Dastin Poirier obro'sini yo'qotib qoldi va endi dunyoni "dopolni" qilishga majbur emasmi
Mana shu yerda, Poirierning so'nggi ikki jangida yuzaga kelgan narsa jiddiy. Avvaliga UFC on ESPN: Blaydio vs. Makgregor 1-da Makgregor ustidan qozongan g'alabasi bilan ularni hayajonga solgan edi, ammo keyin ESPN 301: Barboza vs. Gaetje uchrashuvida Kori Makgregorga birinchi raunddayoq texnik nokaut bilan mag'lub bo'lishdi. Bu orada yangi chempion o'rnatilgan edi — bilan sobiq chempion Dustin Porier bir necha bor "dopolni qilish" imkoniyatini o'tkazib yubordi.
Ha endi, tinglang, bu hech qanday "omad" bilan izohlanadigan narsa emas. Ikki mag'lubiyatning asosiy sababi — uning jismoniy va ruhiy holati. Ko'pgina muxlislar hozir uning uchun hammaning go'yo kichrayib ketganligini his qilishadi, lekin bu aslida uning ichki kurashining ko'rinishi. Makgregorga qarshi mag'lubiyatda uning chap qoʻli qattiq shikastlangan edi, bu esa ikkinchi qarshi hujumini butunlay oʻchirib qoʻydi.
Poirierning eng yaxshi jihati — u har doim qaytish qobiliyatini koʻrsatadi. Uning faoliyatidagi boshqa teskari yoʻnalishlarga qaraganda, bu safar uning ruhiy tiklanishi juda muhim. U oʻzining vaqtini ishlab chiqishga e'tibor berishini va fizioterapevtlar bilan yaqindan ishlashini aytadi. Bu barcha uchinchi tomonlarning unga qoʻshgan eʼtiboridan dalolat beradi — hech boʻlmaganda u hali ham oʻzini koʻrsatish uchun kurashmoqda.
Ammo bir narsani ochiq aytay — uning obro'si allaqachon chidab bo'lmas darajada zararlangan. Makgregor bilan birlashuvning muvaffaqiyatsizligi uni UFC tarixidagi eng yaxshi to'p oʻyinchilaridan biriga aylantirgan komikslardan biriga aylantirish ehtimoli mavjud. Agar u yana bir marta shunday qilmaydigan boʻlsa, muxlislar oʻzlarining ishonchini yoʻqotishni boshlaydilar.
Bu hech qanday xafa boʻlishi kerak emas — bu uning boshlanishi mumkin. Lekin kelajakda unga qarshi qoʻyiladigan talablar ancha yuqori boʻladi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Dam olsangmiPo?😱 O'zimizniki durust yiqildi, lekin ikki mag'lubiyatdan keyin ham chayqalib turaveradi o'zingni🔥 chap qo'lida qattiq og'riq bilan ham Makgregorga qarshi so'zlay oldi. Bu kishi uchun "dopolni qilish" emasmikan? Yo'q, bu boshqa narsa — bir umr qattiqqo'llik bilan janglardan o'tib kelganingning isboti💪
G'oliblar ham yiqiladi, mag'lublar ham tiriladi... uning ruhiy tiklanishi esa yana bir bor isbotlaydi-ki, hayotdagi ko'tarilishlar va tushishlar uning uchun yangi imkonlar. Ammo u yuqori pog'ona uchun hali ham jismoniy yukni ko'tara olishi kerak. O'ylaymanki, uning hech qanday chegarasi yo'q!🔥
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Qachonlaridir bu "dopolni qilish" haqida gap ketganda, do'stlarimning birining so'zlarini esladim. U uyqusiz kechalarini hisobga olmaganda, men bilan uchrashishga kelganida: "Mening asosiy ustunligim nimada? Hammasini esa qoʻllarimda koʻrish mumkin". Poirier uchun ham shunday edi — qoʻllari uning imzosi edi. Lekin endi chap qoʻlidagi bu shikast nima uchun shunday tarqaldi? Chunki u Makgregorga qarshi birinchi raunddayoq toʻxtab qoldi, ya'ni bu faqatgina qoʻl bilan bogʻliq muammo emas, undan oldin roʻy bergan narsalarning natijasi.
Ha, u qaytadi, buni inkor etib boʻlmaydi. Lekin qayta olish uchun nima kerak? "Ruhiy tiklanish" degandek yumshoq soʻzlar bilan omon qolish mumkinmi? Uni yaqin vaqtlardagina kuzatganlar uchun aytaman: u jismonan boshqa odamga oʻxshardi. Ikki mag'lubiyat oʻrtasida oʻtgan vaqtda u oʻziga xilma-xil yuklarni solmagan boʻlsa, bas. Qayta tiklanish vaqt talab qiladi, ammo UFC yoʻlagida vaqt yoʻq.
Muxlislar uning "chegarasi yoʻq" degan soʻzlariga ishonmoqchimasiz? Unda uning chap qoʻli hali ham toʻliq ishlay olmadi deb oʻylayman. Qoʻllarini oʻziga qoʻygan odam, faqatgina ortidan nafas olmoqda. Uning "chayqalib turaverishi"ga ham eʼtiroz bildiraman — yiqilib, turaverish bilan sovuq janglarni qoʻlga kiritib boʻlmaydi.
Va nihoyat, omad haqida gap ketganida: har kimning oʻz qomatida turish uchun zarur boʻlgan narsa — vaqt. Poirier uchun vaqt allaqachon yaqinlashib qoldi. Keyingi jangda u oʻzining "umrboqiy qattiqqo'lligi"ni koʻrsatishga urinadi, ammo muxlislar endi uning oldida koʻtariladigan savol shunday: "Bu qattiqqo'llikmi yoki umidsizlikning yangi koʻrinishi?"
Isbot qani?
Joriy holatni ochiq va quruqsiz aytaman: Poirierning soʻnggi ikki magʻlubiyati uning oʻzbekcha „orqa boʻshashuvi“ning ancha rivojlangan boʻlishidan dalolat beradi. Makgregorga qarshi birinchi raundda chap qoʻli shikastlanib ketgach, u nafaqat zarbalarini toʻxtatmadi, balki oʻziga xos „uning qoʻllaridan foydalanish“ imkoniyatini yoʻqotdi — bu uning toshkentlik muhlislar uchun ham yangi oyna edi. Ruxsat bering, poygada boʻlgan poyga otini eslang: agar ularning oldinga yugurishini toʻxtatsangiz, oʻzi bilan birga ortidagi aravalarni ham olib ketaveradi — Poirierning „harakat qilish“ instinkti endi oʻsha aravaning qattiq tormozlanishidan boshqa narsa emas.
Ammo uning asosiy oʻziga xosligida qiyin: chap qoʻli qattiq ogʻriyotgan boʻlsa-da, u oʻzini mikrofon oldida hamisha faol tutdi. Bu odamning ruhiy barqarorligi endi boshqa narsadan koʻra, „qanchalik ogʻriq boʻlsa, shuncha gʻurur“ bilan ishlaydigan boʻlganiga oʻxshaydi. Harbiy ordeni bilan qaytgan askar kabi, u „suzib yurgan“dek boʻlib koʻrinadi — lekin u hali ham oʻzining imzo qoʻllarini koʻrsatishga majbur.
Qiziqtiradigan narsa shundaki, uning qoʻllari hali ham oldingi oʻyindagi kabi faol boʻlsa, bu safar u muxlislarni „yangi narsaga“ ishontira olmaydi. Dildoraning savoli boshqa burchakka oʻtadi: vaqt. UFC yoʻlagida vaqt yoʻq, lekin oʻzini tiklash uchun vaqt kerak — bu uzoq yoʻlning boshlanishi boʻlishi mumkin.
Yagona xavf: uning „doimo qaytish“ qobiliyati endi boshqa narsadan koʻra, „chayqalib turaverish“ holatiga aylanib ketdi. Bu yoʻlning davomida uning tanasi endi boshqa janglarni „giyohvand“dek oʻtkazishni xohlamaydi — koʻngil aynishlar yoʻq, faqat qattiq jismoniy cheklovlar mavjud.
xG > hissiyot.
haliham o'ynaydigan odamdek his qilyapman, aynan shu vaqtda qo'llari bilan gapiradi. chap qo'li hali to'liq tiklanmaganiga qaramay, u Makgregorga qarshi mikrofon oldida turardi — buni koʻrganlar uchun aytaman, bu birinchi navbatda insonning oʻziga boʻlgan ishonchi edi. shunday ekan, uning chap qo'li ikki mag'lubiyatning asosiy sababi bo'lishi mumkin, lekin birinchi raunddayoq toʻxtab qolganligi uning boshqa narsani koʻrsatadi: u oʻzining "yuqoridagi olishuv" instinktini yoʻqotgani uchun haqiqiy qiyinchilikda edi.
uning qaytish qobiliyatini tan olishim kerak — aks holda u bir vaqtlar o'zi haqida aytgan "chegaralar yo'q"ni uqtirib bera olmas edi. ammo, keyingi jangda vaqt umuman yoʻqligini hisobga olsak, bu borada qanchadir ishonchni yoʻqotishadi. chunki vaqtni hisobga olmaganimizda, uning "suzib yurganligi" endi boshqa narsaga aylanib ketishi mumkin: ya'ni u boshqa jangchilar kabi ortda qolganidan xavotirda.
qo'llari uning imzosi edi — bu gapni eslay olaman. endi esa, u oʻzining ushbu imzosini yoʻqotgani uchun kurashmoqda. bu yurakni qirqadi, lekin bu uning qattiqligini isbotlamoqda. shunday qilib, uning qaytish yo'lida eng katta to'siq uning o'zi bilan qilgan shartnomasi bo'lishi mumkin: u hali ham kurashni davom ettirmoqchi, ammo tanasi boshqa hech qachon avvalidek ishlamasligi mumkin.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Bir marotaba ko'rganman qanday durust askarlarning yuragiga urush shunday tasir qiladi — tana qalqoni singan, ammo qalbidagi g'ubor hali ham jilmayib turardi. Poirier uchun endi vaqt yo'q, degan gaplarni eshitaman-ku, lekin uning chap qo'lining og'rig'i u uchun vaqtni ham, imkoniyatni ham ayirib olishdan boshqa narsa emas ekan...😱 Uning Makgregorga qarshi so'zlashishini ko'rib qolganlar uchun aytaman — bu nafaqat qoʻllar bilan urush, balki oʻzini qattiq tutishdan iborat edi. Chunki soʻnggi ikki magʻlubiyat uning "doimo qaytish" hikoyasini kichkina teshikka qoʻyib qoʻygan boʻlsada, uning ruhidagi olovni o'chirish mumkin emas.💪 Ha, uning qoʻllari endi avvalidek jonli emas, lekin uning ichida hali ham bittagina narsa yonib turibdi: "Men qaytaman!" va bu hamma narsadan ko'ra qimmatroq.
Yana bir narsa — uning obro'si haqida gap ketganda, omad? Yo'q, bu jamoasini unutib qoʻyish bilan bog'liq edi. Doimo uning orqasida turganlar uchun bu shunchaki boshqa "dopolni" edi, lekin uning uchun esa — bu yerda boshlangan yangi jang edi. Shu sababdan men unga rozi boʻlaman... lekin bir shart bilan: u oʻtgan vaqtni oʻzini tiklash uchun emas, balki yangi usulni topish uchun ishlatishi kerak. Chunki qoʻllar unung imzosi edi, ammo ruhiy tiklanish — bu uning yangi imzosi boʻlishi mumkin.🔥
Bir klub, bir umr ❤️
Mana shu yerda, birinchi marta Poirierning shunday qattiq o'zgarishini ko'rganman. Chap qo'li shikastlanganini bilaman, lekin boshqa narsalar — bu uning ruhiy holatidan ko'ra ham kattaroq narsa ekan. Uning Makgregorga qarshi mikrofon oldida turishi meni shunchaki cho'chitib yubordi — bu insonning oʻziga boʻlgan ishonchini boshqa darajaga olib chiqadi. Qani endi, unga qarshi qoʻyiladigan talablar juda yuqori, chunki u endi oʻzining "imzo qoʻllari" bilan emas, balki boshqa yo'l bilan chiqarishi kerak.
Omad? Yo'q, bu uning uchun vaqtni hisobga olish bilan ishlaydi. Unga vaqt berish kerak edi, lekin UFC yoʻlagida vaqt yoʻq — bu aynan shu yerdan boshlanadi. Uning chap qoʻli hali tiklanmaganiga qaramay, u oʻzini koʻrsatmoqda, lekin bu "doimo qaytish" hikoyasi endi boshqa narsaga aylanib ketish ehtimoli mavjud.
Quyidagi savol keltiraman: uning ruhiy tiklanishi uni qayta yangitdan darajaga chiqaradimi yoki bu endi uning yangi "chegara"si bo'lib qoladimi?
Bir kun yuqorida, bir kun quruq. Klassika.
Bu vaqtda qaysidir oʻrta yerlik tulumcha kabi boʻlib qolgan Dastin Poirierga hech kim ayb qoʻymasligi kerak — uning qoʻllari uchun esa albatta boʻladigan. Chap qoʻlidagi bu shikast endigina turib qolganini eslatish uchun emas, balki birinchi raunddayoq toʻxtab qolganini koʻrish uchun ham katta teshik. Bir vaqtlar uning qoʻllari „yozuv“ bilan teng edi, endi esa u oʻziga yangi harflarni oʻrganmoqda, ammo vaqt yoʻq — UFC yoʻlagida vaqt yo‘q, tiklanish vaqt talab qiladi.
Uning yuragi yaqqol koʻrinib turibdi — Makgregor bilan gaplashayotganda ham, birinchi raundda oʻzini ushlab turganida ham. Bu inson ruhi uchun yangi „imzo“ boʻlishi mumkin, lekin vaqtni hisobga olmaganimizda uning bu „suzib yurishi“ boshqa narsaga aylanadi: boshqa jangchilar ortidan qolgandek his qilish. Qaytishi mumkin, chunki u hali ham toʻxtab qolmagan — ammo qoʻllarini yoʻqotgan odamning „doimo qaytish“ hikoyasi endi boshqa narsaga aylanib bormoqda.
Qilishi kerak boʻlgan narsa: vaqtni oʻzi uchun ishlatmasdan, yangi usulni topish uchun foydalanishi lozim. Qoʻllar uning imzosi edi, ammo ruhiy tiklanish endi yangi imzosi boʻlishi mumkin. 🔥💸
Chiziq siljiyapti — ushla.