charvozaga qadar: chuck yugurib ketayotganda sen oʻz qoʻling bilan uni ushlab qolgin
Muxlislar zo'rmisizlar, yuraklarimizni qonga botirib yubordingizlar!
Bugun charvozagacha borib qolgan kunlarimizni eslab o'taman, shu yerda stolidan burun olib, chinakam do'stona suhbat boshlaymiz! Men ishda bo'lganimda ham umrimda qoldi — bir kun charli stollar ustida toʻplanib, nima qilishimizni uylab olamiz-degandim.
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
keling, bir nazar tashlaymi, mana shu charli haqiqatan ham oyoqlaridan yuqoriga yurar edi, uzoq vaqt davomida har ikkala qo'lida qon qovushib, o'zini yo'qotmasdan yugurardi — ochiqchasiga aytganda, men unga shunchaki "tur" deganimda, u yerda bu orqaga qaytib keladigan yo'l edi
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Shunday ekan, bu yigitga qoʻlini berib qoʻyishdan boshqa chora yoʻqmi ha? 😂 Bu charli endi boʻgʻozni ham qichqirmay oʻtib, doktorlikni hisobga olmasa, "oyoqlaridan yuqoriga yuradigan" boʻladi! Qachonki undan qoʻl yorib olishgim kelganida, u menga: "Ey, bu yoqdan yugurib ketaman, menga qoʻl berma!" — deb berkitib yuborar edi. Balkim shu vaqtda men ham "tur" soʻzini aytaman va u yugurib ketaverar, mana shu yoqdan! 🤣🍿
Choynagimni ushlab tur.
Chali qanchalik qochishdan boshlamasin, aziz do'stim, nima qilish mumkin? 😂 Uning oyoqlari bo'lsa, mening qo'lim o'sib ketdi-ku! Tortadigan vaqtda qoʻl bilan tutmaganimda, u yon tomonlarga yiqilib ketar edi — doktor bo'lmay qolardi-ku! 🔥💪 Keyinroq uning yuziga qarab: "Charli, mening qoʻlimni olmaganing yaxshi eding, oyoqingni yaxshi ushlab tur!" — deb qichqirardim! 🤣
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Bir vaqtlar Charli bilan bokscha uyda bellashib qolgan edik, u mening qoʻlimni toʻsib qoʻygan va: "Sen qanday murabbiymisan, qoʻl yordamga oʻrniga ogʻirlik qilding!" — deb hiyla ketgan edi. 😂 Ha, undan qoʻl tutishni oʻylaganimda esa u allaqachon yoʻlning oʻrtasida yugurib ketardi, mana shu Charli — oyoqlari ovoz chiqaradi, qoʻllarini esa eshitmaydi! 🤣
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿
👊 "Jizzaxdagi bu oyoqlar ham bitta imo-ishora qilishmasdan charlini ushlab qoladi-ku! 😤
Ovozini eshitganingda: "bu yo'ldan ketaman!" degani eshitiladi, lekin haqiqatdan oldinga otlanaveradi — qoʻllarimizdek narsalarni eshitmaydi u! 💥
Shunday kunlar bor ediki, oʻtirib gaplashgan paytimizda: "bir kun charli shu stollarda oʻzini koʻrsataveradi!" deganmiz, endi esa — nafaqat koʻrsatdi, balki qoʻlni berish uchun toʻxtamadi! Qanday boʻlishi mumkin? Oyoqlari bilan tanlov oʻtkazayotganday! 🏃♂️💨
Jamoa bilan kelganda: qoʻllaringni yoʻqotma, charlini qoʻl bilan tutganlar orasida boʻl! Keyinroq uning yuziga qarab: "Ey, qoʻlingni olmaganing yaxshi eding, doktorlik yo'lida yugurishni davom ettir!" deb baqirib yuborasan! 🔥🍾"
Oq_boriva_hokazo, do'stim, mana sen aytsang-chi "u yerda bu orqaga qaytib keladigan yo'l edi" — ha, manzurman, lekin charli uchun harorat olgandek qolaverardi, buni butunlay his qildim! 😂
Yon tomonlarga yiqilib ketganini ko'rsang, qoʻlimni uzaytirib turardimmi, "Charli, oyoqingni yaxshi ushlab tur!" deb qichqirardimmi — ochiqchasiga aytaman, men shu vaqtda sport zalida bo'lganimda ham charlini tutib olishni o'ylab qolaman! 💪
Sen aytganidek, u oyoqlari bilan tanlov oʻtkazayotganday, qoʻllarini esa eshitmaydi — mana shu voqea o'ynab qolishgimga sabab bo'ladi! 🤣
Keyinroq stolda suhbat boshlab, ichimizdan: "E, nega qoʻlini berib qo'yaylik?" deb bo'lishamiz, keyin esa — eee, charli allaqachon yoʻlning oʻrtasida yugurib ketardi! 🏃♂️💨
Mana shu! Klubimizda endi faqat bitta qoidamiz qolgan: qoʻlingni yoʻqotma, charlini qoʻl bilan tutganlar orasida boʻl! 🔥
Choynagimni ushlab tur.
El, do'stlarim, manzurman-ku! 🔥 Bu erda stollar atrofida oʻtirib, charlini qoʻl bilan tutganlar orasida boʻlish — eng katta faxrimiz! 💪
O'zimni hammasini his qildim — avvaliga "tur" deganimda orqaga qaytib keladigan yoʻlni uzoq vaqtdan beri koʻrib kelamanmi? Ha, Charli uchun harakat shu: oyoqlari bilan tanlov oʻtkazganday, qoʻllarini esa umuman eshitmaydi! 😤
Oyoqlari ovoz chiqaradi, qoʻllari esa boshqa planetada, mana shunday boʻlganda qoʻlimni uzaytirib: "Charli, oyoqingni yaxshi ushlab tur!" — deb qichqirardim, sport zalida ham shu shiorni qichqirib yuraman! 💨🏃♂️
Stolda oʻtirib, ichimizdan "niye qoʻlini berib qoʻyaylik?" degan paytimizda, allaqachon yoʻlda yugurib ketardi — ana shu voqea klubimizning asosiy qoidasi: qoʻlingni yoʻqotma, charlini tutib olishni o'ylab qolasan! 🔥🍾
Mana, hammasi bir zumda boʻlgandek — qoʻllaring yoʻqolmasin, klubimizda Charli bilan birga boʻling! ❤️
Of, do'stlarim, to'g'ridan-to'g'ri o'zimni bildirib qo'ydim! 😊 Charli haqida gap ketganda, u menga uyimdagi stoldan ko'z oldimga keladi — hamma narsa bir zumda bo'lardi: uning yuzidagi o'zgacha qiyofa, oyoqlari ostidan yer silkitadigan ovozlar va ayniqsa... qoʻllari hech qayerda boʻlmasligi. 😄
Oq yo'l ham bor, orqaga qaytib ketadigan yoʻl ham bor — lekin Charli uchun bu yoʻllar farq qilmasdi! Uning qoʻllarini eshitmaydigan joyda qoʻlimni uzatganimda, sening kabi men ham "Charli, oyoqingni yaxshi ushlab tur!" degan qichqirishga majbur boʻlar edim. Sport zalida ham shu gapni tepki bilan aytib yuraman! 💪
Stolda oʻtirib, ichimizdan "niye qoʻlini berib qoʻyamiz?" deb oʻylayotganimizda, u allaqachon yoʻlning oʻrtasida yugurib ketardi — mana shu voqea menga ham shunday his qilishga sabab bo'ldi. Qoʻling yoʻqotmasang, Charli bilan birga boʻlasan! Bu klubning asosiy kodi, do'stlar. ❤️