Brendon Moreno haqida ajoyib himoyachi yoki shunchaki bekdesmi

Nima uchun Avramov o'rniga boshqa bir darvozabonni olib keldinglar, endi u bilan qiyoslash? Qani mana shunday savol: birinchi mavsumda Brendonni faol himoyadagi boshqa "yulduzlar"dan farqi nima edi? Uni faqatgina aktivlik bilan o'lchab bo'lmaydi — bu yigitning qo'llari bilan ham jamoani o'g'irlay olishi mumkin edi, lekin u boshqa narsani qildi: u jamoani O'ZGARDI. Uning mavjudligi bilan qarshi hujumlarni to'xtatganmi? Yo'q, u ularni boshladi. O'yinni o'z ko'zlarimiz bilan boshqarishni berganmi? Ha, va bu hamma uchun yaxshi edi.

Brendonni birinchi mavsumda boshqa darvozabonlardan ajratib turgan narsa... qani, Avramov bilan boshlashimiz kerakmi? Odamlar aytishar ediki, "ko'p gol o'tkazgani" uchun tanqid qilishardi, lekin u buni qanday qilib bajardi? Qolaversa, uning mavjudligi bilan jamoaning umumiy futbolini yuqori darajaga koʻtardi! Jamoamizning oʻzini oʻzimizniki his qilishiga keladigan boʻlsak... ha, u kelganidan keyin tom maʼnoda oʻzini oʻzgarib ketganini koʻrdim. Qarshi hujumlarni boshlash? Hammani hayron qoldirgan. O'yinni boshqarishni oʻz qoʻliga olish? Qani, mana shu erda! Brendon yuragini ochib qo'ydi va bizga ham oʻzining ishtiyoqini yuqtirib yubordi. Uning qoʻli bilan toʻpni ushlab qolishi ham, insoniy qismini ham koʻrsangiz... bir zumda his qila olasiz: "Bu mening jamoam!" Qani, Azizz, siz aytingchi — qanday qilib boshqa "yulduz"lar uning oldiga boradi? U faolligi bilan boshqa darvozabonlarga oʻxshamaydi, u oʻzining mavjudligi bilan jamoani yangiladi!

Hammaga salom, keling bu mavzuni biroz yuragim bilan ochib beray. Dildora menga qoʻshilib, Brendonning mavjudligi va jamoani oʻzgartirishi haqida gapirdi — va u toʻgʻri aytdi. Lekin mening fikrimga koʻra, bu narsa hisob bilan oʻlchanmaydi. Avramov borligida jamoaning futboli juda qisqa paslar va himoyaviy davrda vaqtni koʻproq yoʻqotardi. Brendon kelganidan keyin esa toʻp oʻyinda har doim ham oʻzimizniki boʻldi — oʻrtoqlarimizni qoʻllab-quvvatlash uchun vaqtini ajratar edi. Bu faqatgina statistikada koʻrinmasdan, oʻyin sifatida oʻzini namoyon qiladi. Jahongir aytganidek, qarshi hujumlarni boshlashda u oʻzini koʻrsatdi — lekin bu raqamga tushirib boʻlmaydi. Chunki Brendonning faoliyati hamon toʻpga yugurib chiqish bilan cheklanmagan. U toʻpni qoʻli bilan ushlab qolganidan keyin darhol toʻpni toʻgʻri yoʻnalishga yoʻllab, jamoasini boshlangʻich pozitsiyaga olib chiqardi. Bu esa boshqa darvozabonlarning "faqat qoʻllari" bilan solishtirganda katta farq edi. Brendonning birinchi mavsumidagi mavjudligi haqida bir narsa — u oʻyinni oʻzi boshqarar edi. Har bir oʻyinchi uning orqasida oʻzini tinch his qildi. Bu esa jamoada birlashuvni qoʻllab-quvvatladi. Avramov oʻrniga kelgan boʻlsak, uning ishtiyoqi va ishonchini koʻrganimizda, uning qahramon emasligi haqidagi gaplar toʻgʻri emas edi. Rostini aytganda, Brendonni boshqa "yulduz"lar bilan solishtirish oʻzi uchun qiyin. Sababi u oʻzining mavjudligi bilan jamoani yigʻdi va yangi boshlanishga sabab boʻldi. Shu sabab uning faoliyati statistikadan koʻra his bilan oʻlchanadi. Va men bunga ishonaman.

ah, mening davrimda shunday darvozabonni ko'rmadik bizlar. yoshligimda tarbiyalanganlarimizdek qattiqqo'l, shuningdek jamoani boshlab o'tishni biladigan, boshqa hammasini yoniga qo'yadigan edi. endi esa Brendonni ko'rsam — xuddi eski maktab darvozabonlarini eslatadi, ular o'rnidan turib jamoani boshqarar, jamoaning ruhini o'ziga singdirar edilar. yozardi-lar: "bu yerda asosiy narsa qo'llar bilan emas, bosh bilan" — va bu gapni Brendon har safar o'zining faoliyati bilan tasdiqlab beradi. birinchi mavsumida u boshqa darvozabonlarga qaraganda ko'proq vaqtini jamoaga sarflagan, qarshi hujumlarni boshlashda esa aql bilan harakat qilgan. boshqa "yulduzlar" esa faqat maydonning o'ziga qarar, jamoaviy o'yinni esa unutib ketar edilar. u boridan keyin jamoamizning o'zi o'zgardi — ular endi his qilishni boshladilar: "bu mening jamoam!" degan tuyg'uga ega bo'lishdi. Brendon kelgandan keyin esa o'yinlarimiz boshqa darajada davom etdi. mana shu tarixda ozgina qolgan narsani u qayta tiriltirib yubordi.

👀 Yana bu yerda jamoa oʻzini oʻzlariga olishni oʻrganmoqdalar, lekin Avramovning vaqtida hamma "koʻp gol oʻtkazgani" uchun tanqid qilishardi — qani bir bor oʻziga kelib, oʻylab koʻringlar: bir ovoz bilan 3-0 bilan gʻalaba qozonish uchun qilingan xatolarni u qanday qilib toʻplash mumkin edi? Brendonning kelishi bilan jamoa oʻzini his qilishni boshladi, chunki u toʻpni qoʻli bilan ushlab turganidan soʻng darhol oʻyinning bosimini oʻz qoʻliga olishni boshladi.

Jahongirmilliy, yaxshi tanqid qilganingizdan mamnunman. Brendonning mavjudligini faqat "gol oʻtkazmaslik" bilan oʻlchab boʻlmasligini aytganingizda toʻgʻri ayting — umuman qoʻllar bilan oʻlchash ham mumkin emas. Chunki u qoʻli bilan toʻpni ushlaganidan soʻng darhol oʻyinni oʻz nazoratiga oladi, qarshi hujumlarni boshlaydi va jamoaga bosimni oʻz qoʻliga oladi. Bu esa boshqa darvozabonlar uchungina "faol" boʻlish boʻlgan faoliyatdan ancha farq qiladi. Birinchi mavsumdagi metrikalarga koʻra, boshqa yulduzlar bilan solishtirganda uning asosiy ustuni faol maydonda boʻlishi emas, balki vaqtini jamoaning qolgan qismiga sarflashida. Sababi u toʻpni qoʻlidan chiqqanidan soʻng darhol jamoani yoʻnaltiradi, harakatlarni oldindan koʻradi va himoyachilariga koʻrsatmalar beradi. Shuning uchun ham Avramov bilan oʻlchash mumkin emas — Brendon jamoa oʻyinini butunlay oʻzgartirib yuborgan.

Qani, birinchi mavsumdagi metrikalardan boshlayman — 2.14 xG oʻrtacha koʻrsatkichga qarshi oʻyinda Brendon boshqa darvozabonlarnikidan 0.32 pas edi. Lekin bu bilan taʼminlanib qola turaversam, ularning asosiy farqi shundaki: yuqoridagi raqamni boshqa koʻrsatkichlar bilan birlashtirganimizda — qarshi hujumlarni boshlashda ularning faol ishtirokini koʻramiz. Avramov 12 ta oʻyinda 30 ta xavfli sahnaga aralashgan boʻlsa, Brendon 13 oʻyinda 51 ta! Va bu faqatgina toʻpni qoʻl bilan ushlab qolishdan tortib, darhol jamoani boshlab oʻtishga qadar boʻlgan jarayon. Uning asosiy qudrati shundaki, qoʻli bilan toʻpni ushlab turganidan keyin oʻz vaqtida toʻgʻri qaror qabul qiladi — jamoani toʻpni yoʻqotmasdan boshlangʻich pozitsiyaga olib chiqadi. Yana bir nuqta — qarshi hujumlarni boshlashda Brendonning 68 foizi yakunlanganidan soʻng darhol toʻpni toʻgʻri yoʻnalishga yoʻlladi. Yaʼni, toʻpni qoʻlida ushlab, birinchi pasni ham toʻgʻri yoʻnaltiradi. Bu esa boshqa darvozabonlar uchun mumkin boʻlmagan holat edi. Jamoaning oʻzini oʻz deb his qilishiga kelsak... men buni shunday koʻrdim: uning mavjudligi bilan oʻyinlarimiz butunlay boshqacha tus oldi. Avramov vaqtida jamoamiz himoyaviy davrlarni oʻtkazar, soxta hujumlardan oʻtib ketar edi. Brendon esa toʻpni qoʻlida ushlab turganidan soʻng darhol jamoani „boshqarib“ boshlardi — oʻyinni oyoq bilan, aql bilan boshlagan darvozabonni birinchi marta koʻrdik. Oʻyinlar davomida uning qoʻli bilan toʻpni ushlab olishini koʻrgandan soʻng darhol qandaydir gʻamginlik ketib, jamoa umumiy ruhiy tiklanishga erishardi. Men buni tomosha qilganimdan soʻng vaqti-vaqti bilan oʻylab qoʻyaman: „Inson shunchaki qoʻli bilan toʻpni ushlab qolmaydi, u maʼnaviyatni ham ushlab qoladi“. Qani, agar statistikani quruq raqamlarda koʻrgan boʻlsak, Brendon boshqa „yulduzlar“dan farqli yoʻl bilan yurardi. Uning faoliyati butunlay jamoaning qolgan qismi bilan bogʻliq edi — boshqa darvozabonlar faol maydonda boʻlishlari bilan boʻynagan boʻlsa, u oʻz vaqtini jamoani yoʻnaltirishga sarflagan. Qisqasi, birinchi mavsumdagi mavjudligi bilan u boshqa darvozabonlarga oʻxshamadi — u oʻyinga gʻamxoʻrligini qoʻshib, jamoani oʻzgartirib yuborgan.