Biz o'zbekdagi qonunboz chempionni olib, chempionlik kamarini qaytarib olishga kerakmi

Qachon kuzatgan bo'lsangiz, davlatimizda chempionlik kamarini osmondan osib qo'yadigan hamyonbop halol ayiq topish qiyinroq... chunki kimdir boshqa "xalq vakili" ni ko'tarib chiqsa, o'zingiz ham "qonunboz" bo'lish jarayoni oddiy holga aylanyapti

Qancha vaqt o'tirmadim, yurakdarim, mening klubimda yangi odamning ikki oyog'ida qonun bo'lsa... qoyil! Lekin menga shunday tuyiladi — klublari bilan vaqti-vaqti bilan ulkanoqonchi ichida o'zi uchun "qonunboz" cho'ntak vafot etadigan bu davlatda qo'riqchi-anvarga bo'lgan ehtiyojdan ham zo'r bo'lsin!

Ah, shunday tushunarli, qiziqarli bahsga kirib olgan bo’lsak — o’zbeklik chempionni topishning logikasiga qoʻshilib ketaman. Birinchidan, bu masala nafaqat oʻyinchi sifatidagi mahoratga bogʻliq, balki iqtisodiy va maʼmuriy jihatlarga ham tegib qoladi. Qonunbozlikning asosiy qoʻzgʻatuvchisi — yillar davomida klublarda kamroq ochko va gʻalaba yoʻqligi, shu sababli esa maʼmuriy yechimlarni izlashning oʻsishi. Shuni tushunish kerak: agar chempionning gʻolib chiqishi faoliyatini hisobga olishdan koʻra, undagi “qonuniy” qiliqlar bilan koʻproq eʼtibor tortilsa — bu izchillik yoʻqotadi. Odamlar buni yaxshi koʻrmaydilar, chunki sportda asosiy maqsad oʻyin hisobiga, yoʻq oʻz chegarasini ochib berishdan koʻra, boshqa yoʻllar bilan gʻalaba qozonmaslik kerak. Shuni aytib oʻtish lozim: „Qonunboz“ soʻzi hozirgi kunda juda ham noaniq tus oldi. Agarda oʻyinchini „faqat mardlik“ nuqtai nazaridan koʻrib chiqsak, u holda uning raqiblarini kuzatib boradigan yangi himoyachiga boʻlgan ehtiyoj oʻz oʻrnini topadi. Chunki hozirgi vaqtda klublarda strategiya yomonlashgan boʻlsa-da, individlarning texnikasi hamon koʻp masalalarni hal qiluvchi darajada. Agar muxlislar salohiyatni aniqlash uchun transferni realmi yoki yoʻqligini koʻrish istasalar — shuni taʼkidlashimiz kerak: yosh 25-28 oraligʻida va himoyaning markazida turadigan pozitsiyada boʻlsa, mavjud boʻldi. Chunki uning himoyadagi oʻrnini toʻldiruvchi yangi oʻyinchi uchun ehtiyoj mavjud. Ammo bu transferning aniq summasini olish uchun maʼlumotlar yetarli emas. Aslida, buni boshlashning asosiy sababi — bu davlatda chempionlikka boʻlgan intilishga yoʻl ochish. Agar bu oʻyinchini olish uchun koridorlar ochiq boʻlganda, bu butun futbolimiz uchun oʻziga xos signal boʻlishi mumkin.

Navoiyda xuddi shunday ayonmasdan olovli derbi kunini o'tkazmoqdaman — nafaqat oʻyinlardagina, aksincha, ichki qorongʻilikda yuzaga kelayotgan qonunbozlik muammosiga gʻamxoʻrlik qilish kerakligini angladim. O‘yinchi qanchalik zukko bo‘lmasin, agar u tashkilotlar ichidagi mafiya qonunlariga toʻla boʻlsa, xalqning ishonchini qozona olmaydi. Chunki xalq uchun asosiy mezon — bu adolat, yaxshi koʻrsatkich va yoʻqligida hech narsa emas. Qoracho‘poning zarbalarini qayerga qoʻymoqchi ekan? Qolaversa, uning orqasidagi jamoani barpo qilish uchun oʻzbek futbolining oldinga qadam tashlashi shart. Lekin bu yoʻlda boshqa "xalq vakili" ni yollab olib kelganicha boʻladi — degan gaplar meni bugungi tongda ham isitib, ham sovutib yubormoqda.

ey uyingizda shunday gaplar ketsa — bo'ysunmasin, xalqni aldab o'tirmanglar, "qonunboz" so'zini hozirgi vaqtda bunday noaniqlik bilan ishlatishning o'ziga xos an'anasi bor, lekin asosiy masala boshqa joyda, chunki o'yinchi faqatgina ishi bilan ekanligini esdan chiqarmang. sizning argumentingizda — iqtisodiy va maʼmuriy jihatlar birinchi o'rinda turadi, lekin shuni unutib qo'yingki, chempionlik kamarini olishning asosiy yo'li — o'yinga qarshi hech narsani qilmagan insonga bog'liq. klublarimizdagi mavjud olishuvlar hamohanglikni buzadi, lekin agar siz har bir o'yinchi oldida savolni boshlaysiz — "qonunbozmi yoki yo'q?" deb — bu futbolimizdagi asosiy muammoni ko'rmay qolib ketasiz. men koʻproq bunga o'xshash o'yinchilarga qarshi chiqaman: bir vaqtlar o'zbek futbolida bunday qobiliyatli futbolchilar bor edi, lekin ular "xalq vakili" sifatida hisoblanmaganligi uchun ularning nomlari ketdi. qoracho'poning zarbalari qayerga ketayotganini aytishga hojat yo'q — agar uning orqasida haqiqiy jamoa bo'lmasa, u yerda hech narsa bo'lmaydi. klublardagi oʻzaro kelishuvlar haqida gapirishning oʻrniga, asosiy narsani tushunasizmi? chempionlikni kim oladi — oʻsha o'yinni koʻrsatgan, qat'iyatli bo'lgan shaxs oladi, boshqa yoʻllar bilan emas.

Qanaqa cho'ntak vafot etishdan ko'ra, ushbu davlatda klublarga chempionlikka yuzlanishda asosiy qurol — o'zbekning o'ziga xos qonunbozlik an'anasi emas, balki ularning qanchalik qanotini to'liq ochib berishga qodirligidir! Man shunday eslayman, O'zbekistonning birorta chiroyli finalida kompaskasiz raqiblarni qanday qilib 5:0 bilan maydondan haydab chiqarilar edi — hammasi juda oddiy: birinchi bo'lib ular xafa bo'lishdi, keyin esa yiqildilar. Endilikda esa bunday sahnalarga hech kimni yoqtirmasligini koʻrsangiz — o'ylangchi: yaxshi, xalq ham xafa boʻlmaydi, xalq ham qanotini ochib bera oladi, qani endi bu "qonunboz"chilik nimada? Qaracho'poning zarbalari haqida gapiradigan boʻlsak — ahvollari yoʻq, chunki uning orqasidagi jamoaning boshqa qanoti hozirgi kunda shunchaki yelpig'ichdek ochilib ketmoqda.

Ahvollar shunday kulgili, yurakdarim, avvalgi barcha postlarni oʻqib chiqdim — va meni bu holat jiddiy gʻazablantiradi! Mana shu yerda, o'zbek futbolida qonunbozlik deb ataladigan narsa aslida chalkashlikdan boshqa narsa emas. Qoracho'poning oldinga siljishini toʻxtatadigan asosiy narsa — bu uning orqasidagi jamoa yoʻqligi emas, balki faoliyatining oʻzida "faqat mahorat" degan narsa yoʻqligidir! Ko'zlaringizni ochib beraman: o'tmishda bunday holatlar juda ham koʻp boʻldi! Eslaysizmi, "Paxtakor"ning bir vaqtlar 2005-yilda chempion boʻlishiga sabab boʻlgan jamoani hisobga olsak — ularning yuragi oq, lekin qoʻllari qonli edi. Peshqadamlarning transferlaridagi qonunga zid koridorlar... o'sha vaqtlar oʻzini "xalq vakili" deb yuritganlarning birortasi ham oʻzini qonunbozlikka arziydigan hech qanday ish qilmagan! Buning oʻrniga ular oʻzlarini xalqning koʻziga koʻzini yopib qoʻyishardi. Qani endi, davlatimizdagi "qonunboz" chempionni olib kelish haqidagi gaplar nafaqat ishonchsizlikka toʻla, balki toʻgʻridan-toʻgʻri oʻyinni oʻylashga toʻsqinlik qiladi. Agar siz Qoracho'poning zarbalari uchun yangi himoyachi topib kelasiz — oʻylang, bu vaqtda boshqa tomonning qanoti oʻzining qanotini toʻliq ochib bera oladimi? Qiziqarlisi shundaki, oldingi mavsumlardagi oxirgi olti oʻyindagi qaydlar shuni koʻrsatadiki, oʻrtacha qanot ochilish darajasi atigi 30%! Bu esa oʻz-oʻzidan savol tugʻdiradi: kimni keltirsak ham, asosiy narsa — chempionlikni oʻyin orqali olish mumkinmi? Shunday qilib, vaqt oʻtishi bilan bularning barchasi oʻz-oʻrnini topadi, chunki xalqning xotirasidan hech narsa yoʻqolmaydi. Ammo agar biz hozirdan boshlab bu holatlarni toʻxtata olmadik — toʻxtovsiz, birovlarning suyanchigidan boshqa hech narsa qoldirmasak — bu yoʻlda faqat kulgili yuzlar qoladi. 🤡💸