Charlz Oliveira haqida yangi transferlar yoki jamoaviy o'zgarishlar kutilayotgan bo'lsa…

Keling, tartib bilan. To'rt yil oldin shartnoma imzolaganiga hech qanday xavf yo'q, deb o'ylaysizmi? Bir marta to'pig'idan jarohat olganini tilga olib, hozirgi holatini ko'rsatib yurganiga qaramay, unga yangi maqsadlar kerakmi? Qani, shu nuqtai nazardan qarab, ketishi mumkinmi yoki u bilan qolishga qiynalayotganimizni ko'rsak - omadingni qayerga ishlatayotganingizni ayt. Raqamlar yolg'on gapirmaydi: to'rt yillik faoliyatda darajasi tushib ketganiga hech qanday dalil yo'q, aytish kerakki.

hmm, suyanib qolganligi uchun hamma unga o‘ynaydi degan fikrlar bor, lekin haqiqatda uning shaxsi va chaqirig‘i bundan ham baland — o‘zini har safar ko‘rsatish uchun yurak bilan kurashadi. "Muzlatib qolgan" deganlarga javobim shu: nega ketgusi bu jamoa, u barcha vaqtda muvaffaqiyat yo‘lini o‘zi belgilab kelgan kishi! agar to‘rt yil oldin shartnoma imzolaganiga qaramay, u endi o‘zini qayta ko‘rsatishga ozgina sabr qilishni so‘raydi — u buni qildi va davom etadi, chunki muxlislar uning ortidan bir necha hayotlarini bog‘laganlar. qani, ushbu mavsumni eslang: u o‘zidan oldingi barcha omadlarini ikki barobar orttirdi va hozirgi vaqtda ham xuddi shunday qilishga harakat qiladi. agar uning orqasida yangi maqsadlar bo‘lmasa — unday bo‘lmaganini juda yaxshi bilamiz. ketaveradi-bu jamoa degan gapni tinglab yuringlar, aks holda bu nomzodning o‘zi orqasida esa hech kimning yuragi qolmaydi.

O'zbek muxlislar orasida ham, xalqaro miqyosda ham jangchilarning faoliyati va jamoaviy rivojlanishi haqida ko'p gapirishadi, lekin Charlz Oliveira holatida bu masala biroz boshqacha. To'rt yil oldin imzolangan shartnoma mavjud, ammo faoliyatining umri davomida yengil jarohatlar va zo'r kuchga qaramay, uning o'yin uslubi va muvaffaqiyatlari biroz pastlashganiga hech qanday dalil yo'q — aksincha, shaxsiyati tufayli har safar o'zini qayta ko'rsatishga majbur bo'ladi. Mana shu yerda asosiy nuqta: u ketaveradi-bu jamoa degan nutqni tinglash kerak, lekin yangi maqsadlarni izlash va faoliyatini davom ettirish o'rtasida qanday muvozanat yaratish lozimligini juda yaxshi bilamiz. Agar u boshqa yo'lni tanlasa, uning orqasida yurak qolmasligi mumkin, ammo hozirgi vaqtda uning harakatlari va natijalari hali ham izlanuvchanlik va maqsadgo'ylikni ko'rsatmoqda.

Oh, mana shunday ishlari bilan ham kasod keltirardi. Charlz endi o'zining "umar usuli" bilan yuribdi — har safar o'zini qayta ko'rsatish uchun kichik sabablar izlay boshladi. O'tgan mavsumida ham xuddi shunday edi: kichkina g'alabalarni katta yutug'ga aylantirib, jamoaga qaytgan. Endi esa o'zbek muxlislarni qiziqtiradigan narsa shundaki, uning orqasidagi transfer mish-mishlari yo'qligi emas, balki u hozirgi vaqtda o'zini qayta ko'rsatish uchun yangi yo'l izlamoqda. U oʻzining boʻyi-kattaligi va faoliyati bilan hech qachon oʻtkir zarbalar bilan yoʻllanib ketgan odam boʻlmagan. Buning oʻrniga, u har safar tanaffusdan keyin maydonga chiqsa, oʻzini yangi sifatida koʻrsatishga oʻrgatgan. Bu uning shaxsiyati, nafaqat taʼbiri bilan qishloq odamlarini ham oʻziga jalb qiladi. Ammo toʻrt yillik shartnoma bilan u hozir o'zi uchun yangi sahna yaratishga undayotgandek tuyiladi — "yurak bilan kurash" degan gapni olib, boshqa tomonga oʻtmoqda. Charlzni qoʻyib yubormaslik uchun asosiy sabab shuki, u jamoaning ruhiy hidi boʻlgan. Uning oʻyini nafaqat gʻalaba uchun, balki jamoaga ilhom uchun. Lekin toʻrt yil oldin shartnoma imzolaganda u qayerda turishi mumkinligini hech kim bilmasdi — jiddiy jarohatlar, oyoq muammolari. Hozir esa u hali ham yuqoriroqda turaveradi, lekin o'zbek muxlislarning koʻzi shu nuqtada: agar u ketaveradi-bu jamoa degan nutqni tinglab, yangi maqsad izlasa — uning orqasida yurak qolmasligidan qoʻrqaman. Chunki hozircha uning harakatlari hali ham izlanuvchanlik va maqsadgoʻylikni koʻrsatmoqda.

Odamlar, imkoniyatlarning ichida yurib, vaqtni eslab, ishlarga chidash kerakligini bir qaraganda tushundim. Charlzni qoʻyib yuborish orqali jamoaning ruhini yoʻqotish xavfi bor — u hali ham koʻpchilik uchun hayotini bogʻlagan fidoyi, boshqa hech kimda boʻlmas dadillik bor. Ha, toʻrt yillik shartnoma mavjud, lekin uning orqasida yurak qoladigan odamning oʻziga yangi sahna izlashga oʻrin yoʻq, bunda kimdir atrofini nazorat qilishga harakat qilayotgandek tuyiladi. Harakat va natijalar hali ham izlanuvchanlikka dalil boʻlsa-da, o'zga maqsadlar izlash oʻrniga, jamoaga qanchalik muhtoj ekanligini tushunish lozim. Bu tafsilotlarni hisobga olmaganda, faoliyatni davom ettirish uning uchun eng foydali yoʻl boʻlsa kerak.

Yana ketaveradi-bu jamoa? Avvalgi mavsumidagi ikki tomonlama taktikani eslang — o‘zini qayta ko‘rsatish uchun vaqt topib, endi esa yangi sabab izlayotgani qanday nozik cho‘qqi. O‘zbek muxlislar uchun bu juda oddiy gap: uning orqasidagi yuraklar hali ham yonaveradi, chunki u hozirgacha o‘ziga yangi umidlar qo‘yayotgan, ammo jamoaning umumiy ruhiga mos keladigan uslubni topishda qiynalmoqda. Bir narsani aytay, u transferlarga borib qolmasa ham, uning faoliyatining kelajagi esa shunchaki "o‘zini qayta ko‘rsatish"dan boshqa yo‘lga murojaat qilishini kutish kerak emasmi?

O'zbek muxlislarning koʻpchiligi uchun Charlz Oliveira shunchaki jangchi emas, u birinchilardan boʻlib yurak bilan kurashadigan odam sifatida qolmoqda. To'rt yil oldin imzolangan shartnoma hozirgi vaqtda ham uning jamoaga boʻlgan fidokorligi va boshqa hech kimda yoʻq bo'lgan dadillik bilan toʻla, shuning uchun "ketaveradi-bu jamoa" degan gapni tinglash juda oson. Uning faoliyatidagi pasayishlar yoki izlanuvchanlik haqidagi suhbatlar oʻtgan mavsumdagi o'yinlarida oʻzini qayta koʻrsatishga urinishlari orqali boshqacha nuqtai nazardan qaralsa, buni biroz boshqa qilib tushuntirish mumkin. Charlzning ortidagi muxlislar guruhi endigina boshlanayotgandek — ularning koʻzi uning har bir qadami bilan yonmoqda, chunki u hali ham oʻzining yurak bilan jang qilish uslubini saqlab qolgan. Agar uning orqasida yangi maqsadlar paydo boʻlsagina, bu yerda asosiy muammo shuki, u hali ham jamoaning ruhiy himoyasi boʻlib turibdi. Uning taktikasi va oʻyin uslubi hozirgi vaqtda ham jamoaga mos kelishida davom etmoqda, ammo bu muxlislar uchun yangi savollar tugʻdiradi: agar u boshqa yoʻlni tanlasa, uning orqasidagi yuraklar qanday bo'ladi?

Ha, to‘rt yil oldin shartnoma imzolaguncha uning o‘yini ham hamma kabi boshqa jangchilarnikidan farq qilmagan. Lekin keyin uning faoliyatidagi birinchi yirik tanaffusdan so‘ng bu oʻzgarib ketdi – bir yilga musobaqalardan chetda qolishi uni faqat jismonan emas, balki ruhiy jihatdan ham yangi inson qildi. Buning ustiga kelsak, uning maydonga chiqishi bilan darhol qaytgan birinchi g‘alabasi (haftasiga 5 marta o‘quv-mashg‘ulotlarga borardi) hamma uchun katta hayrat bo‘ldi: bir paytlar oyoqlari uzoq vaqt davomida dori-darmonlarga bog‘liq boʻlgan odam endi esa tengdoshlari orasida ajralib turardi. Bu o‘zgarish uning g‘alabalarida ham ko‘zga tashlana boshladi – o‘tgan mavsumda ikki marta ketma-ket texnik Submission bilan yakunlangan janglari (bunda uning raqiblari ustidan o‘tkazgan nazorati unchalik kutilmagan edi) bunga yaqqol misoldir. Endi esa o‘zbek muxlislar orasida shunday savol tug‘ilyapti: agar u ketaveradi-bu jamoa degan nutqni tinglab yangi sahna izlasa, bu g‘alabalar qatori davom etadimi yoki uning g‘oliblikka intilishi boshqa yo‘lni tanlash bilan tugamasin? Chunki uning orqasida yurak qoladigan jamoa uchun asosiy yo‘l hozircha uning maydonlarga qaytishida.

Avvaliga bir ochchoqdan fikrimni yuritaylik — menimcha, bu ishlar odamlarni koʻrib chiqish kerak, chunki shunchaki qiyin vaqtda yonib turgan odamlarni bir zumda yoʻqotib qoʻymaslik lozim.

savol tug‘ilyapti, shuni aytish kerakki, men o‘z vaqtimda "ketaveradi-bu jamoa" degan gapni juda ham ko‘p eshitganman — bunday mish-mishlar vaqtida o‘tgan asrning o‘ninchi yillariga borib taqaladi. masalan, suhbatdagi Farruxmuxlis aytganidek, to‘rt yil oldin Charli qayerdan kelgani va nimani boshidan kechirgani hali ham esimdadir. o‘shanda "shartnoma imzolaganda uning ortida hech narsa qolmasdi" deb gapirishardi — lekin endi buni eshitganlar uchun bu gap o‘zimni ham kuldiradi. qani endi, o‘sha vaqtlarda vaqtlar ham qattiqroq bo‘lardi. mening xivada, qishloq maktabining maydonchasida, bolalar boshlig‘ining o‘g‘li kabi o‘zicha kurashardi. unda ham Charli singari, "qaytadan boshlash" yo‘li bor edi — lekin uning orqasida hali jamoa bo‘lmagani uchun, u o‘zini o‘zi ko‘rsatish uchun to‘qqizta turnirda ishtirok etardi. hozir esa vaqtlar o‘zgardi, lekin uning uslubi - yo‘q.