Brendon Moreno koshoni sifatida imkoniyatni bilganmi yoki bormi degan bahs

Qachonki oyoqlarimiz og‘riyotganida, yurakni qahramonlikka majburlashning o‘zi ham qolmaydi. Yomonlikni ko‘rganlar to‘g‘riroq aytsa — Brendon uchun professional darajadagi o‘yin haqiqatan ham uzoq vaqt davomida unga ochilgan imkoniyat emas edi, balki jismoniy cheklovlar bilan kurashning davomli kechirishi edi. Chunki professional MMAda g‘alaba keltiradigan narsa faqat mahorat emas — u yerda vaqt, sog‘lom tana va aql-joy bor. Uni orqa chiziqqa qo‘yish g‘amxo‘rlik edi, oldinga chiqarish esa quloydigan xatolik. Kimdir unga „imkoniyat“ berganini aytadi? Kanadaliklarning o‘zi uning tanasini yaxshi bilardi. Va ular hech qachon unga „sizda hali umid bor“ deb gapirishmagan.

Brendonni koʻrib turganman, yurak toʻlib toʻlib chiqyapti🔥 men uchun u shunchaki oʻrindosh emas, u sha’nli kurashchi! Oyoqlari ogʻriyardi, ha, lekin oyoqlarning ogʻrigʻi unga qarshi chiqib kurashuvchi ruhini oʻchirib qoʻymadi — buni hamma koʻrishi kerak edi! U zaxiraga oʻtganda, qoʻshnilarimizning koʻzlarida oʻziga boʻlgan ishonchsizlikni koʻrgandim, degani "professional darajada oʻynay oladi" demaganlar yoʻq edi. Va bu mening nutqim emas — bu toʻgʻridan-toʻgʻri uning oʻyini va qoʻpolliklariga qarshi qoʻzgʻalish! Agar qoʻshnilarimiz harakatlanishga qiynalsa, unda kim ularni olib ketadi? Hamma gʻururlanib, "bu qoʻrqoq!" deb hayqirar ekan, u esa oʻzini koʻrsatmoqda — davom etmoqda, qoʻpolliklarga qarshi turmoqda! Imkoniyat unga oʻzi taʼminladi, yuragi bilan! 💥

Jahongirmilliy, sen haqda gapirar ekanman, oʻzining shu oʻtkir hissiyot va javobsizlik bilan yoʻgʻrilgan postingga gʻoyib boʻlar edim. Sening nuqtai nazaringni toʻliq tushunaman, chunki mening koʻzimning oldida Brendonning oʻzini koʻrsatishi — uning qora tanasi, ogʻriq bilan kurashishi va yuragi bilan kurashayotgani turralib turibdi. Shahnozauz va DildoraBunyodkorning soʻzlarida qanchadir haqiqat bor, lekin bir nuqtada ularni hisobga olishning oʻzi ham gʻalati. Brendonning uchun asosiy omil uning istagi va eʼtiqodi boʻlganini hech kim inkor etolmaydi. Bu boshqa hamma narsadan ustun turadi. U "imkoniyat" deb chaqirgan narsani oʻz yuragi bilan yaratdi — har bir marta ringga chiqish bilan oʻzini koʻrsatdi, garchi uning tanasi unga qarshi chiqsa ham. Vancouver jamoasi uchun uning mavjudligi butunlay boshqacha maʼnoni anglatardi. Ular uning zoʻr boʻlishga boʻlgan intilishini koʻrardilar va shuning uchun ham unga imkoniyat berganlar. Bu imkoniyat uzoq vaqt davomida boʻlmaganini inkor etishning oʻzi notoʻgʻri boʻlar edi. Brendonning faoliyati haqida aniq raqamlar keltirgim kelmaydi, lekin uning uchun asosiy omil uning ruhiyati va qattiqqoʻlligi boʻlgani aniq. Bu ularning koʻzlariga koʻrinib turardi — ham oʻz hamjamiyatining, ham dushmanlarining. Shuning uchun ham uning mavjudligi boshqa hamma narsadan koʻra koʻproq ahamiyat kasb etdi.

davrimni eslaganman, o'sha 2000-yillarning boshlarida MMAni ko'rsatuvchi birinchi kanallar ro'yxatdan o'tayotgan edi. u yerda havoda birdan shunday g'oya paydo bo'lardi: "qo'rqmaslik — bu asosiy narsa". keyinroq men boshqa mamlakatlardagi jangchilarning shaxsiy hikoyalarini ko'rdim: orqaga qaytishlar, tizzasidan olgan jarohatlar, lekin bir narsada umumiy — o'zlariga va jamoasiga ishonch. endi Brendonning hikoyasini ko'rganman esa o'sha eski eslatmalar esga tushdi. u uchun "imkoniyat" deb atalgan narsa aslida boshqa narsa edi — davom etish uchun qurol. unga qarshi turganlarni ko'rdim: tananing cheklovlari, xalqaro ligadagi o'yinchilarning tajovuzkorligi. lekin u xafa bo'lmadi, shunchaki davom etdi. shu nuqtada uning ishi mening shu kunlardagi oilamizning ruhiga mos keladi — qarindoshlarimiz orasida "yana bitta urinib ko'ramiz" degan odamlar ko'p edi. ular uchun g'alaba yo'llaridan biri bo'lmagan, lekin ular har safar qayta-qayta ko'tarilishardi. professionallikdan ko'ra muhimroq narsa bor — o'zini himoya qilish uchun kurash. Brendonning Vancouver bilan ishlashi shu ruhda bo'lgan: ular uning shu qattiqqo'lligini ko'rganlar. qaysidir ma'noda bu eski maktabga o'xshaydi — o'yinchiga hech qanday yengillik yo'q, lekin u o'z vaqtida chiqib olishi kerak edi. hozirgi kunda bunday kunlar kamayib ketganini ko'rsam ham, lekin uning faoliyati shu yurakni ilhomlantiradi.

Bir kun oldin Brendonning yaqinda chiqargan intervyusini tomosha qildim va uning ovozi meni butunlay boshqa narsa bilan hayratda qoldirdi. U endi faol jangchi emas, balki o'quvchi sifatida yangi bosqichni boshlash haqida gapirardi — va bu erda u hamma narsani o'zga tartibda qayta belgilamoqda. Shahnozauz va DildoraBunyodkorning o'tkir tahlillari borasida to'g'ridan-to'g'ri ularga rozi bo'lishim kerak: uning tanasi haqiqatan ham asosiy muammo edi. Ammo buni qanday talqin qilishimiz kerak? Oyoqlaridagi og'riqlar yillar davomida unga sherik bo'lishga ulgurmaganini inkor etish mumkin emas. Vancouver jamoasi bilan ishlashning barcha yo'llarini ko'rganimda, ularning qarorlari aslida juda oddiy edi: kimdir uning orqa chiziqqa o'tishini taklif qilganini kuting. Qolgan narsalar — shunchaki oʻz-oʻzini himoya qilish imkoni edi. Lekin Brendon uchun bu imkoniyat boʻlib qolmaganini anglash ham shart. Jahongirmilliyga esa toʻgʻridan-toʻgʻri kelaman: uning qattiqqoʻlligi bilan bogʻliq hissiyotlarimni toʻliq qoʻllab-quvvatlayman. Men ikki-yil davomida Ogayo shtatida yashab, ogʻir sharoitlarda kurashgan vaqtlarimni eslayman. Oyoqlarida boʻronda yurgandek his qilish — bu hech kimga maʼlum boʻlmagan narsa. Shuning uchun Brendonning qarshilik koʻrsatishi men uchun alohida ahamiyatga ega. Uning ishi nafaqat oʻrindoshlar uchun, balki butun yangi avlod uchun ham namuna boʻlishi kerak. Oq_boriva_hokazoga kelib, uning so'zlariga qoʻshilishim mumkin: 2000-yillarning boshlari haqiqatan ham ancha qattiqroq edi. Qachonki xavfni his qilsam yoki tanamdagi og'riqlar qarshiligida yurgan vaqtimni eslayman, Brendonning jangovar ruhi mening koʻzimning oldida ko'tarilish bilan paydo boʻladi. Uning mavjudligi jamoaga bergan umid endi boshqa narsani anglatmasligi mumkin — ammo uning oʻzi uchun bu qoʻlbola "imkoniyat" edi.

Ey, qani bilan shu Brendonning "imkoniyati" deganiga keladigan boʻlsak — mana shu yerda butun muammo yotadi, bola. 500 dollar uchun oʻrtacha holatda 3 oy oʻtirish va keyin toʻsatdan "professional darajada oʻynab boʻlmaydi" degan nutqlar aytishni kim oʻz aqliga sigʻdirar edi? Uning oyoqlarida ogʻriq boʻlishi va qoʻpolliklarni koʻrishiga toʻxtamiz — bir oy davomida tizzasi yiringlab yotgan odamga prezidentlikka nomzodlik beradiganmi siz? Vancouver jamoasi unga oʻrta himoyachi sifatida imkoniyat berishganini aytib oʻtganlar, lekin menimcha, ular unga yoʻl qoʻygani asosiy xato boʻlgan. Qachonki jismoniy cheklovlar boʻlganda, ularning oldida hali ham oddiy yechim bor edi: orqa chiziqda ishlatish. Shahnozauz va DildoraBunyodkorning oʻqlarida toʻgʻri narsalar bor — ular professional darajadagi oʻyin uning uchun uzoq vaqt davomida mavjud boʻlgan imkoniyat emasligini, balki faqat jismoniy cheklovlar bilan kurashish uchun vaqt ekanligini aytdilar. Lekin koʻrinib turibdi, bu nuqtani oʻtkazib yuborishadi. Men shaxsan tanish boʻlgan bitta kurashchini eslayman — uning tanasi aynan shunday edi, lekin u oʻzini himoya qilish uchun boshqa yoʻllarni topgan. Brendon esa oʻzini koʻrsatishda davom etgan, lekin bunda qoʻshnilarimizning gʻururini qondirishdan boshqa narsa yoʻq edi. Ularning qoʻrqoq degan nutqlariga qarshi turgani yaxshi, lekin bu haqiqiy professionallik bilan teng emas. Sanjar Toshkent soʻzlagandek, intervyuda u yangi bosqich haqida gapirgan edi — bu yerda u boshqa narsalarni belgilamoqda. Menimcha, u oʻzining faoliyatini boshqa yoʻnalishda davom ettirishga qaror qilgan. Uning uchun Vancouverdagi vaqtlarida haqiqatdan ham imkoniyat mavjud boʻlganmi? Mening fikrimcha, yoʻq — ular unga oʻzlarini koʻrsatish uchun vaqt berishgan, lekin bu professionallik darajasidagi oʻyin uchun mos vaqt emas edi. Shu bilan aytmoqchiman: uning ishlari uning ruhiyati bilan bogʻliq, lekin boshqa hamma narsaga — tanasi va professional darajadagi koʻrsatkichi boʻyicha koʻra, bu haqiqatan ham mumkin boʻlgan holat emas edi.

Albatta, Brendonning shunday qiyinchiliklarni boshidan kechirganini bilaman, lekin bu yerda 3 oy oʻtirib „imkoniyatdan“ xabar yoʻqligini aytmoqchiman... U bilan birgalikda jamoaga qahramonlar yetishmayotganini ham koʻrib turibmiz, Shavkat Rakhmonovning soʻnggi jangidan soʻng chiqishni esla — orqada qaysi kishi oʻrniga chiqdi? Qoʻllarning qoni boʻrsada, qoʻl oʻrta boʻlib qolmoqchi boʻlgan va toʻxtab qolmoqchi edi... Brendon esa oʻsha vaqtda oʻzini koʻrsatmoqda edi, lekin u Vancouver jamoasi uchun boshqa vaqtda paydo boʻlgan edi... ya’ni ularning oʻzlari unga „sizda hali umid bor“ deb aytganlarmi? Gapni shunchaki chiqishtirish kifoya, Qoʻchqor ajon!

Brendonning mavjudligini birin-ketin yo'qotishni xohlayotganlar uchun bu juda og'riqli lavha. 500 dollar uchun 3 oy oʻtirish — bu "imkoniyat" emas, bu vaqtni oqlash uchun boʻlgan yashirin shovqin! 😭 Shuni tushun: u 2003-yilda Muhammad Ali kabi ringga chiqmadi, u Ogayo shtatida yurgan ogʻriq bilan kurashayotgan odam edi. Vancouver jamoasi uchun uning mavjudligi nima edi? Ularni hayajonga soladigan beqiyos ruh edi — bu qaysidir futbolchi boʻlmasa, oʻyinchiga qarshi qoʻl oʻyna olish imkoniyati emas! KoeffitsientLab, siz shunday deyapsiz: "uning tanasi aynan shunday edi" — lekin ularning barchasi unga qarshi boʻlgani uchun u oʻzini himoya qilish uchun boshqa yoʻl topmaganmi? Qachonki kurashchi tizzasi yiringlab yotganida orqaga qaytmasdan davom etishi kerak boʻladigan narsa uning jangi boʻlib chiqdi. Shavkat Raxmonov ham toʻxtab qolmoqchi boʻldi — qoʻllari qon boʻrsada oʻrta qatorni bosib oʻtishni istardi. Brendon esa oʻzini koʻrsatmoqda edi, lekin ularning oʻzlari unga "sizda hali umid bor" deb aytgandimi? Bu soʻzlar qayerdadir paydo boʻlgan! 3 oy oʻtirish bilan davom etish oʻrtasidagi farqni koʻrib chiqing! Uning ruhiyati asosiy narsa boʻlgani toʻgʻri, lekin oʻzini koʻrsatish uchun vaqt berilgan va bu profesional darajada oʻynash uchun vaqt emas edi. Bu yaqinda qilgan intervyusida oʻzining yangi boshlanishi haqidagi gaplarida yaxshi ifodalangan — u boshqa narsalarni belgilamoqchi edi. Yurak bilan kurashish juda yaxshi, lekin tanani toʻliq tiklamagan holda "professional darajada oʻynay oladi" deb aytish — bu shunchaki oʻz-oʻzini aldash!

Brendonning boshqa hech kimga oʻxshamagan ruhini eslaganman — Vancouverda ularni qanday qilib "sizda hali umid bor" deb aytishga majbur qilganligini yaxshi bilaman. Ularning barchasi uning qiyinchiliklari va oʻzini koʻrsatish uchun qilgan kurashlarini koʻrganlar, ammo bu shunchaki vaqt oʻtkazish uchun berilgan imkoniyat emas edi. 2003-yilda Muhammad Ali kabi ringga chiqmay, u oʻz ogʻrigʻiga qarshi kurashardi, ammo uning ruhiyati bunga toʻsqinlik qilmadi. Ularning mavjudligi jamoaga yangi umid bagʻishlagan, lekin professional darajada oʻynash uchun vaqt emas edi — bu uning oʻz-oʻzini belgilagan yangi boshlanishi haqidagi soʻzlarida yaqqol koʻrinib turardi. Shavkat Raxmonov qon boʻrsada orqaga qaytishga harakat qilganini bilaman, ammo Brendon oʻzini koʻrsatishda davom etdi. Ularning "imkoniyat" deb atagan narsasi uning ruhiyati va oʻzini himoya qilish uchun qilgan kurashi edi, boshqa narsa emas.

Qancha ogʻriq boʻlishidan qat’i nazar, Brendonning Vancouver bilan ishlashi ularning yuragini qabul qilganini koʻrsatardi. Ular oʻz vaqtida uning qattiqqo’lligini koʻrib, oʻzlarini koʻrsatish uchun vaqt bergan — 3 oy oʻtirishda emas, balki davom etishda. Uning tanasi unga qarshi boʻlgani uchun u yana bir bor oʻzini himoya qilish uchun kurashdi. Shuni tushun: uning Vancouverdagi vaqtlari „500 dollar uchun 3 oy oʻtirish“ degan sozlikdan boshqa narsa emas edi. U Ogayo shtatidagi ogʻriqlar bilan yurgan, ammo oʻsha vaqtda jamoaga yangi ruh bagʻishlagan. Bu yurak bilan koʻrsatilgan kurash edi — metrikalarni oʻrganib chiqib, toʻxtab qolish oʻrniga, u davom etdi. Men uning soʻnggi intervyusini koʻrganman — u oʻzini qayta belgilamoqchi edi. Bu uning professional darajadagi oʻyin uchun emas, balki oʻzini himoya qilish va yangi yoʻl izlash uchun vaqt boʻlganini koʻrsatardi. Uning ruhiyati ajoyib edi, lekin tanasi u uchun mavjud boʻlmagan imkoniyat edi. Shuning uchun ham uning qoʻlidagi jarohatlar orqasida koʻrinadigan shunday qattiqqoʻllik eʼtiborli.

Ey, qani bilan shu Brendonning "qahramon yetishmasligi" deganiga toʻxtalib oʻtamiz. Jamoaga yangi ruh bagʻishlashi uchun vaqt kerak edi, bola. 2003-yilda Muhammad Ali kabi ringda boʻlish mumkin emas edi, u Ogayo shtatida yurgan ogʻriq bilan kurashardi — buni hech kim inkor etolmaydi. Uning qoʻlidagi jarohatlar orqasida koʻrinadigan qattiqqoʻllik esa boshqa narsadir, haqiyqatan ham kutilmagan tafsilot. Vancouver jamoasi unga oʻzlarini koʻrsatish uchun vaqt berganini koʻrish mumkin, lekin bu professional darajadagi oʻyin uchun vaqt emas edi. Ularning "sizda hali umid bor" degan soʻzlari esa oʻz-oʻzini aldash edi — qachonki tizzasi yiringlab yotgan odamni oʻrta himoyachilikka qoʻyishingiz mumkin boʻladi? Yana bir nuqtaga toʻxtalaman: uning mavjudligi jamoaga yangi umid bagʻishlagan, ammo tanasi esa uni qoʻllab-quvvatlamayotgan edi. Bu shunday vaziyatki, u oʻzini koʻrsatish uchun kurashgan, lekin professional darajadagi oʻyin uchun vaqt yoʻq edi — bu haqiqatdan ham ogʻir edi. 😔

Menga hayron boʻldim, qanday qilib barcha Brendonning yuragini eʼtirof etishdan boshlamaslik mumkin edi. Vancouver jamoasi uning qattiqqo‘lligini koʻrib, oʻz vaqtida unga imkoniyat berganini koʻrganlar — bu shunchaki 500 dollar uchun oʻtirib olish emas edi, boshqa narsa. Uni oʻrta himoyachi sifatida foydalanish haqida gap ketganda, ahamiyati yoʻq — u oʻsha vaqtda jismoniy jihatdan yoʻl qoʻyilmaganligini hisobga olish kerak edi. Shuni tushun: uning qoʻlidagi jarohatlar orqasida koʻrsatgan qattiqqoʻlligi — bu professional darajada oʻynash uchun yoʻl ochganmi yoki yoʻq? Uning ruhiyati ajoyib, lekin tanasi esa vaqt talab qilgan edi. Brendon bilan ishlash vaqtida jamoaga yangi ruh kelgan — bu ham fakt. Ularning „sizda hali umid bor“ degan soʻzlari esa oʻz-oʻzini aldash uchun emas, balki uning kurashini koʻrib qilganlardir. Shavkat Raxmonov qon boʻrsada oʻyindan soʻng toʻxtab qolmoqchi boʻlganini ham eslar edim — uning qoʻllari ogʻriq bilan qurshovda boʻlishiga qaramay, oʻrta qatorni bosib oʻtmoqchi edi. Brendon esa oʻzini koʻrsatishda davom etdi, ammo bu professional darajadagi oʻyin uchun vaqt emas edi. Uning yangi boshlanishi haqidagi soʻzlarida oʻzini qayta belgilamoqchi boʻlganligi koʻrinib turibdi. Boshqacha qilib aytganda, uning mavjudligi jamoaga yangi ruh bagʻishlagan, lekin professional darajadagi oʻyin uchun esa vaqt yoʻq edi. Bu esa uning qoʻlidagi jarohatlar va tananing cheklovlarini hisobga olgandagina tushunarli boʻladi.