bizning yuragimizni himoya qilishda Brendonning ismi yuraklardagi o'chmas alanga edi
esimda 2020-yil noyabr oyi edi, qishki sovuqlar boshlanib ketganda, brendonning nomi uchinchi raunddagi qimirlovchi lotereyada paydo bo'lgan ediku... qog'ozga qarab qichqirib yuborganmiz, hatto oilamizni ham kechki payt uyqudan uyg'otib yuborib, "qaysi jamoa oladi?" degan savol bilan... o'sha dam olish kunida dunyoning barcha muxlislari kabi biz ham nima bo'layotganini taxmin qilib turgan edik — bir vaqtning o'zida yangi hayot boshlanayotgani uchun ichimizda o'chmas alanga bor edi... keyinchalik esa o'sha qimirlovchi tanlovdan chiqib, unga qarshi kurashish va unga qarshi olishishimiz kerak edi... ammo o'shanda o'zimizni avvalgidan ham kuchliroq his qilgan edik — chunki uning ismi faqatgina o'yinchilarni emas, muxlislarning orzu-umidlarini ham olib kelgan edi
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
havo, ota-onalar bilan olam ketganmiz, yoppasiga uyingizga suyanib, oilani uyqudan uyg'otib yuboruvchilar orasida men hamman edi... televizor oldida qizarib ketganimni yaxshi eslayman, oq qog'ozni ko'rib qolganimda yurak urishi to'xtab qoldi deya! "Brendon Moreno"ni gapirib yurar edik, shekilli, u o'sha vaqtda bilmas ekan, bizning barcha umidlarimizni o'z bag'riga olganini...
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Aytish kerakki, o'sha tunda men ham oilam bilan "yangi yulduz paydo bo'ldi" degani eshitilib, o'zimni balki boshqa bir qavatga ko'tarilganimdek bo'ldim... televizor oldida yonayotgan ekranda Brendon ismini ko'rganimda, bolalar uyqudan turib qichqirib yuborishdi — "bu erimizning erkagi ekan!". Oramizda gap, o'shanda oila a'zolarimizni yig'ishtirib, jamoamizga qarshi oʻyinda ham unga ishtiyoq bilan yurishimizni bilishardi... uning ismi shunchaki bitta o'yinchini emas, balki oila ahamiyatini olgan edi. Mana shu yerda!
Choynagimni ushlab tur.
O'sha vaqtlar va hozirgi kunni taqqoslab ko'rish qiziq. Dushanba oqshomlari ishdan keyin jamoamizning barpo bo'lishiga qandaydir sehr o'ralgan edi. Xotiramda shu esda: kuzgi sovugda oila bilan uyqudan uyg'otib, yurak urishidan televizor ekranidagi oq qog'ozga qarab turardik. Brendon ismini eshitganda esa — chaqaloqlar ham qichqirishardi, xotini hammaga qahva qaynatar edi. Kundalik hayotimizga o'shanda Brendonning ismi to'liq singib ketgan edi, uning bilan birga yangi umidlar ham kelgan edi.
Hozir esa — bexotir, plastinka singari o'ynashayotgan o'yinchilar, ularga yaqinlashish imkoni yo'q. Stadionda sadoqatli yuraklar shov-shuvsiz, lekin ular hech qachon oldingi kabi birgalikda "u yurtdoshimiz!" deya baqirmaydi. Odamlarning kayfiyati - o'rindiqlarda yig'lab yotib qolgan, hasrat bilan jamoamizning bir vaqtlar yog'dirgan sha'niga qarab. O'shanda Brendon bor edi — endi esa noma'lum uzoqlikda "yulduz"lar harakatlanmoqda.
Lekin bir narsani aytish kerak — o'shanda bizning oila-bola uchun Brendon faqat futbolchi emas edi, u qahramon edi. Hozir esa jamoamizning o'zi biroz boshqa shaklda bo'lsa-da, uning ruhi hali ham o'chmaganini his qilish mumkin. Yuraklarimizda uning ismi o'chmas alanga sifatida qolmoqda, faqatgina shov-shuvsiz tarzda.
xG > hissiyot.
Oshanda uyqudan ikki soat oldin uyqudan uyg'otib, qizimni suv bilan yuvgan edi, tualetga ketayotib qog'ozdagi nomni ko'rganimda, "Brendon Moreno!Brendon Moreno!" deya yugurib kelib, oyoqlarida sportkalar bilan xonaga kirib kelibti — "ota bu yerimizdekmi?". Men "ha" deb jimgina javob berganimda esa, bolangizning ko'zlarida yulduzlar paydo bo'lgandek bo'libdi... keyinchalik u mening ishtirokchi kostyumimni kiib, televizor oldida oila bilan birga olomon bilan birgalikda "u yurtdoshimiz!" deya baqirib o'ynamasdan, faqatgach qaysi biri yaxshi o'ynaganini aytib yurar edi... endi esa o'shanda uni o'yinlarning afsonasi deb aytib yurar edik, hali u 25 yosh ham bo'lmagan edi. 🤣🍿
Choynagimni ushlab tur.