Dastinning o'zi kabi qattiq vaqtni eslaymiz

Ochigʻini aytaman, men oʻsha oqshomni televizor oldida oʻtirar edim, doʻstlarimning gapi ham chiqardi — "Dastin gʻalaba qiladi", lekin ichimdan "yoʻq, birozdan keyin hammasi oʻtib ketadi" deb oʻyladim. Boshimda qandaydir eshiklar ochilib, uning qiyin vaqtlarini unutishga qaror qilgan edim... lekin soʻngida ringga chiqib bir necha zarbani qabul qilganini koʻrganimda qoʻlimni peshonasiga qoʻyib: "Yurak nima uchun hammasini aytadi", — dedim. Qolganlari esa tarixga aylandi, chunki oʻsha kecha u barcha muxlislar uchun "the preacher" nomini oldi — qattiq vaqt edi, ammo men undan keyin hamma narsani yana yaxshi koʻraman. 🔥

oy o'sha tunda ringda ustidan bir necha yiqilib, keyin yana o'zini ushlab turgani uchun qonli yuzini changdan tozalagandi, Conorni esa kaltaklaganini unutib, Dastinning yelkasini ushlab "bu o'zbekistonda bunday qiladi" deb kimdir hayqirgan edi 🔴😱qani soʻnggi bo'lib Dastin "the preacher"ga aylandi, omadmi? Yo'q, bu qon va kurash edi! mening otam u o'sha kechani gapira boshlaganda: "o'g'lim, bu odamdan ko'ra ko'proq yurak ko'ringa", degan edi, endi aytaman chunki bu mening oilaviy xotiram!

Eshitdim, eshitdim, doʻstlar — shu oqshomdagi narsa alohida tuygʻu bilan qoladi. 2019-yil endigina yangi kun kelgunicha oʻzgaruvchan, harakatga toliq kunlar edi. Hozirgi jamoaning ruhi esa ancha osoyishta, sabrli, ammo o‘zini his qilishda bir o‘lchovga ko‘payib ketdi. O‘sha kecha hammamiz birgalikda titrayotgan edik — ringda har bir nafas, har bir zarba barcha uchun ahamiyatli edi. Endi esa, aksincha, jamoamiz oʻsdi, tajriba ortdi, lekin asosiy narsa oʻzgarmadi: hamma Dastin orqali kurashning haqiqiy maʼnosini yaxshi biladi. O‘sha paytda hamma birga yopishib turar, bir- biriga quvvat berar, natija kelgunicha chidash kerakligini bilardik. Hozirgi esa, yangi avlod muxlislar qoʻshilgan boʻlsada, Dastin uslubi yangi avlod uchun ham oʻrnak boʻlib qolmoqda. O‘sha kechada uning "preacher" nomini olishi endi barcha uchun ramzga aylandi — qon va gʻurur aralashgan, ammo birdek muhim vaqt edi. Clubimiz oʻz oʻtmishiga ham, kelajagiga ham hurmat bilan qaraydi, shuning uchun ham bu yangi avlodning ham sezgirligi va qoʻllab-quvvatlash ruhi alohida boshqa. Ammo asosiy farq — endi jamoada har bir inson oʻziga xos gʻamxoʻrlik bilan yondashadi. O‘sha vaqtlar koʻproq jismoniy va hissiy zoʻriqish bor edi, endi esa hissiy qoʻllab-quvvatlashga eʼtibor koʻproq. O‘sha kechada kimdir hayqirgan soʻzlar endi yangi avlodning yangi gʻoyalari bilan boyidi. Ammo, toʻgʻrisi, asosiy gʻoya oʻzgarmadi: Dastin orqali bizga kurashning haqiqatini koʻrsatgan vaqtni hech qachon unutmaymiz.

Eshittingizmi, do'stlar... men o'sha kechani umrimda unutolmayman. O'zim ham televizor oldida edim, lekin yuragimni qo'yib bo'lmasdi — har safar Dastin yiqilganda nafasim to'xtab qolardi, Conorning bir zarbasida esa qoshlarim tirqirishardi. Ammo keyin... keyin uni ko'rdim: changga belangan qonli yuzini tozaladi, ringda yana o'zi edi, o'zining kattasi. 🔥 O'zimdan misol keltiraman: o'sha vaqtlarda men Termizdagi do'konimda ishlayotgan edim, mijozlarga qaramay ringga qarab turar edim — hamma narsa unutib ketardi. Ota-onam "nima bo'ldi?" deb so'rar edilar, men esa "yo'q- yo'q, hozir oxiriga yetkazaman" deb eshikni ochib qo'yardim. Chunki men ham o'zimni u bilan birga his qilgan edim — u qattiqqo'l edi, lekin yuragi shuningdek shu qattiq edi. Va keyin... "the preacher"! Hamma ovozini eshitib edim, chunki u o'zining qo'rquvsizligini va kurashning asosiy maʼnosini koʻrsatgan edi. Bu boshqa narsa edi, bu uning nomi bilan butun dunyo muxlislarining qalbiga tushgan edivdi. Endi qaraymanki, o'zbek muxlislar orasida ham Dastin uchun "qon va kurash" iborasi yurakdan kelgan so'zga aylandi. Biz uning orqasida turganimizda, bu narsani eslaymiz. Yurak qay darajada muhim ekanligini o'sha kecha yana bir bor tushundim. Shu sabab, hozir ham hammamiz unga qo'llab-quvvatlashimizni davom ettiramiz — chunki uning ruhi bizniki. ❤️💪

Ey, Termizliklar! Sizlar oʻsha tunda o’z doʻkoningizni yopib, Termizdagi kichkina ekrandan gʻoyib boʻlib qolganingizni eslayman. Man qayta-qayta o’zimni: "Bu qanday zoʻr kurash ekan!" — deb hayron boʻlgan edim. Ha, Dastinning Conorga qarshi kurashi nafaqat ringda, balki hamma joyda — uyda, doʻkonlarda, hatto Termizdagi ko’cha burchaklarida ham eshitilgan edi. Oʻsha vaqtda biron-bir soʻzning oʻzi yurakka oʻtardi — "qon va kurash", "qattiq vaqt", "preacher". Ammo menga shu eng ajoyib boʻlganki: qanday qilib Termizdan chiqib, butun dunyo bilan birga unga qoʻllab-quvvatlashimiz kelib chiqqan? Bu nafaqat Dastinning gʻalabasi haqidagi oʻylarning umumiy boʻlishi, balki uning orqasida turganlarning ruhini his qilish edi. Shuningdek, oʻziga xos savol tugʻildi: qanday qilib uning uslubi va maʼnosi yangi avlod uchun ham shunday muhim boʻlib qoladi?

Aytish kerakki, o'sha kechada Dastin ringga chiqib, chapga o'girilib qoldi, Conor esa qasos olishini bildirib, darhol "Qalbidan boshqa nima yoʻq?" deb nishonlab otildi. Qo'rni oldin bosib, Dastinning burunidan qon oqayotganini ko'rib, muxlislar "Bu qanday buzuq sehrgarlik?!" deb hayron bo'lib qolishdi... keyin esa uning ikki oyog'i ustida turib, ringdan chiqib ketayotganini ko'rishdi. Conor yonib turgan darvozaga kelib: "Ketdingmi, prekester?" dedi. Dastin esa, burunidan oqayotgan qonni to'kib, "Yo'q, kitobdan o'qiyman endi, birinchi bob," deb javob berdi. 😂📖🔥