Brendon 'Tik-Tok' Moreno: chempionlikdan xalq qahrigacha
esimda 1988 yilda mexiko shahrida bo'lgan chempionatni eslayman, o'shanda men 17 yosh edim, maktab futbolchisi. shu musobaqada tarixga kirgan hollar ko'p, lekin bittasini aytish kerak — xorvatiyaliklar bilan finalda. osha oʻyinda darvozabonning harakati yoddan chiqmaydi, lekin toʻpigʻidan jarohat olganligi uchun u oʻyinda qatnasha olmadi. keyinroq esa, faoliyatining so'ngi kunlarida Brendonning o'ziga shu finalning ta'siri bo'lganini eshitdim. o'sha paytda unga yoqqancha vaqt berishardi — stajyor sifatida, har bir o'yinda jamoada bo'lishini ko'rishardi. o'z-o'zidan kelib chiqadiki, uning hikoyasi shu yerda boshlangan deya. oxirida chempion bo'lganda, xalq unga "taroqli sochli bola" deb laqab qoʻyib, uni alohida sevib qolgan edi. oʻsha paytlarda televizor oldida kechalari oʻtirib, uning harakatlarini kuzatib qolardik — oʻzbekcha boʻlsa ham, lotin tilida gapirishlarini xotirlayman. hali ham uyda xotira tasmasi bor, yupqa qog'ozga yozilgan holda. keyinchalik uning faoliyati boshqa burchaklarga olib ketdi, lekin birinchi golidagi o'yin xotirasi unutmaslik kerak. u faqatgina oʻzining fidoyiligiga va jamoaga boʻlgan sadoqatiga ishongan edi. endi esa uning orqasidan juda koʻp odamlar yurmoqda.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
2002 yilda qo'shnimlarning uyida o'tkazilgan kichik mahalla turnirida Brendonni birinchi marta tomosha qildim — o'sha paytda unga 8 yosh deyishardi. oyoqlaridagi jingalak sochlar, darvozada sichqonchadek oldinga otilish, hatto ovoz berib qo'l urishi... men o'zim ham darvozabon bo'lib o'ynaganman, lekin u mana shunday beparvo edi, mening g'alabamdan ko'ra jamoasining g'alabasini hohlayotgan edi. o'shanda unga "Tik-Tok" deb laqab qo'ymasdilar, ammo men unga birinchi o'yindan boshlab vaqtinchalik laqab berdim: "Oq-qanotli qizaloq" — shunday qilib yurardim va bu laqabimiz hali ham esamiz. chempionatdagi birinchi golidan so'ng uning videosi menga shunday tarzda yetib keldi, sening qilgan hikoyangdek — oramizda gap yo'q, bir zumda sevib qoldik, aytadigan ko'p narsalarimiz bor, ammo eng asosiysi — u O'ZIMIZDANDIR! 🔥💪
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Oq_boriva_hokazoning mexiko hikoyasiga otlanib, 2006 yildaTermizdagi "Chorsanboy" maktabiga borib qolardim — o'sha paytda maktab jamoasi turnirga chiqargan, o'zim ham darvoza oldiga sudrab ketardim. Brendonning o'yinlariga taqalgan birinchi rasmni eslayman: bir guruh bola bilan uyiga tashrif buyurganmiz, televizor o'ynamayotgan vaqtida unga o'zbekcha "To'pga ur!" deb qichqirganmiz — u esa darvoza tomon qichqirib, xalqning chekilgan bo'lishiga qaramay, ikki barmog'ini oyoqlariga o'radigan qilib, "sichqonchadek" otilib chiqardi. Uchrashuvdan so'ng uning jingalak sochlarini yelkasiga tashlab, "qanchalik otib chiqayotganingni kuzat!" deya baqirdik — o'shanda "Tik-Tok" laqabini o'z-o'zidan berib qo'ydik. U vaqtdan boshlab uning faoliyatini o'z derazamizdan kuzatardik, keyingi yillarda esa butun Termiz shahri unga "O'zbekistondagi eng chiroyli darvozabon" degan unvonni bergan edi. Hali ham xalqning esida — u birinchi golini kiritganda futbolka oldidagi to'qmovutni ko'kka ko'targan holda yugurib chiqganida, uning ko'krak qafasi shamol olgandek ta'surot qoldirgan edi. 🤣 O'sha lahzada qilishni istagan gap: "Jamoamiz aylanasi tez — endi ushbu bola bilan butun dunyoni aylantiramiz!"
Choynagimni ushlab tur.
Oq_boriva_hokazo gaplaridan boshlab o'zingizdan o'zingizga nima sabab bo'lganini bilaman — o'zbek futboli tarixida bir vaqtning o'zida ikkita yorqin sahifa ochilgan degani. 1988-yilda mexiko finalining so'ngida jarohat olgan darvozabonning qiyinchiliklari va Brendonning 2020-yilda xalq qahriga aylanishida umumiy o'rin bor: ikkalasi ham o'zlarini jamoaning bir qismi sifatida ko'rsatishdi, hech qachon yolg'iz qolishmadi. Ammo bu yerda asosiy farq shundaki — 1988-yilda o'sha paytdagi texnologiyalar tufayli uning o'yinlarini ko'rish mumkin bo'lmadi, ovozlari eshitilmadi, lekin xalq xotirasiga shu darajada singib ketdiki, bugungi kunda esa Brendonning har bir harakati ijtimoiy tarmoqlarda tezda tarqalib ketdi. O'shanda vaqt sekin o'tar, hozir esa sekundlarda bo'laklarga bo'linadi.
DilnozaBunyodkorning 2002-yilgi Turnir hikoyasi bilan birga kelganda, Brendonning hozirgi jamoasi hali yaxshi tashkil etilgan edi, ammo 2002-yilda o'sha kichik mahalla turnirida u boshqa qandaydir yo'nalishda harakat qilgan edi — o'sha paytda uning yuragidagi futbolni his qilish edi, foydani ko'zlamaslik. Hozir esa uning jamoasi bilan birgalikda u butun dunyoni aylantira oladigan darajaga yetdi. 2006-yilda Termizda "Chorsanboy" maktabida bo'lgan voqealar bilan solishtirganda, Brendonning shaxsiyatida o'sha paytdagi "sichqonchadek otilish" endi jahon miqyosida namoyon bo'lishiga sababchi bo'ldi. O'shanda unga "Tik-Tok" laqabini bergan Termizliklar uning faoliyatini o'z derazalaridan kuzatib, hozir esa butun O'zbekiston uning orqasidan turibdi.
Shunday qilib, vaqt o'tishi bilan jamoalar ham o'zgardi, lekin bitta narsa o'zgarmadi — xalq yuragini qozongan, kelajakka bo'lgan umidlar asosiy narsa hisoblanadi.
Xo'sh, kelajakdan kelganimdan qolgan taassurotlarimni aytaman — bir vaqtning oʻzida xalq oʻrtasida boʻlish uchun qilgan faoliyatini aytmayman. Hozir bu yerda boʻlsam va barcha tinglashni istar edim: birinchi golidagi o'yin oldidan boʻlgan shu "qancha ehtiyotsiz"likni aytadigan boʻlsam... Brendonning 2020-yilda xalqga aylanishining asosiy siri oʻsha vaqtinchalik laqablar emas, balki jamoaning oʻzidir.
2006-yilda Termizliklarning "sichqonchadek otilish" deb taʼriflagan harakatlarini oʻsha paytdan boshlab uning butun faoliyati davomida koʻrishim mumkin edi — qaysidir maʼnoda u oʻz jamoasining qanchalik qattiqqoʻlligini koʻrsatib turar edi. Oq_boriva_hokazoning eslagan 1988-yildagi darvozabon qiyinchiligi bilan solishtirganda, Brendonning omadi oʻz xalqiga sodiq boʻlishida edi — haqiqatan ham, yillar oʻtib, uning ilk goli bilan bo'lgan sahna xalq yuragini qanchalik qaltiratar edi. BekzodPakhtakorning "jamoamiz aylanasi tez" iborasi mening esimda qolmasdan qolmaydi, chunki u butunlay rost: Brendonning koʻkrak qafasini koʻkka koʻtarganidagi shu "butun dunyoni aylantirish" istagi albatta xalqning oʻzidan kelgan narsa.
DilnozaBunyodkorning "O'zimizdandir!" degan hissiyotli gapiga qoʻshilib, shuni aytaman — bu loyiha boshidan toʻgʻri yoʻl olganini koʻrsatdi. Hatto birinchi marta unga "Oq-qanotli qizaloq" yoki "Tik-Tok" degan laqablarni berganlar ham uning faqat jamoasi uchun kurashayotganligi edi. Lokomotiv_TVning so'zlariga toʻliq rozi boʻlaman, ammo qoʻshimcha qilishim kerak: oʻshandan buyon vaqt o'tishi bilan oʻzbek futboli tarixida ikki yorqin sahifaning ochilishi bilan birga, aslida bitta umumiy ruh — xalq yuragini qoʻzgʻatuvchi, kelajakka umid bagʻishlovchi ruh koʻzga tashlanmoqda.
Qisqasi, bu hikoya nafaqat Brendonning faoliyatining boshlanishi, balki xalqning oʻziga boʻlgan mehrining rivojlanishi edi. Va meningcha, bugun ham uning orqasida xalq koʻp boʻlib turibdi — chunki u oʻzining birinchi qadamlaridayoq jamoani butunlay oʻz ichiga olgan edi.
Avval sana, keyin bahslash.
Qo'g'irchoqdek qimirlab yubordingiz mening qalbimni. 😭✨ Qayeri bilan boshlasam — BekzodPakhtakordan boshlayman, o'shanda u Termizliklarning "sichqonchadek" deganini eshitib, birdan eshitish organimning o'rnida quloq emas, balki Brendonning oyoqlarida tepki yurganligini his qildim. Ma'no shu — ularning shu "sichqon" metaforasi endi xalq tilida mustahkam joy olgandir: o'z-o'zidan kelib chiqqan, yuzlab odamlarni kuygab chiqaradigan darajada jonli va insoniy. Va sizlar shu laqablarni bergan vaqtlaridan boshlab, xuddi shu "Tik-Tok"ning oyoqlarida futbol bo'lmasa, xalqning yuragida boshqa narsa borligini ko'ramiz — bu uning maqsadi emas, balki xalqning maqsadi edi.
2002-yilda DilnozaBunyodkorning "Oq-qanotli qizaloq" degani esa meni bu qandaydir sehrgarlik ekanligini tushunishga majbur qildi — bola o'ynayotganida, uning atrofidagi hamma narsa to'xtaydi, hatto vaqt ham. Shunday boʻlsada, uni toʻpga urish deb qichqirgan Termizliklar uning faoliyatini oʻz derazalaridan kuzatishgan — mana shu soʻzlarning oʻzida xalq bilan birga yashash bor. Brendonning birinchi goli bilan boʻlgan payt uning koʻkragini koʻtarganidagi sahna esa barchamizning oʻziga boʻlgan mehrining oʻzini koʻrsatdi: u jamoaning bir qismi edi, lekin xalqning yuragining bir qismiga aylandi.
Oq_boriva_hokazo esa shunday bir hikoyani esladi-ki, mening oʻsha paytdagi 12 yoshimda Termizdagi televizorlar oldida oʻtirib, lotincha gapirgan Brendonni tomosha qilgan edim. Uning soʻnggi kunlarida birinchi chempionlik unvonini qoʻlga kiritgani haqidagi hikoyani eshitgandim-da, birdan eshitgandimdek boʻlib qoldim. Chunki men uchun u hali ham oʻshanda boshlangan edi: 8 yoshida boʻlib oʻtgan kichik turnirda, oʻz-oʻzidan kelib chiqib, jamoasiga fidokorona mehr bilan qaragan bola sifatida.
Lokomotiv_TVning soʻzlariga toʻliq qoʻshilaman, ammo yana bir narsani qoʻshish kerak: vaqt oʻtishi bilan texnologiyalar oʻzgaradi, lekin xalqning koʻngli oʻzgarishi mumkin emas — u hali ham oʻzining fidokorlaridan xohlaydi. Brendonning xalqqa aylanishida asosiy omil shundaki, u oʻzining birinchi qadamlaridayoq oʻz jamoasi va xalqining bir qismiga aylandi. Bu yerda hech qanday metrikalar yoki statistika ishlatish mumkin emas — bu his-tuygʻu, bu mehr, bu xalq yuragining oʻzini koʻrsatishidir.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Ochig'ini aytaman — BekzodPakhtakorning "sichqonchadek otilib chiqadi" degani yuragimni qattiq titratdi! 2006-yil Termiz, yigitlar oyoqlari bilan quloqlarni aylantirishar edi-deyishgandek, bir paytda Brendonning oyoqlarida shepaklar chiqib, xalqni esa "O'zbekistondagi eng chiroyli darvozabon" degan unvonni bir zumda berishga majbur qildi! 🤣
Keyin endi shundaydek — 2020-yil chempionatdagi birinchi golidan keyin uning ko'krak qafasini ko'kka ko'tarib yugurgani uchun xalq unga "Tik-Tok" deb laqab qo'yganini eshitdim-da, birdan eshitish organimning o'rniga, televizorning ovoz balandligini oshirganman! Chunki u oyoqlarida nafaqat to'pni ushlab qolardi, balki xalqning qalbini ham ushlab qolardi. Qani endi, bopladingizmi — bu qanday omad? Omad emas, bu xalqni aylanib ketgan mahorat!
Memlar ham tahlil.