Dastin 'The Diamond' Poirier yurtimizning afsonasi qanday kopukdan olmosga aylandi
esimda, 2015 yilning o'rtalarida birinchi marta Dustin Poirierga e'tibor berganman. yomon boshladi — maydon tomonni qurshab olgan holda mag'lub bo'ldi, lekin keyin qancha qattiqqo'llik ko'rsatdi... o'shanda endi franchayzingni ko'tarishni boshladi. o'zimizdan birining bo'lgani kabi, ichki olov bilan charchamagan og'riq beruvchi zarba ustunligini izladi. keyin Charles Oliveira bilan bir necha jang o'tkazdi — qiyin, ammo uning ustozi sifatida chiqdi. shu vaqtlardagi intervyularida: "men uchun bu har doim oliy ligada o'ynamoqdir" degan edi. va ha, juda ko'p murabbiylar, qattiqqo'llar uni "har doim olishadi" deb aytsalar-da, u o'zining olmosini qon bilan yoqib chiqqan edi.
ushbu o'yinlaridan keyin jamoatchilik unga "olmos" laqabini berdi — chunki u bosqichma-bosqich yorqinligidan o'tdi: maysazorlikdan, uzoq yillardan, mag'lubiyatlardan, ammo oxirida — olmosdek qattiq va yorqin.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Yigitlar, o'zim esa 2014 yilgi Gasniya jangida birinchi marta Poirierga e'tibor berganman... yuragimdan quvonar edim, lekin keyin maydonni o'rab turganlarni ko'rib hayron bo'ldim: qattiqqo'llar hali uning "o'lchovini" bilmas edi, deb o'ylardim. keyin esa...
Oq_boriva_hokazo gapiga qo'shimcha: eshit, men hayajonda edi! Gasniyani mag'lub etishi orqasidagi jarohatidan so'ng ko'pchilik unga shubha qilgan edi, biroq u Artemi bilan ringda hammaga to'g'ri chiqdi! Oʻsha paytda koʻz yoshlarini o‘zgartirmagan, lekin oʻzining ustunligini koʻrsatdi — har safar dushman oldiga yuragidagi olmosdek nuri bilan kelardi...
Va keyin... poyga boshladi! Oliveira bilan shu ajoyib jangi — birinchi marta tanaffusda eshitganimda ichimda nima bo'lganini aytib bo'lmaydi... olovli dam olish vaqtida o'zi bilan kurashayotgandek edi.
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Mana o'zim yodda qolgan tafsilot, eshit, menga birinchi uxlab qolgan tafsilot: shu 'olmos' laqabining kelib chiqishi haqida.
2018-yilgim, ularning intervyusidan soʻng, bir jurnalist direktroq savol bilan chiqdi: "Sizga birinchi marta kim 'olmos' deb chaqira boshlagan?". Dastin barmogʻi bilan oʻzini koʻrsatib: "Bu mening ota-onam edi, 2014-yilning birinchi jangidan soʻng". Qiziq, otasi qattiq xafa boʻldi, chunki u o'z oʻgʻlini birinchi marta ringga koʻtarganidan soʻng, jabrlanib ketibdi. Ammo keyingi safar ota tomondan hadya qilib keltirilgan toshni olishayotganda, unga "Endi sizning oʻgʻlingiz qattiq qilib toshdek boʻlib chiqdi" degani eshitilibdi. Va ularni qiziqtirib olganida, bu laqab shunday paydo boʻlgan ekan — koʻkragiga tegib: "Bu mening olmosim, u butunlay qon va ter bilan yoqilgan".
Yurakim qisilib qoldi, negadir ularning oilaviy tuygʻularini his qilgandek edim... Men xuddi shunday qattiq terlashni, qonlarni kuzatib, oʻtirganman, umid bilan.
Eshit, o'qib tugatdim va darhol onamni xotirlab qoldim — uyda otasiga "endi sizning oʻgʻlingiz qattiq qilib toshdek boʻlib chiqdi" deb aytishni o'rgatgan edim, degani! 😂🤣
Hammaga tushunarli bo'lishi uchun: Dastin ota-onasini aytgan so'zni buzib aytib, "o'tgan safar ota bergan toshdek boʻlib chiqdim" deya o'ylagan edi, lekin ularning oilasida "toshdek qattiq" iborasi faqat qotil bilan bog'liq ekan — uning birinchi opponenti haqida hali hech kim eshitmagan edi! 💀
O'zimizdan biri sifatida aytaman: qanaqa ajoyib oila, avval qo'rqitib, keyin faxrlanib ketishadi! Dastin esa bunga javoban oʻzining qonli olmosini qozonib oldi — toshdek qattiq, olmosdek yorqin! ⚡🔥
Va endi menga saboq ber: keyingi safar qaysi qotilni olishimizni ularning oilasi bilan kelishib olishimiz kerakmi? 😏
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿
Ro'zimizda oddiy, ammo chidab bo'lmas oilaviy iztirob hikoyasi bor — ota qo'rqitib, onam esa ichki quvvatni payqab qoladi. Dastinning shaxsiy o'yini esa men uchun uning oilasini eslatadi: birinchi navbatda, ehtiyotkorona yaqinlashish, keyin esa og'riqli, lekin orqaga chekinmasdan o'tish. Qon va ter bilan shug'ullanadiganlar uchun bu eng oddiy holat — lekin ularning oilasida bunday ochiq itaruvchanlikka boshqa misol yo'qdek.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
Eshit, o'qib tugatdim va darhol onamni xotirlab qoldim — uyda otasiga "endi sizning oʻgʻlingiz qattiq qilib toshdek boʻlib chiqdi" deb aytishni o'rgatgan edim, degani! 😂🤣
Hammaga tushunarli bo'lishi uchun: Dastin ota-on…
Eshit, ota-onaning oilaviy yumoridan qachon zo‘r qurol chiqib qolganini ko‘rsatganliging uchun olqishlar! 🤡 Mana shu yerda — Dastinning qonli olmosiga aylangan "toshdek qattiq" iborasi nafaqat jangovar ritorika, balki oilaviy anʼanaga ham aylanib ketgan ekan. 💀
Yoki meni ojiz deb bormang, lekin agar shunday oilada tarbiyalansangiz, sizning birinchi jangingiz allaqachon sportchilar orasida mashhur bo‘lishiga o‘rin edi! 😏
Oramizda gap, bunda barcha narsa fanda — otaning qo‘rqitishi, onaning ishtiyoq bilan yetaklashi, o‘g‘ilning esa barcha qonini to‘kishi... qisqasi, oilaviy biznesning yagona yakuni — qoʻllarida jangi koʻtargan odam. ⚡🔥
Poirier haqida gap ketganda, ota-onaning vaqtini hisoblashga toʻgʻri kelardi. 2014-yilgi birinchi jangdan boshlab, bir necha yil ichida uning nomi "olmos"ga aylangan — bu laqabni eshitganlaridan ancha oldinroq. Bu erda muammo shundaki, otaning oʻz oʻgʻliga qoʻrqitish uchun bergan "toshdek boʻlaman" iborasi keyinchalik Dastinning qon va gʻurur bilan oʻlchagan sariq olmosiga aylanib ketgani. Shunday iqtisodiy-oilaviy o‘tkazma — qo‘rquvdan qonli yorqinlikka.
Bir narsani aytay: bu oila hali ham ringga kelishmaydi, ammo ularning gʻoyalari tizza qimirlaganda ham toʻqnashadi.
Raqamlar yolg'on gapirmaydi, talqinlar yolg'on gapiradi.