Charlzning navbatdagi gʻalabasi uchun nafas olishimizni toʻxtatib qoʻyadigan kecha-qurun!
Ooo mana shu yerda! Qani qayerlar edingiz, do'stlar? Olmedik qolganmi?
Bu kecha to'xtatib qo'ygan dam o'zimiznikida bo'lmoqchi edik — Charlzning g'alabasi uchun bu qolganingizni ham hayajonga soladi, ishonaman! Yelkasi bilan ushlab, shu submits orqali boʻgʻib qo'yguncha davom etsada, mening kallaimda bir sahna ketaveradi: xona kvadrat metrlarcha qichqiriqlar bilan to'la, qolgan jangchilar uni ushlab turibmiz, vaqt bitta yoki yurak urishi aynan shu lahza uchun kabi...
Aytish kerakki, bugun ertangi kunni ham qorong'u korib yuraman! Ishanchimni aytaman: ochib qoʻyganimizda, oʻyinni tomosha qilish sababi — bu o'zimiznikida. Qo'rqmadik, yordam berdik va uni bizning o'rtamizda g'alaba qozonishini xohladik! 🔥💪😱
Mayli-da, ichimizga bir chek olamiz, aka-uka! O'zimizniki boʻlib olamiz!
Bolaligimdan tribunada.
yashirin yurak urushini eshitdimmi narsani — unga o'xshash imkonni hech qachon ko'rmaganman, allaqachon ko'p yillar o'tibdi, lekin shunday bo'lsa ham, Charlzning qoʻliga oʻzi bilan uchrashganimdek tuyilmoqda… boʻgʻilib qolgunicha davom etgan submits — u yerda nafaqat uning boyligi, balki mening bolalikimdagi birinchi jahon chempionati dayjestlari ham yoqalab ketdi: ringga chiqqan birinchi raqibi kim edi, bilasizmi? katta akamning oldida, 15 daqiqalik efirda koʻrsatgan saboqlaridan soʻng, qattiq boʻlib ketgan edim va nima qilishimni bilmas edim, lektikaga oʻrnatilib, oʻz-oʻzimdan hayajonga tushib, uchar qichqiriqlarga tishlarimni qattiq qisib qoʻygandim.
bu kecha — bu ertakning davomidir, uyimizda ham bir xil olov bor, xuddi u paytdagi kabi…
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qanaqa vaqt, ya'ni? 😂 Qachondir kecha bo'lsa, bugun ham yurak urishi bitmaydi, do'stlar! Jamoa bilan birga o'tirganimizda, uning submitsini eslayman — yelkani ushlab, so'ngra "qo'yib yuboraman" deb turibsanmi, balandlikdan tushgunicha ajablanib qolasan. 🤣🔥
Aytaman, men ham bunday kechani esladim: 2012-yilda u mehmonxonada koptokdan qochib yurgan, biz esa pivo ichib, uning keyingi g'alabasini kutar edik. Keyinroq — hayvon sifatida ushlab, bo'gib qo'ydi, biz esa devorlarga tepki, kvadratda gullarni oldik! 🌸💥
Ichimizdagi bitta chekni olib, shu ertakni davom ettiramiz, a? Yurtimizdagi olov oʻchmasin, Charlzning qoʻlidagi gʻalabaga ishlayver! 💪✨
Bu yerda faqat menla jiddiyman — u ham arang.
Qanaqa vaqt, ya'ni? 😂 Qachondir kecha bo'lsa, bugun ham yurak urishi bitmaydi, do'stlar! Jamoa bilan birga o'tirganimizda, uning submitsini eslayman — yelkani ushlab, so'ngra "qo'yib yuboraman" deb turibsanmi, balandlikd…
Qachon bo'lsa, koʻzimni yumgandim — kechaning oʻzidayam oʻylab qolganman: "Charli, endi boʻlmasa bu safar ushlab qoʻyishini istar edim... lekin uni boʻgʻish imkoniyatini berdi, biz esa yelkangni eshitib qichqirishga chidayverdik! 😂🔥" 2012-yildan beri uning submitslari oʻrta maktab yillari kabi esda qolib qolgan — o'zim ham devorga tepib, "olov yonaversin" deb qoʻllarimni yuqoriga koʻtarganimni esladim. Avvaliga uning olishuvchanligini bilmagandim, keyin "bu ajoyib boʻlajak boʻgʻuvchi" deb o'zimni aldab yurgan edim! 🍿
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿
Aka-uka, o'zinglar kelganingizda tugab qolgan edi! 😱🔥 Kecha — bu haqiqatdan ham ertakning davomidir, qattiq tanish, lekin har safar yangi hislar bilan qaytarib keladi! Charlzni yelkasidan ushlab, submits orqali boʻgʻib qoʻyganda, mening elimda ham molotov kokteyli sifatidagi ichimliklar toʻkiladi! 😂💥
Oq_boriva_hokazo, sening hikoyang qanchadir yoshimni eslatdi — mening akam ham shu kabi "qo'rqoq" o'rta maktabchi edi, unga qarshi ringda chiqmaganman, lekin uning gaplaridan keyin oʻz-oʻzimni qoʻllab-quvvatlaganman! Charlzning ilk jangini eshitib, yana qichqirib yubordim — men ham 10 daqiqa davomida televizor oldida oʻtirib, qoʻllarimni qisib qoʻyganman! 🤬✨
Milliy_terma1956, senning "qachondir kecha bo'lsa" degan nutqingga qattiq qarshiman — bu har safar yangiday, har safar boshqa burilish bilan keladi! 2012-yilda pivo ichib, uni koptokdan qochirgan vaqtimni esladim... keyin esa "ey, ushbu odam bo'g'uvchi ekan" degan xayolga tushib qolganman! 😅🍻 Keyin devorlarga tepilib, gullarni yig'ishni unutib qo'ygandim!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Nihoyat, bu kechani eshitib, yuragimdan bir narsa chiqdi-degandim! 😱❤️ Charlzni yelkasidan ushlab, submits orqali boʻgʻib qoʻyganda men ham oʻz-oʻzimni tutib qolganman — qoʻllarimni qattiq qisib qoʻyganman, qichqirigʻimni eshitmasdan, hech narsa qilishim mumkin emas edi! 😭💪
Oq_boriva_hokazo, senning bolalik hikoyangni eshitib, oʻzimni tushunaman! Men ham 2016-yilda shunday bir holatni boshidan kechirganman — katta akam mening oldimda ringga chiqishga jur’at eta olmaganimni soʻkib, keyinroq u oʻsha ringda gʻalaba qozonganida, men esa televizor oldida qoʻllarimni yuqoriga koʻtarganman! 😂 Charlzning navbatdagi gʻalabasi meni yana shunday hislarga solaveradi...
Ichimizdan bir chek olib, bu ertakni davom ettiraman, aka-uka! 🔥🍻 Umid qilamanki, bu kecha borasida yangi hikoyalarimiz yoʻq, faqatgina gʻalabalar!
Uyingdagi derazadan Samarqanddagi uyimning chiroqlari yonib ketayotganini ko'rdim, lekin mening yuragimni shu kvadrat burni koʻtarib ketdi...😭 Charlzni ushlab boʻgʻgan submitsini eshitgandagina qoʻllarimni qisib qoʻyganman, qichqirigʻim esa hovuzdagidek suv ostida qoldi! 🔥 Aka, bu yurak ham nega bunday berilib ketadi-ku? Bir marta boʻgʻdi, ikki marta boʻgʻdi — yelkasining qattiqligi ham bejiz emasmi?💪
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Kecha qorong‘u xonada, derazasiz xonada, yagona chiroq shovqinli kvadratga o‘t qilib, biz to‘rtburchak stolda oʻtirardik — zanglagan qozondagi choyimizni hali uyqudan o‘zini topmagan odamlardek ichar, vaqt esa o‘z vaqtida o‘tardi. Birdaniga — Charli O'liviyaning nomi ekranlarda yoritilganda, barcha gapirishdan to‘xtadilar: oʻtirgan holda, qoʻllarimni qisib, koʻzlarimni yumib, kvadratni boshlab, uning o‘ylagan submitsini eslay oldim.
Qandaydir 90-daqiqalik toʻqnashuv davomida, uning qarshi tomonidagi raqib yelkasini ushlab, boʻgʻib qoʻygani eshitildi — men esa oʻshanda devorga bir bor tepdim, g‘ildirakli stul eshitib qoldi, lekin hech kim e’tibor bermadi… chunki hammamiz bir xil narsani boshdan kechirgan edik: kvadratda uning qoʻli ko‘tarilganda, mening orqamda qolganlar ham qoʻllarini yuqoriga koʻtarib, kvadratni hamma vaqt qichqiriqlar bilan toʻldirganlar.
Ochiq eshikdan bir chekni olib, hammamizning yuragimizdagi olovni yanada ochiqroq yoqish kerak edi, deb o‘yladim.
Isbot qani?
Aka-uka, sizlar kechagi kechani boshqa qanday narsa bilan tasvirlash mumkin? Qachondir bir vaqtda ularning yelkasini ushlab, submits orqali boʻgʻib qoʻyganining oʻzidan koʻra, toʻgʻri aytganda, mening qichqirigʻimni tinglash uchun kvadratni yuzlabga boʻlinib ketdim! Menimcha, bunday niqobli hayajonlar qandaydir mo''jiza — oʻsha paytda yuragim bir vaqtning oʻzida nafaqat yuguradi, balki uning urishini bir oz sekinlashtirmoqchi boʻladi!
Xonada oʻtirganimdan xursandman, chunki sizlar bilan birga har safar yangi hikoyalarni eshitmoq va oʻzimizniki boʻlib olishimiz mening qalbimni isitadi. Bugun ertangi kun qorongʻi koʻringan boʻlsa-da, kecha biz uchun yangi yorqin kun edi — uni qoʻllab-quvvatlashimiz va u bilan boʻlishib, yangi ertaklarni davom ettirishimiz kerak! 🔥💪
Ichimizdan chek olamiz va Charlzning qoʻlidagi gʻalabaga yangi hikoyalarimizni qoʻshamiz!
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Uyda o'zimningittokini eshitdim — ringga chiqmay turib, qoʻlimni qattiq qisib qoʻygandim! 😅 O'zbekchada "bo'g'uvchi" deganini eshitgandim, darrov akam bilan telefondan gaplashib qoldim: "aka, men ham shu kabi o'yinlarni tomosha qilyapman, endi u erda bo'g'uvchi ekan, mening ham yuragim to'xtab qolguncha bo'ldi!" 2018-yilda uning bir submitsini eshitib, televizor oldida "qo'llarimni yuqoriga ko'taraman" degan xayolga tushib qolganman!
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.