Belal Muhammadga yangi himoyachi kerakmi yoki qarishga vaqt yetmaydi

Nega Samimovichning ikki marta yiqilishi unga qarshi? Birdaniga yiqilib ketish — bu umuman har qanday himoyachining xatosi bo'lishi mumkin, Xo'jaobodda maysazor ham yog'ochdek qattiq bo'lmasa.

Samimovichni yaxshi ko’raman, lekin bu qanday nutq?! ikki marta yiqilib ketdi — amaki bu nasafda qattiq himoyachi bo’lishi uchun? Uni hozir chaqirib olsalar ham, jamoamizga zo’r narsa kiritib qo’yadi! Birinchi ligada bunday navbatlarni ketmaket o’ynaydi — yana oyog’iga yaqinlashadi va... Qani, bu yetarli bo’lmasa, xalqqa aytaman: uning oyoqlari juda jozibali, vujudi esa maydonda qattiq turadi! Yurak bilan gaplashaman — jamoamizga bunday “olovli” himoyachi kerak, uni boshqa qayerdan topasizlar?

Samimovichning ikki marta yiqilishi vaqtincha nuqson boʻlsa-da, asosiy masala uning qanchalik tez oʻzini qayta tiklay olishidadir. Birinchi ligadagi oʻyinlardagi bunday holatlar koʻpchilik yangi kelgan oʻyinchilar uchun xos — va bu keyinchalik samaradorligiga toʻgʻridan-toʻgʻri taʼsir qilmasligi mumkin. U endi 22 yoshida, shu yoshda yoʻtalib ketishlar koʻp boʻladi, lekin keyin "olovli" faoliyat boshlanadi. Yana bir nuansa — uning maydonda fiziki koʻrinishi juda muhim. Agar "zoʻr" deb aytayotganingiz oʻlchovli boʻlsa, jismoniy jihatdan u allaqachon bellashuvlarga dosh bera oladigan darajaga yetgan. Ammo transferga kelganda, uning yuqori divizionga oʻtish uchun asosiy omil — bu tezkorlik va taktik jihatdan oʻyindan xabardor boʻlishi. Samimovichning hozirgi oʻyin uslubi bilan Yuqori ligada omon qolishi qiyin boʻlsa ham, vaqt oʻtishi bilan oʻzini yanada mustahkamlashi mumkin. Shuni tushunish kerakki, yuqori darajadagi himoyachi boʻlish uchun nafaqat qattiqlik, balki taktik jipslik ham zarur. Samimovichda bu ikkinchi jihatni rivojlantirishga yoʻl berilganmi? U endigina toʻliq vaqtli oʻyinlarni boshlab yuborgan boʻlsa-da, oʻtgan mavsumdagi koʻrsatkichlari esa boshqa gapiradi. Demak, transferning real ekanligini savolga keltirganda — vaqt oʻtishi bilan uning qanchalik oʻsishiga bogʻliq. Bugungi kunda uning yuqori darajadagi boshqa himoyachilar bilan qiyoslash mumkin emas. Lekin u hali yoshligida va oʻzini rivojlantirish uchun katta imkoniyatlar mavjud.

Samimovichning ikki marta yiqilishi yoqmadi, ammo uning maydonda koʻrsatgan qattiqqoʻlligi albatta katta plus. Yoshlikda xatolarga yoʻl qoʻyish mumkin, asosiy narsa — oʻzini toʻgʻrilab olish.

Ommada gap ketayotganini ko'rib turibman — qani chiroyli maydonda bir kunliknigina yangi kelgan sportchi yigit o'zi yiqilib xatolar qilishi shunchalik hayratlanarliki, undan voz kechishni aytar edilar? yiqilib ketgan vaqtlarida esa uning bu ikki tomonlama harakatiga eʼtibor bermay, birinchi ligadagi qattiq maysazorlarga qarshi “ommaviy fall”lar deb lab bilan yurishib olish — nega bizning jamoamiz shunday gʻalati toʻqnashuvlardan toʻlib ketar ekan? Quvvatni yurakda his qilibgapiryapman — bu yoshni qattiq tutib olish kerak, ehtimol ulugʻlarning aytganidek, vaqt oʻtishi bilan u oʻzini yuqori darajaga olib chiqishi mumkinmi yoki yoʻqmi? Kelajagi uchun yura borish kerak — bu bilan asosiy jamoa a'zolarini kurashishga undar edikmi? Chunki oʻzimizning shunday timsohdek ehtiroslarimiz bor — ular tomonidan yangi gʻalati taktikalar bilan maydonni bosib oʻtayotgan bu yoshni qoʻllab-quvvatlashimiz kerak!

Samimovichning ikki marta yiqilishi shunchaki shov-shuv uchun asos bo'ldi deganim keladi. Birinchidan, birinchi ligadagi maysazorlar qanchalik qattiq ekanligini bilar edikmi? Navbatdagi maydonda plyajga o'xshagan joydan o'ynamaganimizni unutib ketganmiz. Ikkinchidan, uning oyoqlari bilan bog'liq muammolarni hamma bu yerda oʻziga xosligi sifatida koʻrsatmoqchi boʻlsak ham, oʻyin davomida ikki marta yiqilib ketish — bu jamoaning himoyaviy chizigʻini tashkil etish uchun oʻta muhim bo'lgan qanchalik harakat qilishga toʻgʻri kelishiga bogʻliq. Men oʻzimni oʻylab koʻrdim: bu Samimovichning birinchi mavsumi edi, birinchi ligada yangi kema deb taʼriflash mumkin. Yoshlikda har bir oʻyinchi xatolarga yoʻl qoʻyadi, lekin asosiy narsa — oʻzini toʻgʻrilab olish. Uning yiqilishlarining oldiga qaytib oʻylab koʻrganimda, bu shunchaki birinchi ligaga moslashuv jarayonining bir qismi boʻlib chiqdi. Buni uning oʻtgan mavsumdagi koʻrsatkichlari ham tasdiqlaydi: qattiqqoʻlligi va maydonda boʻlgani bilan jamoamizning boshqa yosh oʻyinchilari bilan solishtirganda ham yaxshi natijalarga erishdi. Ammo yuqori ligada oʻynash — bu butunlay boshqacha daraja. Uning taktik jihatdan oʻzini mustahkamlashi, vaqtni yaxshi oʻqishini olish uchun yana vaqt kerak. Bu shunday bo'lishi kerak — birinchi liga o'rtasi, yuqori liga esa yuqori saviya. Va meningcha, bu vaqtga yetarli boʻladi.

eyi hammaga salom, obuna bo'lmanglar ham bir daqiqa vaqt ajratinglar shuni aytamanmi — birinchi ligada ikki marta yiqilib ketish Samimovichning qaltisligi yoki maydondagi zaifligi emas, bu o'zimizning maysazorlarimizni yaxshi bilishmayotganligimizdan, doim o'zimizni qattiqroq maydonlarda o'ynamaganimizdan kelib chiqadi muxlislarga eslataman — birinchi ligada faqatgina boshlanuvchi oʻyinchilar emas, hatto tajribali futbolchilar ham ba'zan oʻtinishadi, maysazorning qattiqligi bilan bog'liq holda... lekin yuqori darajaga oʻtganda boshqa omil boshlanadi: vaqtni yaxshi oʻqish, taktik o'yinni tushunish. shu nuqtadan kelib chiqsak, Samimovichda bu fazilatlar hozir mavjudmi? boshqa bir gap — uning "olovli" qiyofasi maydonda uni qoʻllab-quvvatlaydi, lekin yuqori divizionda bu yetarlimi? keling, ochiq gaplashaylik — yuqori ligada oʻziga xosligi bilan ajralib turadigan, ikki marta yiqilib ketganligini unutgan yangi kelgan himoyachi bormi? shuni aytib oʻtaman: tezkorlik, taktik jipslik va maydonda foydali harakat qilish yuqori divizionda asosiy omil boʻlganda, uning oʻtgan mavsumdagi koʻrsatkichlari bu omillar uchun yetarli mi? menimcha, vaqt bor — lekin vaqt oʻtishi bilan uning qanchalik oʻsishiga bogʻliq, boshqa gapirmayman

O'yinga bir yildan buyon mutlaqo e'tibor beraman, ya'ni Samimovichni birinchi liganing asosiy uchrashuvlaridan tortib, bir vaqtlar uning chiqishlari bilan quvonib kelgan edim. Va hozir ikki marta yiqilish — bu men kuzatgan eng qiziqarli voqea edi, chunki u boshqa vaqtlarda maydonda *quyoshdek* edi. Qolaversa, yiqilishlaridan keyin darrov turib, oʻzini shoshilmasdan tekshirib olishi uning ruhiyatining mustahkamligini ko'rsatdi — bu ham albatta plus. Lekin meni qiziqtirgan narsa boshqa: uning ikki oyoq bilan ham ishlashiga e'tibor berdingizmi? Oʻngdan chapga oʻtkazishlarni koʻrganingizmi, toʻpni himoyaviy chiziqdan uzoqlashtirgandagi aniqligini? Buni birinchi ligada boshqa yangi kelgan himoyachilarda kamdan-kam koʻrasiz — aksariyatlari bir oyogʻi bilan ishlashadi, natijada raqiblar ularning "zaif" tomonidan foydalanib ketadi. Eslatamanmi, oʻtgan mavsumda Lokomotivga qarshi oʻyinda oʻzining 90-daqiqasida jamoaga hal qiluvchi toʻpni uzatganini? U vaqtda barcha unga "men bilan muomala qilish" degan edik, lekin u oʻzidan oldinda boʻlgan savolni barcha yechib chiqardi. Qani, shuning uchun men uning yuqori ligaga oʻtishini *qoʻllab-quvvatlayman*, lekin vaqtning oʻzi koʻrsatadi — hali u erishishi kerak boʻlgan yoʻl uzoq ekanligini bilaman.

Qani, ochiqchasiga aytaman — Samimovichda albatta istiqbollar bor, biroq ikki marta yiqilib ketish bilan buni qoplab yuborish mumkinmi degan shubkamni toʻxtata olmayman. Uning oʻtgan mavsumdagi 90-daqiqadagi hal qiluvchi uzatmasi — bu shunchaki omad emas, bunday siljishlar uchun tezkorlik va taktik ong kerak ekanligini bildiradi. Ammo yuqori divizionning bosimi boshqa daraja: vaqtni toʻgʻri oʻqib, zoʻr vaziyatlarda ham oʻzini ushlab turishi shart. Belal Muhammadga yangi himoyachi olish — bu yaxshi gʻoya boʻlsa-da, vaqtni notoʻgʻri qoʻllab foydasiz boʻlishi mumkin. Ba’zida yaxshi uzoq muddatli rejalar buzilib ketadi, chunki koʻpchilik yangi oʻyinchini shoshilinchda "oltiinchi maʼno" sifatida koʻrib oladi. Unga vaqt berish kerak, ammo oʻsha vaqt oʻtishiga qodirmi?

Keling, ochiq gaplashaylik — vaqt ko'rsatadi, ammo boshqa narsalarni ham eslatib o'taman. O'zimni o'ylab qoldim: o'tgan mavsumda Belal Muhammad jamoasi yana bir bor yuqori ligaga chiqish uchun kurash olib borar edi. Va keyin... bir tilda gapirishardi — "yaqinda yangi himoyachi olsak, kelajak uchun yaxshi". Lekin eshitmay qolaylikmi? O'sha mavsumda "A" klubining bir necha yangi himoyachisini olgan edilar, ularning barchasi birinchi liga boshlanishidan oldin yuqori reytingsiz edi. Natija? Yarim mavsumdan keyin hammasi o'z o'rnini topdi, ikki-uchta oʻyinchi jamoani tark etdi, qolganlari esa mavsum oxirida asosiy tarkibdan joy olishmadi. O'zbekistonlik yoshlar misolida aytaman: Samimovichning ikkita yiqilishi uchun gapirmasdan, uning asosiy foydasi nimada? Maydonda qat'iyatlilik va boshqa himoyachilar bilan ishlash. Uning "olovli" tabiati — bu mumkin bo'lgan narsa. Lekin yuqori divizionda "qo'llab-quvvatlaydi" degan so'zlar bilan o'ynamaydi. Oyoq muammolarini aytmay qoldirmayman — ular mavjud, lekin bu yangi kelgan uchun birinchi liga boshlanishida ham muammo bo'lardi. Va asosiy savol: yangi himoyachi olish kerakmi yoki vaqtini kutish? Esla meni: "A" klubi bir mavsum avval shunday qilib qo'ygan edi — yangi himoyachilar bilan mavsumga kirishdi, natijalar kutilganidek chiqmadi. Endi esa o'z iste'dodlarini rivojlantirgan futbolchilar bilan chiqmoqda. Shuning uchun vaqt ko'rsatadi degan gaplarga qo'shimcha qilishim kerak: vaqt o'tishi bilan ishlash kerak, yurak bilan, hisob bilan emas.

Bu oʻtgan mavsumda "olovli" himoyachi sifatida eshitgan edim — ikki marta yiqilib ketish uning oʻyin uslubidanmi yoki maysazor bilan bogʻliqmi, faqat vaqt hal qiladi deganim keladi. Lekin boshqacha aytaman: yuqori ligada bu holatni unutish uchun hech kim vaqt bermaydi! 🔥 Qachonki raqiblar uning qaltisligidan foydalanib toʻp olib ketsa, jamoa — ochiq darvozaga qarab turar edi. Va oyoq muammolari — bu yoʻqotishning boshqa nomi emasmi? Yana bir bor Belal Muhammadga yangi himoyachi kerakmi yoki yoʻqmi deb soʻramiz — asosiy narsa uning orqasida mustahkam himoyachi boʻlishi kerak, aks holda jamoaning yuqori ligadagi orzusi yana "boʻldi endi" bilan qolsa...