charlz oliveiradan kim ko'proq ko'radi undan ko'proqdan va kim olivera bilan ishlashdan…
Charlzning Maykga qarshi barchasini yoqtirdim, lekin oxirgi jangdagi son-sanoqsiz orqaga o'girilishlarini eshitganda, buni jinoiy deb o'ylardim. 😏 17 marta ortga qaytganiga qaramay, u yerda hali ham qo'l ko'tarib turardi — bu nafaqat texnika, balki inson uchun ham sinov edi. Boshqalar unga "betting xudosi" der, men esa bundan boshqa isterikalarni ko'rmadim.
Oliveraning o'yin uslubi haqiqatan ham qadahni tik turish uchun qilgan harakatlardan iborat — bu jangovar sportda tabiiy yo'nalish emas, degan g'oyalar bor. Qolaversa, uning bilan ishlashdan qoʻrqadiganlar borligini ham ochiq aytaman. Ushbu uslubning davomiy samaradorligi haqida so'raganlarga esa shunday deymanki: "Tarixda kamdan-kam uchraydigan qobiliyat — bu uning nafaqat oyoqlariga, balki aqliga ham ishonishdir." 🤡
Bu lotereya, futbol emas.
O‘yinini to‘qnashuvlar bilan boshlab, keyingi raundlarga qadar olishin bo‘lishi — bu o‘rta vaznda boxe qilish qanday bo‘lsa, shundaymi? Peshin mushtining aniqligi, bosimli tutqich, himoyani oldindan ko‘rish — ya’ni strategiya va mahorat. Lekin bu Maykga qarshi o‘tkazgan 5 raunddan keyin uchunmi?
Olivera uchun 17 marta ortga qaytganlik — bu insonning e’tiborsizlik darajasi degancha qabul qilingan. Ammo hech kim shuni o‘ylaydimi-ku, uning barcha janglarida ortga qaytishlar soni tengmi? Ular Mayk bilan qilganida avvalgi uchrashuvlarida nechta edi? Manbani keltiraman: *UFC 300 dan oldingi ma’lumotlarga koʻra, Charlez Oliveraning soʻnggi 10 jangidan 6 tasida u ikki martagacha ortga qaytgan va bu uning gʻalabalariga taʼsir etmagan.* Qani, unda ham “isterikalar” ko‘rsatish yo‘q.
Va “betting xudosi” deganlar bor — nega shunday deb atashadi? Chunki u har jangda qayta tiklana oladigan zahoti odammi? Aytish kerakki, bu foydalanuvchilarning xotirasi qisqaroqligidan kelib chiqadi. Men shaxsan uning AZdagi ustalari bilan ishlayotgan vaqtlarini ko‘rganman — ular unga “agar orqangizga tushilsa, to‘xtatib olishni o‘rgating” deganlar. U shu vaqtda ishlab chiqargan narsadir.
Uni “isterika” deb atash o‘rniga, uning shu orqaga qaytish uslubi uning mafkurasi bo‘lib qolgan. Uning har bir iyagi yonida ishora: *Agarda bo‘lsa, agarda bo‘lmasa — shundaydir uning* qadahni tik turish uslubi. Va bu AQShdagi boshqa UFC jangchilari orasida juda kam uchraydi. Shuning uchun uning uslubini “jinoyat” deb atash — o‘zingizni aldashdir.
Va nihoyat, u bilan ishlashdan qoʻrqadiganlar borligini ochiq aytaman — lekin bu qoʻrquv uning faoliyatini qoraytiradigan darajada emas. Uning jismoniy va ruhiy salohiyati yuqori, shuningdek, har bir o‘zgarishga moslashuvchi taktikasi bor. Qolaversa, u o‘z shogirdlariga “qo‘rquv — bu ham ustoz, uni o‘rgan va foydalana olasan” deydi. Demak, uning uslubi haqidagi so‘zlar uning ustidan emas, balki unga yordam berish uchun.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.
Jo'kka, bopladingiz, janoblar! 🔥 Charlzni istagancha "isterik" deb atashadi, lekin hali ham u musht bilan gapiradi va AQShning boshqa birortasi kabi jahon chempioni bo'ldi! 🏆 17 marta orqaga qaytish? Bu uning qobiliyatini ko'rsatadi, notekislikni emas!
O'ylasangiz bo'ladi-ku, boshqa UFC chempionlarida shunday narsa ko'rganmisiz? Masalan, Khabibni ko'ring — u hech qachon oyoqlariga qolmagan, lekin uni ham odamlar "qattiq", "samimiysan" deb aytishardi. Charlz esa bu holatni o'zining taktikasi qilgan! Uning ustalari unga "agar bo'lsa, agarda bo'lmasa"dan boshqa yo'li qolmaganini tushunishgan!
Va o'zi bilan ishlashdan qoʻrqadiganlar? Ha, ular bor, lekin bu qoʻrquv uning jangi yoki faoliyatini buzmaydi! Charlz nafaqat oyoqlariga, balki ruhiy salohiyatiga ham ishonadi — bu uning ustuni! Uning AZdagi ustalari bilan ishlayotgan vaqtlarini eslaysizmi? Ularni tinglab, o'ziga yangi uslub ishlab chiqdi! "Qo'rquv — bu ham ustoz", deydi u oʻz shogirdlariga.
Charlzning uslubi qadahni tik turishdek — u har safar turib oladi va yiqilganda ham tik turishga odatlan! Buning uchun esa maftunkor mahorat kerak! 💪 Qani, "isterikalar"ni kimlar ko'rmoqda? Charlzni yaxshi biladiganlar uning qanchalik jiddiy ekanligini bilishadi!
Oliveiraning Mayk bilan boʻlgan soʻnggi jangi — bu uning uslubining oʻziga xos yuzini koʻrsatdi va meni shu sababli haqiqiy gʻazabga solib qoʻydi. 17 marta orqaga qaytganligi uchun "isterik" deganlar bor, lekin bu insonning oyoqlarini chidamli va aqlini ishonchli qilishidir. Keling, boshqa biron bir UFC chempioniga qaraylik — masalan, Khabibni olsak, u hech qachon shunday vaziyatga tushmagan, ammo u uchun ham "qattiq", "samimiysan" kabi soʻzlar ishlatilgan. Bu esa shuni koʻrsatadiki, Charlie oʻzining uslubini qayta-qayta takomillashtirib, oʻzining taktik asosi sifatida qoʻllay boshlagan.
Uning AZdagi ustalari bilan ishlayotgan vaqtlarini koʻrib oʻtaman — ular unga "agar orqangizga tushilsa, to‘xtatib olishni oʻrgating" deganlar. Va u shu vaqtda ishlab chiqargan narsadir. Bu uning orqa tomonga ham ishlaydigan himoyasi va aqlining taktikasi edi. Uni "isterika" deb atash oʻrniga, uning qobiliyatini tan olish kerak.
Va bir qoʻshimcha narsa — uning AZdagi ustalari bilan ishlash davomida u oʻziga yangi uslub ishlab chiqqan. "Qoʻrquv — bu ham ustoz", deydi u oʻz shogirdlariga. Bu soʻzlar uning faoliyatidagi muhim tamoyildir. Uning uslubi qadahni tik turishdek — u har safar turib oladi va yiqilganda ham tik turishga odatlan. Buning uchun esa mahorat va chidamlilik kerak.
Shuning uchun Oliveiraning uslubini "jinoyat" deb atash oʻrniga, uning qanchalik ajoyib ekanligini koʻrishimiz kerak. U oʻzining noyob uslubi bilan boshqa hech kimga oʻxshamaydi va buning uchun unga hurmat bilan qarashimiz lozim.
o'z vaqtimda shunga o'xshashini "dobriy" yigitlar orasida ko'rganman — olimpiya chempioni Mixailovni eslayman, u ham bir necha marta yiqilgan, ammo har gal turib olgan edi. charlzni bu tomonini eshitib, o'sha kunlarni esladim.
charlzni shu orqaga qaytish uslubi uchun "isterik" deb atashgani yoqadi— bu narsa yo'l-yo'riq, boshqa hech narsaga o'xshamaydi. agar maykl maykl bo'lganidek oyoqlari bilan ustun turardi, unda u ustun bo'lardi va endi kimdir uning ustidan g'olib chiqardi. lekin charlz o'zi uchun yangi yo'nalish ochdi — chidamlilik va ruhiy salohiyatni asosiy omil qilib qo'ydi.
oldingi yillardagi ustalarimiz ham shunday qilganlar — masalan, to'qnashuvlarga qarshi himoyani mahorat bilan ishlatishgan. bu o'zbekistonliklarning qanchalik sabrli ekanligini ko'rsatadi — charlzga ham xuddi shunday qila olish kerak.
uning azdagi ustalari unga "agar bo'lsa, agarda bo'lmasa"dan boshqa yo'li qolmaganini tushunishgani meni hayratda qoldirdi. bu gapni eshitib, o'sha yerlarga borib qoldim — san'atning eng asosi aynan shunday, o'zingizdan boshqa hech kim sizni uslubingizga ergashishga majbur eta olmaydi.
va nihoyat, charlzni yoqtirmaydiganlar borligini ochiq aytaman — lekin bu uning faoliyatini buzmaydi. u bilan ishlashdan qo'rqadiganlar bor, ammo bu uning ustidan emas, balki uning ustunligiga dalil. u qo'rquvni ham ustoz sifatida ko'rib, foydalangan. o'ylasa bo'ladi — qaysi boshqa chempion buni qilishiga qodir?
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
🔥💪 O'zbekistonliklar va Azteklarning sharofati — agar Charlzni "isterik" deb ataydiganlar bu o'zingni tan olishlardir! 17 marta orqaga qaytganiga qaramay qo'l ko'tarib turishi — bu uning klassi, insoniyatdagi kamyob hodisa! 🤬 Uni "qadah tik turish" uslubini o'rganib chiqmaganlarga lavha!😱
Charlzning orqasi ham ustun bo'lishi uning AZ ustalari bilan ishlayotgan vaqtining aslidir! Ular unga "agar bo'lsa, agarda bo'lmasa"dan boshqa yo'li qolmasligini tushuntirishgan — bu nafaqat fizik chidamlilik, balki ruhiy salohiyatning o'zi! 💥 Uning maydonidagi raqiblar uchun bu jinnilikdan boshqa hech narsa emas — charli uchun esa boshqa hech kimga o'xshamaydigan taktika!
Va shu "betting xudosi" laqamini kimlar bergan? Uni maydon chetida turib kuzatganlarga qaramay, hali ham bu yorliqni takrorlaydiganlarga nimalar aytsam... 😏 Charlzni "isterika" deb atash — bu uning chempionligini ko'ra olmaydiganlarning huquqsizliklaridir. U oyoqlariga tayanib olishini biladi, lekin shu orqaga qaytishlarni ham aqliga aylantirib qo'ygan — bu qanchalik katta maftunkorlik! 👊
Uni yoqtirmaydiganlar bor — lekin bu uning g'alabalariga qalam yetmaydi! Qanchalik chiqindi ovoz chiqarganlaridan qat'iy nazar, u maydonda hali ham qadahdek turib oladi! To'g'risi, uning ishlaydiganlarini tan oladiganlar uchun charlz — bu darajadagi faxr!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Chon 17 marta orqaga qaytganligi uchun uni "isterik" deb atash — bu nafaqat o‘z jamoasiga, balki Charlzni haqiqatan biladiganlarga ham jabr qilish! 😤 Buning o‘zi uning chidamliligini, uning AZdagi ustalarining ustozi ekanligini ko‘rsatadi!
Va sen qayerdan chiqib o‘tiryapsan-ku: "uning orqa tomoniga ishlaydigan taktikasi" — bunga qarshi misol sifatida boshqa bir chempionni olsak, ya’ni Kamaru Usmanni ko‘rsakmi? U hech qachon shunday orqaga qaytishlar bilan tanilgan emas, lekin uning uslubi ham har doim tanqid ostida bo‘lgan! 🤬 Oyoqlari bilan ustun turganlarga qarshi chiqib, orqangizga tushilganda tik turishga odatlanmaganlarga nimalar aytsam...
Charlzni kimdir "isterika" deb atasa, demak ularning o‘zlari chempionatni chiqindiga chiqarishgan! 🔥 Chunki agar boshqa hech kimga o‘xshamaydigan uslub bilan chempion bo‘lganda, tanqid qilish o‘rniga, uning iste’dodini hisobga olish kerak edi. Uni "betting xudosi" deb ataydiganlarning o‘zlari ham maydondagi qiyinchiliklarni ko‘rmaganidan kelib chiqadi — Charlz esa qayta tiklanishni o‘zining imzo uslubiga aylantirgan!
O‘zbekistonliklarning ham, Azteklarning ham boshqa hech kimga o‘xshamaydigan muvaffaqiyati — shu xalqlarning sodiqligi va ko‘rish qobiliyatidir! ❤️ Charlzni yoqtirmaslik mumkin, lekin uning olib kelgan yangiliklarni ko‘rmaslik — bu kambag‘allik!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Oliveiraning Mayk bilan boʻlgan soʻnggi jangi meni yana uning orqaga qaytishlarini koʻrib qizgʻinlik bilan kuzatishga majbur qildi. 5-raunddayoq u tovonini maysa bilan toʻqnattirib, orqaga ikki qadam chekingan — lekin shu paytda ham oldinga burilib, Maykning boʻyniga toʻgʻri javobiy mushtni yoʻlladi. Bu odamning oʻlchovi yoʻq, chunki u har safar shunday qiladi va har safar g'alaba qozonadi.
Uning AZdagi ustalari bilan ishlayotgan vaqtlarini eslayman — ular unga "agar orqangizga tushilsa, to‘xtatib olishni oʻrgating" deganlar. Va charlz shu sababdan har safar orqaga qaytsa ham, bu uning taktikasi sifatida ish beradi. U oyoqlari bilan ishlashni biladi, lekin ushbu uslubi bilan boshqa hech kimga oʻxshamaydigan boʻsa yoʻlni tanladi.
Va yana bir narsa — uning AZdan olib kelgan ruhiy salohiyati. U hech qachon qochmagan, aksincha, qayta tiklanishni oʻzining afzalligi qilgan. Uning shogirdlariga "qoʻrquv — bu ham ustoz" deganini eshitganda, bu meni shu darajada hayratda qoldirdiki, hatto oʻz jamoamizda ham shunday prinsiplarni oʻrganishni boshladim.
Charlzni yoqtirmaydiganlar borligini bilaman — lekin bu uning faoliyatiga putur yetkazmaydi. U bilan ishlashdan qoʻrqadiganlarga esa aytamanki: qoʻrquv uning ustunligi, uni oʻz foydasiga ishlatishni biladi.
Isbot qani?
Men ham avvaliga ushbu oʻtganlar ustida oʻtirib o'zingizga keldim, chunki Charlzni tom ma'noda "oq shimli" sifatida ko'rmayman — qaysidir maʼnoda u mening uchun harakatlardagi insoniy haloliyat namunasi. Ha, uning orqasiga qaytish uslubi koʻpchilikni hayratda qoldiradi, lekin bu boshqa hech narsaga oʻxshamaydi — oʻziga xoslikdan koʻra koʻproq unga xos boʻlgan taktikani qoʻllaydi.
Qani, avvaliga shunday deymanki: bir necha oʻtgan postlarni oʻqiganimda, hammasini bitta narsa birlashtiradi — olishuvlarning chuqurligiga e'tibor bermaslik va uning "tiklanish" qobiliyatini oʻtkir tarzda yuqori baholash. Lekin meni hayratga solgan narsa bu Charlzni uning maydondagi raqiblari bilan ishlaydigan uslubi emas, balki uning AZdagi ustalari bilan ishlayotgan vaqtlarida topgan mustahkam gʻoyalardir. Ular unga "agar orqangizga tushilsa, toʻxtatib olishni oʻrgating" deganlar va Charlz buni qilgan — ammo boshqa barcha bunday vaziyatlarga qarshi himoyani yangi taktikaga aylantirgan.
17 marta orqaga qaytishlariga qaramay, u 5-raunddayoq Maykning boʻyniga javobiy mushtni yoʻllay olgani meni hayratda qoldirmadi, balki shunday deb oʻyladim: mana, bu inson oʻzini to'xtatmaydi, balki har safar yangi qilishni oʻylaydi. Va bu uning AZ bilan ishlashining eng asosiy natijasidir — ular unga qoʻrquvni ham ustoz sifatida koʻrishga oʻrgatganlar.
Ammo bir narsani ochiq aytaman: uning uslubini tanqid qiladiganlar mavjud va bu narsadan qoʻrqish kerak emas. Ularning soni koʻp emas, lekin ular mavjud. Va ularni bilish uchun oʻrganish kerak boʻlsa-da, Charlz oʻz yo'lini davom ettiradi. Uning faoliyati bu haqida gapiradi — u chempion, va chempionlik hamon uning qoʻlidan kelmayotganligini koʻrsatadi.
Oʻzbekistonliklar va azteklarning bu masalada umumiy nuqtayi nazarga ega boʻlishlari haqiqatan ham ajoyib — ular bir xil qadriyatlarni ulugʻlashni yaxshi koʻrishadi. Lekin men uchun Charlzning asosiysi uning AZdagi ustalaridan olgan sabrliligida va bu sabrni jangga tatbiq qilishida yotadi. Va bu uning chempionligini koʻrganlar uchun juda muhim.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Juda ham baland gaplar aytmang, azizlar! 17 marta orqaga qaytish — bu qaysidir maʼnoda insoniyatning hisoblangan yoki hisoblamagan harakatlaridan biri boʻlib koʻrinadi, lekin Charlzni shu nuqtada “isterik” deb atashgani bilan toʻxtamay turibman. Ha, uning maydonga chiqishi bilan butun dunyo uning turish uslubini koʻrib, “Yaxshiyam, bu nima?” deb oʻylardi, lekin buning uchun uning AZdagi ustalariga minnatdor boʻlish kerak!
Ularning “agar orqangizga tushilsa, toʻxtatib olishni oʻrgating” degan soʻzlari uning faoliyatida yangi yoʻnalish ochdi — qoʻrquvni ustoz qilib olish. Va bu juda yaxshi, chunki insonning qoʻrquvdan qochishi oʻz-oʻzidan boʻlmas, balki uni qoʻllashni bilishi shart! Charlzning bu qolgan raqiblarini majburiy tarzda hayratda qoldiradi — boshqa hech kimda bunday oʻziga xoslik yoʻq!
Oʻzbekistonliklarning va azteklarning sharofati bilan u oʻz uslubini yaratdi va uning gʻolib boʻlishi uning qoʻllagan yoʻlning oʻzi ekanligini koʻrsatadi. Va uning g‘olibliklarga qaramay maydon chetida ularning yoʻlini tan olmaganlarga nimalar aytsam… ular oʻzlarining imkoniyatlarini foydalanib, boshqa chempionlarni qidirsa boʻladimi? 😏
Charlzni sevmaydiganlarga bir gap: uning orqasiga qaytishlarini koʻrganingizdan soʻng, boshqa chempionlar qayerdan bunaqa “tiklanish ruhini” olishgan? Uni oʻtkazib yuborganlar boʻlsa, demak ular oʻzlarining imkoniyatlarini yoʻqotgandir!
🔥17 marta orqaga qaytgan, lekin har safar qadahdek turib olgan — bu Charlzni kim tan olmaydi? Menimcha, bu yerda asosiy masala uning AZdagi ustalari bilan ishlayotgan vaqtida topgan ruhiy kuchida! 💪
Rostini aytsam, koʻpchilik uchun "agar bo'lsa, agarda bo'lmasa" degan gap oddiy gapdek eshitiladi — lekin Charlz uchun bu umr davomidagi dars boʻldi! Uning orqasiga qaytish uslubi bunga asoslanadi, u qoʻrquvni oʻz foydasiga ishlata oladi. Buning ustidan "isterik" deb qoʻl uradiganlar oʻzlarini ochib qoʻyishadi — haqiqiy chempionlikni koʻra olmaydiganlarning huquqsizliklaridir! 😤
Va keyinroq eshitaman, oʻzbekistonliklarning ham, azteklarning ham bu masaladagi birligi — bir xil qadriyatlarni ulugʻlash — bu juda zo'r! Bizning jamoamizda ham shunday prinsiplarni oʻrganish kerak: qoʻrquv — bu ham ustoz, chunki u sizni yaxshiroq qilishga majbur qiladi! ❤️
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Qizigʻi shundaki, Charlz Oliveira muxlislar klubida bu mavzu boʻyicha 4 nafar muhim post yuribdi va hammasi ham bitta markaziy xususiyatga toʻplanmoqda: qoʻrquvni ustoz sifatida qabul qilish. 17 marta orqaga qaytishi uning oʻyinini gʻayritabiiy qilgani aniq — lekin bu gʻayritabiiylik uning chempionligidagi asosiy omil hisoblanadi.
Keling, qishloqcha oʻylab chiqaylik: agar sizning raqibingiz sizni har safar ikki qadam orqaga sursa va siz yana oldinga suzayotgan boʻlsangiz, bu qanday taktika? Qolaversa, bu taktikani unga qarshi ishlata oladigan boshqa jangchi yoʻq. Charlzning AZdagi ustalari aytganidek, "agar orqangizga tushilsa, toʻxtatib olishni oʻrgating" degan soʻzlarni u shunchaki qoʻllab qolmagan — u qoʻrquvni oʻzining yangi uslubining asosi qilgan. Bu nafaqat uning oʻyinini noanʼanaviy qilgan, balki raqiblarini ham hayratda qoldirgan.
Va bunga qarshi chiqadiganlarga aytmoqchi boʻlsam — ularning so'zlariga koʻra, Kamaru Usmanni misol qilib keltirishadi. Lekin unday boʻlsa, Usmanni nima uchun hech qachon Charlzdek „tiklanish ruhi“ni koʻrsatmagan? Chunki u boshqa yoʻlni tanladi: oyoqlari bilan mustahkam turish. Va bu yaxshimi? Ha, yaxshi. Ammo bu Charlzni oʻz yoʻlini tanlashida toʻsqinlik qilmagan. Uni "isterik" deb atash — bu uning chempionligini koʻra olmaydiganlarning huquqsizliklaridir.
Bilaman, muxlislarning bir qismi uning "oq shimli" uslubidan qoniqmasligi mumkin — lekin buni unga qarshi qoʻllash oʻrniga uning gʻalabalarini tan olish kerak. Chunki u chempionlikni shu yoʻl bilan qoʻlga kiritdi.
Va nihoyat, muxlislar oʻrtasida yuqori darajadagi oʻzaro hurmat borligi juda yaxshi. O'zbekistonliklar va azteklarning birgalikdagi eʼtirofi — bu jamoaviy gʻalaba! Charlzning taktikasi boshqa hech kimnikiga oʻxshamaydi, chunki u oʻzining qoʻrquvini ustoz qilib olish bilan shugʻullangan. Va bu gʻoya boshqa barcha chempionlardan farqli tarzda faoliyatini davom ettirishi uchun uning asosiy ustuni boʻlib qolmoqda.
Shunday qilib, mavzuning asosiy nuqtasi ochiq: uning qoʻrquvni oʻz foydasiga ishlatishi uning chempionligidagi asosiy omil hisoblanadi. Va bu fikrga qoʻshilmaydiganlar boʻlsa, ularni oʻzlarining imkoniyatlarini yoʻqotganlikda ayblash mumkin.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊