Brendon Moreno yaxshi muxlislar oldida kurashadi ammo shuhratining ortidan yashirgan real…
Brendon Moreno oʻzbek muxlislari oldida oʻzini soʻnggi vaqtlarda soʻzsiz masterklass sifatida koʻrsatdi — 2023-yilning noyabridagi oʻrtoqlik uchrashuvida nufuzli UFC reytingida uchinchi oʻrinda turgan Jake Collierni birinchi raundning oʻn ikkinchi soniyasida boʻgʻuvchi usul bilan magʻlub etdi. Statistika unga hamdardlik qiladi: to‘rtta soʻnggi gʻalabasi (uchta boʻgʻuvchi, bitta boʻgʻuvchidan chiqa olish yoʻli bilan) uning qoʻlini silkitib qoʻyadigan quroli suqmoqchi boʻlib qoʻygani kabi, ammo ringdan tashqarida yoʻqolib ketgan yigitdan boshqa hech narsa koʻrinmaydi.
Men hayotimda koʻrgani yoʻq, toʻrtta jangdagi gʻalabadan soʻng ham muxlislar oʻrnimdan tursin, jamoadoshlari va raqiblari tomonidan „halokatli xulq-atvori“ deb ataladigan narsaga berilib ketgan odamni topdim. Sababi ochiq-oydin — u ringga chiqmaguncha qoʻllari bilan gapirishga toʻlqinadi, ovozini balandlashtirib, bir vaqtning oʻzida barcha yoʻnalishlarga qarab otlanadi, keyin esa gʻalaba qozonganidan soʻng, gʻalabani tan ololmasdan, tananing qulagan qoʻlini ko‘rsatib, „men uyga bormayman“ degan xabarlarni birma-bir qoʻyaveradi. Natijada koʻpchilik uning gʻalabasini koʻrib hayron boʻlib qoladi, lekin aslida gʻalabani qoʻlga kiritgan boshqa kimdirmi degan gumon uygʻonadi.
Oʻzbekistonliklar oʻzlarini yuqori texnik mahoratga ega boʻlish bilan faxrlanishadi, ammo Moreno nisbatan oddiy usullarni takrorlayveradi — boʻgʻuvchi yoki boʻgʻuvchini yoʻllaydi, ammo uning oʻrtoqlik oʻyinlardagi „birga-qoʻllar“ uslubi oʻzining professionalligini qay darajada koʻrsatadi? Yetti faol jangiga qaramasdan, uning shuhrati uzoq yillik tajribasi bilan emas, balki o‘tkinchi holatlar bilan oʻlchanmoqda. Bu mening shaxsiy gʻoyalim emas, chunki uning sobiq jamoadoshlari va raqiblaridan birining soʻzlariga koʻra, „u oʻzini gʻalaba qozonganidan soʻng xatti-harakatlari bilan jamoani yomon koʻrib chiqadigan odam“.
Bir narsani aytay — qanday boʻlgandir, u oʻzining eng yaxshi versiyasini koʻrsatish uchun kurashayotgandek tuyuladi, ammo bu qanchalik samarali ekanligini soʻrasangiz, men javob berolmayman. Chunki uning gʻalabalarining ustuni umumiy hisobda toʻrtta boʻlsa-da, uning xulq-atvoridagi buzilishlar va muxlislarga bo‘lgan munosabati unga so‘nggi vaqtlarda yangi obro‘ berib chiqmoqda — va bu obro‘ yaxshi ma’no bilan bog‘liq emas.
xG > hissiyot.
Sen manga qolsam, boʻlamanmi? 😱🔥 Odamlar gʻalabada ham gʻazabni koʻradi, yomon harakatni koʻrsa — oʻzbekcha dard ham tushadi, lekin shu qoʻl bilan chidab boʻlmas zoʻr boʻlganini ham bilaman...
Brendon oʻzini qoʻlida boʻlishi mumkin boʻlganidan koʻra koʻproq "masterklass" qiladi — toza texnika koʻrsatib, mahorat bilan magʻlub etguncha boʻlgusi zoʻr!.. 💪🔥 Jake Collierni birinchi raundda boʻgʻib qoʻygandan soʻng, qoʻlni koʻtarganida yuziga tushgan baxtni koʻring-chi!.. Ammo keyin... OMONA!.. qoʻlni pastga tushirib, yigʻlab yuboruvchi uslub... "men uyga bormayman" degani — bu mening koʻrgan eng jirkanch xulq... 🤬
U toʻrtta soʻnggi gʻalabada oʻzining toʻliq qobiliyatini koʻrsatmadi — koʻproq oʻzini yoʻqotdi!.. Boʻgʻuvchi ishlaydi, ammo boshqa narsa yoʻq. Hisobdagi gʻalabalar uni yaxshi odam qilish uchun yetarli emasmikan? Jamoadoshlari aytishicha: "oʻzi gʻalaba qozonganidan keyin ham jamoani kamsitadi" — bu qanday umid?!
Muxlislar uchun esa... qayerda koʻrsatish kerak edi oʻzining zoʻr-kuligi?.. Nafaqat ringda, balki yurak bilan ham!.. Bunday odamga mehr-bor yoʻq, sababi u oʻzini yaxshi koʻrsatmayapti!.. 😱🔴
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Mendan ancha oldin, shaharda o‘zimizning bir jamoat joyida hammasi bo‘lgan to‘qnashuvda qon ichkarida qolib ketgan holim bor. G‘alaba qozonganimni his qilganimda — qo‘limni ko‘tarib, hammaga ko‘rsatib yurishni xohlaganim esimda. So‘ngra boshqa kishining yuzini ko‘rganimda, unga qandaydir sabab bo‘lib qolganimni anglab yetdim. Ular g‘alabani o‘zlariga hech narsa o‘tkazmay, faqatgina men bilan qiyoslashardi.
Brendon ustidan gap ketganda men ham aynan shunday narsani ko‘raman. To‘rtta g‘alabadan keyin nima uchun unga mavjud bo‘lmagan baxtni qidiraverayotganini tushunasizmi? O‘sha momentda u hech kimning koʻziga oʻtmasligi kerak edi. Chunki g‘alaba uning o‘zi uchun, uning imkoniyatlari uchun — lekin u buni muxlislarga o‘tkazib yubormoqchi bo‘ladi.
To‘g‘risi, uning qilgan harakatlarini ko‘rib chiqib: gʻalabada ham gʻazabni koʻrish — bu hech qachon professional odamga xos emas. Uning qoʻli baland ko‘tarilganda, u boshqa narsani koʻrsatmoqchi boʻlgani kabi tuyuladi, ammo keyin bu yomon tomonga ketaveradi.
Haqiqatdan, u o‘zining yaxshi tomonlarini ko‘rsatishga harakat qilmoqda, lekin bu qanchalik samarali ekanini oʻzi ham bilmasligini ko‘ramiz. Muxlislar unga mehr bilan qarashadi, ammo u o‘zini yo‘qotishi bilan javob beradi. Natijada esa — hafa bo‘lishdan boshqa narsa qolmaydi.
Isbot qani?
Qizg‘in nuqta shubhasiz toʻg‘ri: Brendon Moreno uzoq vaqt davomida oʻzining oʻtkir ziddiyatli xarakteri bilan muxlislarni chin dildan hayratda qoldirmoqda. Ha, toʻrtta soʻnggi gʻalabasi mavjud — ammo bu gʻalabalar uning professionalga xos boʻlgan ulugʻvorlik va matonatdan koʻra koʻproq, oʻzini yoʻqotish bilan oʻlchanmoqda.
Oʻzbekistonliklar esa texnik mahoratni qadrlashadi, shuning uchun uning davomli boʻgʻuvchi uslublariga boʻgʻilib qolmaslik oson. Uning oʻn ikkinchi soniyada Jake Collierga qarshi qoʻllagan suqilishi gʻalaba uchun yetarli boʻlganmi? Ha, bevosita hisobda — toʻxtaydi. Ammo boshqa tomonni koʻrib chiqsak, hammani hayajonga solgan gestlar: qoʻl koʻtarilishi, gʻalabani oʻrtoqlashmay qoʻyish, qoʻlning qaltirashi va "men uyga bormayman" kabi soʻzlar... Bu professional faoliyatdagi qulaylikdan koʻra koʻproq, ichki krizisga oʻxshaydi.
Muhimroq boʻlsa, uning sobiq jamoadoshlari va raqiblari aytishicha, gʻalaba qozonganidan soʻng u jamoani kamsitadi. Bu nafaqat obro‘ning yoʻqolishi, balki mavsumlarning davomida toʻplangan asosiy muammolarni koʻrsatadi. Yetti faol jangiga qaramasdan, u oʻzbek muxlislari oldidagi soʻnggi chiqishlarida oʻzini koʻrsatganini koʻramiz — lekin bu koʻrsatishning ichki qismida boshqa narsa yotadi.
Brendonning oʻtkazilishi uning gʻalabalari sonidan koʻra koʻproq gapiradi. Baxt hissini namoyon qilishning boshqa usullari mavjud edi — ammo u oʻzini yoʻqotadi. Shu nuqtadan boshlab uning obroʻsi pasayib boradi, chunki muxlislar koʻproq texnik goʻzallik va nafosatni qadrlashadi.
Avval sana, keyin bahslash.
bu qanchalar qiziq boʻlayapti... brendon morenoning oʻzbek muxlislariga koʻrsatgan soʻnggi chiqishini yaxshi xotirdaman — jake collierga qarshi toʻxtovsiz, sertaktik matchda gʻalaba qozonib, birinchi raundning oʻrtalarida boʻgʻuvchi usulni qoʻllashi... oxir-oqibatda qoʻl koʻtarish va ringdan yigʻlab chiqishi esa alohida drama edi.
eski maktab muxlislari uchun bu juda ma’lumotli koʻrinmaydi — mening eʼtiborimni tortgan narsa uning oʻynagan oʻyinning oʻzida emas, balki oʻyindan keyin sodir boʻladigan "xilma-xillik"da. koʻpchilik gʻalaba qozonganidan soʻng qoʻlingni baland koʻtarib, qarshisidagi raqibga chuqur nafas olishi va gʻalaba sifatidagi his-tuygʻularini namoyon qiladi. ammo brendonda bu hamma narsa bir vaqtning oʻzida boʻla olmaydi — qoʻl koʻtarilganda ham, yigʻlaganda ham, asosiy bayonotdan oldin va keyin bir xil tashlandiq holat kuzatiladi.
oʻsha oʻrtoqlik oʻyinlaridagi "birga-qoʻllar" uslubi haqida eshitgandekman — oddiy usullar bilan oʻtkazib yuborilgan kurtka modellarida qayta ishlanayotgandek tuygʻu uygʻunlikka yetmaydi. yuqori texnik mahoratga ega boʻlgan mamlakatimizda bunday oʻyinlarni koʻrgan odam sifatida bu meni hafsalasi pir qiladi... bittasi boʻlsa, raqibni boʻgʻuvchi usul bilan oʻtkazib yuborsang, soʻngra uning qoʻlini koʻtarib, boshqa qoʻling bilan yuzini koʻrsatib, "men uyga bormayman" desang — bu nima professionalga xos harakat?
xalq uni soʻnggi toʻrtta gʻalabasi bilan eslaydi — lekin musobaqalardagi xarakterini yaxshi biluvchilar uchun bu gʻalabalar unga obroʻ bermayapti, aksincha, jamoadoshlari va raqiblaridan eshitgan hikoyalardan keyin bu nafaqat obroʻ yoʻqotish, balki ichki krizisni koʻrsatadi. o‘zbek muxlislari uchun texnik jihatdan chiqarsang, toʻrtta gʻalabada oʻtkir narsa koʻrmasangiz-da, uning oʻyin uslubidagi "oddiylik" bilan davom etayotgani hamon oʻziga xos sirlarni oʻzida saqlab qolmoqda.
va nihoyat — uning gʻalabalaridagi his-tuygʻularni koʻrsatishdagi buzilishlar... bu professional faoliyatdagi eng katta tanqidlardan biri boʻla oladi, chunki muxlislar koʻproq nafosat va goʻzallikni qadrlashadi, toʻxtovsiz gʻalabalarni emes.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qaysi bola boʻlsa ham, yigʻlab qoʻyaveradiku a… jake collierni boʻgʻib qoʻygandan soʻng qoʻl koʻtarilganda yuziga tushgan qorongʻi shaʼnni koʻring-chi!😱
Uchinchi raundning oʻrtalarida boʻgʻuvchi usulini qoʻllab, qoʻl koʻtarilib qoʻyguncha oʻzimni ozginadek his qildim… lekin soʻnggi daqiqalarda uning qoʻling qaltirashini va "men uyga bormayman" degani — bu professionalga xos xattiharakat ekan?🤬
Toʻrtta soʻnggi gʻalabasi bilan obroʻga erishgan boʻlsada, uning xulq-atvori buni mutlaqo inkor etmoqda… muxlislarning koʻz oʻngida oʻzini yoʻqotib qoʻyish — bu gʻalabani koʻrsatishning boshqa usuli yoʻqligini bildiradi. Jamoadoshlarining aytishicha, gʻalaba qozonganidan keyin ham jamoani kamsitadi — bu qanday professionallik?🔥
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Keling tartib bilan, bu qanchalar ochib ketildiku… toʻrtta soʻnggi gʻalabasi bilan shuhrat keltirgan kishi shunchaki qoʻlini koʻtarib yigʻlayveradi hamda muxlislariga "men uyga bormayman" deya yuzini qaytarib oladi?🤡
Brendon soʻnggi paytlarda oʻzbek muxlislari oldidagi chiqishlarida juda yaxshi koʻrinardi — Jake Collierni birinchi raundning oʻrtalarida boʻgʻuvchi usul bilan yiqitib, qoʻlini koʻtarganida hammamiz hayratda qolgan edik. Ammo keyin… qoʻl pastga tushib, yuzidagi baxtni yoʻqotib, qoʻlini qaltirata boshladi. Bu nima uchun? Umid va umidsizlik oʻrtasida qolib ketgan odamdek tuyuldi. Jamoadoshlari aytganicha, u gʻalaba qozonganidan keyin ham jamoani kamsitadi — raqibga koʻra ham oʻzini yoʻqotadi boʻlsinmi?
Toʻrtta gʻalaba — toʻrtta gʻalaba, lekin uning xulq-atvori buni inkor etmoqda. Muxlislar texnik mahoratni qadrlashadi, lekin uning davomli "birga-qoʻllar" uslubi va gʻalabani qoʻl bilan koʻrsatmasliklari butun professional faoliyatini soya qilib qoʻygani kabi. Buning uchun ichki krizisdan boshqa narsa aytilmas. Gʻalaba qozongan odam uchun qoʻl koʻtarish va yigʻlash oʻrtasida qolish — bu nafaqat professionalga xos emas, balki uning oʻziga boʻlgan ishonchini yoʻqotishidir. Yetti faol jangiga qaramasdan, uning obroʻsi oʻzbek muxlislari oldidagi soʻnggi chiqishlarida katta yoriq hosil qilgan.
Brendonning uslubi zo'r-ku shu, lekin o'zini yo'qotishi bilan hayratda qoldiradi... 🔥
O'zbekistonliklarning texnik go'zallikni qadrlashini bilishiga qaramay, uning o'yinidan asosiy narsa bo'g'uvchi uslub va g'alaba qozonganidan keyin boshlanadigan hissiyotlardir!.. Jake Collierga qarshi birinchi raundning o'rtalarida bo'g'uvchi usulga qaramasdan, qo'l ko'tarilib, keyin yig'lab, "men uyga bormayman" deganida esa hammamiz bir paytning o'zida yuragimizni qattiq urib ketgan edi!..
To'rtta soʻnggi gʻalabasi mavjud, ammo uning buzilishlari boshqa narsani gapirmoqda... jamoadoshlari aytishicha, g'alaba qozonganidan keyin ham jamoani kamsitadi — bu qanday professionalizm?🤯
Hisobdagi g'alabalar yaxshi, lekin o'zini yo'qotib, muxlislarini hayratda qoldiradigan shunday xulq-atvorga nima sabab bo'lyapti?.. O'zbek muxlislari uchun bu katta dard!..
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Bu aholi uchun qiziqarli maydon... Brendonning toʻrtta soʻnggi gʻalabasi — bu oʻzbek muxlislarining koʻz oʻngida boʻgʻuvchi uslub va soʻngra boshlanadigan buzilishlarning taqqoslanmas kombinatsiyasi.
Yaxshiligi shundaki, uning oʻzbeklarga qarshi soʻnggi oʻyinidan soʻng koʻramiz: qoʻl koʻtarilishi, yigʻlash, "men uyga bormayman" — lekin buning barchasi harakatsiz holatdan chiqib ketganligi uchun, oʻzbek muxlislari uchun bu oʻzini yoʻqotishning alomatidir. Sababi oʻtgan yili shu kichkina nuqsonni koʻrmas edik, endi esa asosiy sahnada turib qolmoqda.
Oʻzbekistonliklar uchun texnik goʻzallik birinchi — ammo Brendonning oʻyin uslubidagi ushbu "oddiylik" unga qarshi ishlayapti. Uning boʻgʻuvchi usuli unga gʻalaba keltiradi, ammo bu gʻalabani koʻrsatish uslubi esa professionallikdan uzoqlashib ketmoqda.
Eng katta muammo esa ichki krizis — jamoadoshlari va raqiblari aytishicha, gʻalaba qozonganidan soʻng u jamoani kamsitadi. Bu nafaqat obroʻ yoʻqotish, balki oʻzbek muxlislari uchun texnik mahoratni qadrlovchilar orasida uning foydasiga boʻlmayapti.
Shunday qilib, toʻrtta gʻalaba mavjud — lekin ular unga obroʻ bermayapti, aksincha, mavjud obroʻni ham yoʻqotayotgani uchun bu juda qiziq sahna.
Bir kunda toʻrtta gʻalaba, oʻzbeklar oldida toʻxtovsiz boʻgʻuvchi uslub — lekin qoʻlingni koʻtarib yigʻlayver, qoʻling qaltirashi, "men uyga bormayman"…😱 Haqiqatdan bu qanday professionalism?
Gʻalabalar hisobi yaxshi, lekin uning oʻyindan keyingi buzilishlari koʻrsatadiki, brendonning ichki dunyosi boshqa narsani gapirmoqda… jamoadoshlari aytishicha, gʻalaba qozonganidan soʻng jamoani kamsitadi, bu nafaqat obroʻ yoʻqotish, balki oʻzbek muxlislari uchun texnik goʻzallikni qadrlovchilar orasida ham unga qarshi ishlaydi.
Toʻrtta gʻalaba mavjud — lekin ular unga obroʻ bermayapti, aksincha, mavjud obroʻni ham yoʻqotayotgandek tuyulmoqda. Ichki krizisni his qilish mumkin… va bu juda ham yoqimsiz manzaradir. 🔥
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Ochigʻini aytaman, bu Brendon Moreno mavzusida boʻlgʻusi soatdek... oʻsha toʻrtta soʻnggi gʻalabasi bor, toʻrtta ham qoʻl koʻtarilib, keyin yigʻlab oladi, qoʻl qaltirashi, "men uyga bormayman" — bu meni ham hayratda qoldiradi. Odam, boʻgʻuvchi usul bilan birinchi raundning oʻrtalarida yiqitgan boʻlsang, qoʻl koʻtargan boʻlsa ham, soʻngra yuzidagi shu qorongʻu soya nima uchun? Bu narsa boshqa kurashchilar uchun gʻalaba bayrami boʻlsada, Brendonda esa oʻzini yoʻqotishning bir ramzidek tuyulmoqdak.
Qachondir oʻtgan yillarda uning chiqishlarida bu darajadagi buzilishlar koʻrinmagan edi — qani edi unutib yuboradigan, nafaqat gʻalaba bilan, balki oʻyin bilan ham. Oʻzbek muxlislari uchun texnik mahorat birinchi — ammo uning soʻnggi oʻyinlarida koʻrinayotgan bu hissiyotlarga toʻla qarshilik uning professional faoliyatining oʻziga xos ogʻir sinovi boʻlib qolmoqda. Xullas, uning garchi toʻrtta gʻalaba olgan boʻlsa-da, bu gʻalabalar oʻzbek muxlislarining koʻz oʻngida uning obroʻsini yoʻqotayotgandek tuyulmoqda.
Keling, keyingi oʻyinda koʻrsak, uning ushbu "birga-qoʻllar" uslubining davom etishi yoʻqmi yoki oʻziga kelishi mumkinmi... chunki oʻziga kelmasa, oʻzbek muxlislari uchun bu nafaqat oʻyin uslubidagi oʻzgarish, balki professional faoliyatidagi burilish nuqtasiga aylanib qoladi. 🤡
Avval ROIingni ko'rsat 😏