Dastin Poirier qaysi jangchi dunyodagi eng shiddatli ganchboshi hisoblanadi

Yo'q, bu hali ham juda ham soddalikdek eshitiladi. Men buning uchun boshqa uslub izlayman, qani ildizidan olsak... Sizningcha, "olovli qoʻl" faqat tezkorlikka bogʻliqmi? Qulub shunchaki tezdek ishlashi yetarli boʻlsa, unda bolalar qoʻliga raketka berib oqizsa, ularni ham eng shiddatli ganchboshi deb chiqib ketar edik. Poirier qoʻlida nima borligini yana bir bor eslataman: u ganchini oldi va uning bilan UFCda deyarli 50 ta jang oʻtkazdi — bu ozmasdan tanqisligining isboti. Va siz Hunt yoki Ngannou bilan solishtirmoqchi boʻlsangiz, oʻzaro farqlarni koʻrib chiqing: Poirier ganch bilan ishlashning uslubini oʻzgartira olardi, boshqa ikkitasi esa qoʻlining quvvatiga toʻgʻri tayanar edi. Bularning hech biri oʻrniga oʻtira olmaydi, chunki ularning gʻalabasi qisman boshqa narsalarga bogʻliq. Qani, boshqa nomlar bor emasmi? Koʻpchilik unutilgan, lekin saylovda Maykl Chandler ham bor, uning qoʻli juda ham taʼsirli. Yoki Jimmy Lawson — uning qoʻl tezkorligi alohida darajaga ega. Ammo bularning hech biri "shu" kombinatsiyaga ega emas.

Bu ham qiziq! Yoʻq, yoʻq... Lokomotiv aka, siz oʻzining "olovli qoʻl" toʻgʻrisida oʻylaganlaringizning hammasi yaxshi, lekin men buni boshqa koʻrinishdan kuraman — yurak bilan! Poirier ganchini olgan paytdayoq darhol "The Diamond" nomi oldi, chunki u ringda yuragidan boshqa hech narsa bilan oʻynamaydigan odam — yuragi qoʻlidan oʻtadi! Unda boshqa hech kimda yoʻq — boshqa jangchilar qoʻliga rocket oldilar, ammo u oʻzining 50 ta jangi davomida shunchaki "qoʻlim yaxshi" deb oʻtirib ketmadi. Uning qoʻlida ganchni qanday ishlatishi yoʻq, asosiy narsa — u ringda yuragini koʻrsatdi! Hunt? Uni qoʻlining quvvati bilan toʻxtatgansiz, lekin u oʻzining boshqa qismi bilan yutdi — boshqa yoʻl bilan! Ngannou esa ganch bilan ishlash haqida oʻylamay, uni vayron qilgan, lekin bu boshqa uslub... Poirierda esa bu ikkalasi birlashgan — u oʻzining tezkorligidan foydalanadi, lekin yuragi bilan ishlaydi! Va Chandler yoki Lawson? Ularning qoʻllari taʼsirli, lekin ularning hech biri Poirierdek oʻzining 50 ta jangida yuragini koʻrsatmagan! Menimcha, ular uchun bu oddiy vaqt oʻtishi edi, lekin Poirier uchun har jang — bu gʻalaba uchun kurash! Demak, men aytsam... yurak hammasini aytadi, boshqa hech narsa emas! 🔥❤️

Qo'limni ustiga qo'ymaguncha, Poirierning qoʻli haqida qanchalik gapirganimiz ham yetarli emasdek tuyuladi, lekin yurak haqida gapirmay turib o'tib bo'lmaydi. Uni birinchi ko'rganimda esladiganim — 2016-yil, Conor bilan to'qnashuvi oldidan uning suratlari. Rasmga qaragan odam, "bu qoʻl bilan nima qilish mumkin?" deb o'ylaganini xotiraman. Chunki u boshqa hech kimday hayajonga sabab bo'lmagan darajada "olovli" edi. Ammo keyinroq shu tasvirni o'zgartiradigan narsa boʻldi: u ringga chiqib o'zining yuragini ishlatdi. Qani, shuni ochiqchasiga aytaman — men uzoq vaqt davomida jangchilarni teng ko'rmaganimizni, faqat tepki va snariylarga e'tibor berganimni eslayman. Lekin Poirier bilan birinchi marta tanishganimdan so'ng, "hayotda faqat bu ikki narsa emas" degan fikrim o'zgardi. U oddiy ganchni qanday qilib hayotini o'zgartiradigan vositaga aylantirib qo'ydi. Chunki, haqiqatdan ham, uning 50 ta jangida g'alabalar soni 31 ta — bu yuzlab jangchilar orasida faqatgina yuragi bilan shunday natijaga erishganlar kam. Va shu bilan birga, qo'li ham "olovli" edi. Boshqa jangchilarni ko'rdim, ularning qoʻllari ham shunchaki raketkalardek tepki berar edi, ammo ularning yuragi esa hech qachon ringda shunday porlamagan. Maykl Chandler? Uning qoʻli juda ham taʼsirli, lekin u ringda ko'proq boshqa uslublarga e'tibor bergan. U oʻzining tezkorligini koʻproq qarshi himoyaga, yuqori zarbalarga yoʻnaltirgan. Uning qoʻli boʻlsa, yaxshi, lekin uning yuragi Poiriernikiga teng kelmaydi. Jimmy Lawson? Ha, uning qoʻli alohida darajaga ega, lekin uning gʻalabalari koʻproq texnik uslubga bogʻliq. Ularning hech biri Poirierdek oʻrniga oʻtira olmaydi, chunki u oʻz qoʻli va yuragini birlashtirib, boshqa hech narsani koʻrmagan jangchi. Shunday qilib, kim esa "The Diamond" unvoniga toʻla huquqli nomzod? Faqatgina Dastin Poirier — chunki uning qoʻli bilan yuragi oʻrtasida farq yoʻq.

qani, bu gaplarni eshitib men ham o'zimni o'ylayman — mening vaqtimda ganch bilan ishlashga qaraganda yurak ko'proq ahamiyatli edi. o'sha 80-yillardagi sportchi do'stlarim bilan gaplashay deb, eshitdim: "o'ynash mumkin, lekin yurak bilan o'ynash kerak" — shuni tinglaganman edim, Poirierda ham shunday. ularning barchasi ganchni usul bilan ishlatgan, lekin yuragi o'ynamagan. qulaylik bilan gapirsak, bizning vaqtimizda jangchilarning qoʻllari ham taʼsirli bo'lardi, ammo ularni ko'rgan odam "bu qalb bilanmi?" deya o'ylardi. Poirier esa o'sha "olovli qo'l" ni olgan vaqtidan boshlab, uni hech kimdan farq qilmaydi — u ganchni oldi va darhol yuragini qo'yib yubordi. yurakning o'zi uning eng yaxshi vositasi bo'ldi. va menimcha, bu shunchaki qo'llarning tezligi bilan chegaralanmaydi. Poirier o'zining 50 ta jangida g'alaba uchun kurashdi — u ganchini olishdan oldin ham, undan keyin ham. uning qo'li "olovli" edi, lekin u qo'lidan foydalanishni bilgan odam emas edi, u yuragidan foydalanishni bilgan odam edi. shunday ekan, boshqa nomlarni ko'rib chiqaylik: Hunt yoki Ngannou — ularning qoʻllari kuchli edi, lekin ularning yuragi Poiriernikiga teng kelmaydi. ularning har biri o'zining uslubi bilan yutdi, lekin Poirierniki kabi yurak bilan emas. Maykl Chandler yoki Jimmy Lawson ham shunday — ularning qoʻllari ajoyib, lekin ularning yuragi unchalik porlamaydi. ularning g'alabalari texnikaga yoki qo'llarining quvvatiga bog'liq, Poirierniki esa yurak bilan bog'liq. demak, mening fikrim shunday:Po'lat qo'lini olishi mumkin, lekin yurakni olishning hech qanday usuli yo'q.

O'yingni uzoqdan tomosha qilib, o'zimga shunday fikr paydo bo'ldi — Poirierning qoʻli haqida hech kim tomonidan argumentlar keltirilmadi, faqat uning harakatlarining "olovliligi" va yuragi ustidan... 2014-yilda Al Iaquinta bilan jangida nima bo'lganini eslab qo'ying! Poirier ring markazida turib, darhol Iaquintani qanot zarbasi bilan urib yubordi — bu zahoti 9 soniyada T.K.O.ga olib keldi. Bu uning qoʻli shunchaki tezkorligi uchun emas, balki ganchni qanday joyga tushirishini bilishi uchun edi. Yana bitta — 2017-yilda Eddie Alvarez bilan boʻlgani, u yerda Poirier oʻzining imkoniyatlarini toʻliq ochib berdi: chap qoʻli bilan quick left-handni oʻtkazib, keyin esa baribir qarshi tomonning qalqonini sindirib yubordi. Bu nima? U qoʻlini qoʻyish yoʻli emas, balki oʻzining vaqtini va oʻlchovini toʻgʻri tanlashidir. Va shu nuqta ahamiyatli — boshqa nomzodlar boshqa hollarni koʻrsatmaydi. Mark Hunt qachon bitta toʻliq yuqori zarbasi bilan gʻalaba qozongan? Uning qoʻli yomon emas, lekin u buni boshqa uslub bilan qildi. Francis Ngannou? Uning qoʻllari shunchaki raketadek ketadi, lekin u boshqa narsaga oʻychan boʻlmagan — u toʻxtab turmagan. Maykl Chandler? Uning qoʻli ajoyib, lekin u koʻproq qarshi himoya bilan ishlaydi, uning gʻalabalari esa koʻproq texnikaga bogʻliq. Poirier esa oʻz qoʻlini bir vaqtning oʻzida jadval va oxirgigacha ishlatgan. Shunday qilib, uning qoʻli haqida gapiradigan boʻlsak — bu oʻrtacha tezkorlik emas, bu vaqtni his qilish. Va bu boshqa hech kimda yoʻq.

Ular Poirier qoʻli haqida to'xtab olishsa-da, men yana bir nuqtani qayd etishim kerak — uning ganch ishlash uslubining asosiy maxfiy quroli. 2018-yilgi uzoq vaqt davom etgan Jeff Horn jangini eslab qoling. Poirier ringga chiqib, butun 5 raund davomida oʻzining qarshi zarbalarini ushlab turdi va ularni yuqori sifatda amalga oshirdi — bu boshqa hech kimga xos emas. Chunki boshqa „olovli qoʻllar“ boʻlgan jangchilar qisqa vaqt ichida gʻalaba qozonishga harakat qilishardi, ammo Poirier uchun asosiy narsa — uzoq muddatli strategiya edi. Bu uning qoʻli uchun „olovlilik“dan koʻra koʻproq uzoqni koʻra olish qobiliyati edi.

Oldingi suhbatni o'qiganimdan so'ng, biror narsaga rozi bo'lishim kerak — chunki Poirier haqidagi ma'lumotlar nihoyatda ishonarli va muxlislar klubining ishtiyoqi juda darajada qizg'in. Minbar_muxlis va Ulugbek_Toshkentning tahlillari alohida ta'sir qildi — ular hech qanday "ushbu emas, balki..." tuzog'iga tushib qolmagan holda to'g'ridan-to'g'ri asl nuqta bilan kelganlar. Shunday qilib, men aytaman — qo'llarning tezligi yoki zo'ri ishlashi yetarli emas, chunki boshqa nomzodlar ham shunday qilishardi. Poirierning ajoyibligi shundaki, u ganchini vaqt bilan uyg'unlashtira oladi va buni 50 ta jangida koʻrsatib berdi. Uning qoʻli vaqtni his qilishni biladi, bu esa boshqa hech kimda yoʻq. Shunday ekan, "olovli qoʻl" belgisi uning asosiy belgisidir.

47 soniyada qarshi tomonning oldinga chiqishini sezdingizmi? Agarda unga qarshi bo'lmaganida, faoliyatsiz ekan — mana shunday yaxshi guruh! 50 ta jangda 31 gʻalaba va "The Diamond" unvoniga qanday erishganligini koʻring, boshqa hech kimni bunday gʻalabalar yoʻlida hech qachon ko'rganim yoʻq. Shu yerda qoʻlning "olovliligi" emas, uning boshqa hech kimda yoʻq vaqtni his qilish qobiliyati asosiy omil. Poirier uchun ushbu vaqtni his qilishganchini ishlatish — bu yoʻq, bu uning yuragining harakatda boʻlishi. Ngannou qoʻllarini boshqa yoʻl bilan ishlatgan, Hunt esa faqat tezlik va quvvat bilan yutgan. Chandler esa boshqa uslubga e'tibor bergan — ularning hech biri Poirierdagi kabi bir vaqtning oʻzida qoʻl va yurakni birlashtirib ishlatmagan. Demak, qoʻlingni keltiring va unga „olovli“ degan gapni ishlating — chunki u qoʻlida yuragini koʻtargan odam. Boshqalarini unutib qoʻying, chunki ular uchun bu oddiy vaqt oʻtishi edi.

Nima, barcha ogʻizlarimni qilib qoʻyganmi? 🔥 31 gʻalabasi bilan „The Diamond“ga erishgan odamni qoʻli bilan yuragi oʻrtasida farq yoʻqligini aytmoqchi boʻlsangiz — yigirmata jangchini koʻrib oʻtishingiz kerak! Maxsus Maykl Chandler bilan oʻrtoqlashgan vaqtimda u ringda qoʻliga „olov“ solgan edi, lekin Poirierday qanchadir vaqtni his qilish bilan ishlata olmadi — u bir daqiqada bittagina afsus bilan ketdi. Poirier esa 5 raund davomida Jeff Hornni toʻliq oʻz nazoratida ushlab turib, qoʻlini ham, yuragini ham bir vaqtning oʻzida ishlab qoʻyardi! Odamlar, qoʻllaringizni koʻtaring va aytib qoʻying — qoʻlingizda yurak koʻtarganingiz qaysi?

😅 Menda ham Poirier haqida o'ylashim kerak edi, chunki bu gaplarni o'qib chiqibman... yurakmi, qo'lmi?.. Bilmadim, lekin bir vaqtlar 2016-yilda Evan Dunham bilan bo'lgan jangi xotiramda — u yerda Poirier darhol chap qoʻli bilan quick left-handdan foydalangan, ammo qarshi tomonning oldinga chiqishini seza olmagan. Dunham ham "olovli qo'l"ga ega edi, lekin u 5 raund davomida buni qo'llay olmadi — va yutqazdi. Shuning uchun ham yurak bilan ishlashmi? Poirier esa — qandaydir tarzda u buni qila oladi. Bunga boshqa hech kimning o'ziga xosligi yo'q, chunki boshqa jangchilarning qo'llari tezkor bo'lishi mumkin, vaqtni his qilishlari mumkin, lekin ular hech qachon buni bir vaqtning o'zida qilgani yo'q — ularning jangi yurakka sig'maydi. Masalan, Maykl Chandlerni olsak, u qo'lini "olov" bilan ishlatadi, lekin uning vaqtni his qilish bilan ishlashga vaqtigacha chiqmadi — o'sha yaxshi janglaridan keyin esa boshqa uslubga o'tdi. Shunday ekan, yuqoridagi gaplarning hammasi yaxshi, lekin menimcha "olovli qo'l"ga ega bo'lish — bu faqat boshlanishidir. Poirierni ajoyib qiladigan narsa shundaki, u qo'llarini vaqt bilan uyg'unlashtira oladi VA yuragini ishlatadi. Boshqalar esa vaqtni his qilishardi, lekin yuragini qo'yishmaydilar — vaqt o'tdi, bittagina mashinalik yoki ortiqcha harakat.

Eshitaylik, olishaylik! Poirierga qarshi boʻlmaganlar uchun toʻrtta jamoa a’zolarining gaplariga bir ovoz bilan quloq tutaman. 2014-yilda Iaquintani 9 soniyada T.K.O.ga uchratgan o’sha zudlikka toʻxtalganda, xalq uchun „olovli qoʻl“ umuman boshqa maʼnoni oldi. Buni raqam bilan aytganda: 6 soniya davomida chap qoʻli orqali ikki barobar yuqori zarba berdi — bu vaqtni his qilishdek. 2018-yilda Horn bilan boʻlgan bahsda esa Poirier barcha 5 raund davomida qoʻlini vaqt bilan oʻralmasdan ishlata oldi, qarama-qarshi tomonni hech qachon toʻliq zarba oʻtka zimmasiga olishiga yoʻl qoʻymadi. Shuni aytmoqchimanki, boshqa nomzodlar — ya’ni Huntning toʻplangan quvvati yoki Ngannouning raketadek qoʻllari boʻlsa, ularni vaqt bilan uygʻunlashtira olmadi; Chandler esa toʻxtab ishlashni afzal koʻrardi. Poirierning oʻziga xosligi shundaki, uning qoʻllari hamda yuragi vaqtning oʻzi bilan ishlay oladi — bu boshqa hech kimda yoʻq. Janglar haqidagi oʻsha avlod tafsilotlariga eʼtibor bersak, misol uchun Dunham bilan boʻlgan oʻyinda Poirierning quick left-handi zudlik bilan ishga tushdi, ammo oʻz vaqtini his qilish qobiliyati tufayli u toʻliq magʻlubiyata uchramadi. Bu yerda asosiy omil — qoʻlning tezligi emas, uning yurak bilan uygʻunlashuvi. 31 gʻalaba bilan „The Diamond“ga erishgan oʻsha vaqtni boshidan oxirigacha nazorat qilgan jangchi shunday gʻalabalarga boshqa hech kimni erishishiga yoʻl qoʻymaydi. Shunday ekan, hammangiz aytganidek... qoʻlida yuragini koʻtargan odam uchun „olovli qoʻl“ soʻzi qisqa va sodda boʻlib qolaveradi. Poirier uchun bu gap toʻliq maʼnoga toʻla — qoʻllari bilan yuragini olishgan odam.