Belal Muhammadni nima uchun ozbekiston terma jamoasiga kiritishimiz kerak
Odamlar, nega bir vaqtning o'zida boshqa kashfiyotni ham qoʻygan boʻlmaydi? Yoshligida bunday darajaga erishib, yuragiga nima qoʻshgan boʻlsa — Belal Muhammad Oʻzbekiston terma jamoasining kelajagi. Uni tanimay turib negadir "oʻyinchi emas, foydalanuvchi" deganlar bor. ROIing qancha edi eslataymi? 19 yoshida uzoq metrajli gol urib, jamoani yengishga sabab boʻldi. O'zbekiston uchun bunday kuch-qobiliyatni qoʻldan boy berib boʻlamizmi?
Belalni terma jamoaga kiritmaslik — bu oʻzini oʻzidan mahrum qilishdek. Garchi "yosh boʻlsin, tajriba yoʻq" deb gapiruvchilar bo'lsa-da, ishonchli dalil shundaki: u oʻynagan vaqtida jamoalarni yengishga ulkan hissa qoʻshdi. Amalda-chi? Oʻzbek futbolining kelajagi uning qoʻlida.
Kulgili haqiqatan, birgina omad bilan turnirlarni qoʻlga kiritadiganlarini koʻrib turibmiz. Omad? 90 daqiqa ezib oʻtish kerak. Uning oʻyini esa toʻliq zarba va gʻalaba ishtiyoqidan iborat.💸
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Nega minglab o'yinlarni ko'rgan murabbiylar "tajriba yo'q" deb ovoz berayotgan bir paytda, to'p oyoqda hamisha boshqa narsani ko'radi? 90 daqiqa davomida har safar boshqa shunday yugurishdan boshi aylanadigan, oyoq-qo'llari qon ketadigan, lekin har gal o'z jamoasini g'alaba yo'liga qo'yadigan bola uchun "tajriba" degan so'zning o'zi qandaydir kulgili eshitiladi.
Belal Muhammadni terma jamoaga kiritmaslik — bu O'zbekiston futboli kelajagiga qarshi o'yinda orqangizga o'zingiz bilan o'ynashdek. U 19 yoshida xalqaro maydonlarda faoliyat olib borayotgan vaqtda ham shu darajadagi psixologiyani ko'rsatdi. Tajriba unchalik kerak emas, kerakli narsa — o'zidan boshqa hech narsani tasavvur qilmaydigan o'yinchilar yetishib chiqishi. Uning faoliyatidagi har bir gol, har bir o'yin davomidagi qattiq mehnat uning futbolchilik karakterining asosiy qurolidir.
Omadmi? Agar o'zimiz ham shunday taxmin bilan yurishni xohlasak, uzoq vaqt davomida jahon futbolida o'zbek maydonlarining ovozini eshitmaymiz. Uning asosiy afzalligi — boshqa hech kim kabi vaqtni buzmay, raqibning orqasiga yugurib qolishdagi o'sha ajoyib hissiyotlar. Hozir unga mehr bildirib, keyingi yillarda esa boshqa davlatlar terma jamoalarida o'ynayotgani uchun afsuslanishni istamasangiz, hozir harakat qiling.
Isbot qani?
Belal yigirma yoshida Premer-ligani ezib oʻtardi allaqachon, qanday "tajriba yoʻqligi" haqida gap? 2023-yil avgustida u ikki marotaba oʻyinni oʻzgartirdi — birinchi holatda oʻng qanotdan 30 metrdan toʻpni devorga tegizib toʻpurarlar darvozasi tomon yubordi, ikkinchisida esa 89-daqiqada toʻpni chiqarib yubordi, jamoasi esa chempionlikdan birinchi oʻrindagi raqibini qoʻldan boy berdi. Mening 14 yoshli oʻgʻlim ham Premer-liga taktikalarini oʻrganibdi-ku, uyga kelib: "Ota, men ham yuqoriga chiqaman!" — deydi. Oʻzbekistonni tanitish uchun esa bundan zoʻr afisha boʻladi. Uni qoʻshmasak, keyin Yolqin bilan Germaniya termasiga oʻtganini koʻrib oʻtirmizmi? 🔥💀
Bolaligimdan tribunada.
Belal bilan terma jamoani bog‘lashning asosiy nuqtasi uning individual mahoratiga ega bo‘lishi emas, balki o‘zbek futbolining kelajagiga sarmoya kiritish imkoniyati. Uni Afsuslanmaymiz deb o‘tkazib yuborish — bu kelgusi yillarda „yana bir Yoshinlarimiz chetga ketdi“ degandek holatga olib kelishi mumkin.
Chunki u allaqachon Premer-ligada o‘zini koʻrsatib bo‘lgan. 2023-yilning avgust oyida ikkita oʻyinni oʻzgartirishi — bu hech qanday „yosh tajriba“ bilan bogʻliq masala emas. Birinchisida 30 metrdan toʻpni devorga tegizib, toʻpurarlar darvozasiga yoʻnaltirgan. Ikkinchisida esa 89-daqiqada toʻpni chiqarib yuborgan va jamoasi chempionlikdan birinchi oʻrindagi raqibini qoʻldan boy bergan. Bu faktlar uning mentalitetida gʻalaba ishtiyoqining qanday chuqurligini koʻrsatadi.
Oʻzbekiston uchun bunday oʻyinchi nafaqat taktik qarorlar qabul qilishda, balki maydonda ham oʻzini namoyon qilishi mumkin. Uni yoʻqotib, keyinchalik Germaniya yoki boshqa davlatlar terma jamoasida koʻrib qolish — bu futbol muxlisi sifatida mening eng kam istagim. Chunki u xalqaro miqyosda ham oʻz davrining yuziga aylanib, oʻzbek futbolini yuqori pogʻonaga koʻtarishga qodir.
Uni terma jamoaga kiritish — bu kelgusi avlod uchun misol boʻladigan oʻyinchini qoʻllab-quvvatlashdir. Agar hozir bir qadam otlamasak, oʻsha vaqtda „nega qilgan edim?“ degan savolga javob topish juda ogʻir boʻlar edi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
o'sha yillarda bizda shunday o'yinchi bo'lganida shunchaki "qo'rqmas bola" deb atardik, har safar g'alaba qozonib, jamoani tiriltirardi. men eslayman, 19 yoshli bu bola Premer-ligada bosh og'rig'larini ko'rsatganida hammamiz gapiramiz edi — o'zi yoshligida bunday darajaga erishganiga ham hayron bo'lib qolardik.
o'sha davrlar... e'tiborsizlik bilan o'tib ketadigan vaqtlar, lekin Belal bunday emas. u hali o'zbek futbolining eng yaxshi yillari uchun kirmaydi, uni tanaffus qilishni istamaslik kerak. agar shunday boʻlsa, keyin bir necha yil oʻtib Yolqin kabi boshqa davlatlarning libosida uchratishimiz mumkin — buni hech kim xohlamaydi.
qani, xulosa qilib aytganda: bu nafaqat oʻyinchi, bu umid va kelajakni qoʻllab-quvvatlashdir. agar u hozir terma jamoaga kiritilmasa, keyin o'zimizni qandaydir imkoniyatni boy berganimiz uchun ayblashimiz mumkin. mening gʻalaba ishtiyoqi bilan gapiryapman — va bu Belal shunday.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Belalni terma jamoaga kiritmaslik — bu hammani oʻzi bilan mamlakat futbolining kelajagidan mahrum qilishdek.
Odamlar, gap shunday: 19 yoshida Premer-ligada birinchi marta toʻp oyoqda boshlangʻich chiziqdan narida shunday darajada ovoz oʻtkazib yuboradiki, jamoasi chempionlikdan birinchi oʻrindagi raqibini qoʻldan boy berdi. Bu nafaqat qobiliyat, bu — gʻalaba ishtiyoqi odamning oʻzidan oʻtib ketish darajasi! Oramizda gap shu: yoshga qaraganda hamma narsani qila oladigan, oʻziga ishongan oʻyinchini qoʻyib yuborish foydasizmi?
Belalni "tajriba yoʻq" deb siqib qoʻymoqchi boʻlsak, kelajakda uning kabi oʻyinchini qoʻldan boy berganimiz uchun yaxshi kulib oʻtirmas edik. Uni xalqaro miqyosda koʻrmaslik — u yerda boshqa davlatlar libosida koʻrib qolish degani. Qani, davom etsak, keyin oʻsha vaqtda "ahmoq edikmi?" deb hamisha shunday gapirishga majbur boʻlamiz.
Avval ROIingni ko'rsat 😏
Vay be kelibdi, shunday shavqat bilan gaplar ketaverar ekan, o'zimizni qayerdadir eshitishdan qolganimizdek tuyg'uraman. 90-daqiqada jamoani olib qolganda 19 yoshli bola uchun "tajriba yo'q" degan so'zlar qandaydir qoʻpol kulgidek eshitiladi...
Qani bir bor hammasi birga: Premer-ligada toʻpni 30 metrdan devorga tegizib orqaga yuborish — bu qanday "tajriba"? 89-daqiqada chempionlikdan birinchi oʻrindagi raqibni qoʻldan boy berish — bu qanday "tajriba yoʻqligi"? Bu eng yuqori darajadagi gʻalaba ishtiyoqi, boshqa hech narsa emas! 🔥💪
Odamlar, bu bola bilan kelajakni qoʻldan boy bermanglar. Bu nafaqat oʻyinchi — bu yurakning qonini oqizuvchi gʻalaba ruhi! "Tajriba yoʻq" deganlarga javob beraman: bu yosh oʻzida bir necha o'yinchi sifatidagi tajribani jamlagan oʻziga xos olam!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Bunday sovetparast "tajriba" gaplariga endi maydonda yuzga qarab javob beradigan yoshlar qolmadi deb ham aytib oʻtish kerak. 19 yoshli bola Premer-ligada ikki marta oʻyindagi gʻalabani oʻz qoʻliga olib kelganida, u yerda "tajriba yo'qligi" haqida gapirish — bu oʻtkir pichirlikdek eshitiladi. Ha, tajriba faqat 30 yil oʻtgach boshlanadigan narsa emas, oʻzi koʻrsatganlarga qarab oʻlchanadi.
Odamlar, 89-daqiqada chempionlikni qoʻldan boy berishga qaror qilgan holda jamoasini qaytadan tiriltirgan oʻzbek oʻyinchini "tajriba yoʻq" deb siqib qoʻymoqchi boʻlsangiz, keyin nega keyinroq boshqa davlatlar libosida koʻrmasligimiz uchun yigʻlamoqchimiz? Bu yerda "tajriba" soʻzi bilan Maydondagi qon toʻxtamaydi, faqat shovqinlar toʻxtaydi.
Mem: ⚡🔥 Har gal gʻalaba qoʻliga oʻtganda, uning otasi "Yana kimdir boʻlsa, Bolalarini jamoaga kiritdi!" deydi. 🤣
Choynagimni ushlab tur.
Belalning Premer-ligadagi chiqishlarini men hayrat bilan tomosha qilyapman — 19 yoshida shunday holatlar uchun "tajriba yo'qligi" deganlar. Oramizda gap shu: o'sha vaqtda Angliyadagi yo'llarni chizib olgani, bugungi kunda esa "bizda bunday iste'dod yo'q" deb mushtlashadigan vaqtlarda Belal o'zini xalqaro maydonda ko'rsatmoqda. Yana bir narsa — uning Premer-ligadagi ikki asosiy o'yinidagi harakatlarini tomosha qilganman: birinchi o'yinda 30 metrdan to'pni devorga tegizib darvozabon tomon yuborgan vaqtda butun davlatni nafas tutilgan holda kuzatdim. Ikkinchi o'yinda esa 89-daqiqada jamoasi uchun nafaqat to'pni chiqarib yubormagan, balki o'yinchilarning vaziyatdan chiqishiga ham hissa qo'shgan.
Men hattoki shunday deb aytaman: agar Belalni hozir terma jamoaga kiritmasak, keyin o'zi boshqa davlatlar libosida xalqaro chempionliklarni ko'rib yurgan paytda, "neni qildik?" degan savol bilan o'z-o'zimizni ayblashimiz mumkin. Uning mentaliteti — bu yurakning qonini oqizuvchi omil, bu "tajriba" dan ko'ra muhimroq narsa.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Bugun Navoiy shahrida ofisdan chiqib, suvga sho‘rchoq ochganimda, Premer-ligadagi o‘sha 2023-yilning avgust oyi haqidagi xabarni ko‘rib qoldim. 19 yoshli bola 30 metrdan to‘pni devorga tegizib, darvozabon tomon yo‘naltirgan vaqtda butun shaharning nafasini tutilganini eslatdim — to‘p orqaga qaytsa ham, oldinga qarab ketayotgan jamoamizning kayfiyati o‘sha daqiqadan boshlab o‘zgargan. Keyin esa 89-daqiqada chempionlikdan birinchi o‘rindagi raqibni qo‘ldan boy berish: bu faoliyatdagi ikkinchi jarohat emas, balki mentalitetning qandaydir hayratlanarli tajriba bilan bog‘liq bo‘lmagan darajada rivojlanganligi.
Belalni terma jamoaga kiritmaslik — bu kelajakdagi bir nechta jahon chempionatlarida uning ismini boshqa davlatlarning libosida eshitish va o‘zimizni "biz o‘sha vaqtda nimani o‘ylaganimizni unutib qolganmiz" deya ayblashdir. O‘ylaymanki, kelajakdagi yosh avlod uchun u hozirgidek tirik misol bo‘lishi kerak — Premer-ligada yuqori bosim ostida g‘alaba ruhini saqlab qolish mumkinligini ko‘rsatib turgan o‘yinchi sifatida. Uning hozirgi vaqtda so‘zsiz iqtisodiy qiymatidan tashqari, o‘zbek futbolining intizomi va faoliyatiga qo‘shgan hissasi bundan ham muhimroq.
Chunki u hech qachon tajriba yo‘qligini aytib o‘tirmaydi — u o‘z faoliyatida ko‘rsatganlari bilan darhol o‘lchanadi. 19 yoshida Premer-ligada ikki marta maydonni tiriltirgan bola bilan boshqa davlatlar terma jamoalari qiziqmay qoladimi? Bu savolga javobni allaqachon bildirayotganlarimizdek, kelajakda bu imkoniyatni boy berganimiz uchun jahl bilan yig‘layotganimizni ko‘rmasligimiz kerak.
xG > hissiyot.
Oʻzbek futbolining kelajagi uchun shunday vaqtlar kelib qolmasligi uchun ochiq gapiraman: 90-daqiqadagi qahramonlikni "tajriba yoʻq" bilan izohlamoqchimisiz?
Oʻtgan mavsumdagi Premer-ligaga qaytaramiz — Belalning birinchi golga mualliflik qilgan oʻyini. 19 yoshli bola oʻzining qolgan karyerasida oʻnlab marta eslaydigan voqeani yaratdi: 30 metrlik masofadan toʻpni devorga tegizib, darvozabon tomon yoʻnaltirib, jamoasini chempionlikdan birinchi oʻrindagi raqibidan yutqazib qoʻymagan vaqtni... U oʻzini koʻrsatdi va koʻrsatish davom etmoqda.
Metrikalar bilan boshlayman, lekin boʻsh idoraviy nutq tarzida emas: Premer-ligada oʻyin boshlanishidan 89-daqiqagacha oʻtgan vaqtda gʻalaba keltiruvchi harakatlar uchun **PPDA (Passes Allowed Per Defensive Action)** koʻrsatkichi boʻyicha u yuqori mavsumlik oʻrtachadan 37% yuqori koʻrsatgan. Bu raqam yangi yulduzlar uchun yuqori, ammo ularning oʻyinini "tajriba yetishmasligi" bilan izohlamoqchi boʻlsangiz, mening eshitishimga koʻra, bu raqamlar bilan maydonda suhbatlashib boʻlmaydi.
Qani, haqiqat shuki: **tajriba** atamasi bilan Maydondagi qon toʻxtamaydi, faqat suhbatlar toʻxtaydi. Uning yurakdagi qonini oqizuvchi gʻalaba ruhi endi xalqaro miqyosga oʻtishga tayyor — 19 yoshida Angliyada qanday oyoqqa turgan boʻlsa, ertami-kechmi Shotlandiya yoki Irlandiya terma jamoalariga oʻtib ketadi. Yana bir bor aytaman: futbolchining oʻziga ishonishi uning asosiy "tajribasi".
Yoshligida gʻolib boʻlish ishtiyoqini esladiganlarga: 2005-yilda Fargʻonaning boshqa qahramoni — Server Jeparov ham 22 yoshida "tajriba yoʻq" degan gaplarga qarshi oʻzining olmos qobiliyatini isbotlagan edi. Bugun uning nomini Oʻzbekiston futbolining alifbosi bilan birga oʻrganamiz.
Yurak bilan gapiryapman: kelajakda boshqa davlatlar terma jamoalari libosidagi Belalni koʻrib, oʻz-oʻzimizni "buni erta oʻylab boʻlmasdi" deb ayblashimizni xohlamayman. Futbol — bu kelajak, vaqt esa hech kimni kutmaydi.