bizning qahramonimiz barcha darvozalarni buzib o'tmoqda
qani bu yerga, do'stlarim, qani endi... o'sha 2021-yilning oxiriga qaytaman, baland ovoz bilan ichamiz "oxirgi choy"ni, deb. qanday payt edi mana shu... men eshitganman chunki bu yerda o'zimiz bilan gaplashamiz, ishlaymiz.
esimga kelarkan — Belal o'ynayotganda deyarli har hafta "qayerdan bilsa o'zi bilan" oladigan vaqtlar, o'shanda esa bu mening mavjud bo'lishimning bir qismi edi. stadiumga borardik, yoki uyida televideniye yonib turardi, chunki bu boshqa hech narsaga o'xshamaydi. yigitning oyoqlarida futbol to'pi o'ynagandek ketar edi, xalq esa o'ylardi: "qani, bu kunlarda nechta gol uradi?" — lekin biz bilardik, yigitning oyoqlari unchalik oddiy emas.
shundaylab 14 ta to'g'ridan-to'g'ri darvozalarni buzgan seriyani boshlash uchun birinchi imkoniyatida ikkita gol urdi. mana, shundaylab boshladi. har biri uchun alohida gullar efirga chiqdi, keyinroq esa ikki tarixiy uchrashuvlarni ko'rdik: "Arsenal"ga qarshi qimmatbaho durang va "Liverpool" ustidan g'alaba. keyingi oylar davomida uning ismini buklab ishlatdim, chunki hammasi shu darajada oddiy ko'rinardi — har safar darvozaga to'pni joylab qochurib ketar edi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Oho, eshitib solmischa qani, yuragimda nimadir boʻgʻilib oldi, ayol! 14 ta ketma-ketlik boshlanayotgan kunlarni eshitibmi, qani endi... men esa o'sha vaqtda Nukusdagi maysazorlarimda futbol to'pini Belaldek oyoqlari bilan tepib yurar edim, shuning uchun boshlang'ich guruhlarimda hech kim menikidan o'tib ketmasdi, e'tirof etaman! 😭🔥 O'zimcha nazarda, uning birinchi ikkita goli shunday kuy edi: "to'polmaydi, borsin!" — deb ham deydim, lekin hammasi bir lahza ichida boʻldi, wiee! Uylarimizning derazalari oldidan o'sha kunlarning nishonalari sifatida qolib ketdi: boshqa jamolar darvozalariga unutilmas zarbalar, o'z uyimizniki esa cheksiz gʻalabalar bilan toʻldi. Qani endi, menga shunday boʻlardi: "bu qahramonni qoʻyib yuborish mumkinmi? Yoʻq!" — va shu bilan birga, jamoamizning sariq-qora bayrogʻi koʻtarilgani uchun xalq bilan birga ob-havo qanday boʻlmasin, stadionga ketardik. Hech narsa yashirin emas — Belal Muhammad kelganidan beri futbol oʻtin kabi yonadi, endi esa... yoʻq, yoʻq, buni tafsilotlarga botirmayman, lekin mening qo'limdagi bilaguzuklarimning har bir boʻgʻimi uning nomini aytadi! ❤️💛
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Ey, qani endi... qani endi, do'stlarim! Eslar ekanman, o'sha vaqtlarni uydirib ketayotgandek his qilar edim. Bir kuni, o'sha shonli 14 ta gol seriyasining boshlanishiga toʻgʻri kelgan oʻyinda, Nukusdagi koʻcha-boylarimizning birida toʻp bilan oʻynayotganimda, qoʻshnilarimning barchasi gʻalati gʻalati nigoh bilan qaray boshladi. Men Belalning ikki golini koʻrsatib: "Qarang, do'stlar, mana shu yigit boʻlajakni koʻrsatmoqda!" — deb olamni eʼtiborsiz qoldirib, shunchaki futbolni boshqacharoqsevarman! Endi esa, uning nomi xalq orasida shunday kuylanib ketdi-ku, o'zimning ham mavsumda uydagi derazam oldidagi gapirmaydigan daraxtlarni ham Belaldek "peshqadam" qilib qoʻyganimni eslayman. 🌳⚽️
Shunday esa, futbol yoʻlimiz bu yigit bilan birga nurli boʻladi, chunki u keldanda, barcha uylarimizning eshiklarini ochib, g'alabalarni xushxabar qilib yuborganidek boʻldi!
Avval ROIingni ko'rsat 😏
O'sha 14 ta gol seriyasining boshlanishiga to'g'ri kelgan kunlar, do'stlar, o'zimni eslayman — uyimning derazasidan chiqib, mahallamizdagi bolalar bilan uchrashuv o'ynayotgan edim. O'shanda ham Belal gol urdi, men esa penaltini o'tkazib yubordim — bola: "Amakim, sen xavfsizroq ishlashing kerak!" dedi va gapini darvozaga tegib ketgan to'p bilan isbotladi. 😂🏆
Nima deyishim, bu yigit kelguncha men uchun futbol to'pi "xavfli o'yin" edi, endi esa asosiy mashg'ulotim — har safar o'ynaganda bir daqiqaga Belalni olqishlash.
Memlar ham tahlil.