Dastin Poirierning portlash qobiliyati bo'lmagan jangida ko'zga ko'ringan umidsizliklar…
Qayerdan boshlashni bilmayman, shunday tugʻma qobiliyat yoʻqligidan tortib yillar davomida jangovar ruhini shakllantirishga qadar — Dustin Poirierning faoliyati hech qachon bir xil yoʻl bilan yoʻlga qoʻyilgani yoʻq. Lekin bitta narsa aniq: u oʻziga xos jismoniy portlash qobiliyatiga ega boʻlmagan holda ham ringga chiqib, asl jangchi ekanligini koʻrsatib keldi.
Haqiqat shundaki, uning eng katta ziddiyati shundaki, oʻtgan oʻn yillikda Poirier oʻz imkoniyatlarini toʻliq ochib berdi — ammo har safar mos ravishda yoʻqotib. Balogʻlanuvchi uslubi va aylanib oʻtish qoʻlini yaxshi bilishi unga koʻpchilik uchun klassik gʻalaba uchun yetarli boʻlmasdi. Qanday hisoblashing mumkinki, shunday? Buni butun faoliyati davomida koʻrib chiqsak, soʻnggi uch yil ichida u oʻn marta ringga tushgan, ulardan faqat oltitasida gʻalaba qozongan. Shuni hisobga olsak, ovoz berishda (5-0) yoki topshiriq bajarishda ham jiddiy kichikliklar mavjud.
Ammo aynan bu kamchiliklar uning haqiqiy janobona ruhini ochib beradi. Qisqasi, Poirier oʻzining oʻtkir burchakli jangi bilan chiqib, strategik nuqsonlarini kompansatsiya qilishga harakat qiladi. Uning asosiy uslubi — orqa tomonni himoya qilish va orqa uslubdan foydalanishdan iborat. Bu uning oldinga chiqishdagi noaniqligini yashirib, raqiblarini angʻlatish uchun imkon beradi. Ammo soʻnggi besh jangini batafsilroq oʻrganib chiqsak, koʻrish mumkinki, uning asosiy muammosi oʻtishlarni yaxshi ishlab chiqolmagani va oʻrta masofada uzoq davom etishlardir. Uning soʻnggi uchta magʻlubiyatida oʻrtacha zarba samaradorligi atigi 32%ni tashkil etdi — bu uning uzoqqa chiqishidagi noaniqligidan dalolat beradi.
Poirier uchun eng katta qoʻrquv — bu hisoblashdagi nuqsonlar emas, balki ruhiy jihatdagi oʻta oʻtkir oʻyindir. Ularning asosiy strategiyasi — oʻzini himoya qilish va orqaga chekinish orqali raqiblarini chalgʻitish. Uning soʻnggi magʻlubiyatlarida (Chandler drug, Volkanovski, Gaethje) yuzaga kelgan xatolar uning qoʻpol mudofaa tamoyillaridan kelib chiqadi. Uning orqasiga oʻtishga moyilligi raqiblarga yoʻl ochib beradi, ammo oʻrta masofada u oʻzini yaxshi tuta oladi.
Va nihoyat, uning muvaffaqiyati — bu muxlislar uchun. Ularning orqasida qoʻllab-quvvatlash guruhi mavjud boʻlib, ularning umidlari uning gʻalabalarida emas, balki koʻrsatgan oʻyinida. Uning soʻnggi mavsumdagi oʻyinlarining oʻrtacha koʻrsatkichi 4.2/5 ball — bu uning birinchi darajali pozitsiyasini koʻrsatadi, ammo gʻalabalar soni boʻyicha yuqori koʻrsatkichni taʼminlamaydi.
Qisqasi, Dustin Poirierning taktikasi boshqa baland boʻyli va portlash qobiliyatiga ega boʻlgan jangchilarnikiga oʻxshamaydi. Uning yondashuvi — bu oʻz imkoniyatlari chegaralarini tan olish va ularni boshqa yoʻllar bilan qoplashdir. Shu sabab uning har bir jangida oʻzining kamchiliklarini fosh qilish orqali ruhiy jihatini koʻrsatadi.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Kunning oʻzida bir marta oʻtayotganlarga oʻxshab, Poirier ham oʻzining oʻtkir burchakli jangi bilan koʻzga tushadi — lekin bu yerda qulaylik yoʻq, balki harakatning qayerda va qanday yoʻnalishda yoʻqolib qolishini koʻrish mumkin. Sababi, uning soʻnggi uchta magʻlubiyatidan soʻng oʻrganib chiqsak, oʻtishlar ustida ishlash uning asosiy nuqtasidir: oʻrtacha 32% zarba samaradorligi degani, boshqa jangchilar uchun oddiy mahorat boʻlsada, uning uchun esa hisob-kitobdagi nuqsonni ochib beradi.
Yana bir nuansa — uning mudofaasi orqaga chekinishdan iborat, ammo bu unga vaqt beradi, muxlislarga esa umid. Oʻrta masofadagi davomli olishlar uning asosiy darvozasi boʻlib qolmoqda, chunki raqiblar uning yon tomonlarini topib olishadi. Shunday qilib, uning oʻrta masofadagi taʼsirini oshirish uning kelajagi uchun hal qiluvchi omil bo’lishi mumkin.
Muhim savol: u oʻzining asosiy qurolidan — orqa tomoniga oʻtishdan toʻliq foydalanadimi yoki yoʻqmi? Bu oʻtishlar uning soʻnggi magʻlubiyatlaridagi asosiy sabab boʻlib qolmoqda.
xG > hissiyot.
oldingi hikoyalaringizni eshitib, bir paytlar Xiva shahrida bir vaqtlar mahalla bolalarini yig'ishtirib, esa qishloq jangi qilishgani esla menqa. o'sha davrlarda yo'q narsa-kim, hammani yaqindan yaqin bilardi, har birining qaysi tomon turishi, kimning qo'li qaysi tomonda yoki kim qachon qanday harakat qiladi — barchasi oldindan aytib bo'lardi. lekin hozirgi zamon kurashida hammasi boshqa. poirier nimaga qaramay shunday uzoq davom etadi? keling, xullas, uning yonidagi tafsilotlarga o'taylik.
o'ziga xosligi shundaki, u portlash qobiliyati yoʻqligini bilsa-da, har safar boshqa yoʻl bilan kurashishga majbur boʻladi. yaqindagi uchta magʻlubiyatida oʻrtacha zarba samaradorligi 32% edi — bu raqamni koʻrib, oʻzimizdek oʻylab qolamiz: "yetti daqiqa davomida faqat 32 foizni urgan boʻlsang, qanday qilib ringda qolishing mumkin?" lekin uning xususiyati shundaki, u oʻzining aylanib oʻtish qoʻlidan foydalanib, raqiblarni oldindan harakatga majbur qiladi. qayerdan boshlashni bilmayman deb yozgansiz, lekin mencha, uning eng katta qudrati shundaki, u oʻtishga moyilligi orqali oʻzining noaniqligini yashiradi.
va yana bir narsa: uning oʻta oʻtkir oʻyini uning muvaffaqiyatsizligini keltirib chiqaradi. soʻnggi magʻlubiyatlarida (chandler drug, volkanovski, gaethje) u himoya qilishda qoʻpol xatolar qilgani uchun raqiblar uning yon tomonlarini topib olishgan. ammo aynan shu nuqsonlar uning haqiqiy ruhini koʻrsatadi — u qoʻrqmasdan, oʻrta masofada oʻzini tuta oladi. uning oʻyin koʻrsatkichi oʻrtacha 4.2/5 ball boʻlsin, lekin g'alabalar soni kam boʻlishiga qaramay, muxlislar uning oʻziga xosligini sevadi. sababi, uning oʻyini o'zi uchun emas, balki tomoshabinlar uchun edi.
shunday qilib, uning faoliyati shuni koʻrsatadiki, u oʻz chegaralarini bilgan holda, ularni boshqa yoʻllar bilan qoplashga harakat qiladi. va bu — true warrior sifatidir.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Agar oʻz-oʻzini oʻrganish va ochiq nuqsonlarni koʻrsatish toʻgʻri boʻlsa ham, ularning shunchalik koʻp boʻlishi atrofidagi asl qiyin sharoitdan dalolat beradi. Hozirgi vaqtda oʻzining shakllantirish ishlarida yuqori boʻlgan va ortiqcha oʻtishga moyil boʻlgan holda, uning asosiy yoʻqotishlari — oʻrta masofadagi koʻp vaqt ketkazish va himoya qilishdagi qoʻpolliklar bilan bogʻliq.
Poirierning oʻrtacha zarba samaradorligi 32% deb olsak, bu boshqa jangchilar uchun oddiy boʻlsada, uning uchun bu oʻtishlardagi qoniqarsizligini koʻrsatib turibdi. Shuningdek, soʻnggi uchta magʻlubiyatida oʻrtacha koʻrsatkich faqat 28% boʻlib, ularning ikki oyida Volkanovski, biri esa Gaethje bilan boʻlgan. Bu raqamlar uning asosiy strategiyasining zaif tomonlarini aniq koʻrsatadi.
Uning orqa tomoniga oʻtish orqali raqiblarni chalgʻitish qobiliyati unga vaqt berar ekan, ammo oʻtishlarda yetishmovchilik va uzoq davom etishlar uning asosiy dushmanlariga aylandi. Ba’zi ochkolar bunda:
- Oʻtishlardagi koʻrsatkichlari oʻrtacha 40% dan past (va yaqindagina)
- Mudofaa chizigʻining orqasida qolib, raqiblarning tomonlama zarbalariga yoʻl berish
- Oʻrta masofadan himoyalanishdagi noaniqlik
Bu nuqsonlarning oʻzi uning asosiy gʻalabalari uchun toʻsiq boʻlib turganligini koʻrsatmasa-da, uning oʻyining asosiy muammosi hisoblanadi. Shunday boʻlsa ham, uning muxlislar tomonidan qoʻllab-quvvatlanishi uning haqiqiy jangchilik ruhini koʻrsatishda asosiy omil hisoblanadi.
Isbot qani?
O,mening aka-uka, bu Poirier bilan shunday dramatik o'yinlar seriyasi qayerdan boshlanadi?! 😤 Uning orqasiga o'tib, raqiblarini oldindan harakatga majburlash — bu uning hiyla-nayranglariga o'xshaydi, lekin ahmoqona "portlash" yo'qligida. 💪
O'rta masofaning uning asosiy "dushmani" ekanligini qabul qilishimiz kerak — u yerda uning 32% zarba samaradorligi boshqa hech narsaga o'xshamaydi! Volkanovski va Gaethje bilan so'nggi ikki jangida u ringda "qo'rqish bilan" o'ynaydi: oyoqlarini olib ketish va raqiblarining qattiq tomonlariga bo'ysunish.
Ammo uning eng katta kuchi — muxlislar uchun yuragi! 🔥 Chunki ular bilishadi: uning mag'lubiyatlari qayerda bo'lmasin, u doimo tushib turaveradi. Va aynan mana shu "yo'qolib bo'lmaydi" ruhi uni boshqa jangchilardan ajratib turadi.
Bolaligimdan tribunada.
Qachonki Poirierni oʻzining soʻnggi uchta magʻlubiyatining qoʻrqinchli 28% koʻrsatkichi bilan koʻrganimda, avvalambor uning boʻyniga bormayman. Buning oʻrniga toʻgʻridan-toʻgʻri raqiblar tomoniga qarab oʻtaman: ularning qanday oʻtishlarga qarshi qoʻyiladigan mudofaalarini oʻrganib chiqaman, Volkanovski va Gaethje kabi ustalar oʻzlarining yon tomonlardagi boʻshliqlarni qanday foydalandilarini koʻraman. Va shunda men tushunaman — uning asosiy nuqsoni oʻtishlardagi kamchilik emas, balki ularning oldindan koʻrilmasligini.
Chunki uning oʻyin uslubi hech qachon oddiy "yuzma-yuz urish"ga asoslanmagan. Oʻtishga moyilligi orqali u oʻzining orqa tomonidagi zaiflikni yuqori darajada qoplab kelgan, ammo oʻtishlarni samarasiz boshqarishi uning oʻyinini ancha oldindan koʻra oladigan raqiblar oldida ochiq qoldirmoqda. Misol uchun, soʻnggi Geethje bilan boʻlgan jangida u oʻzining 40% dan past oʻtish koʻrsatkichi bilan raqibining chap qoʻlini toʻgʻridan-toʻgʻri ochib qoʻydi — buni oʻzaro oʻlchashda ko'rib chiqsak, bu dunyodagi eng yaxshi hisob-kitobdan ham pastdir.
Shuni unutmang, uning oʻrtacha 4.2/5 ball bilan koʻrsatilgan oʻyin sifatiga qaramay, gʻalabalar soni boʻyicha balogʻlanuvchi uslubi uning asosiy gʻoliblaridan biriga aylanishiga toʻsiq boʻlib qolmoqda. Shunday ekan, uning muvaffaqiyati faqatgina muxlislar qoʻllab-quvvatlashida emas, balki taktik tuzatishlarda yotadi. Uning davom etayotgan oʻyinlariga eʼtibor qaratish orqali koʻrsatish kerakki, Poirierning oʻzi uchun emas, balki uning tomoshabinlari uchun oʻynashi uning haqiqiy ruhi boʻlib qolaveradi.
Yana bir bor toʻxtab oʻtaman: Dustin Poirier toʻrtinchidan soʻng oʻtishlar ustida ishlashni boshladi degani aslida unchalik ham sodda emas. Uning soʻnggi oʻyinlarida oʻrtacha zarba samaradorligi 32%ni tashkil etganini koʻrib chiqsak, unda asosiy muammo oʻrta masofaga toʻgʻri chiqolmagani va oʻtishlarning oldindan koʻrilmasligida, degan xulosaga kelamiz.
Qayerdan keladi bu? Joriy mavsumdagi uning gʻalabasi-Gaethjega qarshi boʻlgani sababli oʻyinning birinchi raundida 38% koʻrsatkichi bilan boshlangan edi, ammo ikkinchi daqiqadan keyin u 25%ga tushib ketdi. Bu esa uning asosiy yelkasidagi ogʻirlik — vaqtinchalik ishlovsizlikka ishora qiladi. Uning orqa tomoniga oʻtishlar boʻyicha oʻtish samaradorligi oʻrtacha 45% boʻlsada, bu oʻtishlarni davom ettira olish qobiliyatini toʻliq qoplasha olmaydi, chunki oʻrtacha koʻrsatkich 32%ga yaqinlashmoqda.
Va shunday boʻlsa, uning asosiy yoʻqotishlari oʻtkazib yuborilgan oʻtishlar natijasida raqibning yon tomonlariga qilingan zarbalar boʻlib qolmoqda. Yangi mavsumda u oʻz oʻyinini oʻzgartirganligini koʻrsatmoqda, ammo oʻtishlardagi oldindan koʻrilmaslik uning asosiy dushmani sifatida qolmoqda. Oʻtishlardagi oʻrtacha koʻrsatkichini 40%dan yuqori koʻrsatkichi bilan koʻtarish uning kelajagi uchun asosiy yoʻl boʻlar edi — boshqa narsaga oʻrnini almashtira olmaydi.
Avval sana, keyin bahslash.