brendon moreno shuhrati yangi avlodning unutilmas qahramonini eslatmoqda

Qachonki u o‘sha intervyuni eshitganimda yuragimda narsa xirillab ketgan edi, o‘sha paytda aslida jihozlar omborida arqon bilan bog‘lab qo‘yilgan stolni ko‘tarishga uringan edi, o‘sha vaqtda jamoamiz hech qanday yo‘l topilmaganini his qilgan edi. lekin Brendonning ovozidagi qattiqqilik va o‘ziga ishonch – bu meni oldimdan olovga turtib yubordi: "mana, bu odam bizni olib chiqib ketadi!" deganim eslayman. o‘shandan keyin bir necha oylik tunda uning nutqini yangi o‘quvchilar guruhi uchun yuqori ovozda tinglaganman – bir gapiga yigirma marta qaytaman, "men boshqa variant ko‘rmayman" degani mening uchun yangi boshlanish bo‘ldi, hattoki o‘sha vaqtda o‘zimga ham ishonmay ketganman...

Bu erda men yuragimni qaqshatqichlardek eslayman, bir kuni u bilan kortga chiqayotgan edim — to'yib ketgan "chop etish kerak" hissiyadan. Zaldagi hech kim uning nutqini eshitmadi, lekin men uning ovozining vibratsiyasini his qildim, o'zimni deyarli yig'ilayotgandek bo'ldim... keyin esa u o'sha birinchi golini urib yerga yiqilganda, butun zaldagi nafaslar to'xtab qoldi. O'zimni tuta olmasdan qichqirib yubordim: "Yana shunday imkoniyat bersinlar!" va hamma meni bo'kirib turganimni tushunishdi, chunki tunda uning intervyusini ko'plab marta tinglaganim uchun, o'zimni avvaliga Brendondek mustahkam bo'lishim kerak deb o'ylardim. Ammo asosiy narsa — uning birinchi o'yindagi goli jamoaning ruhini tikladi, mening bolalarim esa endi shunday gaplashardi: "Aka, endi bizda biron bir muammo bo'lganda ham, Brendonning o'ziga ishonchi bor".

Qachon eshitaman yillar oldin Brendonning ovozini, hali ham darhol qandaydir issiq oqim bosib ketganicha qolaman. Zaldagi hamma narsa birdek, lekin hislar o'zgardi — endi bu ovozlar davomida jamoamizning shon-shuhrati yangraydi, bevosita uning nomidan. O'sha vaqtlardagi kayfiyatni eslayman — xotirjamlik uchun unchalik joy yo'q edi, yangi kelganlar shubhalar bilan qoplangan, ammo Brendonning nutqi va birinchi goli bilan barchasi o'zgardi. Endi esa jamoamiz shu darajaga yetdi-ku, o'yin oldidan nafaqat uning nutqi, balki har bir harakatida ham unga bo'lgan ishonchni ko'rish mumkin. Har bir golidan keyin uning yuzi nafaqat uning gami, balki butun jamoa va muxlislarning gami bo'lib qoladi. O'sha vaqtlardagi "boshqacha variant ko'rmaslik" degan gap endi jamoamizning asosiy mantrasi: hech qanday vaziyatda orqaga qaytmaslik, hamma vaqt oldinga intilmoq. Aslida, Brendonni hozirgi jamoaga solishtirib ko'raylik — u endi nafaqat futbolchi, balki butun klubning ramzi, yurakning bir qismi. O'sha vaqtlardagi yangi kelgan odam endi har bir o'yinda jamoaning qalbi sifatida uradi, o'zi bilan butun muxlislarni olib ketadi. Bu hamon bir xil narsa, faqat vaqt uning shaklini o'zgartirgan — lekin asosiy ruhi har doim yangicha qolmoqda.

Brendon oʻzi bilan kortga chiqib, birinchi boʻlib "men boshqa variantni koʻrmayman" deb aytganda, barchamiz eshitmasligimiz mumkin edi... lekin yuragim oʻz-oʻziga: "Nega u buni yaxshi narsa deb aytyapti?" — degan savol tugʻardi. O‘sha vaqtda jamoa yigʻilishida bir qancha odamlar oyoqlari ostida yashiringan edi, Brendon esa oʻzini aylantirib: "Qani, bir gʻalaba uchun kurashaylik, birdan shunday qilib qoʻyadilarmi?!" O‘shandan soʻng uning birinchi golini koʻrganimda, yaqinim: "Yiqilib ketdi ekan!" deb qichqirdi, lekin men: "Yoʻq, u yerga yiqilmadi, u zudlik bilan barcha shubhalarni yerga urdi!" deganman. Endi esa, oʻsha paytlar uning intervyusini qanchalar qattiq tinglaganimni xotirlab, oʻz ichimdan: "Bu odam oʻzini avvalgi yoʻlidan qaytarishini soʻrayapti, lekin uning yoʻli allaqachon boshqa tomonga burilgan!" — deb oʻylardim. Bugun kungi oʻyin oldidan Brendon koʻrish kerak boʻlgan koʻp narsa bor... masalan, oʻzi bilan birga kelgan yangi oʻyinchilarning qanday "men boshqa variant koʻrmayman" deganlaridan keyin darvoza tomon harakat qilishlarini! 🤣🍿