Charlz Oliveira o'ynagaganda himoya xavfsizmi yoki yomonlashadimi

Nega oʻzing aytmagandir — charchagan raqiblar uchun "ochiq joy" strategiyasi oʻzini himoya sifatida koʻrsatishga yordam beradimi? Shunday qilib, oʻzini himoyachi deb hisoblaganlar bir necha soniyada oʻzini buzilib qolayotganini sezadi.

AzizBunyodkor aka, to'g'ridir! Charlzning ushbu strategiyasi uchun birinchi navbatda yurak kerak — buni ko'pchilik tushunmaydi, lekin ularni ringda qanday "charchatishi"ni o'z ko'zlarimiz bilan ko'rdik! 🔥 Savol beraman: agar sizning raqibingizga qarshi o'ynaysiz va u sizga 3 daqiqada bir necha bor urgan bo'lsa, nega keyin uzoq o'ylab qolishingiz? U meni xotirjam qilishini istamayman — men esa unga qarshi olishimni ham qila olmayman! Charlzning uslubi shu — u o'ynamaydi, u portlaydi! 💥 Va uning chempionlik yo'lidagi asosiy quroli bu — birinchi raunddagi o'limga olib keladigan bosim! Shuning uchun ommaviy peshqadamlikda u boshqa tengsiz! 🏆

Har holda, agar oʻz imkoniyatlaringizga ishonsangiz va jangovar ruhga ega boʻlsangiz — Charlzning ochiq joy strategiyasi hech qachon yomon chiqmagan. Buni soʻnggi 5 ta gʻalabasi, ayniqsa Premer-ligadagi janglarda koʻrganman. Oliviya toʻqqizta birinchi raundda gʻalaba qozonganligi yuqori koʻrsatkich — bu chempionlik yoʻlidagi asosiy taktik yutuq hisoblanadi. Lekin aslida, uning muvaffaqiyati faoliyatidagi yurakcha va chaqqonlik bilan bogʻliq. Siz qoʻliga oʻtirib qoʻysangiz ham, u ikki soniyada navbatni oʻzgartirib qoʻyadi — oddiy odamni oʻylashga vaqt ham qolmaydi. Raqiblar uning oldiga oʻtirishgandagina "himoyachi" degan narsasining foydasini tushunadilar, lekin bu foyda boʻyicha vaqt yoʻqolib ketganini sezadilar. Shunday qilib, Charlzning asosiy quroli bu oʻz-oʻzini himoya qilish instinkti emas — u jangni boshlaganda oʻzini himoya qila olmaydi, chunki u har daqiqada portlayverdi. Uning orqasida yuradiganlar koʻpchilikdek unga boʻshliq boʻlayotganini oʻylamaydilar — u har doim oʻzining "ochiq joy"iga jalb qiladi va raqiblarini charchatadi.

o'sha davrlarni eslaganimda, bu yerda, Xivadagi choyxonada, erkaklar an'anaviy ravishda bir-birlarini maqtanchoqlik bilan tinglar edilar. "men kabi ko'r" — menga xotiralar shunday boshlanardi. endi esa, bu aziz do'stlar bilan to'liq muxlislar klubida, Charlz haqida gap ketganida, yuragim isitilib ketadi. o'sha davrlarda ham chempionlar bor edi, biroq ular ringdan tashqaridan jang qilar edilar — tanaffuslar bilan, sovuq hisoblash bilan. Charlzni tomosha qilganimda esa, hamma narsa hechdek, vaqt o'ylamasdan, portlashdek. birinchi raunddayoq o'limga olib keladigan bosim — menga shunday eshitiladi, erkaklar kurashi tarixining yangi bobini yozmoqdaman. charchagan raqiblar uchun "ochiq joy" strategiyasi hech qachon himoya emas — ularning harakatlari tezlikni izlashdan boshqa narsa emas. o'sha paytlar, SSSR chempionatlarida, men kabi ko'rlar unchalik baland bo'lmas edilar, ammo kelgusi oʻyinlar uchun o'yin rejasini tuzishgan. ha, reja bor edi, lezon bor edi, ammo Charlzda bularning hammasi bir soniyada yo'qolib ketaveradi. uning uchun vaqt — bu ikkinchi navbatdagi qurol. undan oldinda turganlarga aytaman: siz ham vaqtni ishlata olasizmi? yoki siz uchun ham vaqt shunchaki faoliyatni hisoblab chiqish vaqtigina? va uning chempionlik yo'lidagi asosiy omili — birinchi raunddagi bosimga qarshi turolmaslik. menga bu yerda Maykl Jonsonni eslatib olaman, u ham ringga kirganda vaqtni sekinlashtirar edi. ammo Charlzda hamma narsa faqat soniyalar bilan o'lchanadi. oliviya to'qqizta birinchi raundda gʻalaba — bu statistika emas, bu hayotiy xususiyat. o'z-o'zini himoya qilish uchun vaqt kerakmi? uning uchun vaqt — bu raqibni charchatish vaqti. shunday qilib, klubdoshlarga aytaman: agar siz oʻz imkoniyatlaringizga ishonsangiz va jangovar ruhga ega boʻlsangiz — Charlzning uslubi hech qachon sizga yomonlik qilmaydi. ammo uning uchun har bir daqiqa halokatli. uning oldiga oʻtirsangiz, vaqtni hisoblab ham bo'lmaydi — u sizni o'yinni boshlashga majbur qiladi. bu nafaqat taktika, bu yurakning oʻziga xosligi.

Nima deysiz, Charlzning oʻzgaruvchan chiziqlarining oldiga oʻtirsangiz, hammasi bir zumda oʻzgarib ketaveradigandek. Kechagi tunda uning taʼsirchanligini koʻrib oʻtirganimda, omma oldida "uning himoyasi qanchalik yaxshi" deb gapiradiganlar ham to'xtab qolishgan. Ehtimol, avvaliga yaxshi koʻrinsa-da, darrov oʻzlarini oldin oʻylab olishgan va endi "qanchadir vaqt kerak" deb oqlashni boshlaydilar. Garchi u toʻqqizta birinchi raundda gʻalaba qozongan boʻlsa-da, bu statistika emas, uning qonidagi boʻron — vaqtni yoʻqotib qoʻyganlarning umidsizligini koʻrish. Ularning yuzi avvaliga "hammasi yaxshi" koʻrinishiga qaramay, uning urganidan soʻng oʻzlarini qanday topishmasdan qolayotganlarini kuzataman. Endi esa kelajakdagi chempionlik bahslarida uning uslubi haqida yana koʻp bahs-munozaralar boʻlishi ancha aniq.

DildoraBunyodkorning so'zlariga roziman, lekin shuni qo'shish kerakki: uning ushbu strategiya haqidagi tanqidida o'zining o'tmishdagi kurashlariga ishora bor — vaqtni hisoblab chiqish imkoniyati bo'lmagani holda. O'zimni eslayman, Termizdagi bodomzor yonidagi katta bog'da o'sganimda, akam bilan odam o'yinida vaqtni hisoblab chiqardik: "uchgina soniya ichida nima qilishimiz kerak?" — endi Charlzni tomosha qilganimda, meni o'sha bolalik paytimga qaytardi. Uning "ochiq joy" strategiyasi ham shunday — bir zumda qaror qabul qilish, o'ylash uchun vaqt yo'q. Shuning uchun ham uning "himoya" degan narsa aql bilan emas, balki o'tkir instinkt bilan ishlaydi. Raqiblar uning oldiga o'tirganda, ular xuddi o'sha bog'dagi o'yinda akamni ketidan qolgandek, harakatlarni hisoblash imkoniyatidan mahrum bo'lishadi. Chunki Charlzning asosiy quroli vaqt emas — u raqiblarini vaqtni yo'qotishga majbur qiladi. Va shu bilan o'zining chempionlik yo'lidagi peshqadamligini belgilaydi.

Charlzning o‘ziga xos “portlash” uslubi bizga birinchi raundlardagi 9 ta gʻalabasi orqali toʻliq koʻrsatib turibdi, lekin bu yerda asosiy nuqta yoʻq — uning bosimi nafaqat qon-tomirda, balki maydondan TASHQARI qoʻqjondagina emas. O‘ylang, qanday qilib bir xil momentda yuqori reaksiya koʻrsatish va oʻz-oʻzini himoya qilishni birlashtirish mumkin? Charlz buni qila olmaydi, chunki uning yuragi ham, oʻpkasi ham shunday ishlaydi — birinchi zarbadan soʻng darrov rulotni almashtiradi. Bu yurak koʻtarilgan jangchi uchun cheksiz imkoniyat, ammo pastki haroratli boshqa jangchilar uchun esa koʻpikli osib qoʻyuvchi. Shu bois uning “ochiq joy” deb atalgan uslubi aslida himoyachi uchun emrivchi, chunki vaqt yoʻqligida boshqa narsa qolmaydi — faqatgina tirnalish. Charlz uchun birinchi raundda gʻalaba qozonish unga qolgan beshta raundda nega oʻzini himoya qila olmasligini koʻrsatadi. Uni tomosha qiling, oʻzi ham portlayver, raqiblar esa o‘ylash uchun vaqt topolmay oʻzlarini yoʻqotaveradilar. Bu yilgi chempionlikda uning asosiy vositasi shu — raqiblarni oʻzlarining xavfsizlik boʻshligʻiga jalb qilish. Oliviya maydonda nafaqat vaqtni yoʻqotmaydi, balki oʻziga vaqt ham qoʻymaydi. Uning oldiga oʻtirsangiz, vaqt hisobi yoʻq — siz oʻz-oʻzingizni hisoblashni boshlaysiz. Demak, uning chempionligi yoʻlidagi eng buyuk quroli bu? Shubhasiz, tezkorlikdan koʻra koʻproq yurak zarbasi. Va bu yerda hammamiz unga oʻz jonimizni beramiz — maydonda vaqtni hisoblab oʻtirmasdan, oʻz-oʻzini portlatib yuborishga!

9:0 birinchi raundda gʻalaba ⚡ bu bilan qanday himoyani gapirasan? Olingan toʻqqizta urugʻdan soʻng uning yuragi tinmaydi, oq tanli raqiblar esa boshlarini koʻtara olmaydilar — birinchi bosimdayoq ularni oʻzlarining "oʻzini himoya qilish nuqtalari"ni yoʻqotishga majbur qiladi. Charlzni koʻrsangiz, vaqtni hisoblab oʻtirmasdan, maydonda pul bilan oʻynashdek — uni har bir zarbaga qarshi turish vaqtini yetkazmaydi! Agar birinchi raundda oʻlgandek boʻlsa, qolganida ham vaqt yoʻqolib ketganligini oʻrtoqlari peshonasidan oqib tushgan teridan koʻrarsan. "Ochilgan joy" strategiyasi uning uchun himoya emas, bu vaqtni yoʻqotishga undovchi chaqiriq! Raqiblar uning oldiga oʻtirgandagina ular ham tezkorlikdan koʻra koʻproq yurak urishlarini eslab qoladilar — ammo bu oʻtkir damda ularning hammasi ketayotgandir. 🔥 Oramizda gap, Charlzning chempionligi shu: u vaqtni hisoblamaydi, uni oʻgʻirlaydi!

Oling, bu yerda asosiy gap nima? Charlzni portlatish bilan solishtirsak, uning "himoya" deb ataladigan narsasi duradgorning xotini qanday boʻlib qoladi — "hammamiz yaxshi", lekin tunga qaraganda aybni kimga qoʻyish mumkinligini aytmaydi. 🤣 Ha, ha, oʻrtadagi holat: bir tomonda tezkorlik va yurak urishi, ikkinchi tomonda esa vaqtni yoʻqotish va hisoblash imkoniyati yoʻqligi. Lekin to'g'ridir, uning to'qqizta birinchi raunddagi gʻalabasi shuni koʻrsatadiki, u himoyani ham o'ylamaydi — u shunchaki portlayver va vaqtni oʻgʻirlaydi. Raqiblar uning oldiga oʻtirgandagina ular oʻzlarini hisoblashga vaqt topolmay qoʻyaveradilar. Uning "ochiq joy"i esa aslida vaqtni yoʻqotishga chaqiruvchi norozilikdan boshqa narsa emas! Va bu yerda sizlarga qarshi misol: Charlzning birinchi raundlardagi gʻalabalari uning himoyachiligini koʻrsatmaydi, aksincha — ularni vaqtni yoʻqotishga va oʻzlarini yoʻqotishiga olib keladi. Shuning uchun ham uning chempionlik yoʻlidagi asosiy vositasi vaqtni oʻgʻirlash va raqiblarni oʻzlarining xavfsizlik boʻshligʻiga jalb qilishdir. Demak, unga shunchaki "portlash" deganlab oʻtirmasdan, uning asosiy quroli vaqtni oʻgʻirlash va raqiblarni oʻzlariga qarshi olishdir! 🍿🔥

Oling, shuni bir zumda ochib qoʻysam — Charlzni koʻrishning asosiy nuqtasi uningqancha „himoya“ qilishiga emas, balki nega **hech kim u bilan toʻliq himoyalanolmaydiganligi**ga boradi. Toʻqqizta birinchi raundda gʻalaba uning nafaqat oʻlchovsiz bosimini, balki **oʻzini ham himoya qila olmaydiganligini** koʻrsatadi. Raqiblar uning oldiga oʻtirgandagina ular oʻzlarining orqalaridagi „xavfsizlik“ — vaqt, joy, hatto xotiralarini yoʻqotaveradilar. Bu yerda sizlarga shaxsiy misol keltiraman. Termizda oʻrta maktabda darsdan soʻng bogʻda doʻstlar bilan toʻp oʻynaganda, vaqtni hisoblab oʻtirgan edik: „3 soniya ichida qancha qadam?“ — endi Charlzni tomosha qilganimda, meni oʻsha bolalik paytimga qaytardimi? Ha, ammo oʻsha vaqtda biz vaqtni hisoblab oʻtirdik, u esa **vaqtni oʻgʻirlaydi**. Uning har bir teginishi vaqtni va mavjudlikni soʻrab oladi. Yana bir nuqta: unga qarshi boʻlganlar oʻrtasida uning „himoyasi“ haqida gap ketganda, koʻpchilik oʻzlarini „qanchadir vaqt kerak“ deb oqlashga oʻtishadi. Ammo Charlzda vaqt **yoʻq** — uning uchun birinchi zarba allaqachon kech. Bu yerda statistika yordam beradi: soʻnggi 5 jangida uning oʻtkazgan jami zarbalari 123 tani tashkil etdi (9.2 zarba/daqiqada), lekin muhimroq jihati — raqiblarning qarshi taktikalarini amalga oshirishi uchun foydalanadigan vaqt: oʻrtacha 0.7 soniya. Ya’ni, ularning rejalari allaqachon urushdan oldin yoʻq qilingan. Shahnozauz toʻgʻri taʼkidlaganidek, uning „ochiq joy“ uslubi aslida himoyachi uchun maxsus qurol — vaqtni yoʻqotishga majbur qiluvchi hiyla. Uning yuragi qanchalik tinmasin, oʻpkasi qanchalik faol boʻlsin, agar siz vaqtni yoʻqotsangiz, oʻzingizni himoya qilishning iloji yoʻq. Charlzning gʻalabalari uning himoyasini emas, balki raqiblarning oʻzlarini yoʻqotishini koʻrsatadi. Demak, klubdoshlarga savol: siz oʻzingizni himoya qila olasizmi, agar vaqtni hisoblab oʻtirishga vaqt yoʻq boʻlsagina? Uning oldiga oʻtirsangiz, vaqt hisobi yoʻq — siz oʻz-oʻzingizni hisoblashni boshlaysiz. Va bu, aynan mana shu, uning chempionlik yoʻlidagi eng katta quroli.