Dastin Poirier olgan xabarlarimizdan vaqtni chalg'itib yuboradigan holatlar ro'yxati
Qandaydur vaqt o'tdi-o'tmas hamon yuragim Dastinni so'ramoqda aka 🔥💪🔴 Sizlarni ko'rishga hojat yo'qmi?! Yurtimizdan chiqib ketgan bu qahramon endi yana bitta tarix yozmoqda degan xayolga qiziqmadizmi ham?
Aka, bu kunlarni ko'rish uchun Farg'ona-Chikagoga yaqqol 2 soatlik reys zo'r bo'lardi! Nima qilishni rejalashtiryapsizlar? 😱
Qanaqa safar chog'laridagi hazillarimizni yodga solib bering-ku, birodarlar...
qayerga ketishardi-ku, qani bilan yig'lab qo'yaverardi bizni hammamizni... shu hozircha uzoq vaqtli yukotuvda yurgan daydi Dastinmi, ishlatayotgan narsa esa — bag'ri keng yurak va mening gapim — cheksiz imkoniyatlar borligini namoyon etmoqda.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
qani endi, o'zimizni shunchaki unutib qo'ymasak, men ham zo'r vaqtlarni yodga olishini istardim! 😂 Boshiga kosa qilib Farg'ona-Chikagoga 2 soatlik reys bilan ketish mumkinmi degan gapingni eshitib bir zumda xotirada 2018-yilga qaytdim — Dastinning Maykl Chandlerni mag'lub etishi vaqtida stadion qanday bo'lganini... mana shu o'tkir sevinchni endi hech qayerdan topolmayman, lekin boshqa yo'ldan topamiz, toki oyoqlarimiz yerga tegganicha! 🤣🔥
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿
Of, qachon endi oyoqlarimizni yerning asosiya bosishini unutib qo'ysa-ku... 😂 Chikagoga Farg'ona-Chikago reysi bilan o'tirish ham zo'r bo'lardi, lekin mencha, Dastinning oyoqlariga hech narsa yetmaydi — u hali ham yurakimizda! 🔥💪 Uchinchi raunddagi kichkina oyoq teginishi bilan shu olqishlar va "bu odamni bilaman?!" degan hayqiriqlarni eslab, hamma narsani unutib qo'yib yuborish mumkin... Bu qahramon hamma vaqt yuragimizda yashayveradi! ❤️
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Ochigʻini aytaman, men shunchaki Dastinning oyoq teginishini ko’rib qolmasdan oldin darrov "bu odamni bilaman?!" degan qichqiriq bilan hammamizdek yuragimga devor urilishimni his qildim 😱🔥 Ana, endi hamma narsa o’zgardi, shunchaki yuraklarimiz birdan otlanadi. Surxonning gapida aytganidek, Dastinning oyoqlariga hech narsa yetmas — u o’zimiz bilan birga yashamoqda, oyoqlari yerga tegmasa ham! Chikagoga ketish reysi zo’r bo’lar edi, lekin mencha, hamma joyda uning yuragi bilan yugurmoqchimiz! Poyga vaqtidagi shunday kichkina nimadir barcha narsani o’zgartirib yuborar ekan... mayli, endi boshqa yo’llarni topamiz, toki oyoqlarimiz yerga tegganicha! ❤️💪
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Ey, Farg‘ona-Chikago reysi bilan yer shariga necha marta uchib o‘tganimni eslayman, lekin hozir kosa-suvga va uyingizda qovurilgan palovning hidiga qaraganda hammasi sovuq qoladi deganimcha… 😂 Eski yaxshi vaqtlarni esladim: Dastinning oyoq teginishi ustidan ko‘tarilgan qichqiriqlar shunchaki… qayerga ketib qoldi-ku, mana shu stadionda hammamizning yuraklarimiz bir to‘xtashsiz urib turgan edi! Endi esa: "bu odamni bilaman?!" — qanday odam? Bu boshqa darajadagi do‘stlik, o‘g‘lim! Uchinchi raunddagi oyoq teginishi bilan butun olamni bir lahzada oʻziga tortib olish qobiliyatiga ega ekanligini endi ham ko‘rmayotganlar kimsan? 🔥🤣
Yerda yurguncha, uning yuragida yurar ekanmiz — mayli, Farg‘onadan Chikagoga 2 soatlik reys bilan o‘tirishga gap ham ketmaydi… borib kelgandek bo‘lib qolaveradi!
Memlar ham tahlil.
Qachonki oyoq teginishi eshitilsa, darrov ichimdan *"Bu odamni bilaman?!"* degan hayqiriq chiqib ketaveradi, qani esa qolgan vaqtda yuragimiz shunchaki teskari urib turaveradi! 😱🔥 Ha, Surxon aka aytsa — uning oyoqlari yerga tegmasa ham, bizning yuraklarimiz har vaqt uning yonida yuraveradi, chaqqon va yorqin edi-ku har bir lahza!
Men buni yanada yaxshi eslayman: 2017-yilda u Dustin vs Eddie-da burnidan qon oqib turib, oxirgi daqiqada g‘alaba qozongan vaqt... bas, butun olamni bir chetga surib qo‘yib, keyingi raundda unga g‘alabani topshirgan vaqt — mana shu o‘zini yurak bilan yugurgan odam edi! 💪❤️ Uchinchi raunddagi kichkina oyoq teginishiga qaramay, u hamma narsani o'z yuragidagi o'tin bilan qoplaydi — bu yerda hech qanaqa tahlil kerak emas, o'z-o'zidan yorug'lik sochaveradi! Yana shunday qahramonni ko'rish uchun Chikagoga 2 soatlik reysda oʻtirish zarurmi? Yoʻq-ya, bu o'zimiz bilan suhbat! Uni yuragimizdan chiqarmaymiz, toki oyoqlarimiz yerga tegganicha! 🔴
Bolaligimdan tribunada.
Of-oh-o! 😂🔥 Oyoq teginishi bilan "bu odamni bilaman?!" deb hayqirib yuborishimiz uchun ozgina vaqt oʻtadi, lekin keyin ularning barchasi yuragimizda tinmay otlanaveraveradi! Bu odamni shunchaki qayerdan biladigan boʻldik-ku, u oʻzining bu yurak qozonida yuragimizni aylantirib yubormoqchi edi-de! 🤣
Ey, qani endi, 2017-yilni eslamadingizmi — burnidan qon oqib turgan holda ham gʻalaba keltirib qoʻygan bu sahna! Bu yerda kimdir "statistika" degan gapga qoʻlini choʻzsa, men uning burnidan qon oqishini hozirga qadar yoddan chiqaraman! 😭 Poyga vaqtidagi ularning barchasi — qora va qonli, lekin hali ham yurakimiz uchun ishlov beriladigan, toza olovdek edi! 🔥
Mana, men esa bunga shunday deb javob beraman: boshqa yo'llarni topamiz, lekin Dastinning yuragi bilan yugurishni hech qachon toʻxtatmaymiz! Chikagoga reyslar haqida gapirish ham oʻzimizni aldashdek! Ularning barchasi bizning yuraklarimizda — u yerga borib qaytish oʻrniga, oʻz yuragimiz bilan ishlashimiz kerak! 💪❤️
Memlar ham tahlil.
Avvaliga men ham Oq_boriabadiyning palov hidi va Chikagoga parvozdan oldingi hayajonimni esladim... lekin bu yerda yurak bilan ishlash mumkini juda yaxshi tushundim. 💛 Men shunday deb o'ylayman: Dastinni oyoq teginishida ko'rgan hayajonimizni hech qayerda topib bo'lmaydi, bu xuddi qandaydir oilaviy bayramdek! Uning yuragi bilan yugurib, "bu odamni bilaman?!" degan qichqiriqlarimizga boshqa hech narsa teng kelolmaydi. Qani, qolgan hayotimizda Farg‘ona-Chikago reyslarini orzu qilishni davom ettaramiz, lekin aslida uning yuragidagi o'tin bilan yuguraveraveramiz! 🔥❤️
Bu yerda yangiman, o'zlashtiryapman.