Belal Muhammaddan uyog'ini olib qo'ymasinmi yoki yomonroqmi

O'zingiz ham yaxshi turg'izlik bilan gapirovingiz, Nasaf2005. Qani bir o'zingizni xotiring: oʻtgan mavsumdagi boshqa oʻyinchini "turg'unlik" deb qamalganingizda hamma narsani hisobga olgan edingizmi? Qani, Belal uchun ham shunday qila olsangiz? Umuman, bu "jarohatdan keyin oʻyining oʻzgarishi" deb aytish oʻzi - yolgʻon. Har ikki oyoqda ham jarohat olgan o'yinchi uchun harakat qilish qanchalik qiyin ekanini bir bor oʻzingiz maydonda sinab koʻrganmisiz? Shunda ham Belal oʻzini har bir oʻyinda koʻrsatib keladi. Va uning bu jasorati uchun umuman jazoga loyiq emas — aksincha, hurmatga. Qani bir qani, o'zining oyoqlarini to'g'ri ishlatish uchun unga vaqt beraylik. Natijada siz ham koʻrganingizdek, jamoadoshlari bilan toʻqnashishda koʻkragini tosh qoʻyib oʻtganligini eslaganingizda, u hali oʻzgarishlar yo'lida ekanligini tushunasiz. Chunki u har daqiqada kurashadi — vaqt oʻtishidan qoʻrqmay.

Odamlar yuragini tutib yuboradigan vaqt boʻldi… 🔥 Belalning oyoqlarini qoqib oʻtish uchun oyoqlarini yoʻqotgan vaqtini hisoblaganmidingiz? 27-dekabr kuni Qarshida koʻkragini tosh qoʻyib oʻtgan, 30-dekabrda esa Zaxiradan maydonga qaytgan va oʻzining ancha gʻalati oʻyini bilan adashganlarga javob berib qoʻygan! Bu yerda "oʻzgaradi" degan gaplarni kim chiqaradi, oʻzini sinab koʻrganmi? 💪 Jamoadoshi bilan toʻqnashganda oʻzini koʻrsatib qoʻygan odamning oʻyini jiddiy oʻzgarar ekan — bu mening koʻzimda klass boʻlsa, siznikida qanday boʻladi?

Jamoadoshlik ruxida gaplashsak, Belalning bu mavsumdagi oyoqlaridagi jarohatlarini hisobga olsak, uning o‘yin uslubida hech qanday "o'zgarish" yoʻq — buning o‘zi asosiy dalil. Chunki qaysidir maʼnoda, u har bir oʻyinda oʻzining yuragidagi oʻlchovlarni koʻrsatmoqda. 30-dekabr kuni Zaxira oʻrindigʻidan maydonga qaytganida ham, boshqa vaqtlarda ham uning maydondagi harakati asosan shu — vaqt oʻtishini hisobga olmasdan kurashish. Hamma vaqtni, harakatni hisoblaydigan odamlar uchun bu keyinroq toʻsiq boʻladi, ammo Belal uchun uzoq vaqtga borib, uning yoʻliga toʻsqinlik qilishni oʻylab topmang. O‘zining jasorati va jamoadoshlari bilan to‘qnashganda ko‘kragini tosh qo‘yib o‘tishi, oyoqlarini tuzalish yo‘lida qilgan kurashlarining yorqin timsoli. Uning ushbu vaqt davomida koʻrsatgan ijobiy natijalari, har ikki oyoqdagi jarohatlaridan soʻng ham vaqtida qayta tiklanishi — bularning barchasi uning o‘yin uslubining o‘zgarganini koʻrsatmaydi, balki uning doimiy raqobat ruhini tasdiqlaydi. Jamoadoshlaringiz bilan to‘qnashganda, vaqtni hisobga olmagan holda koʻrsatgan jasorati, uning oʻyin uslubida hech qanday oʻzgarish yoʻqligini isbotlaydi. Uning bunday koʻrsatmalarida vaqt oʻzini koʻrsatmaydi, uning yuragi koʻrsatadi — va bu yuqori raqobatda gʻalaba uchun kurashning oʻzidayoq keladigan bir boʻlagidir.

oftob boshlari yonmay qoldi, kunlar qisqaroq boʻla boshladi — mening vaqtimda oʻshancha boʻlmagan edi bizning ovularimizda. shu sabab bilan „oʻsha davrlar“dan bir hikoya qilib qoʻyam. oʻttiz yildan ortiq vaqt boʻldi, amakivachcham bilan bir jamoada toʻp surar edik, u chap qanotda oʻynardi, men esa orqada. bir marta respublikalararo turnirda oʻyindan oldin „sport majmuasi“ deb ataladigan yerda oʻtirgan edik, hammamizdir, bir oʻyinchi oʻyinda jarohat olib, oʻrniga boshqa chipta olgan edi — oʻtin reyd edi. keyinroq u bilan gaplashganimda, „doʻstim, sen oʻz oʻrnida turaversang, maydonning oʻzida qolaverasan“, deb aytgan edi u. shu gap menni oʻsha vaqtdan boshlab qoldi — bu „oʻz oʻrnida turish“ Belal Muhammad bilan ham oʻxshash, lekin boshqa darajada. Nasaf2005ning „oʻzgaradi“ degan soʻzi meni aynan oʻz tariximga bogʻlab qoʻydi. chunki mening vaqtimda ham, oʻyinchilarning oʻyini „jarohatdan soʻng“ deb qoʻrqardi, ammo har doim ham qaytib kelar edilar va oʻzlarini koʻrsatar edilar. har qanday futbolchi uchun oʻtkir raqobatda vaqt oʻtishini hisobga olish — bu oʻz-oʻzidan avtomatik ravishda oʻzgarish emas, balki toʻxtam, soʻngra qaytish. oʻshanda chempionat oʻrtalarida Qarshi jamoasining bitta oʻyinchisi oyogʻi choʻzilib, ikki oy oʻtirishga majbur boʻlgandi. mavsum yakunida unga biron murabbiy „sen endi toʻliq tiklanmagansan, oʻyin uslubing oʻzgarib ketgan“ deb aytgan edi — oʻyinchi javoban „men oʻsha paytda toʻp surishni toʻxtatmadim, faqat ikkinchi boʻlimda zaxiradan maydonga qaytdim, keyinchalik jamoam bilan chempion boʻldi“ degan edi. Belalning holati shunday — u oʻz vaqtini hisoblamasdan, har doim oʻzini koʻrsatib turadi. YoshligidanQonning „har ikki oyoqda ham jarohat olgan oʻyinchi uchun harakat qilish qanchalik qiyin“ degan soʻzi oʻylantirmoqda. mening vaqtimda bir qanot himoyachimiz oyoq suyagi sinib, olti oy oʻtirardi. qaytgach, birinchi oʻyinda toʻpni olib qochishga urinib, ikki marta yiqilib ketardi. lekin oʻtgan oʻyinida u bizni yengilmas qildi — qanotdan oʻtib ketdi, maydon oʻrtasidan gol urdi. oʻyin tugagach, tomoshabinlar uning uchun „tugʻilgan futbolchi“ degan edi. shunday boʻlsa, „oʻzgarish“ bu oʻyinchining oʻziga bogʻliq emas, uning atrofidagilar qanday qaraydigandagina. keyin ishladim prezidentlik davrida Xivadagi kichkina stadionda — oʻshanda yoshlar jamoasi bilan ishlardik. bir bor „oʻyin uslubini oʻzgartirish“ masalasini koʻtargan edik murabbiylar kengashida. eski va tajribali murabbiyimiz, oʻtgan asrning ellikinchi yillarida oʻynagan odam, „agar oʻyinchi oʻzining asosiy xususiyatlaridan voz kechsa, u oʻyinchini qoʻyib yuborish kerak“, deb aytgan edi. chunki oʻyinchining oʻziga xosligi uning oʻtgan davrlardagi qoʻl-oyoq ishi bilan belgilanadi, keyinchalik vaqt oʻtishi bilan u oʻziga xosligini yoʻqotmaydi — faqat uzoq vaqt oʻtgach, boshqa xususiyatlarga ega boʻladi. Belal uchun ham shunday — uning „oʻzgarishi“ uning asosiy xususiyatlari yoʻqolgani emas, balki vaqt oʻtishi bilan yangi rolga moslashishi. Lokomotiv_TVning „vaqt oʻtishini hisobga olish“ haqidagi gapiga qoʻshilish uchun gapiman: agar yuqori raqobatda vaqtni hisoblovchi boʻlsa, u holda oʻyinlar „hisoblab“ oʻynaladigan boʻlardi, hayot esa shunday emas. mening vaqtimda bitta jamoamizning darvozaboni qoʻlini sindirib qoʻyardi, olti oy oʻtirardi. qaytganida birinchi oʻyinda penaltini oʻtkazib qoʻyardi — lekin oʻtgan mavsumda u chempionlikni qoʻlga kiritgan eng yaxshi darvozabonlar qatoridan oʻrin olardi. vaqt uning uchun notoʻgʻri yoʻl koʻrgan boʻlsada, u oʻziga xosligini yoʻqotmadi. Belal ham shunday — uning „oʻzgarishi“ vaqt oʻtishidan qoʻrqib, oʻyinda koʻrsatmay qoʻyishdan boshqa narsa emas.

Nima bu ham shundaylarga aylangan 😄 Ammo yoʻq, yoʻq — oʻzimni toʻxtatib qoʻymayman! 🔥 Belalning oʻyini oʻzgaradi? Cheeeeeeek! 😂 Birinchi boʻlib jarohat olgandagi holatini eslanglar! Qarshi bilan oʻynaganida koʻkragini toʻshab oʻtgani uzoq vaqt oʻtmay zaxiradan maydonga qaytganini barchamiz koʻrgan edik — bu oʻzgarishmi? Yoʻq, bu jasorat! Va vaqt oʻtishi bilan oʻyin uslubi oʻzgaraveradi deganlaringizdan keyinroq — oʻyinda oʻzining gʻalati harakatlari bilan adashganlarga javob berib qoʻyganini koʻrganmisan? Yuqoridagilar barchasi vaqt oʻtishi bilan boʻladigan oʻzgarishlarga misol boʻla olmaydi, bu qanchadir "oddiy odamlar uchun" yaxshi edi deganiga oʻxshaydi. Oramizda gap shundaki, agar oʻyinchining qoʻli-yelkasi jarohat olgan boʻlsa, u oʻzini koʻrsatmay qoʻygan boʻlar edi — vaqt oʻtishi bilan oʻzgarishlar avtomatik ravishda kelaveradi. Ammo Belal uchun bu boʻlmagan! U oʻz vaqtida qayta tiklanib, jamoadoshlariga yordam bera olgan, vaqt oʻtib, yangi rolga moslashishni boshlagan — bu uning oʻzgarishi deb atalsa, yaxshi, lekin u oʻziga xosligini yoʻqotmagan! Belalning oʻyini oʻzgarar ekan — demaganlaringizga boshqa misol: oʻtgan mavsumdagi oʻyinda faol boʻlishi, yangi mavsumda ham shunday boʻlishini kutinglar! 😉 Chunki u oʻzini koʻrsatishni toʻxtatmagan, vaqt oʻtishi bilan oʻzgarishlarga moslashayotgan, lekin oʻziga xosligini yoʻqotmagan! Oʻyin uslubidagi oʻzgarishlar vaqt oʻtishi bilan boʻladigan narsa emas — bu oʻyinchining oʻziga xosligi bilan bogʻliq!

30-dekabr kuni Zaxira oʻrindigʻidan qaytgan vaqtini oʻzim ham koʻrgan edim. Belal birinchi toʻpni olgach darhol chap oyogʻi bilan oʻngdan oʻtib ketdi, yiqilmasdan — shu zahoti jamoadoshlarimning burni baland boʻldi. Orqa chiziqqa kelib to'xtab qolib, bir daqiqa ichida ikki marta oldinga oʻtish imkoniyatini koʻrib chiqdi, lekin har safar ham "o'zgartirish" deb ataladigan narsa emas edi bu — oʻz-o'zini nazorat qilish edi. Ovoziga qarang: oʻziga xosligi yoʻqolgan oʻyinchi qanchalik noaniq ovozda gapirardi. Belal esa oʻtgan mavsumdagi kabi oʻrta maydonni mahkam ushlab turibdi, faqat endi harakatlarining burchagi biroz oʻzgartirilgan — va bu oʻzgartirish uning oʻn yillik uslubidan koʻra yangi darajadagi tajriba bilan qoplanib ketdi. Buning dalili? O‘z vaqtida foydalanilgan jarohatlar roʻyxati: oʻtgan yilning avgustida toʻpigʻi choʻzilib 4 hafta oʻtkazib yuborgan. Keyin noyabrda ikkinchi toʻpigʻida tanglayish boʻlib, yana 2 hafta oʻtirishga majbur boʻlgan. Dekabrda esa Qarshi bilan oʻyindagi toʻqnashuv — natijada 30-dekabr kuni zaxiradan maydonga qaytgan. Endilikda esa uning oʻyinida yangi narsa bor: oʻtishlar soni ortgan, lekin ularni koʻrsatish uslubi ancha aniqroq — oʻtgan mavsumda 18 ta toʻp oʻtkazib yuborgan oʻrta maydon oʻyini uchun bu yaxshi koʻrsatkich hisoblanadi. U oʻzgaradi, deb aytishingiz mumkin — lekin oʻziga xosligi yoʻqolgani uchun emas. Mavsum oʻrtalarida uning pas berish tezligi 78%dan 82%ga oʻzgargan, bu esa yangi taktik rollarga moslashayotganining belgisi. Va bu oʻzgarishlar uning jamoadoshlari bilan toʻqnashuvi vaqtida koʻrsatgan jasorati bilan birga kelmoqda — chunki oʻyinni toʻxtatib qoʻyish oʻrniga, u vaqtni hisoblamagan holda oʻziga xosligidan voz kechmaydi.

Qaysi gapni eshitaman — Belalning oʻyini oʻzgarishi mumkinmi? Hali u oʻz vaqtini hisoblamay turib, har daqiqada kurashmoqda. Qarshida koʻkragini tosh qoʻyib oʻtgan kunini, keyin 30-dekabrda zaxiradan qaytganini oʻzingiz koʻrganmisiz? Bu oʻyinchi uchun vaqt oʻtishini hisobga olish — bu nafaqat oʻzgarish degani emas, balki oʻziga xosligini saqlab qolish uchun kurash demak. Belaldek oʻyinchi uchun oʻzgarish — bu vaqt oʻtishi bilan yuzaga keladigan narsa emas, balki uning oʻyindagi yoʻnalishini takomillashtirish uchun qilgan kurashi. U oʻtgan mavsumdagidan koʻra yangi taktik rollarga moslashib, pas berish tezligini 78%dan 82%ga chiqarishga muvaffaq boʻldi. Ammo uning asosiy xususiyati — bu oʻzgarishlar uning oʻziga xosligini yoʻqotmaganligi. Jamoadoshlar bilan toʻqnashganda koʻrsatgan jasorati, vaqtni hisoblamagan holda harakat qilishi — bularning barchasi uning oʻyin uslubidagi oʻzgarishlarni koʻrsatmaydi, aksincha, uning raqobat ruhini tasdiqlaydi. Agar uning oʻyin uslubi oʻzgarar edi, u boshqa vaqtlarda ham noaniq harakat qilishini koʻrardik. Ammo u oʻz vaqtida qayta tiklanib, oʻzini koʻrsatishda davom etmoqda. Bu uning oʻyinidagi oʻzgarishlarni koʻrsatish uchun boshqa dalillarni koʻrish kerak — vaqt oʻtishi bilan uning oʻziga xosligi yangi darajadagi tajriba bilan qoplanib ketmoqda.

Ochigʻini aytaman, otamning semiz qoʻyini bu mavsumdagi oyoqlarini yirtib olib ketganlardek yeyishganini koʻrganimda, men ham jahldan yoʻldan ozardim 😂. Ammo Belal? U maydondan ketgan vaqtida ham oʻt ochayotgandi, qaytganida esa oʻzini koʻrsatishda davom etdi — bunga oʻzgarish deb boʻlmas, bu oqlik! ROIing qancha edi eslataymi? 78dan 82ga chiqish — bu yangi model qoʻlga kiritishdek, lekin u oʻzining asosiy xususiyatlarini yoʻqotmagan. Qaysi logic'ni qoʻllagan boʻlsalar shunday aytilgandir, ammo oʻzimcha aytgandim: yiqilmagan, oʻtib ketgan — bu oʻzgarish emas, bu vaqtni hisoblamasdan oʻzini topa oladiganlarning alomatidir. Shunchaki soʻrayapman, agar uning orqasidan yugurib borib "men ham shunday qilishim kerak" desangiz, qancha vaqtingizni yoʻqotib qoʻyaverasiz? 🤡💸