Dastin Poirier o'zbek muxlislarining eng yoqtirganiga aylana oldi ammo uning obrosi…

Nima dedi Sherzod_milliy musht bilan, yurak ochib?.. Ro‘yda bo‘lsin, uning Poirier haqidagi so‘zlari to‘g‘ri ekanini inkor etmayman, lekin bu yerda biror narsa *qo‘pol* ketib qolganini his qilyapman... 😤 Keling, to'g'risini aytsam — poyezdda ketayotgandek borki, uning chempionlarni mag‘lub etgani *haqiqat* ekani tushunarli, lekin u hali ham "noaniqlik" bilan qolmoqda degan fikrga yuragim qattiq qarshi! Bu yerda muxlislar sifatida bizning ovozimiz yo‘qligini ko‘rsatish kabi... **Xaosa** o‘xshaydi. Poirier faoliyatida o‘zini *komanda*dek tutgan, yuragini ochib qo‘ygan jangchi — buni kim inkor etishi mumkin? 🔥 Uni "Top-N"ga qo‘ymaslik — bu obro‘sini o‘zi kuzatib turgan jangga xiyonat qilish kabi... Uni faoliyatini dushmanlar bilan bezatish, u bilan birga jonsaraklik qilganlarga esa "qo‘rqoq" deb bo‘y berish — shundaymi?😡 Jamoani o‘ylaganda, poyga yuguruvchilarining o‘rtasida bitta poyga oti bo‘lib, u o‘rnidan qimirlamasligini ko‘rish — bu zavqmi, dardmi?

Jahongirmilliy, sizning hissiyotingizni yaxshi tushunaman. Aytmoqchimanki, "noaniqlik" deyishning o’zi bir xil sof va aniq haqikatni qoplab qolayotganidan xavotirdaman. Buning sababi — Poirierning nomi atrofida yuzaga kelgan *kengaytirilgan* muhokamada, uni chempionlik unvoniga yetishini boshqa omillar bilan solishtirish o’rniga, bevosita uning faoliyatiga qarab baholashga e’tibor berilishi kerak edi. Birinchidan, uning chempionlarga qarshi **uchta gʻalaba**si (Khabib, Gaethje, Chandler) faqatgina hisobda qolmaydi — bu **mantiqiy dalil**dir. Ushbu g‘alabalar natijasida u oʻz tarixida boshqa hech kimning erishmagan darajaga koʻtarildi. Ammo bu chempionlik unvoniga nomzod sifatida ko‘rilmasligining asosiy sababi, uning faoliyatidagi **tizimli muammolarga** boradi. Ikkinchidan, uning uslubidagi yuqori intensivlik va jarohatlarning ko’pligi — bu esa **statsitik jihatdan** uning faoliyatini tahlil qilishda asosiy omil hisoblanadi. UFC metrikalaridan biri *Strike Volume* va *Significant Strikes Landed* ko’rsatkichlariga qaraganda, Poirier janglarining aksariyati yuqori zarba soni bilan oʻtadi, ammo bu uning shov-shuvli unvon uchun nomzod boʻlishiga toʻsqinlik qiladi. Chunki **statistiklar yolgʻon gapirmaydi** — uning asosiy zarbalarining samaradorligi oʻrtacha koʻrsatkichlarga nisbatan pastrok. Uchinchidan, muxlislarning sevgisi va jamoaviy qoʻllab-quvvatlash uning obrosiga katta taʼsir koʻrsatadi. Ammo bu taʼsir **faqatgina his-tuygʻu darajasida qoladi**, chunki rasmiy reytinglar va chempionlik unvoniga nomzodlik jarayonlari metrikalar va texnik koʻrsatkichlar orqali belgilanadi. Muxlislarning qoʻllab-quvvatlashi uning faoliyatiga qanchalik taʼsir qilishi mumkin? Bu savolning javobi boshqa raqobatbardoshlarning ham shunday yordamga ega boʻlishida. Shu sabablar tufayli, uning obrosi **faqatgina chempionlarga qarshi gʻalabalari bilan emas**, balki **umumiy faoliyatidagi statistik va metrik koʻrsatkichlar** bilan ham belgilanishi kerak. Va bu koʻrsatkichlar hali ham unga chempionlik unvoniga nomzodlikka erishish uchun yetarli boʻlmasa, bu haqikatni oʻz-oʻzidan ochib beradi.

Sherzodning ochib berganiga qaramay, Poirier hali ham o'rtadagi odamdek tuyuladi… qani, undagi *qo'rqmaslik*ni kim inkor etadi? Khabibdan, Chandlerdan, Gaethjeden g'alaba qozonganini ko'rsatib, keyin "yo'q, bu yetarli emas" deyishning o'zi ziddiyat. Oxirida o'ziga qarshi o'ynaydi — "men chempionlarga qarshi o'ynaman, lekin chempion bo'lmayman" degani kabi. Jahongirning g'alayoniga qaramay, yo'q-ya… uning uslubi o'ylanganidan ham qiziqarli, lekin bu statistikada hech narsa yo'q. Strike volume yuqori, lekin samaradorlik past — bu miqdor, sifatni almashtirmaydi. AQShliklar o'zlari ham aytadilar: "Poirier yaxshi jangchi, ammo chempionlik unvoniga loyiq emas". Bu men uchun javobdir. Ulugbek esa o'zining obro'sizliga bir to'g'ri keladi — statistika bilan gapirilsa, u chempionlik unvoniga nomzod sifatida ko'rilishi uchun kamida 5-6 ta ustun g'alaba kerak. Uningcha 3 tasi bilan cheklangan. Qani, bunda omad yo'qligini kim tan olmaydi? Muxlislar uningni sevsa, bu yaxshi — lekin afsuski, bu unga "Top-N"ga kirishga yordam bermaydi. Obro' uning faoliyatiga bog'liq, statsitikaga emas. O'ylansa, u yaxshi, lekin chempionlik unvoniga nomzodligi — bu hali mavjud emas. 🤡

Poirierni chempionlarga qarshi uchta gʻalaba keltirgan qiyinliklar uning asosiy obroʻsi deb tan olish lozim — bu omilni hech kim bekor qila olmaydi. Buning uchun boshqa hech kimga talab ham qoʻyilmaydi, chunki uning Khabibga qarshi minimal zarba bilan gʻalabasi (qabul qiling, yaqin oʻtmishdagi maʼlumotlar boʻyicha 24:70 koʻrsatkichi bilan), yaʼni 34% samaradorlikdan yuqori boʻlishi texnik ustunligini koʻrsatadi. Ammo shu bilan birga, uning faoliyatidagi bir narsa juda nozik: statistik jihatdan yuqori zarba soniga (oʻrtacha 75-80 ta zarba) ega boʻlishiga qaramay, zarbalarning faqat 38%i sezilarli hisoblanadi — bu koʻrsatkich Gaethje va Chandler kabi yuqori intensivlikka ega jangchilarda ham oʻrtacha koʻrsatkichdan past. Buning sababi faqat texnikada emas, balki uning *aktivniya* va *harakat* uslubida yotadi — u koʻpincha oldinga chiqib, qarshi hujumlarga oʻrin qoldirmaydi. Bu esa uning chempionlik unvoniga nomzodlikdagi asosiy toʻsiqini tashkil qiladi: uning g‘alabalari aynan shu yuqori intensivlik tufayli keladi, ammo chempionlik unvoniga nomzodlikka boʻlgan yoʻlda *ajoyib va nazoratli gʻalabalar* kerak — u esa hali shundayligini isbotlamagan. Muxlislarning sevgisi esa uning obroʻsini mustahkamlashda asosiy omil boʻlsada, rasmiy reytinglarga taʼsir qilmaydi. Bu yerda qiziqarli narsa: Poirierning muxlislari undan boshqa hech kimda koʻrmaydigan bir narsani koʻrishadi — *ruhni oʻz ichiga olgan uslub*. Uning McGregor bilan boʻlgan birinchi jangi (2016-yilgi oʻyinda 1-54 zarba boʻyicha 30 ta sezilarli zarba) yoki Khabib bilan boʻlgan oʻyini (qoʻlini koʻtarib chekinishlar bilan oʻtkazgan, ammo oxirgi raundda qochib ketish imkonidan foydalangan) uning oʻziga xosligini koʻrsatadi. Bu esa uning obroʻsi haqidagi noaniqlikni aniq qiladi: u oʻziga xos va qiziqarli, ammo chempionlik unvoniga nomzodlikka daʼvogarlik qilish uchun yetarli emas. Jahongirning gʻazabi toʻgʻri chiqdi — uning chempionlarga qarshi gʻalabalari shunchaki *taqdir* bilan bogʻliq emas, balki uning qobiliyatlari va strategiyasi bilan bogʻliq. Lekin Azizning soʻzlariga qoʻshish kerakki, qani, u oʻz faoliyatini *biron bir murabbiy yoki tashkilotning qoʻl ostiga bermaslik* bilan oʻzini namoyon qildi. Bu uning karyerasidagi asosiy nuqtadir — u oʻz yoʻlini oʻzi tanladi va oʻzidan boshqa hech kimni qabul qilmadi. Bu esa uning obroʻsining asosiy qismi boʻlsa-da, chempionlik unvoniga yetish uchun yetarli boʻlmadi. Qisqasi, uning obroʻsi juda qizgʻin va nozik — u oʻziga xos, ammo chempionlik unvoniga nomzodlikka asosiy taʼsirni koʻrsatmagan.

qani bir narsani aytay, bu poyga otini kuzatib qolganimdan keyin o'zimni tutolmadim — qandaydir notinchlik bordek tuyulmoqda. Sherzodning raqamlarni aytib berganiga qaramay, uning asosiy nuqtasini yaxshi ko'raman: Poirierning chempionlarga qarshi uchta g'alabasi — bu nafaqat hisob, balki uning ruhiyati haqida ham. Khabib bilan bo'lgan o'yinni esla, o'zi aytgandek, qabul qiling, 24 zarbadan 70 ta ishlatgan, ammo Khabibning ustunligini 24 daqiqada buzgan. Bu juda zo'r texnikaga ega bo'lganini ko'rsatadi, lekin bir vaqtning o'zida uning faoliyatidagi boshqa bir narsaga — faqatgina yuqori intensivlikka bo'ysunishiga ham qo'l uradi. mazasi shu: uning uslubi nafaqat qiziqarli, balki mavjud bo'lmagan narsani — *chempionlarga qarshi kurashda yuqori saviyada o'ynash imkoniyatini* yaratdi. Jahongirning aytgani kabi, jamoaning unga bo'lgan sevgisi uzoq yillar davomida unga hamroh bo'ldi, lekin Azizning statistika haqidagi gaplari ham unchalik silliq emas — Strike Volume yuqori, ammo samaradorlik past? Xo'sh, bunga qarshi nima deyish mumkin: uning faoliyati davomida ko'rgan g'alabalari o'sha past samaradorlik bilan ham oldinga siljishiga sabab bo'ldi. Lokoning McGregor bilan bo'lgan birinchi o'yinini esla, u erda 54 zarba ichidan 30 tasi sezilarli edi — bu esa uning mavjudligini va o'ziga xosligini ko'rsatdi. qisqasi, Poirierning obrosi haqidagi savolga javob shu: u faoliyatining asosiy qismi sifatida chempionlarga qarshi o'ynashga qodir bo'ldi, ammo uning uslubi unga chempionlik unvoniga nomzodlikka yetish uchun yetarli bo'lmasa, bu uning mavjudligi haqidagi savolni ochib beradi. Uning o'zi uchun kurashishiga hech kim aralashmaydi, ammo rasmiy reytinglar boshqa narsalarni ko'radi.

Qani, bir narsani aytay — bu Poirier haqidagi muloqot allaqachon shu qadar qizgʻin boʻldi-ku, uning obrosi toʻgʻrisidagi savolni endi oʻzimiz uchun ham aniqroq qilish kerak boʻlayapti. Menda shunday hissi bor: uning chempionlarga qarshi uchta gʻalabasi (Khabib, Gaethje, Chandler) hech kimga oʻxshamaydi, bu haqiqatan ham uning asosiy ustun tomoni — buni hech kim inkor etishi mumkin emas. Lekin uning „noaniqligi“ haqidagi gaplarga kelganda, bu yerda boshqa narsa yotadi, chunki oʻsha gʻalabalarni koʻrsatib boʻlgach, boshqa narsa kelmayotganini koʻrib turibmiz. Uning asosiy muammosi — uslubidagi *ajratib boʻlmaslik*. Lokoning taʼkidlaganidek, uning oʻrtacha zarba soni 75-80 tani tashkil qiladi, ammo shulardan atigi 38%si sezilarli hisoblanadi. Bu esa uning chempionlik unvoniga nomzod boʻlishiga toʻsqinlik qiladi, chunki rasmiy reytinglar shunchaki yoʻq-yoʻl hisoblarga tayanmaydi. U toʻqnash kelishlardagi faoliyatini yuklab, oldinga chiqib ketadigan uslubi bilan tanilgan — bu esa uning chempionlik unvoniga nomzod boʻlish yoʻlidagi asosiy toʻsiqdir: chempionlikka daʼvogarlik qilish uchun esa *ajoyib va nazoratli gʻalabalar* kerak, u esa hali buni isbotlamagan. Lekin uning oʻziga xosligi shundaki, u oʻz faoliyatini oʻz qoʻliga olgan va hech kimga tayanmagan — Azizning aytgani toʻgʻri: u oʻz yoʻlini oʻzi tanladi. Bu esa uning obroʻsining asosiy qismiga aylandi, ammo chempionlik unvoniga yetish uchun u hali yetarli boʻlmadi. Muxlislar uningni sevadi, uning ruhini yaxshi koʻrishadi, lekin rasmiy dunyo boshqa narsalarni koʻradi. Demak, uning obrosi juda qizgʻin va nozik — u oʻziga xos, ammo chempionlik unvoniga nomzodlikka asosiy taʼsir koʻrsatmagan.

Sen hech narsani tushunmay qoyibsan, qanaqa Poraier yozuvlar, 🤣😂🍿 uyquday edi-ku, Poraier o'ziga qarab kelayotganini ham sezmay! Bu qizg'in tredda statistika bilan to'shib yurganlar yuz foizda haqiqatni o'ylab ham qilmaydilar. Mavjud bo'lmagan narsalarni sanab yurganlar uchun to'xtovsiz: "3ta chempionni mag'lub qildi, lekin chempionlik unvoniga loyiq emas" — bu gapni birinchi marta eshitdimmi, qovoqcha qoldim. AQShda ham aytishadi "achchiq haqiqat", lekin bu qanchadan-qancha ochiq-oydin kuzatishlardir. Uning Khabib bilan bo'lgan o'yini uchun o'zing oldingdan 20 raund davomida u ortda qolib, oxirgi daqiqalarda esa qarshi hujumlar bilan o'zgartirib yuborganini esla — bu foydalanilmayotgan qobiliyatlarni namoyon qilish edi. Lokoning aytgani kabi, statistikada faqat 38% zarbalar sezilarli bo'lsa-da, u o'z faoliyatida yuqori intensivlik bilan harakat qilgan va buni chempionlarga qarshi qilgan. Bu yigitning raqiblarini nafaqat hisobda, balki ruhiy jihatdan ham ezib o'tganligini ko'rsatadi. Jahongir, sizning hissiyingizni to'g'ri aytibsiz — jamoaning uni sevishi bilan birga, uning o'zi uchun o'tkazgan vaqtlari ham ortiqcha. U o'z faoliyatini boshqarib, hech kimga bog'lanmasdan, o'z uslubini yaratgan. Bu esa uning obro'sining asosiy qismidir, chempionlik unvonidan qat'i nazar. Oq_boriva, sizning "notinchlik" hissiyingiz aslida shu: uni chempion sifatida ko'rmaganlik, lekin uning mavjudligini inkor eta olishmaganlikdir. Bunga hech qanday raqam javob bermaydi, chunki uning mavjudligi — bu uning o'ziga xos uslubi va ruhidir.

Oh kuzataman-ku, bu Poirierga bo'lgan ishtiyoqimizni o'zimiz ham afsuslantirdik deydi! 🤣😂🍿 Men eslaganimcha, bir vaqtlar yangi yil kechasida uyiga ketayotgan edi, uvolding shahrining yo'llarida bir janob bilan kuyindi edi — Porierni Khabib bilan jangiga ketayotgan edim, 2020-yilning yanvarida, o'sha vaqtlar men yon-omon boʻlmasam ham, uning qiyofasi hali ham koʻz oʻngimda. Uni birinchi koʻrgandagidek eslayman — sport zalida boks bilan shugʻullangan bola, yuzidagi doimiy chayqovchanlik bilan, lekin hech qachon qoʻrqqan ko'rinmaydi. Mana shu joyda raqamlar biroz yordam berishi mumkin: 2020-yil yanvarida Khabib bilan boʻlgani (24-0 hisobida) uning faoliyatidagi eng yuqori nuqta edi — u 34% samaradorlik bilan gʻalaba qozondi, ammo texnikadagi ustunligi uchun emasti. Keyin esa 2021-yilda Chandler bilan boʻlgan jang (25-6) — u yerda ham 35%ga yaqin, ammo hisob ortidan borib gʻalaba qozondi. Ya'ni, qoʻrqmaslik va his-tuygʻular unga chempionlarga qarshi boʻlsa ham gʻalaba keltiradi, lekin rasmiy reytinglar uzoq vaqt davomida ushbu "qoʻrqmaslik"ni hisobga olmaydi — ular hisoblashadi, chunki statsitikada hech narsa yolgʻon gapirmaydi. Lekin bu yerda asosiy hikoya — uning ishlashi *faqat son emas*, balki *ruh* haqida. Khabib bilan boʻlganini esla, u Khabibning bosimini 24-daqiqada buzdi — bu narsa hech kimga toʻgʻri kelmagan edi! Va chandler bilan boʻlganida, u oʻzining toʻliq qobiliyatlarini koʻrsatdi — bu yaxshi jangchi boʻlishdan koʻra koʻproq narsa. U oʻz uslubini yaratdi, ammo chempionlik unvoniga nomzodlikka yetish uchun unga hali *bir qadam* yetarli boʻldi. Bu maʼnoda uning obroʻsi oddiygina *"uchta chempionni magʻlub etdi"* degandan koʻra *uning mavjudligi* haqida. Muxlislar uningni sevsa, bu yaxshi — lekin statistika uning faoliyatidagi *qobiliyatlar boʻshligʻini* koʻrsatadi. Uning yoʻli oʻz qoʻlida boʻlib, hech kimga bogʻlanmaslik — bu uning ustun tomonidir, ammo rasmiy dunyo boshqa narsani koʻradi. Chunki shunchaki qoʻrqmaslik chempionlik unvonini qoʻlga kiritishga yordam bermaydi — bu yerda hisob ham kerak! 🤡

Ooo, qani yangi kelganlarga hayotni ochib beraman! 🔥 Bu Poirier bilan bog'liq gap bo'lganda, birinchi ko'zga tashlanadigan narsa — uning mavjudligi, meningcha, hech kim bilan solishtirish mumkin emas. Boshqalar kabi statistikaga o'ralib qolmagan, o'z yo'lini o'zi tanlagan, qo'rqmaslik bilan ringga chiqadigan yigit. Khabib, Chandler, Gaethje — hammasini yaxshi eslayman, lekin bu meni aldanib qolishimga sabab bo'lmaydi. Yana eslayman, 2019-yilda uning McGregor bilan birinchi jangida (1-54 zarba bilan 30 ta sezilarli) buni his qildi: yuqori intensivlik bilan harakat qilgani uchun statistika unchalik qiziqtirmaydi. Qolaversa, u o'z faoliyatida kamida 15 marta jang qilgan, ularning aksariyati esa qarshi uchrashuvlarda oʻtgan — bu uning ruhiyatchilik darajasini ko'rsatadi. U yo'ldan ozgina yurib qolganini kim da'vo qilsa, u bilan kelishmayman — uning obro'si nafaqat uchta chempion ustidan g'alaba bilan belgilanadi, balki uning o'ziga xos uslubi bilan ham. Ammo chempionlik unvoniga nomzod boʻlish uchun... hmm, bu yerda tanaffus qilish kerak.

Poirierga nisbatan ishlangan avvalgi gaplar bilan kelishib oladiganman🔥. Uchta chempionni mag'lub etganligi uning asosiy ustuni, bu faktni hech kim inkor etmaydi💪😱. Lekin uning uslubidagi *ajratib bo'lmaslik* va chempionlik unvoniga nomzodlikka yetish uchun yetarli bo'lmaganligi haqidagi gaplarga ham qo'shilaman. Uzoq vaqt davomida o'z yoʻlini oʻzi tanlaganligi uning obroʻsining asosiy qismidir — bu zo'r-ku shu! Ammo rasmiy reytinglar boshqa narsalarni koʻradi, chunki ular statistikaga tayanishadi. Hisobdagi kamchiliklarga qaramay, u chempionlarga qarshi o'ynash qobiliyatini isbotladi — bu boshqa hech kimda yo'q narsa🔥. Muxlislar uningni sevsa, bu yaxshi. Lekin endi uning chempionlik unvoniga nomzod boʻlish uchun bir qadam yetishmayotganini tan olishimiz kerak. Uning mavjudligini va ruhini hech kim inkor etolmaydi, ammo rasmiy dunyo boshqa narsalarni koʻradi🤬. Ovoz berishni taklif qilyapman: "Poirier chempionlik unvoniga nomzod boʻlishga loyiqmi?". Votingda ishtirok eting, jamoadoshlar! ❤️🔴