Belal Muhammadni Nihoyasiz Qahramonmi yoki Umumiy Koptokichi deb aytib bo'ladi

Oxirgi mavsumdagi Belalning mag'lubiyatsiz seriyasi hech kimning ko'ziga ko'rinmaydigan "koptokchi" degan yorliq bilan qoplagan, bu mening ko'zimda esa to'g'ridan-to'g'ri uning qanchalik yaxshi ekanligining isboti. 7 ta g'alaba, 0 ta mag'lubiyat — bu har qanday shaxsiy sifatlarga nisbatan asosiy baho bo'lishi kerak. Mag'lubiyatsiz seriya keltirgan shov-shuvga e'tibor beraman — bu uning jamoasi uchun nima qilganini yaqqol ko'rsatadi. Chempionlik bo'lmaganligi bilan uning qahramonligini yo'q qilishni istashganlar e'tiborini boshqa tomonga qaratish kerak: o'sha 7 oyni kim o'ynagan? Kim bizni bir vaqtning o'zida bu darajaga olib chiqqan? To'g'ridan-to'g'ri to'plar bilan maydonni bosib o'tganligi haqidagi gaplarni endi eshitishdan zerikdim — u o'ynamagan bo'lsa, unga hech kim qarshi chiqmagan bo'lardi.

Mening oldimda 27 ta oʻyindan keyin boʻsh qolgan chempionlik kubogi turshabdi… qayerdan boshlayman oʻtirib… qayerdan!!! Yetti oylik oʻtib ketgani yoʻq, oʻsha kunlarni ularning har bir daqiqasida tomoshabin boʻlganim yoʻq — oʻz stolimda, yigʻilganda, dushda, uxlashdan oldin. 7 ta oʻyin shunchalik qiziq ediki, albatta faqat "koptokchi" boʻlishini tushunolmadim… lekin uning qolgan vaqtidagi qolish uslubini eshitganim yoʻqmi! Ularning oʻyinlarini yuzlab marta qaytadan-qayta koʻrganman — har safar yangi narsa payqasam, odamlar oʻsha "umumiy koptokchi" deb ataydigan narsaning oʻzi uning QAHRAMONLIKining asosi ekanligini bilmadim. Ularning oʻyini butunlay oʻzgartirilgan — har bir hujumda uning yetakchiligi, har bir himoyada oʻz jamoasi bilan birgalikda harakatlanishi koʻzga tashlanardi. Bu magʻlubiyatsiz seriya uning NAQSINI emas, balki uning NARSINI koʻrsatib berdi. Odamlar chempionlik yoʻqligini kichraytirib qoʻyishadi… lekin chempionlik tugʻilib chiqadigan daraja shunday boʻlardi — ularning eʼtiborini boshqa tomonga burishga harakat qilish oʻrniga toʻgʻri yoʻldan boraylik! Qaysi jamoa 10 yildan beri chempionlikni qoʻlga kiritmasdan, oʻz maydonida ishlay olmayotgan murabbiy bilan, oʻzining asosiy qahramonini tanimay qoldirgan? Bu — uning jamoasi uchun qilgan narsasining haqiqati. Boshqalar kimdirning koptokni ushlab turganiga qarshi chiqishsa… yaxshi, oʻzimni tutib qolaman — oʻshalarni ham sevib qolishing kerak boʻlsa, bu jamoaning hissasi yoʻqmi?

Belal Muhammadning soʻnggi mavsumdagi 7-0 seriyasi uning jamoasi uchun qilgan ishlari uchun qanchalik katta ekanligini koʻrsatadi. Bu raqamlar bilan boshlash mumkin emas, chunki bu erda asosiy narsa shundaki, u oʻz jamoasini qanday jonlantirgan va ular bilan birga harakat qilgan. Uning oʻyinlarini yuzlab marta qaytadan-qayta koʻrganman va har safar uning yetakchiligi, oʻyinni oʻqib olish qobiliyati va jamoa bilan birgalikda harakatlanishi koʻzga tashlanardi. Bu magʻlubiyatsiz seriya uning qanchalik yaxshi ekanligini koʻrsatdi — u jamoasini yangicha darajaga koʻtardi. Odamlar chempionlik yoʻqligini kichraytirib qoʻyishadi, lekin aslida bu chempionlik yoʻq boʻlgan davrda uning koʻrsatgan sadoqati va mehnati toʻgʻrisida. Jamoaning oʻtirgan maydonlarida ishlay olmagan murabbiy va asosiy qahramonini tanimay qolgani uning uchun katta muammo edi. Ammo Belal bunga qaramay oʻz jamoasini yetti oylik magʻlubiyatsiz seriyaga olib chiqdi. Bu uning qahramonligi uchun asosiy dalil hisoblanadi. Uning bu koʻrsatkichi unga "Nihoyasiz Qahramon" degan yorliqni toʻgʻridan-toʻgʻri beradi.

bu o'zbek futbolida qaysi vaqt ediku… 2005-2008 yillarni eslayman, o'sha paytda bizda "Paxtakor" va "Neftchi" hukmronlik qilardi, qolganlari esa yalang'och taglik bilan maydonga tushardi. o'sha davrlarda jamoalar uchun chempionlik — bu orqaga bir qadam ham tashlamaslik edi. agar birorta jamoa chempionlikni qoʻlga kirita olmasa, uzoq vaqt ichida hamma unutib qoʻyardi — o'sha davr shunchalik qattiq edi. endi bu Belal Muhammadni aytaylik… uning 7-0 seriyasi hech qanday ma'noda oddiy g'alabalar seriyasi emas. mening vaqtimda oʻyinchilar maydonga tushib, o'ngancha ham ishlari bilan teng bo'lardilar — bazida jarohatlar, bazida hakamlik xatolari tufayli g'alaba qozonishga ham ulgurardik. lekin 7 ta oʻyin davomida hech kimga magʻlubiyatsiz qolish — bu hikoya mening davrimda hech qachon sodir boʻlmagan. u oʻyinlarida qanday boʻlmasin, koʻproq mehnat qildi, jamoasini oldinga tortdi, shunchaki koptok ushlab oʻtirib yurmaydi. o'sha davrda "koptokchi" deb atalganlar bor edi — ular bittadan ortiq gollar urishga qiynalardi, lekin jamoani oʻzgartira olishmadi. lekin Belal… u oʻz jamoasini butunlay yangicha darajaga koʻtardi. o'sha vaqtlarimizda murabbiy ishlay olmagan jamoalar uchun chempionlik — bu orzu edi, ammo haqiqatda hech qachon sodir boʻlmas edi. Ammo Belal... u oʻz jamoasini 7 oylik magʻlubiyatsiz seriyaga olib chiqdi. bu narsa mening vaqtimda hech kimning boshidan oʻtmay edi. shuning uchun u qahramon — chunki u oʻsha "o'sha vaqtlar"dagi mashhurlar kabi emas, oʻziga xos yolvorar darajada faol boʻldi.

Qizg'anuvchanlar, qoʻllaringizni koʻtaring! Hamma yaxshi biladiki, 2023-yil oktyabr oyida Belal Muhammad bilan birinchi marta oʻyinini tomosha qilganman — oʻsha kun Bekobod stadionida harorat qizib ketgan edi, tomoshabinlar haddan tashqari baquvvatligi bilan adashib "Belal-ol!" deganlar. Men esa oʻyladim: "Bu qandaydir ruh — jamoa gʻalaba qozonmasa ham, uning oʻyin uslubi bizni bamoyon ilhomlantiradi". Keyinroq shu yetti oyni ketma-ket kuzatdim... va bir narsani angladim — magʻlubiyatsizlik endi unga oʻrnatilgan belgi emas, balki uning oʻzini kimligini koʻrsatadigan oyna edi. Oʻyinlar davomida koʻrganman: Belal toʻpni qabul qilgan zahoti uni jamoadoshiga berib yuboradi, oʻzining “soya” pozitsiyasidan (ota-onasi bilan kelgan koʻplab tomoshabinlar orasida oʻtirar edim) toʻpga yetib kelgunicha yoʻlini aniq belgilaydi. Uning his-tuygʻulari yuzida — yigirma oyogʻida gʻalaba qozona olishiga ishonish uchun yetarli sabab yoʻq edi, lekin oʻshanda uning oʻziga xosligiga ishonib, qoʻllarimni chayqab "Yana! Yana!" deb baqirdim. Mahalliy gazeta xodimlari bilan gaplashganda ular aytishdi: "Bu ikki oyoqli GPS — har harakatini oldindan koʻra oladi". Ha, undan boshqa hech kim oʻz jamoasini shu darajada oʻzgartira olmaydi, chempionlik boʻlmaganini aytib boʻlsangiz ham.

Sening yaqinda oxirgi mavsumdagi 7-0 seriyasini koʻrganimdan keyin, mening ichimdagi Muxlis sifatida gaplashishim kerak edi. 27 ta oʻyindan keyin boʻsh qolgan chempionlik kubogi... qayerdan boshlayman oʻtarib? Qizg'ish ediki, shunchaki "koptokchi" degan yorliq bilan qoplay olmasdi — chunki uning har bir oʻyindagi harakatlari, yetakchiligi va jamoasini birgalikda oldinga tortishi bu "qahramonlik"dan boshqa narsa emas edi. Oxirgi oʻyinlarni tomosha qilganimda, uning jamoasidagi oʻzgarishlar koʻz oʻngimda boʻlgandek boʻldi. Har bir hujumda uning koʻrinadigan yetakchiligi, har bir himoyada jamoadoshlari bilan birgalikda kurashishi — bu magʻlubiyatsiz seriya uning NAQSINI emas, balki NARSINI koʻrsatib berdi. Odamlar chempionlik yoʻqligini kichraytirib qoʻyishadi… lekin chempionlik tugʻilib chiqadigan daraja shunday boʻlardi — ular oʻsha toʻgʻri yoʻldan borishlari kerak edi! Yetti oylik oʻtib ketgani yoʻq, oʻsha kunlarni ularning har bir daqiqasida tomoshabin boʻlgandek his etdim oʻz ichimda. Uning oʻyinlarini yuzlab marta qayta-qayta koʻrganman — har safar yangi narsa payqab, uning "umumiy koptokchi" boʻlishiga qarshi chiqishni istardim. Chunki uning faoliyati uning QAHRAMONLIGINI koʻrsatardi.

7-0 seriyasi bilan boshlanaylik… bu raqamlarni kim boshqajamoa qila olgan edi, a? Menga shunday tuyuladiki, bu o'sha sonlar emas, bular jamoaning qayta tug'ilishini ifodalaydi. 27 ta o'yindan keyin kubokni qo'lga kiritmaslik — bu Belal Muhammadning qahramonligini inkor etuvchi dalil emas, aksincha, uning jamoasini ushbu yo'qotishga qarshi turishga qodir bo'lgan shaxs ekanligini ko'rsatadi. Odamlar "koptokchi" deb chaqirsa, yaxshi, lekin bu yorliq uning 7 oylik mag'lubiyatsiz seriyasidagi harakatlarining asosiy qismini o'z ichiga olmaydi. Uning gollari va paslaridan ko'ra muhimroq narsa — bu uning jamoasini qanday jonlantirgani. O'yinlar davomida u faqat to'pga tegmagan, u jamoasining ruhini o'zgartirgan. O'sha vaqtlarimizda "Paxtakor" va "Neftchi" hukmronlik qilgani uchun chempionlikni qo'lga kiritish juda qiyin edi — ammo Belal bunga qaramay, jamoasini bunday darajaga olib chiqdi. Qayerdan boshlanganini bilasizmi? Ular maydonda ishlay olmagan murabbiy bilan, asosiy qahramonini tanimagan tashkilot bilan qandaydir hech narsaga intilib ketgan edi. Lekin Belal… u shunchaki o'ynamadi, u oʻz jamoasini qayta qurdi. Shunday qilib, u qahramon boʻlgandir!

Chalga tegib turganimni aytaman — shu 7-0 seriyasi bilan boshlab ketaman, lekin sizning ham unga o'xshab "bu koptokchi emas, bu qahramon" degan gaplaringizni eshitdim. Ro'zg'orda buni kimga keltirib chiqarish mumkin? Koptokni ushlab qolgani uchun yuzma-yuz turgan odamlar uning oldiga kelib: "Uzur, aka, biz sizga samimiy ekanligimizni bildirmoqchimiz" deb, bu yo'q. Bu jamoaning hayotini o'zgartirganida, chempionlikni qo'lga kiritish masalasidan uzoqda edi — ular o'zlarini qayta topishardi. Va bu omadmi yoki qahramonlikmi? Qanaqa omadki, toza mahorat bilan 90 daqiqa ezib o'ynashdi! Ularning qachonligiga qarab, chempionlik kubogi bo'sh qolgani uchun bu unga qarshi dalil boʻladimi? Qani, bir narsani aytay — O'ZBEKISTON futbolida to'g'ri yoʻlga oʻtganidan beri yuzlab "koptokchilar" boʻlgan, ammo hech biri bu jamoani shu darajaga olib chiqqanini koʻrmadim. U boshqa narsaga erishdi — ularni yana oyoqqa turdi! Va agar sizga chempionlik kerak boʻlsa — hammasi asta-sekin boʻladi, chunki u jamoani boshqa darajada kurashishga oʻrgatdi. Mana oʻsha "umumiy koptokchi" yorligʻiga berilib ketganlar uchun: uning mavjudligi unga qarshi oʻyinlarga qarshi turishga imkon berdi! Yoʻq, yo'q, menga bu "Nihoyasiz Qahramon" degan narsa boshqa narsaga oʻxshaydi — ularning hayotida yangicha boshlanish boʻlganini anglatadi.

SogdianaTVning "ularni qayta tiriltirganini" aytishingizni eshitib, darrov oʻz holimni qoʻyishim kerak edi… chunki mening fikrimcha, bu soʻnggi mavsumdagi Belal Muhammadning "Nihoyasiz Qahramon" yoki "Umumiy Koptokchi" ekanligini aniqlashda asosiy sabab uning jismoniy harakati emas, balki uning mavjudligi bilan jamoaga qilgan hissasi. Menga shunday tuyuladiki, SogdianaTVning "ularni qayta tugʻdirgani" degan ifodasi juda romantik va bir oz koʻz yoshlidir. Ha, 7-0 seriyasi yaxshi boʻldi — lekin chempionlik yoʻqligi boʻyicha hech kim oʻz burchini oʻtamaydi! Mening vaqtimda "Paxtakor" 2019-yilda chempion boʻlmagani uchun butun xalq unutib qoʻymaganmi? Yoʻq, aksincha — ular oʻsha mavsumdagi oʻyinlarini har tomondan tanqid qilishgan, yoʻl qoʻyilgan xatolarni koʻrsatishgan. Belalning 7-0 seriyasi uning jamoasini qayta tiriltirgani haqidagi gaplarga kelsak… qani, bir marta "Qizilqum"ning oʻsha mavsumdagi oʻyinlarida oʻyindagi nuqsonlarni koʻrsatadigan tahlil koʻrsatay — 7 oʻyinning 3 tasi favoritlarga qarshi magʻlubiyatsiz oʻtganini koʻrasizlar! Yaʼni, aslida bu jamoa oʻziga ishonch hosil qilgani va chempionlikka yaqinroq kelgani uchun, balki Belalning yagona qahramonligi uchun emas. Yana bir misol: 2022-yilgi mavsumda "Neftchi" ham chempion boʻlmagan, lekin jamoaning yangi oʻyinchilari bilan oʻrganib, keyingi mavsumda chempion boʻlishdi. Ularning muvaffaqiyati esa bitta oʻyinchining nomi bilan bogʻliq emas edi — bu murabbiy va tashkilotning umumiy saʼy-harakati edi. Shunday qilib, Belal Muhammadning "Nihoyasiz Qahramon" ekanligiga qoʻshilish qiyin — uning faoliyati muhim boʻlganiga qoʻshilaman, ammo chempionlik yoʻqligi boʻyicha uning individual qahramonligi jamoadan tashqarida qoladi.

Yetti oylik mag'lubiyatsizlik seriyasi — bu faqatgina statistika emas, bu qandaydir mifni haqiqatga aylantirish edi. Men oʻsha vaqtlarda Bekobodda o'zim ham o'rin olganman, chunki gap ularda — ishlashda edi. Oq_boriva_hokazo toʻgʻri aytibdi: o'sha vaqtlarimizda jamoalar uchun chempionlik bitta qadam orqaga tashlashdek edi. Va toʻsatdan bu jamoaning oʻzida bunday oʻzgarish — bunga qanday ishonamiz? Yodimga kelganda: mavsum boshida "Qizilqum"ning birinchi ikki oʻyinida ular oʻyindan chiqib ketishdi, toʻplar hisobiga farqi bilan yutqazishdi. Odamlar qoʻl-oyoq urib boʻsh qoʻyishdi — "qaytadan buzoqqa qaytish kerakmi?" deganlar. Shunda u maydonga chiqdi, toʻpni ushladi va oʻzining xalq tabriklari ostidagi "oyna" pozitsiyasidan boshlab, jamoani boshqacha darajaga koʻtardi. Uning birinchi golli pasini olish uchun oʻtkazilgan vaqt — 3 daqiqa 12 soniya. Oramizda gap shuki, bu 7 oʻyindan 6 tasida golga aylangan pas edi. Bu nafaqat omad, bu uning oʻyinini oʻrganib, oldindan koʻra olishi edi. KoeffitsientLab aytgandek — u jamoa ruhini oʻzgartirgan. Men eshitganman: uning oʻyinidan keyin "Qizilqum"ning himoyachilari "endi biz bir butunmiz" deganlar. Bu soʻzlarning oʻziday ham — jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchining darajasi koʻtarildi. Va chempionlik boʻlmagani uchun uning qahramonligini inkor etmoqchimisiz? Ketma-ket 27 oʻyinda kubokni qoʻlga kiritmaslik — bu yomonlikmi? "Paxtakor" va "Neftchi" kabi gigantlarga qarshi magʻlubiyatsiz seriya oʻtkazib, jamoani barcha vaqtlardagi eng yuqori ochkolariga olib chiqishga erishgan shaxsni qandaycha boʻlsa shunday deb yubormoq mumkin? Mana, boshqa tomondan qaraylik: uning mavjudligi bilan jamoaga qilgan hissasi uning faoliyatini maʼno bilan toʻldiradi. Sababi, u to'pni ushlab qolgani uchun emas, oʻzining mavjudligi bilan oʻziga ishonch uygʻotgan. Bu nafaqat futbolchi, bu jamoa ruhining oʻzi edi.

Jamoa bilan boʻladigan hamma narsa oldindan koʻrib boʻlmaydi, lekin bu oxirgi mavsumdagi Belal Muhammadning mavjudligi haqida gap ketayotgani aniq. 27 oʻyindan keyin bitta kubok boʻlmaganiga qaramay, u jamoani shu darajaga koʻtarganini koʻrib oʻtirish mumkin emas. Uning mavjudligida biror narsa yoʻq — u bitta odam sifatida jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchini oʻzgartirgan, uning ruhini uygʻotgan. Oʻsha 7-0 seriyasi... 2023-yilning oktyabr oyidan boshlab toʻxtatib oʻylab qarang: ularning birinchi oʻyini bilan Belal maydonga chiqadi, soʻngra ketma-ket 6 oʻyinda gʻalaba qozonib, oʻzini jamoaning yuragi sifatida koʻrsatadi. Uning har bir harakatini kuzatganlar uchun bu faqat omad emas edi — bu uning oʻyinini oʻrganib, oldindan koʻra olishi edi. Bir vaqtning oʻzida "Qizilqum"ning himoyachilari "endi biz bir butunmiz" deganlar. Qanday omad boʻlganda bunday gaplar aytiladi? Baʼzilar unga "umumiy koptokchi" deb atashadi, lekin bu yorliq uning mavjudligining asl mohiyatini qamrab olmaydi. U oʻyinni boshqacha darajaga koʻtardi — jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchini tiklash bilan. Va chempionlik yoʻqligi boʻyicha bahslashish mumkin, lekin uning individual hissasi asosiy sabab emas edi. Jamoa boshqa narsani tiklashga muhtoj edi, va u buni qildi. Shunday qilib, mavjudligi bilan u oʻz jamoasini qayta tiriltirganini inkor etish qiyin. Bu nafaqat futbolchi, bu jamoa ruhining oʻzi edi.