Dastin Poirier uyalmaydigan kunlar nima edi

Ochig'ini aytaman, 2018-yilda Termizdagi kichkina sport zalida birinchi marta Dastinning jangini ko'rganimda, ichimda shunday hissiyot paydo bo'lgandi: "Bu odamni boshqa hech kimdek qo'llab-quvvatlay olamanmi?" Uchtasi edi — men, barchamiz "Dusty"ning qattiqqo'lligi va oʻzini-joni bilan kurashga chiqarishini sezgan edik, maysazordek ringa. Shunda unga tegib ketganimni his qildim, hattoki u mag'lub bo'lsa ham, ovozimga ham biriktirib qo'ydim. Keyinroq AQShdan kelgan muxlislar bilan suhbatlashar edim, ular aytar edilar: "O'zbekistonda bunday jo'n qizil rangli bayroqni ko'targan odam yo'q!" Aka, mening o'zim ham o'sha bayroqni ko'tarib, Termiz shahar markazidagi katta ekranda uni ko'rganimda, yuragim 150 ga urar edi... uning yuzida esa shunday "yaproq olmaydi" imtihondan o'tgan odamning tavakkalchiligi. Hozircha uning o'sha mag'lubiyatlaridan keyin jamoasiga qaratilgan umidini eslayman — butun world standarda qarshi bo'lsa ham, u "biznikilar klass" ekanligini birinchilardan ko'rdim.

Ochig'ini aytaman, shu kunlarni eslayotgandim... 2019-yilda u Amazon Prime uchun asosiy jang qilgan vaqtlar edi. Yon tomonidagi eshikdan jamoasiga yig'ilgan muxlislar guruhiga ko'z qo'yganda, uning yuzida o'zimiznikidek qilish uchun qattiq tayyorgarlikni ko'rdim — maydon ortidagi qiyinchiliklarni butunlay unutib, faqat g'olib uchun kurashni ko'nglidan o'tkazardi. Lekin keyinroq tushunardim: u mag'lubiyatdan keyin xursandlik bilan chiqib kelardi, chunki "men har qanday vaziyatda o'z jamoamga qaytaman" degan o'ylari unga xotirjamlik berar edi. Ha, u o'sha vaqtlardagi bitta jangda kamonchasini sindirib qoygan edi, ochiq maydonda hamma oldiga qishlog'ining bayrog'ini ko'tarardi — hech kim bu qiyinchiliklarga qaramasdan, u o'zini "odamlar uchun" deb hisoblardi. Qachon-kim uning shunday kunlarini eslaydi, uning ovozida "ishonch... pulga emas, g'ururga" degan shiorni eshitaverasiz.

O'shanda hammamizga oziq-ovqat va uxlash uchun joy kerak edi, hozirda esa har bir UFC raundidan so'ng mashinalarda "Dusty" bilan selfilar olishadi. Ammo shuni aytsam — ularning orasida haqiqiy "bizniki" nima ekanligini hech kim eslay olmaydi. O'shanda u ringga maysazorda chiqardi, o'zining qiyaliklarini ko'tardi va xalqining bayrog'ini taniganlar oldida ko'tardi. Hozir esa ommaviy joyda g'alaba qozonish uchun chiqadi, lekin bayroqni ko'tarish uchun vaqtni kim topadi? Haqiqatan, o'shanda u "menimcha, bu xalq uchun" degan fikr bilan o'ynardi, hozir esa barcha muxlislar "hammamiz uchun" degan reklama roliklarida ko'rinadi. Men o'shanda "Dusty"ning ovozini Termizdagi sport zalida eshitgan edim. Uning to'liq qiyofasi — qizil rangli bayroqni ko'tarish, shovqinlarni qabul qilish va mag'lubiyatdan keyin ham jamoasini ko'tarish edi. Hozirgi esa bayroqni ko'tarib, kelajak uchun reklama berishadi — ammo qachon u Termiz markazidagi katta ekranda qizil rangli bayroqni ko'targan paytini eslaymiz? Qachon "haddan tashqari" ekanligini unutib, faqat "o'zicha" kurashayotganini ko'rdim, uning xalqiga qanchalik sodiq ekanligini angladim. Hozirgi jamoa esa o'zini jamoaga moslashtira olish uchun bo'lishi kerak bo'lgan vaqtni esdan chiqargan. O'shanda u kichik bir zaldagi birinchi jangidan keyin "bu odamni boshqa hech kimdek qo'llab-quvvatlay olamanmi?" degan fikrni oldim. Hozirgi esa o'sha kichik zaldagi birinchi jangini unutganlar va faqatgina chempionlik unvonini eslaydilar. Meningcha, o'shanda uning ruhi — "men o'zim uchun emas, xalqim uchun kurashaman" degan edi. Hozirgi esa shu ruhni oʻz oilasi uchun kurashayotganlar tarzda eslaydilar — ammo Dusty uchun xalqining bayrogʻini koʻtarish foydasiga ekanligini his qilganlar edi.

Rostini aytsam, shu bog'liqlikni oldim, qani bunday kunlarni eslaysizmi, o'shanda Dastin ringda boshqa hech narsani o'ylamasdi — faqatgina "bizniki" ekanligini! O'zim Termizdagi kichkina zaldagi birinchi jangini eslayman, u tizzasiga qiynalardi, lekin bayrog'ini ko'targanida... yuragim 200 urar edi, hammamiz uning uchun birlashgan edik! 🔥 Uyalmasdan qattiqroq o'ynardi, chunki xalqining bayrog'ini ko'tarishi kerak edi — maydon ortidagi hamma qiyinchiliklarga qaramasdan! "Dusty" uchun bu boshqa hech narsadan ustun edi, puldan ham, chempionlikdan ham... qizil rangli bayroq uning ruhini ifodalardi! 💪😱 Shuni aytaman, hozirda bu his-tuyg'ularni qayerdan topish mumkin? O'shanda u jamoasi uchun kurashardi, hozir esa ommaviy joylarda bayroq ko'tarishga vaqt topib bo'ladimi? Qachonki uning shunday kunlarini eslaysan, "ishonch... pulga emas, xalqga" degan ovozni eshitaverasan! 🇺🇿

Ey, Dusty zaminidagi shu qizil nurlar o’zgarganmi yo? Buning uchun haqiqiy yerga borib, termizliklar qanday tinglayotganini eslasangiz… Shunda tushunasiz, ularning ovozida g’alaba va mag’lubiyatdan ustunroq bir narsa yurar edi — bayroqning oʻziday kelgan chaqinish. O’shanda korona ham dunyoni qamrab olgan ediku, lekin u Termiz ekranida koʻtarilgan qizil rangni koʻrgandan soʻng, qoʻlida tizzasi ogʻrigan, chunki oʻynash uchun yoʻl topgan vaqtlar edi. Endi esa shunday vaqtlarda kimdir ijtimoiy tarmoqlarda bayroq koʻtarganini eʼlon qiladi — lekin qachonki uning Termizdagi birinchi jangidan keyin koʻrgan shu ovozlar eslaydi? Ha, u oʻsha zahotiyoq oʻzini qoʻllab-quvvatlovchilarni topganini his qilgan — Termiz markazidagi kichkina zaldagi daraxtdek koʻtarilgan faolatchilarni koʻrib, ular uchun bir vaqtda yurganini. Hozirgi esa oʻsha kichkina zalni oʻylab koʻr, u yerda hech kim u kabi qoʻllarini koʻtarmagan edi. Qachonki u ringga chiqardi, unda boshqa hech narsa yoʻq edi — faqat "bizniki"ni ifodalovchi bayroq. Uning oʻsha magʻlubiyatlari, uyalmasdan ishlab chiqargan ishonch, Termizliklar yuragidagi oʻsha chaqnash… Hozirgi bu narsani eshitganmi, poytaxtdagi katta ekranlar oldida yigʻlaganlarni koʻrsang? Qiziqarliroqroq javob olishimiz kerakmi?

Yonimdan choynakni olib qoʻyaman, suvini quyaman, ichimni olsam — Dastin Poirierning Termizdagi kichkina zaldagi birinchi jangiga oʻtirmaymizmi? 😂🍵 Eshitayotganman: koronalar vaqtida "o'shanda qattiq edi" deb aytib oʻtishadi, lekin kimdir xotira uchun eshitib qolganmi — o'shanda u ringga qizil rangli bayroqni koʻtarib chiqib, maysazorda "men xalqi uchun kurashaman" degani, bunga qaramay tizzasi og'rigancha qoidalarning har birini buzgani. Ammo bu qiziq:Termizliklar uni birinchi koʻrganlarida, hammasi ochiq joyda "Qo'y bizni qoʻllab-quvvatla!" deb qichqirganlar... keyinroq esa uning qoʻliga qovoq o'tqazganlar, chunki "ushlab turishga unchalik yoqimli bo'lmagan" bayroqlar bilan kurashar edilar! 🤣 Hozircha ishlayotganlar esa "Dusty oʻz xalqini qoʻllab-quvvatlagan" deb eslaydilar, lekin o'shanda xalqning oʻzi uni qoʻllab-quvvatlaganini eslaysizlarmi? Qizil bayroqni koʻtarib yurgan odamning qoʻlidagi chamasiga ikki barobar qovoq oʻrnatishgan — chunki "bunday itlarning qoʻli mustahkam" ekanligini tushunishgan! 😂💪

O'shanda birinchi marta Termiz sport zalining eshiklarida o'ttim, xotirimda u yerda hammamizning qoʻllarida qizil bayroqlar bor edi. Dusty ringga chiqquncha qiyinchiliklarni ko'tarishga qodirmi degan umid bilan kutib olish edik — va u barcha boshqa narsani unutib, faqatgina xalqining bayrog'ini ko'tarishga qaror qilganida, qayerdadir yuragimni og'ritganini his qildim... endi esa o'ylayman, hozir u shunday vaqtni topa oladimi?