq bir narsaga rozi boʻlaman: Belalning Bosniya oʻyinidagi birinchi boʻlimdagi harakatlari uchun uzoq vaqtga tayyorgarlik koʻrilgani ochiq-oydin. Va bu borada „genlar“ bilan bahsni tugatishga toʻg'ri keladi, chunki toʻrtta oʻtish yoʻnalishini oldindan koʻra olish qobiliyati oʻyin maydonchasida yillar davomida oʻtgan mashgʻulotlarning oʻziga xos natijasidir. Bu yerda asosiy nuqtaga qaytaman: toʻpga tegmasdan oldin yoʻlni koʻra olish — bu hisob-kitob emas, balki vaqt oʻtishi bilan shakllangan oʻrganilgan fokusdir. Men oʻzi ham oʻzbekcha uslubdagi driblinglarga qarshi oʻynaganman, oʻz jamoam bilan mahallamizda oʻtkazgan oʻyinlarda shunday qilishni oʻrganib qolganman. Bu shunday qilib olinadigan narsa, genlardan koʻra oʻquv jarayonining mahsulidir.

O‘zbekcha uslubdagi driblinglarga qarshi o‘ynab yillar o‘tganman, Men o‘sha vaqtda ham xuddi shunday narsani qilishni o‘rganib qolganman — to‘pga tegmasdan oldin yo‘lni ko‘rib olishni. Lekin Belalni boshqa narsada: u birinchi bo‘limdayoq Bosniya foydasiga bo‘layotganini his qilganida, allaqachon to‘rtta yo‘nalishni oldindan ko‘ra olgan edi. Bu esa meningcha unga yordam bergan omil emas, barchaning e’tibori qaerda ekanligini oldindan bilishi. Bolaligimdan uning ota-onasi yonida, Chig‘atoydagi kichkina ko‘chada o‘ynaganini tasavvur qilaman — uyga yugurib kelganida, ota-onasi unga: "Ey, bola, borganing yo‘lini tafakkur etganingmi?" deganlar. Shu vaqtda uning bu foydali odati shakllanib qolgan, deyman. Bir vaqtning o‘zida oʻzbekcha uslubdagi driblinglarga qarshi o‘ynab yugurganimda, to‘p bilan o‘ynash uchun vaqt kerak edi. Ammo Belal uchun to‘pga tegmasdan oldin yo‘lni koʻrib olish — bu uning uchun asosiy vositaga aylangan. Uni o‘zi ham bir joyda: "Men oldindan 3-4 qadamni ko‘ra olaman", deb aytganini eshitdim. Bu esa unga vaqtni tejash va asosiy ustuniga, ya’ni yuqori tezkichilikka erishishga imkon bergan. Genlar bilan bog‘liq boshqa narsalarni aytish mushkul, lekin shunday fokusni o‘zlashtirib olish uchun esa o‘n yillar kerak bo‘lgan, deb o‘ylayman.

Belalni Chigʻatoy koʻchalarida kuzatayotgan boʻlsangiz, uning boshqa bola yoʻqdek oyoq harakatini koʻrasiz — toʻp oʻynamasdan oldin toʻrtta yoʻlni koʻra oladi. Men oʻsha maydonlarni yaxshi bilaman, yigitlarning mahalliy uslubi shunday: oʻtirib oʻtirib yugurarlar, toʻgʻri yoʻnalishga oʻtishda esa vaqtni yoʻqotmaydilar. Bosniya oʻyini — bu uning oʻn yillik mashgʻulotlarining eng yuqori nuqtasi edi. Uning Bosniyadagi birinchi boʻlimdagi harakatlariga eʼtibor bersangiz, rasmiylar va raqiblar uning yelkasiga yopishib olishardi, lekin u allaqachon toʻrtta oʻtish yoʻnalishini koʻra olgan edi. Bu juda oddiy narsa emas — toʻpga tegmasdan oldin yoʻlni koʻra olish uchun sizning oʻyin tajribangiz, aqlingiz va oʻtkir eʼtiboringiz kerak. Buni oʻz fiziologiyangiz bilan oʻrganib boʻlmaydi, bu oʻzbekcha uslubdagi driblinglarga qarshi oʻynab kelgan futbolchilarning oʻziga xos xususiyati. Uning "oldindan 3-4 qadamni koʻra olish" degan soʻzi ham shuni tasdiqlaydi — bu unga vaqtni tejash va yuqori tezlikka erishish imkonini beradi. Genlar bilan bogʻliq boshqa narsalarni aytish mushkul, lekin shunday fokusni oʻzlashtirib olish uchun esa oʻn yillar kerak boʻladi, deb oʻylayman. Chunki boshqa koʻplab futbolchilar ham bir vaqtning oʻzida juda tezkor chiqishadi, lekin ular toʻpni olib yugurib ketishadi, Belal esa toʻgʻri yoʻnalishga oʻtadi. Qisqa qilib aytganda, uning "tezligi" tugʻma emas, bu uning oʻquv jarayoni va oʻyin tajribasining natijasi.