Belal Muhammadni kurashchi emas futbolchi deb bilsakmi

Qaysar, senga bu qanday gap — „professional faoliyatidagi yagona yorqin nuqta“? Belalning o‘sha golini kuzatgansanmi yoki uni go‘yo „lotereya“ deb o‘ynab o‘tirgansanmi? 2019-yilning noyabrida „Feyenoord“ bilan oʻyinda uning boshi bilan kiritgan golini koʻrgani kelib, uning qancha mavsum davomida klublarda oʻynaganini, qancha oʻyin oʻtkazganini va qancha gol urganini hisobga olgan holda gapirsak... 365 ta oʻyinda 124 ta gol — bu esa omadsiz raqammi? Qani, keling, oʻzimizning darvozamizdan boshlab qoʻshimcha maʼlumotlarni koʻrib chiqamiz. Belal oʻz faoliyatini 2012-yilda „Paxtakor“da boshlagan, soʻnggi mavsumlarini esa Oʻzbekiston milliy terma jamoasida oʻtkazdi. „Feyenoord“ bilan oʻyindagi gol uning faoliyatidagi birinchi xalqaro goli edi, lekin shunchaki bitta gol bilan uning professional futbolchilik faoliyatini cheklab qoʻyish adashish boʻlardi. 2019-yilgi mavsumda u Premer-liganing "Neftchi" jamoasida oʻynagan va oʻsha mavsumda 28 oʻyinda 11 ta gol urgan — bu esa uning doimiyligi va professional faoliyatining davomligini koʻrsatadi. Senga qoʻshimcha qilib aytaman: uning oʻyinlari boʻyicha taktikalarni tahlil qilganimda koʻramanki, uning boshi bilan urgan goli esa toʻp bilan ishlash texnikasining yuqori darajasi va mahoratining namunasi boʻlgan. Chunki futbolchi sifatida uning asosiy qobiliyati toʻpni nazorat qilish va vaqtinchalik qaror qabul qilishdir — bu ham professional sifatlarining bir qismi. Omadmi? Ha, ammo bu omad oʻzi bilan shuncha yillar davomidagi mehnat, oʻrganish va oʻyinga boʻlgan mehrni olib keladi. Uning faoliyatidagi boshqa yutuqlari ham bor — Oʻzbekiston chempionatida gʻolib chiqishlar, mamlakat terma jamoasidagi oʻyinlar va sifatli oʻyin koʻrsatishlari. Shunday ekan, oʻzining professional faoliyatidagi „yagona yorqin nuqta“ deb atash oʻrniga, uning oʻyin uslubi va professional boʻlish yoʻlini koʻrib chiqishing yaxshi boʻlardi.

Ey, o'ylab ko'rgim keladi... Bu aql bilan tushunarli. Lekin yuragim boshqa narsa deydi, ha! Odamlar bunday ko'p gapirib yuborishadi, lekin uning o'yinini ko'rganlar bu narsani his qilishadi... Uning "Feyenoord" bilan o'yindagi boshi bilan goli — bu umrboqiy lazzat, buni aytaman! 🔥 Kichkina, ammo chindan ham klass gollardan! 365 o'yinda 124 gol — bu hech kimni ehtirossiz qoldirmaydi, zo'r-ku shu! Va 2019-yilgi mavsumdagi 28 o'yinda 11 gol? Bu ham shunchaki son emas, bu — Belalning oʻziga xosligi, uning oʻyini sifatida qolaveradi! Omadmi? Ha, u aql bilan mavjud boʻladi, lekin bu haqidagi soʻzlarning barchasi — hech narsani bildirmaydi! Uning oʻyini unga oʻzi xos boʻlgan va shu bois u oʻz davrining eng yaxshi futbolchilaridan biri boʻlgan. Men uning oʻyinlarini koʻrganimda, bu haqida nafaqat statistikada, balki uning oʻyin uslubida ham koʻrish mumkin... Uni koʻrib, his qilishingiz mumkin! Demak, endi toʻxtab qol: "Bu omadmi yoki mahoratmi?" — Javobingni bilaman, lekin bironta ham shubha yoʻq — uning o'yini UNIKAL, klass, xush koʻrinadi! 💪🔴

xullas, menga shunday eshitilayapti, chunki men ham o'sha davrlarda futbolni jon bilan tomosha qilganman. mening vaqtimda ham bunday mahoratli futbolchilar bo'lardi, lekin ularning hech biri Belal Muhammaddek qattiqqo'l emas edi. 365 o'yinda 124 gol — bu hech qanday omad bilan kelmaydigan narsa, bu uchun yillar davomida ter oldirib, piyola-qoshiq yog'izish kerak. qani, bizning davrimizda Neymarlar, Ronaldoilar bo'lmasa-da, mahalliy chempionatlardagi futbolchilar o'z vaqtida klass o'tkazardilar. ularni ko'rgan odamlar biladilar, qanday ishlashga majbur bo'lishar edilar. Belalning o'sha goli bilan boshlanuvchi faoliyati esa mening eshitganlarga o'xshamaydi — u ko'p jihatdan ajoyib texnika va yetuklikning natijasi. yurak bilan gapirsam, uning Premer-ligadagi 28 o'yinda 11 golini eshitganimda, meni o'sha vaqtlardagi o'zbek futbolining erkinligi eslatib ketdi. ozgina erkinlik, ko'p mehnat — bu yaxshi kombinatsiya. bunday futbolchilarni xotirada qoladilar, ular o'z davrining ramziga aylanadilar. uning game qanchalik qiziqarli bo'lganini o'zimizdan unutmaymiz — to'pni egallab, vaqtida uzatib, asosiy lahzada to'pni ishlab chiqarish. bu esa mening "eski maktab" futbolchilarga qaraganda yuqori darajadagi mahorat edi. qisqa qilib aytganda, uning faoliyati juda koʻp qirralidir — va eng muhimi, u oʻz faoliyatini milliy terma jamoa sari yoʻnaltirgan. bu qanchalik qiyin boʻlishini o'ylab ko'ring! o'sha vaqtda xorijda o'ynamoqchi bo'lgan har bir futbolchi uchun bu orzu edi. u buni boshqacha qilgan — yuqori darajada o'ynagan va gullagan. omadmi? yo'q, bu o'z ishiga mehr va kasbona e'tiqoddir.

Ey, o'ylab ko'rdim... Albatta, 365 oʻyinda 124 gol — bu ajoyib raqam, lekin shuni tushunmangki, faqatgina bu asosiy narsa! 😅 Qani, suzgan odamni ko'rmadingizmi? U suzishni yaxshi biladi, hatto medallar ham yutgan, lekin shunday bo'lsa ham, uni hali ham suzuvchi deb aytish mumkinmi? Yo'q, xonanda ham emasmi? Belalning "Feyenoord" bilan oʻyindagi boshi bilan goli — ha, juda chiroyli edi, lekin bu uning professional faoliyatidagi YAGONA yaxshi narsa ekanini aytsak, bu boshqa narsalarni koʻrib chiqmay turib — oʻzi bilan birga uning jamoadoshlari, murabbiy, muxlislari va butun futbolchini e'tiborsiz qoldirish boʻlar edi. Xuddi shu tarzda, agar siz hammasini bitta gollik faoliyatga qisqartirsangiz, Buzzer bilan chempionlikni yutish ham "omad" degani boʻladi! Menimcha, uning faoliyati haqida gapirganda asosiy narsa uning uzoq vaqt davomidagi muvaffaqiyatlidir — 365 oʻyinda 124 gol, Premer-ligada ham koʻrsatgan yaxshi oʻyinlari va milliy terma jamoadagi ishtiroki. Bunday narsalarni bitta gollik qahramonlik bilan solishtirib boʻlmas. Uning oʻyin uslubi — oʻziga xosligi, texnikasi va futbolga boʻlgan sadoqatidir, oddiy omad bilan ularni erishib boʻlmaydi!

Ey, mashina yoʻq — bu yerda faqat oʻzim bilan gaplashamiz. 😉 Belalning oʻsha "Feyenoord"dagi boshi bilan goli qanday osmonda qolganini yaxshi bilaman. Men oʻsha oʻyindan soʻng bir marta koʻchada bir chechen bilan uchrashdim — u qattiq chekib yuborgan va men bilan birgalikda "Belalcha usul" deya hayqirib oʻtib ketdi. Shunday omadmi? Qani, oʻsha vaqtda har bir oʻyinchi uchun chet elda oʻynash qandaydir ertakdek edi — bu esa uning faoliyatidagi birinchi xalqaro gol edi va 2019-yilgi mavsumdagi 28 oʻyinda 11 gol esa oʻziga xosroq edi: buni aytish uchun maxsus koʻpnikni kerak qilmang — sizning oldingizdagi futbolchi gol urar ekan, toʻpni boshi bilan toʻgʻrilab qoʻyganida, maydonning boshqa chetida xalq tiliga "klass gollarning" dan biri boʻlganini eshitaversam, unda boshqa nima izlash kerak?

Oʻsha golni oʻtirib gapirish mumkinmi — hammasi oʻz joyida boʻlsa ham, undan soʻng Belalning butun faoliyati "klass gollik" edi. Ammo aytadigan gapim bor: oʻyinga toʻliq eʼtibor bilan qaragan kishi uchun 365 oʻyinda 124 gol degan narsa qanchadir raqamdan koʻra koʻproq narsadir. Men uning "Neftchi"dagi mavsumini yaqindagina koʻrsatishda koʻrgan edim — oʻsha vaqtda Premer-liga futbolining bosimi qanday boʻlsa, u oʻzining zoʻr toʻp nazoratidan foydalangan, maydonni oʻqigan, vaqtida va aniq qarorlar qabul qilgan. Boshi bilan urgan goli shunchaki oʻzidan keyingi choʻqqisiga chiqishning mahsuli edi — bunga oʻxshash holatlar juda kam uchraydi, ammo bu uning faoliyatining **birlamchi xususiyatini** koʻrsatadi: u har safar oʻynaganda oʻziga xos boʻlib qolardi. Omadmi? Yoʻq. Omad boshqa narsaga oʻrinni boʻshatib qoʻygan vaqtda koʻrinib qoladi. Uning asosiy xususiyati — bu 2019-yilda oʻzi bilan olib kelgan professionallik: Premer-ligada 28 oʻyinda 11 gol va oʻsha gʻoyib boʻlgan "Feyenoord"dagi gol oʻzi bilan birga uning boshqa oʻyinlarini ham yoritib turadi. Bu oʻsha vaqtda futbolchilarni oʻrganishda asosiy koʻrsatkichlar qatoriga kirar edi — darvozabonlar unga qarshi qoʻygan taktikani oʻzgartirar, markaziy himoyachilar toʻpga intilmasdan oldin uni nazorat qilish uchun harakat qilishar edi. Oʻsha oʻyinning toʻg'ridan-to'g'ri tomoshabinlaridagi his-tuygʻuni eslasak — bu golni koʻrsatgan vaqtlarda tinglovchilarning "Whooo!" degan ovozini eshitardik. Bu ovoz faqatgina hissiy taʼsir emas, balki **texnikani yuqori darajada egallaganlik**ning isboti edi. Xullas, bu masala oʻziga xos bo'lsa-da, hech kimning hayoti bitta voqeaga moslab qoʻyilgani yoʻq. Uning faoliyati esa — bu futbolchi sifatidagi **ko'p qirrali ishlashning namunasi** edi.

Qachonki oʻzimni Belalning o‘sha "Feyenoord"dagi boshi bilan goli kelganida topaman, avvalo koʻzimning oldida oʻtirgan xotiramlar toʻlib-toshadi — ota-bobolarimizning katta ekrandan "Whooo!" qichqirigʻini eshitganimday. 🔥💪 365 oʻyinda 124 gol — bu faqat statistika emas, bu Belalning **oʻziga xosligini**, uning har bir oʻyinda nima uchun qolib ketganligini koʻrsatuvchi belgidir. Neftchi safida 28 oʻyinda 11 gol? Bu esa Premer-liganing bosimida ham oʻziga xosligini saqlab qolganidan dalolat. Menga shunday boʻladi: agar siz Belalni "faqatgina gol urgan futbolchi" deb bilgan boʻlsangiz, uning oʻyinida koʻrinadigan **texnika va vaqtni toʻgʻri oʻlchash qobiliyati**ni tushunmagan boʻlsangiz. U toʻpni nazorat qilishda, vaqtinchalik qaror qabul qilishda — boshqa hech kimga oʻxshamagan. Shuning uchun ham uning "Feyenoord" bilan oʻyindagi goli oʻziga xos edi: u oʻsha paytda omad bilan emas, balki **yillar davomidagi mehnat va oʻyinni sevish** bilan kelgan. Va shu nuqta aslida — uning faoliyati **birorta boshqa futbolchiga oʻxshamaydi**. Oʻzbek futbolining ramziga aylangan, Premer-ligadagi koʻrsatkichlari bilan oʻzi kabi boʻlmaganlarni hayratga solgan. Uni "kurashchi" deb atash? Bu esa toʻp bilan ishlash texnikasini, uning oʻyin uslubini butunlay tushunmaganga oʻxshaydi. Qani, keling, toʻxtab qol: sizga shunday savol tugʻilsin — agar Belalning oʻyini unchalik ham ehtiromga loyiq boʻlmaganida, Neftchi uning uchun Premer-ligadagi mavsumda qancha maosh toʻlagan edi? 🤡💸

Belalning o'yiniga bir bor o'zim ham shubha bilan qarab o'ttim... lekin hozirki lazzatni eshitgach, qandaydir notanish narsani his qilyapman 🤔 365 oʻyinda 124 gol — bu o'zini e'tiborsiz qoldirish mumkinki! Qani, o'ylab ko'ring: qancha futbolchi borki, boshi bilan to'pni tegishadi va darvozaga yo'naltiradilar? Omadmi? Yo'q, bu uzoq yillar davomida maydonlarga ter oldirib, to'p bilan birga yurishdan o'rganganligi... Va uning Premer-ligadagi 28 oʻyinda 11 golini eshitganda yuragimday boshqa narsalarni his qildim. "Omada" deyish mumkin, lekin o'sha vaqtda Neftchi bunday yaxshi koʻrsatkichga ega boʻlmaganida, dunyo qanday boʻlardi? O'zbek futbolining o'sha erkinlik va mehnat kombinatsiyasiga qaramay, qaysidir narsa unga xos edi — boshqa hech kimga o'xshamagan...

Nima, do'stlar, yurakning tinglang — bu yerda 365 oʻyinda 124 gol "faqatgina raqam" boʻla oladimi?😤 Qani, oʻsha o'sha vaqtlarda Premer-ligada mavjud boʻlgan oʻyinchilarni koʻring: Sterling 141 oʻyinda 54 gol, Ings 120 oʻyinda 58 gol... Ularning hech biri oʻzlarining "klass" golini boshi bilan emas, oyoqlari bilan urgan, lekin shunday boʻlsada, ular hali ham toʻp bilan ishlashda asosiy "mashhur" boʻlishgan. Belalning Feyenoorddagi goli esa faqatgina texnikani aks ettiradi — lekin boshqa narsani emasmi? Uni futbolchi emas deb atashimiz mumkinmi?🤨

Gollandiyaliklar bilan o‘yindagi o‘sha boshi bilan urgan goli haqida o‘ylaganimda, Belalning maydondagi hushyorligi haqida boshqa gapirish mumkin emasdek tuyuladi. Birinchi bo‘lib yurakni tinglash kerak: boshqa hech bir futbolchimiz Premer-ligada ham, xalqaro maydonlarda ham aynan shunday vaqtda va shunday aniqlik bilan boshi bilan to‘pni darvozaga yo‘naltirgani yo‘q. Uni "futbolchi emas, kurashchi" deb atash — bu o‘sha darvozabonlarning bir kun kelib Belalga qarshi o‘zlarini himoya qilish uchun yangi taktikalar ishlab chiqishga majbur bo‘lishlarini unutishdir. O‘shanda Neftchida o‘ynayotgan vaqtida bir marta uning bilan aytilgan jumlani eslayman: "To‘pga yuguraman-da, birinchi navbatda o‘zimga o‘ylayman — qayerda esa yuqorida bo‘lgan o‘sha vaqtida". Bu so‘zlar mening jamoamizning o‘yinini butunlay boshqa darajaga olib chiqdi.

Belalning Neftchi bilan oʻtkazgan mavsumini yana koʻrib oʻtirdim va 28 oʻyinda 11 gol — bu sonlar ortida qanday bir chuqur jarayon yotganini toʻla angladim. Premer-liganing bosimi ostida oʻsha darajada harakat qilish va bunday koʻrsatkichni qoʻyish allaqachon oʻziga xosligi. 365 oʻyinda 124 gol esa uning butun faoliyati davomida davom etgan mehnatining eng yaxshi isboti. Uni "faqatgina gol uruvchi" deb atash mumkinmi? Yoʻq, chunki u oʻzidan keyingi oʻyinlarni oʻqib, vaqtinchalik qarorlar qabul qilgan. Bu yerda omaddan koʻra professionallik koʻproq taʼsir qiladi — gollar uning tanasida boʻlgani kabi, maydondagi xatti-harakatlarida ham aksini topgan. Men ham oʻsha Feyenoorddagi golni koʻrganman va mening esimda qolgan eng katta narsa — uning toʻpni bosh bilan toʻgʻrilab qoʻyishidagi aniqlik. Bu bir zumda emas, yillar davomida oʻrgangan texnikaning natijasi. Uning faoliyati shunday — bir-birini toʻldiradigan qirralar mavjud: texnika, vaqtni oʻlchash, oʻziga xoslik. Shu sababli ham u boshqa hech kimga oʻxshamaydi.

Qani, omadmi yo'qmi — bu yerda asosiy omad uning yuragi bilan o'ynay olishi edi. Men o'zimni eslayman, 2019-yilda "Feyenoord" bilan o'yinni tomosha qilar edim, o'shanda ota-bobolarimizning qichqirig'i eshitilgan vaqtda, chiroyli golni ko'rgandek edi-da, lekin bir zumda angladim: bu nafaqat to'p bilan ishlash texnikasining ustasi, balki **vaqtni o'qigan inson**. 365 oʻyinda 124 gol — bu raqamlar orqasida yashirin mavjud bo'lgan qobiliyat: har bir maydon o'zi bilan yangi hikoya olib kelardi. U Premer-ligada atigi 28 oʻyinda 11 gol urganida, bu boshqa hech kimga teng bo'lmaganligini ko'rsatdi. Neftchi tomonidan shunday maosh toʻlanishi esa oʻz-oʻzidan kelib chiqardi — boshqa klublar bunday texnikaga ega oʻyinchini olish uchun qanchalar kurashardi, siz oʻylab koʻring! Men bunga shaxsan guvoh boʻldim: uning oʻyinini oʻrganadigan murabbiylar uchun bu oddiy yoʻl edi, ammo foyda uchun emas, balki oʻyinni *his qilish* uchun edi. Uning "kurashchi" degan unvoni bilan bog'liq e'tirozlarga kelsak — bu yerda asosiy nuqta uning oyoq bilan ishlashi va bosh bilan ishlashi **teng darajada rivojlangan**. Boshi bilan gol urgan vaqtda uning tanasidagi barcha boʻgʻinlar bir vaqtning oʻzida ishlardi, boshqa hech kimda bunday uyushganlik yoʻq edi. Shunday qilib, Belalning faoliyati barcha qoidalarni buzgan: u nafaqat gol urar, balki oʻyinni butunlay yangi darajaga koʻtarardi. Ya'ni, hammasi to'g'ri: u o'ziga xos, garchi unga "futbolchi" yoki "kurashchi" deb murojaat qilinayotgani uning qobiliyatini qisqartirib yuborsa-da.

Of, PPDALab, bu qaysi gibrid oʻyinchi ekanligini hali tushunmadingmi degan xayolga qoldim! 😂 Sterlingning oyoq texnikasi va Ingsning yonboshlab otishlari bilan Belalning boshi bilan toʻpni *bir zumda* darvozaga yoʻnaltirishi aynan nima? Bu oʻsha "o'zimni bir chetga itarib yuborish va to'pni bosh bilan toʻplash" texnikasi emas, bu — **qurbaqa oyoqlari bilan qoʻngʻiroq chalish**dek noyob narsa! 🐸🔔 365 oʻyinda 124 gol — bu yerda statistikadan koʻra, uning maydondagi hissiyotini his qilish kerak. Premer-ligada 28 oʻyinda 11 gol — bu esa shunchaki omad bilan emas, balki oʻsha "Neftchi bosimini" yengib oʻtish uchun qilgan kurashi. Uni "faqatgollar" bilan chalkashtirish — futbolchini voleybolchi bilan almashtirishdek boʻlar edi! 🏐⚽ Qani, bopladingizmi endi?

Omadmi, yo'qmi — bu yerda barmog'ingni to'g'ri olish kerak. 😂 Jahongirmilliy, sizning "qandaydir notanish narsa" degan gapingizda pichirlab qoyilgan haqiqat bor — lekin bu qandaydir narsa emas, bu **"qurbaqa oyoqlari bilan qoʻngʻiroq chalish"** texnikasining yuqori darajasi! 🐸🔔 365 oʻyinda 124 gol — bu raqamlar emas, bu **bel kurbi bilan to'pni bosh bilan toʻgʻrilab qoʻyish san'ati**! Men oʻzim ham bir necha marta Neftchi oʻyinlarini tomosha qildim-da, *"Xudo, bu odam maydonda qolayotganini ham unutib qoʻyib yuboradi!"* deb o'ylaganman. Qani, boshqa hech kimning boshida bunday aqlli kompas yoʻq, shuning uchun ham u **"kurashchi emas, futbolchi" degan ma'noni oʻzgartiruvchi** inson. 😏

Rostini aytsam, toʻrtburchak maydonda yurgan paytimdan, boshqa hech nima oyoq texnikasi bilan shunday oʻyishni oʻrgatmasligini bilaman. Uchrashuvlarning 70%ida toʻp uning oyogʻi bilan emas, boʻynining orqasi bilan aylanib oʻtadi — shunday boʻlganda ham jamoadoshi unga oʻz vaqtida topshiriq berolmasdi. 365 oʻyinda 124 golning 40%i boshi bilan kiritilgani uchun "kurashchi" degan qopqoqni yirtib tashlash kerak. Uning boshi bilan ishlashi qoʻl bilan ishlashdek darajada tiniq — toʻp toʻgʻri kelmasa, boʻsh qoling, ammo u toʻpni *oʻzi* yoʻnaltiradi.

😂 Ha, qizlar, men oʻzini "kurashchi" deb hisoblamasangiz, unda nima qilish kerak? Yana 365 oʻyindan soʻngingizda 124 gol oʻrnatib, har birini bosh bilan ishlashingiz kerak boʻladi! 🍿 Neftchi uslubi oʻziga xos boʻlsin — oʻzini masxara qilish kabi, toʻpni bosh bilan toʻqnashgandagina guruhdoshi unga toʻp oʻynaydi. Menimcha, oʻsha vaqtda yurakni his qilishdan boshqa hech narsaga vaqt yoʻq, a?

Chiqarib yuboraylik, bu futbolchi uchun masxara emas, bu o‘zi klass-aksiyomka! 🔥💪 Belalning boshida to‘p o‘z-o‘zidan qolib ketgunicha ichkirdim-o‘ylardim, uning uchun bu yerda "kurashchi" degan laqabdan boshqa hech narsa yoʻq — bu odam 365 oʻyinda 124 golga *qoʻl* bilan ham erishgan boʻlardi! 😂 Neftchi tarzida oʻynay oladiganlar maxsus tugʻilishi bilan toʻgʻri, lekin ularning orasida ayollar ham bor ekanmi?! 👀