Chjan Veyli osiyoliklar orasida eng mohir chap oyog'ini ishlatadigan kurashchi emas…

Qisqasi, Chjan Veyli shunchaki boshqa osiyoliklarni yuqoridan ko'rib turadi — uning qarshisida bo'lganlarning hech biri chap oyoqlardan bunday doimiy vosita sifatida foydalana olmaydi, na Osiyo chempioni KIM Dong Xyon, na o'zining texnik va taktik ustunligi bilan ajralib turadigan YAO JI YUAN ham. Uning foydalanishi faqat son-sanoqsiz foyda keltiradi. Oʻzining 17 gʻalabasi davomida Chjan chap oyogʻini oʻrtacha har 9,2 jangda oʻzining asosiy zarba vositasi sifatida ishlatgan (bu koʻrsatkich boshqa top osiyoliklar orasida oʻrtacha 2,5 marta kamroq), ularni birinchi raundning oʻrtacha 68 soniyasida bajargan — bu esa raqiblarga nafas olish uchun vaqt qolmaydi. Bundan tashqari, uning chap oyoq zarbalarining 73 foizi raqibning himoyasini yorib oʻtishga va toʻgʻridan-toʻgʻri boʻgʻish yoki boʻgʻuvchi texnikaga oʻtkazishga yordam beradi (farqi: KIM Dong Xyon uchun bu koʻrsatkich 41%, YAO JI YUAN uchun esa 38% dan oshmaydi). Ushbu uslubni raqiblar uchun kutilmagan va oʻylab topilmagan deb atash mumkin. Chjan oʻzining gʻalabalarining 65 foizida raqibni toʻsiqsiz chap oyogʻiga qarshi kurashga majbur qilgan — bu statistika boshqa osiyoliklar oʻrtacha koʻrsatkichi 22 foizni tashkil etganidan uch baravar yuqori. Natijada u koʻplab raqiblarni texnik jihatdan yaxshi boʻlsalar-da, maʼlum bir uslubga qoʻl qoʻyishga majbur qilgan. Shunday qilib, Chjan Veyli chap oyoqlardan foydalanish boʻyicha mutlaq ustun emas, balki bu uning eng asosiy vositasi boʻlib, u orqali oʻzining noyob taktik keskinligini va raqiblar ustidan uygʻunlik bilan ustunlik qilish sanʼatini namoyon etadi.

Qanaqa chap oyoq, qanaqa ustunlik? Chjan Veylining darajasini sanash bilan o’lchamaslik kerak. Bu odamning qizigʻi shundaki, u o’zining chap oyog’ini *o’ziga* qarshi kurashishga majburlaydi — raqiblar yig’lab yuborganida ham u o’zining chap oyog’i bilan boshqa yo’llarni topa oladi. Boshqalarning chap oyog’i bor, lekin ularningcha sof texnikaga bog’liq, Chjanningcha esa — *psixologik urush*. Raqibni chap oyog’iga qarshi kurashishga majburlash uning uchun oddiy imtihon, lekin u o’zining boshqa uslublarini ham ayni vaqtda ishlab chiqib yuboradi. Yana bir narsa: boshqa osiyoliklar chap oyoq bilan foydalanganda ularni to’satdan urishadi, Chjan esa uzoq muddatli strategiya bilan ishlaydi. Omad bilan birga uning uslubi shu: raqibni har qanday nuqtadan bosib, o’zining *o’ziga* qarshi kurashishga majbur qilish. Qani, bu bo’lsa — boshqa uslubni aniq qanday tanlaganini bilib olish kerak.

O'ylab ko'ramiz — boshqa osiyoliklar bilan solishtirganda Chjan Veyli yangi yuzmi? 2016-yildan beri faol bo'lganiga qaramay, u hali ham o'zining cho'qqisida degan gap bor. KIM Dong Xyon 2018-yilda chempion bo'lgan, YAO JI YUAN esa 2020-yilda birinchi mag'lubiyatini oldi. Chjan esa shu vaqt ichida o'zining 17 gʻalabasidan 15 tasini birinchi raundda qozondi — bu barqarorlikka dalolat. Liga kontekstida esa — yevropaliklar orasida chap oyog'idan foydalanish yaqinda olib kelingan uslub hisoblanadi. Qisqasi, Chjanning bu texnikani yo'qdan yaratib, uni asosiy vositaga aylantirishi vaqt o'tishi bilan yanada qimmatroq bo'lib boradi.

qani bu yerga o'zi qishloq sharoiti ko'z oldimda — yoshligimdan bilsam, hammasi bu yerda chiqqan, suv yoqlab, katta bo'lib qolganmi, deb o'ylardim. aslida qishloqda ishlatiladigan uslublar, nima unday? qarshi turganni bosib olish, nafasini olishini olmaydigan qilib qo'yish, va o'zing uchun boshqa yoʻllarni ochib olish. Chjan Veyli shunday qiladi, lekin shu bilan birga yoshlikdagi kuyovdek o'zining chap oyog'iga qarshi kurashishga ham majbur qiladi. o'sha davrlarda esa buni ko'radiganlar: "qanaqa ajoyib taktika, lekin u o'zi uchun qiyin bo'ladi", deganlar. biroq shuning uchun ham uning uslubi boshqa osiyoliklarning ma'lum texnikasi bilan solishtirganda butunlay boshqacha — ular faqatgina zarba berishadi, u esa raqibni chap oyog'iga qarshi kurashishga majburlaydi va o'sha vaqtda boshqa imkoniyatlarni foydalanadi. yana bir narsa — boshqalarining chap oyog'ini ishlatishi vaqtinchalik, to'satdan bo'lgan holatlarda. Chjan esa buni o'ziga qarshi qilib, raqibni doimiy bosimga soladi. bu esa strategiya emasmi, negaki vaqt o'tishi bilan raqibning barchasi nimaligini anglab qoladi va ularning texnikasi yordam bermaydi. qani mana bu hudud, o'zi biladi — qishloq odamlari uchun asosiy narsa: uslub, bosim va boshqa yoʻllarni ochish. Chjan Veyli shunday qilgan, shuning uchun ham uning yevropaliklar uchun yangi bo'lgan chap oyog'idan foydalanish uslubi vaqt o'tishi bilan yanada qimmatroq bo'lib borishi mumkin, chunki u endi ko'proq vaqt talab qiladi va o'rganishni davom ettiradi.

Chjan Veyli bilan shugʻullanish boʻyicha hisoblaganimda, uning chap oyogʻi orqali boʻlajak texnikalar va boʻgʻuvchi kombinatsiyalarni *oldindan koʻra* olish qobiliyatidir. Misol uchun, soʻnggi intervyusida uning oʻquvchilari oʻrtasida oʻtkazilgan tajribada koʻrinib turibdiki, 10 jangdan 8 tasida u chap oyogʻi bilan yuqori bosim oʻtkazgandan soʻng raqibni uchinchi texnika (masalan, tirsak zarbasi yoki boʻgʻuvchi) bilan yoʻq qilishga oʻtgan. Bu oʻlchov boshqa osiyoliklar uchun oʻta qimmatli boʻlib tuyulishi mumkin, ammo Chjanning uchun u nafaqat oddiy taktik vosita, balki raqibning *psixologiyasiga* ham taʼsir qilishning asosi. KIM Dong Xyonning yopiq uslubi yoki YAO JI YUANning oʻziga xos ritmiga qarshi qoʻyilganida, uning chap oyogʻi bosimining asosiy taʼsiri — raqibning vaqtini *boʻshashtirish* emas, balki darhol boshqa imkoniyatlarni payqamay qolishdir. Oʻylayman, uning shuhrati shundaki, boshqalarning chap oyogʻi *zarba uchun* ishlatilsa, uningki esa raqibni butunlikda *oʻrab olishga* moʻljallangan — deyarli barcha gʻalabalarida chap oyogʻi bilan boshlaganidan keyin keladigan ikkinchi yoki uchinchi harakat uning *asosiy* boʻlganini koʻrsatadi.

Keling, tartib bilan — bu Chjan Veyli nima qilishni yaxshi biladi edi. Uning chap oyogʻi haqida gap ketganda, hamma "ajoyib zarba" deb oʻylaydi, lekin aslida u oʻz raqibini *hududiy qamalga* oladi. Yana bir narsa: Chjan oʻzining chap oyogʻidan foydalanish orqali raqibning butun taktikasini oʻzi uchun ishlatishga majbur qiladi. Yaʼni, boshqa osiyoliklar "chap oyoq bilan urishadi", u esa "chap oyogʻingni menga qarshi qoʻy — sen uchun bu esa boshqa yoʻllarimni ochib beraman" deydi. Shunday ekan, uning qoʻlida chap oyoq — bu oʻlchovli bosim vositasi emas, balki raqibni oʻzining psixologik tuzogʻiga tushirishning *oqilona sanʼati*. Misol uchun, agar raqib chap oyoqni blokirovka qilishga harakat qiladigan boʻlsagina, u oʻzining boʻgʻuvchi texnikasini toʻliq quvvat bilan foydalanishga vaqt topadi. Demak, Chjanning gʻalabalaridagi asosiy narsa — bu raqibning vaqtini *boʻshatish* emas, balki *harakatlarini oldindan koʻra olish*. Shuni aytish kerakki, uning uslubi boshqa sportchilardan farqli oʻlaroq, vaqt oʻtishi bilan yanada murakkablashadi — chunki raqiblar uning taktikasini oʻrganishadi, u oʻzining yangi imkoniyatlarini ochib boraveradi. Bu esa uning boʻyicha mutlaq ustunligini emas, balki *oʻzgaruvchan va moslashuvchanlik ustunligini* koʻrsatadi.

Chjan haqida shundaydedi: uning chap oyogʻi butunlay boshqa narsa, oyoq emas — bu raqibni oʻziga qarshi urish san'atidir! Qiziq edi, boshqa osiyoliklar chap oyogʻini orqaga turtib shunchaki zarba beradi, u esa oʻzining chapoyogʻini yukonidagi quroldek ishlatib, raqibni boʻgʻuvchi texnikani qoʻllashga majbur qiladi 🔥 Chjan oʻzining soʻnggi 5 gʻalabasida chap oyogʻi bilan bosim oʻtkazgandan soʻng darhol boʻgʻuvchi kombinatsiyaga oʻtgan — boshqa hech kimda bunday oldindan koʻra olish qobiliyati yoʻq! Raqib esa oʻzining vaqtini yoʻqotadi, oʻzining texnikasini yoʻqotadi… va qolganini sen oʻylab top!

Rostini aytsam, bu Chjan Veyli haqidagi gaplar aslida juda jozibador, lekin menga shunday tuyuladiki, bu „chap oyoqni raqibga qarshi qoʻyish“ degan idea hammaga maʼqul boʻladimi yoki yoʻq, degan savol tugʻiladi. Chunki odamlarning koʻpchiligi oʻzining kuchsiz tomonlarini yashiradi, uni teskari taʼsir koʻrsatishga qoʻymasligini biladi — ammo Chjan buni iloji boricha qoʻllab, oʻzini oʻziga qarshi kurashga majburlab yubormoqda, bu qandaydir aqldan ozganlikka oʻxshaydi 😂🍿 Shuni tushunish kerakki, boshqa osiyoliklar ham oʻzlarining texnikalariga ega, ular uchun chap oyoq oddiy zarba vositasi boʻlsa, Chjan uchun bu butun vaqt talab qiladigan oʻyin — raqibni doimiy bosim ostida ushlab turib, uning har bir harakatini oldindan koʻra olishga majbur qiladi. Bu esa vaqt oʻtishi bilan uning uslubini yanada murakkablashtirib, raqiblar uchun ajralmas sehrgarlik holiga keltirib qoʻyadi. Chjan oʻzining soʻnggi intervyularida aytganidek: „Men uchun chap oyoq — bu raqibni oʻzining vaqtini yoʻqotishga majburlash vositasi, uning taktikasini oʻzi uchun ishlatishga imkon beruvchi vosita.“ Va bu toʻgʻri deya olamizmi yoki yoʻq — bu haqiqatan ham ajoyib taktika yoki oʻyinning oʻziga qarshi o‘ynashmi, deb qolmoqda.

Ehtimol men yangi mavjudotni koʻrib chiqyapman — oʻzining chap oyogʻi bilan raqibni boʻlib oʻtirgan idishdan qolgan qovun poʻsti kabi ezuvchi va xuddi shu vaqtda uning toʻrtinchi texnikasini oldindan koʻra oladigan kimdur. Chjanning soʻnggi intervyusini koʻrgan edim, u oʻquvchilar oʻrtasida oʻtkazilgan eksperiment haqida gapiribdi: 20 nafar oʻrta darajali jangchiga qarshi 10 ta oʻyinga oʻtirishni taklif qilgan, ularning oldidan bitta shart qoʻyilgan — chap oyogʻini ishlatishga majburlash. Natija? 17 tadan 14 tasida Chjan gʻalaba qozongan va bu ham birinchi raundda emas, ikkinchi-yu third-roundlarning oxirigacha choʻzilib kelgan. Hamma ham oʻz vaqtida eshitgan boʻlishsa kerak — "oldindan koʻra olish" imkoni. Lekin aslida bu nima? Yaʼni, boshqa MMA jangchilari texnikalarini tanlashda xuddi shunday oldindan koʻra olish qobiliyatiga ega, deyish mumkinmi? Boʻlmaydi. Sababi, oʻsha oʻrta darajali jangchilarning oʻzlari uchun eslatib oʻtamanki: ularning koʻpchiligi oʻzlarining chap oyoqlarini boshqa osiyoliklar kabi oddiy tarzda — tepki uchun, blokirovka uchun yoki oʻzlarining ritmini saqlash uchun ishlatishardi. Chjan esa oʻzining chapoyogʻini butunlay boshqa narsaga aylantirgan — raqibning vaqtini oʻgʻirlovchi, uning psixologiyasini buzuvchi va keyinchalik barcha imkoniyatlarni oʻziga ochuvchi vositaga. Bu yerda raqamlar ham bor, lekin asosiy masala bu emas. Chjanning gʻalabalari koʻrsatib turibdi ki, uning chap oyogʻi bilan boshlangan birinchi bosimdan soʻng, raqiblar oʻzlarining ikkinchi yoki third usullarini gʻoyib qilganlar — koʻpincha ular bir necha soniya oʻtgach, boʻgʻuvchi texnika yoki tirsak zarbasi bilan toʻxtatilgan. KIM Dong Xyonning yuqori darajadagi jangi Xesdi Mamedovga qarshi esda qoladi: Chjan chap oyogʻini ishlata boshlab, uning orqaga tortilishi va nafasini yoʻqotilishini koʻrib, bir zumda boʻgʻuvchi kombinatsiyaga oʻtgan va ikkinchi raundda oʻzining eng zoʻ texnikasi bilan gʻalaba qozongan. Bu yerda muammoli tomon ham mavjud — koʻpchilik Chjanning uslubini "oʻziga qarshi oʻynayotgan" deb hisoblaydi. Toʻg'ri, oʻzi ham oʻzi uchun qiyinligini tan oladi: raqibni oʻzining chap oyogʻi bilan bosim ostiga olishi bilan, u oʻzining asosiy vositasini ham yoʻqotib qoʻymoqda. Lekin bu uning ustunligi ham: vaqt oʻtishi bilan uning uslubi yanada murakkablashadi, chunki raqiblar uning taktikasini oʻrganib olishadi va u yangi imkoniyatlarni ochib beraveradi. Islohotchi boʻlmaganlar uchun bu gʻalati koʻrinishi mumkin, lekin Chjan uchun bu mutlaq real hayot misoli — qishloqda suv yetkazib beruvchi bolalarning oʻzlarining kuchi va vaqtini tejash usullariga oʻxshaydi: suv quvganda, ular oʻzlarining yoʻllarini ochishni bilishadi. Shunday ekan, jamoa konsensusiga keladigan boʻlsak: koʻpchilik uning taktikasini qabul qiladi, chunki bu oddiy *chap oyoq texnikasi* emas, balki butun vaqt talab qiladigan *psixologik oʻyin* boʻlib, raqibning oʻziga qarshi kurashishga majburlanishiga asoslanadi; kamroq odamlar esa uning uslubini "oʻziga qarshi oʻynash" deb hisoblaydilar, chunki vaqt oʻtishi bilan murakkablashuvi raqiblarga oʻzlarini moslashtirish uchun qiyinlik tugʻdiradi va Chjanning oʻziga ham qiyinlik keltiradi.